Չոր մերձարևադարձային կուլտուրաները Հայաստանում

Lեզվաբանություն

Թուրքերեն լեզուն ուսումնասիրող հայալեզու ընթերցողների համար նախատեսված այս դասագիրքը ներկայացնում է ժամանակակից թուրքերենի քերականական համակարգը, բառապաշարը և հաղորդակցական հիմնական կառուցվածքները՝ աստիճանաբար զարգացնելով լեզվական գիտելիքներն ու գործնական հմտությունները։ Նյութը կառուցված է պարզից դեպի բարդ սկզբունքով՝ ներառելով տեսական բացատրություններ, օրինակներ, երկխոսություններ, ընթերցանության նյութեր և վարժություններ, որոնք օգնում են յուրացնել լեզվի հնչյունաբանությունը, ձևաբանությունը և շարահյուսությունը։ Դասագիրքը հատուկ մշակված է հայ ուսանողների և ինքնուրույն սովորողների համար՝ հաշվի առնելով հայերենի և թուրքերենի միջև եղած կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Այն լայնորեն կիրառվել է բուհական կրթության շրջանակում և տարիների ընթացքում ունեցել է մի շարք լրամշակված հրատարակություններ՝ դառնալով հայերենով թուրքերենի ուսումնասիրման հիմնական ու առավել ճանաչված ձեռնարկներից մեկը։ Հեղինակներն են Ալեքսանդր Սաֆարյան, Աշոտ Սողոմոնյան և Տիրան Լոքմագյոզյան։ Դասագիրքը հրատարակվել է մի քանի անգամ, այդ թվում՝ որպես բուհերի ուսանողների համար երաշխավորված ուսումնական ձեռնարկ։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հանցանք կատարած անձանց հանձնելու՝ էքստրադիցիայի, քրեաիրավական կարգավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական հարաբերություններն են, որոնք առաջանում են, երբ մեկ պետության տարածքում գտնվող անձը ենթադրվում է, որ հանցագործություն է կատարել մեկ այլ պետության տարածքում, և այդ պետությունը պահանջում է նրա հանձնումը քրեական հետապնդում իրականացնելու կամ արդեն նշանակված պատիժը կատարելու նպատակով։ Աշխատանքում վերլուծվում են հանձնումը որպես միջազգային քրեական համագործակցության կարևորագույն ձևերից մեկը կարգավորող իրավական սկզբունքները, դրա կիրառման պայմանները և պետությունների միջև համապատասխան իրավական փոխգործակցության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հանձնելու իրավական հիմքերին՝ միջազգային պայմանագրերին, ազգային օրենսդրությանը և փոխադարձության սկզբունքին, ինչպես նաև այն չափանիշներին, որոնց առկայության դեպքում հնարավոր է բավարարել օտարերկրյա պետության կողմից ներկայացված պահանջը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հանցակազմերի երկակի քրեականության սկզբունքը, ըստ որի՝ հանձնումը, որպես կանոն, կապվում է այն պահանջի հետ, որ համապատասխան արարքը քրեորեն պատժելի լինի երկու պետությունների իրավական համակարգերում։ Քննության են առնվում նաև այն հիմքերը, որոնց դեպքում անձի հանձնումը կարող է մերժվել՝ հաշվի առնելով հանցանքի քաղաքական բնույթը, անձի նկատմամբ հետապնդման հնարավոր խտրական կամ անարդար նպատակները, վաղեմության ժամկետները, նույն արարքի վերաբերյալ արդեն կայացված դատական որոշումները և մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի անձի կյանքի, ազատության, արժանապատվության և արդար դատաքննության իրավունքի ապահովման խնդիրը, քանի որ միջազգային քրեական համագործակցության արդյունավետությունը պետք է համատեղվի մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների պահպանման հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հանձնելու ընթացակարգին, իրավասու պետական մարմինների լիազորություններին, ձերբակալման և ժամանակավոր կալանքի հարցերին, պահանջվող փաստաթղթերին և հանձնելու մասին վերջնական որոշման իրավական հետևանքներին։ Կարևորվում է նաև հանձնումը քրեական իրավական այլ մեխանիզմներից տարբերակելու խնդիրը, մասնավորապես՝ դատապարտված անձանց փոխանցումից, քրեական վարույթի փոխանցումից և իրավական փոխօգնության այլ ձևերից։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ հանցանք կատարած անձանց հանձնելու արդյունավետ և օրինական համակարգը նպաստում է հանցագործության դեմ պետությունների համատեղ պայքարին, թույլ չի տալիս, որ անձը միայն այլ պետության տարածքում գտնվելու հանգամանքով խուսափի քրեական պատասխանատվությունից, և միաժամանակ ստեղծում է անհրաժեշտ իրավական երաշխիքներ անհիմն հետապնդումներից պաշտպանվելու համար։ Թեման կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի և միջազգային իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավապահ մարմինների աշխատակիցներին, իրավագիտության ուսանողներին և միջազգային քրեական համագործակցության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն գնահատելու հանցանք կատարած անձանց հանձնելու քրեաիրավական հիմքերը, կիրառման սահմանները և ընթացակարգային առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ դիտարկելով հանցավորության դեմ միջազգային պայքարի արդյունավետության և մարդու իրավունքների պաշտպանության միջև անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային շուկայի ձևավորման, գործունեության և զարգացման ընթացքում առաջացող տնտեսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական արտադրության և շուկայական հարաբերությունների փոխկապակցվածությունն է՝ արտադրողից մինչև վերջնական սպառող ձևավորվող տնտեսական կապերի համատեքստում։ Քննվում են գյուղատնտեսական արտադրանքի առաջարկի և պահանջարկի ձևավորման առանձնահատկությունները, գնագոյացման մեխանիզմները, արտադրանքի իրացման կազմակերպումը, մեծածախ և մանրածախ առևտրի համակարգերը, ինչպես նաև շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոքր և մասնատված գյուղացիական տնտեսությունների շուկա մուտք գործելու հնարավորություններին, դրանց բանակցային դիրքին, արտադրանքի անհրաժեշտ ծավալների համախմբման և կայուն իրացման ուղիների ձևավորման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական կոոպերացիայի, պահեստավորման, վերամշակման, փոխադրման, լոգիստիկ ծառայությունների և շուկայական տեղեկատվության հասանելիության հնարավոր ազդեցությունները ագրարային շուկայի արդյունավետության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գյուղատնտեսական արտադրության սեզոնային բնույթի և բնակլիմայական պայմաններից կախվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ գործոնները կարող են առաջացնել առաջարկի ու գների զգալի տատանումներ և մեծացնել արտադրողների տնտեսական ռիսկերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ներմուծման և արտահանման գործընթացները, տեղական արտադրանքի մրցունակությունը, որակի ապահովման համակարգերը և ագրոպարենային արժեշղթաների զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության, ներդրումների, ապահովագրական մեխանիզմների և պետական աջակցության հնարավոր դերին՝ շուկայի կայուն զարգացման պայմանների ձևավորման տեսանկյունից։ Հիմնախնդիրների լուծման հնարավոր ուղղությունները կարող են կապվել շուկայական ենթակառուցվածքների կատարելագործման, արտադրողների համագործակցության ընդլայնման, տեղեկատվական ապահովման բարելավման, վերամշակման և պահպանման կարողությունների զարգացման ու արդյունավետ կառավարման մեխանիզմների ներդրման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, շուկայի կազմակերպման և գյուղատնտեսական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ագրարային շուկայի արդյունավետ գործունեության, արտադրողների մրցունակության և գյուղատնտեսության կայուն զարգացման տնտեսական նախադրյալները։

