Действие постоянного магнитного поля на Са-зависимые процессы в нейронах виноградной улитки

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է 1893–1898 թվականների հայ-վրացական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Հարավային Կովկասի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է երկու ժողովուրդների փոխհարաբերությունները այն ժամանակաշրջանում, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր կայսերական վարչական համակարգի վերահսկողության ներքո, սակայն ազգային շարժումները արդեն սկսում էին ավելի ակտիվ ձևավորվել։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ այդ տարիներին հայերի և վրացիների միջև հարաբերությունները հիմնականում զարգանում էին վարչական, տնտեսական և մշակութային շփումների միջոցով՝ կապված Թիֆլիսի (Տբիլիսիի) որպես տարածաշրջանային կենտրոնի կարևոր դերի հետ, որտեղ կենտրոնացած էին թե՛ հայկական, թե՛ վրացական մտավորական շրջանակները։ Քաղաքը հանդես էր գալիս որպես բազմազգ մշակութային միջավայր, որտեղ գործում էին տպարաններ, թերթեր, դպրոցներ և հասարակական կազմակերպություններ, որոնք նպաստում էին գաղափարական և մշակութային փոխազդեցությանը։ Միևնույն ժամանակ, աշխատանքում նշվում են նաև որոշ լարվածության դրսևորումներ, որոնք կապված էին հողային հարցերի, եկեղեցական ազդեցության, ինչպես նաև ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացների հետ, սակայն դրանք հիմնականում չէին վերածվում բաց հակամարտության։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական կապերին՝ առևտրին, արհեստագործությանը և աշխատուժի տեղաշարժին, որոնք նպաստում էին երկու ժողովուրդների փոխկապակցվածությանը և տարածաշրջանային տնտեսության զարգացմանը։ Բացի այդ, քննարկվում է մտավորականության դերը՝ թե՛ հայ, թե՛ վրացի հասարակական գործիչների և գրողների ներդրումը մշակութային երկխոսության և փոխընկալման ձևավորման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1893–1898 թվականների հայ-վրացական հարաբերությունները որպես բարդ, բազմաշերտ և հիմնականում համագործակցության վրա հիմնված գործընթաց, որը տեղի էր ունենում Ռուսական կայսրության ընդհանուր քաղաքական համակարգի շրջանակներում։

Ֆինանսներ

Սա տնտեսագիտական և կառավարչական հետազոտություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում նորամուծական գործունեության ֆինանսավորման հիմնախնդիրներին՝ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի օրինակով, որտեղ վերլուծվում են նորարարական նախագծերի ֆինանսավորման աղբյուրները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և պետական ու մասնավոր հատվածների դերակատարությունը տեխնոլոգիական ստարտափների զարգացման գործընթացում, աշխատանքը ընդգրկում է նաև վենչուրային կապիտալի, բիզնես-անգել ներդրումների և դրամաշնորհային ծրագրերի արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև ֆինանսական ռիսկերի և վերադարձելիության խնդիրները նորարարական նախագծերում, միաժամանակ դիտարկվում են ինստիտուցիոնալ և իրավական միջավայրի ազդեցությունը նորամուծությունների խթանման վրա, նպատակ ունենալով բացահայտել ֆինանսավորման խոչընդոտները և առաջարկել մեխանիզմներ՝ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում նորարարական գործունեության կայուն զարգացման համար։

Մանկական

«Պապն ու շաղգամը․Ոսկե ձվիկը» պատմվածքը Հովհաննես Թումանյանի գրական ժառանգության մի մասն է, որը խորը寓ական իմաստ ունի։ Պատմվածքում պապը՝ գլխավոր հերոսը, մի կերպ հաջողության է հասնում մատակարարելով շաղգամներ ու ոսկե ձվիկներ, ինչը նրա կյանքը դարձնում է ավելի հեշտ ու ապահով։ Սակայն Թումանյանն ընդգծում է, որ գերբացատրված հաջողությունները, չնայած իրադարձությունների տեսանելի բարելավմանը, երբեմն կարող են վերածվել վտանգավոր հետևանքների։ Պատմվածքը ներկայացնում է ավանդական ու առասպելական մոտեցումներ՝ բացահայտելով մարդկային սթափության, համբերության ու հոգու բարությունը։ Թումանյանը, իր usual իդեալիստական ոճով, ցույց է տալիս, թե ինչպես են մարդիկ փորձում ամեն կերպ գլուխ հանել իրենց դժվարություններից, սակայն հաճախ դա կապված է նրանց սխալ պատկերացումներից ու երազանքներից։ Ստորադրված խորհրդանիշներով ու խորհրդավոր տողերով Թումանյանը փորձում է դիտարկել մարդկային բնույթի բազմաբնույթ կողմերը, միաժամանակ ընդգծելով արդարությունը, մաքրությունը և այնպիսի արժեքները, որոնք մեզ պետք է օգնական լինեն իրական կյանքում։ Այս գործը իդեալական է ամեն տարիքում ընթերցողների համար՝ ոչ միայն հուզական խորությամբ, այլ նաև մտորումների վրա մտածելու հիանալի հնարավորություն է ընձեռում։ Հրատարակիչ - Պարմա-պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-9184-6-4