Գրականություն

Աշխատությունը ներկայացնում է հարսանիքի շուրջ ծավալվող իրադարձություններ՝ անդրադառնալով հայ հասարակական և ընտանեկան կյանքի կենցաղային սովորույթներին, մարդկանց փոխհարաբերություններին և ամուսնության հետ կապված ավանդույթներին։ Հարսանիքը որպես հիմնական թեմա հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ընտանեկան հարաբերությունների, հասարակական կարծիքի, սովորույթների և անհատական ցանկությունների փոխազդեցությունը։ Վերնագրի «Դավի-Դառաբա» արտահայտությունը և «կամ մի հարսանիք» ենթավերնագիրը մատնանշում են ստեղծագործության հնարավոր կատակերգական կամ երգիծական բնույթը, որտեղ կենցաղային իրավիճակներն ու մարդկային վարքագիծը կարող են դառնալ հումորի և հասարակական դիտարկումների առարկա։ Հարսանեկան արարողության շուրջ ձևավորվող հարաբերությունները հայ իրականության մեջ հաճախ արտացոլում են ոչ միայն անձնական զգացմունքները, այլև ընտանիքների շահերը, ավանդական պատկերացումները, նյութական պայմաններն ու համայնքի սպասումները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ կենցաղային գրականության, ընտանեկան սովորույթների, ամուսնության ավանդույթների և հասարակական բարքերի գեղարվեստական արտացոլման ուսումնասիրության համար։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես ժամանակաշրջանի հայերեն թատերական կամ արձակ ստեղծագործությունների լեզվի, հումորի և հասարակական դիտողականության ուսումնասիրման նյութ։

Գրականություն

Նիկողոս Սարաֆեան (կյանքը և գործը) ուսումնասիրությունը նվիրված է արևմտահայ գրող, հրապարակագիր և մտավորական Նիկողոս Սարաֆյանի կենսագրական ուղուն և գրական ժառանգությանը՝ ընդգծելով նրա տեղը 20-րդ դարի սփյուռքահայ գրականության զարգացման գործընթացում։ Նրա կյանքը ձևավորվել է պատմական բարդ շրջափուլում՝ կապված հայ ժողովրդի տեղահանությունների, սփյուռքահայ համայնքների ձևավորման և մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրների հետ, ինչը անմիջական ազդեցություն է ունեցել նրա ստեղծագործական աշխարհայացքի վրա։ Սարաֆյանի գործերում առանձնանում են ազգային ինքնության, հայրենիքի կորստի ցավի, հիշողության և գոյաբանական որոնումների թեմաները, որոնք արտահայտվում են ինչպես գեղարվեստական արձակում, այնպես էլ հրապարակախոսական և էսսեիստական գրություններում։ Նրա ստեղծագործական ոճը բնութագրվում է հոգեբանական խորությամբ, լեզվական նրբությամբ և գաղափարական հագեցվածությամբ, որտեղ հաճախ համադրվում են անհատի ներաշխարհի վերլուծությունը և ազգային-պատմական ընդհանրացումները։ Ուսումնասիրությունները նրա գործունեության վերաբերյալ ընդգծում են նաև նրա ներդրումը սփյուռքահայ մամուլի զարգացման, գրական-մշակութային կյանքի կազմակերպման և արևմտահայ գրական ավանդույթի շարունակականության ապահովման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, Նիկողոս Սարաֆյանի կյանքն ու գործը դիտարկվում են որպես սփյուռքահայ մտավոր պատմության կարևոր բաղադրիչ, որը միավորում է ազգային հիշողության պահպանման և ժամանակակից գրական ինքնարտահայտման փորձերը։

Գրականություն

Գրականագիտական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է հայ նոր շրջանի պոեզիայի նշանավոր ներկայացուցիչների՝ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Հովհաննես Թումանյանի, Ալեքսանդր Ծատուրյանի, Լևոն Մանվելյանի և Ավետիք Իսահակյանի գրական գործունեությանն ու ստեղծագործական ժառանգությանը։ Անդրադարձ է կատարվում հայ բանաստեղծության զարգացման հիմնական ուղղություններին, գրական ավանդույթների շարունակականությանը և ազգային գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներկայացված բանաստեղծների ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական բովանդակությանը, թեմատիկ բազմազանությանը, լեզվաոճական առանձնահատկություններին և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցներին։ Դիտարկվում են հայրենիքի, ժողովրդի պատմական ճակատագրի, ազգային ինքնագիտակցության, բնության, սիրո, մարդկային ապրումների և հասարակական կյանքի արտացոլումները նրանց պոեզիայում։ Քննության են առնվում հեղինակների անհատական ստեղծագործական դիմագծերը, գրական աշխարհայացքները և հայ բանաստեղծական մշակույթի զարգացման գործում նրանց ունեցած նշանակությունը։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս համեմատական տեսանկյունից ուսումնասիրելու տարբեր բանաստեղծների գեղարվեստական մոտեցումները, նրանց ստեղծագործությունների ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայ գրականության զարգացման պատմական ու մշակութային միջավայրին, ազգային գրական ավանդույթների հարստացմանը և բանաստեղծական նոր ձևերի ու արտահայտչամիջոցների ձևավորմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, բանաստեղծական արվեստի և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։