Գրականություն

«Գիրք ճամփարի» ստեղծագործությունը հանդիսանում է հայ գրականության հետաքրքիր ու ուսուցողական ստեղծագործություններից մեկը, որը ընթերցողին հաղորդում է գիտելիքներ, փորձառություններ և կյանքի դասեր՝ ուղեկցելով նրան մտավոր և բարոյական ճանապարհորդության ընթացքում։ Գիրքը պատկերում է մարդու հոգևոր և մտավոր աճը, նոր գիտելիքների ու փորձի ձեռքբերման կարևորությունը, ինչպես նաև մարդկային արժեքների՝ ազնվության, բարության և համառության անհրաժեշտությունը կյանքի ճանապարհին։ «Գիրք ճամփարի» ստեղծագործությունում առկա են նաև ճանապարհի խորհրդանշական նշանակություն՝ այն ներկայացնելով որպես մարդու զարգացման, ինքնագիտակցության և փորձառությունների աճի գործընթաց։ Թե՛ բովանդակությամբ, թե՛ լեզվով, գիրքը դաստիարակում է ընթերցողին, զարգացնում նրա մտավոր հետաքրքրությունները և նպաստում սոցիալական ու բարոյական արժեքների խթանմանը։ Արվեստական գեղագիտական լուծումները, վառ պատկերները և գրողի հետաքրքիր մատուցումն ընթերցողին ներգրավում են դեպի պատմության խորքը և ստեղծում ճանաչողության և մտորումների հնարավորություն։ Այսպիսով, «Գիրք ճամփարի» արժեքը ոչ միայն գրականության մեջ է, այլև դրա դաստիարակչական և հոգևոր ազդեցության մեջ, որը մարդուն ուսուցանում է ճիշտ ընտրության, գիտելիքի և փորձի կարևորությունը կյանքի ուղու ընթացքում։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Նահապետ Քուչակի «Աշուն» ստեղծագործությունների համատեքստում դիտվող քնարական և փիլիսոփայական շերտերը՝ ընդգծելով բնության և մարդու ներաշխարհի փոխկապակցվածությունը։ Գրքում վերլուծվում են աշնանային պատկերների խորհրդանշական իմաստները՝ որպես կյանքի անցողիկության, սիրո, կարոտի և ժամանակի հոսքի արտահայտություն։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև միջնադարյան հայ քնարերգության լեզվական առանձնահատկություններին և պատկերավորման համակարգին, որտեղ բնությունը դառնում է մարդկային զգացմունքների արտացոլման միջոց։ Նյութում առանձնացվում է նաև Նահապետ Քուչակի դերը հայ միջնադարյան սիրային պոեզիայի զարգացման մեջ և նրա ազդեցությունը հետագա գրական ավանդույթի վրա։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական և մեկնաբանական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես ընկալել ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական արժեքը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է կաթողիկոսական հանդերձանքի խորհրդաբանական իմաստների և դրանց պատկերագրական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը միջնադարյան մանրանկարչության մեջ։ Գրքում վերլուծվում են եկեղեցական բարձրագույն հոգևորականի հագուստի տարրերը՝ դրանց ծիսական, աստվածաբանական և սոցիալական նշանակության համատեքստում, ինչպես նաև դրանց դերը հոգևոր իշխանության և հեղինակության տեսողական ներկայացման համակարգում։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես են միջնադարյան ձեռագրերի մանրանկարներում կաթողիկոսական հանդերձանքի տարբեր բաղադրիչները՝ պատմուճանը, փիլոնը, խաչերը և այլ ծիսական ատրիբուտներ, ձեռք բերել խորհրդանշական բազմաշերտ իմաստներ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերագրական ավանդույթների ձևավորմանը, ձեռագրական դպրոցների տարբերություններին և քրիստոնեական արվեստում հանդերձանքի սիմվոլիկ լեզվի զարգացման ընթացքին։ Քննարկվում է նաև հոգևոր իշխանության տեսողական կոդավորման դերը միջնադարյան հասարակության աշխարհընկալման և գաղափարական համակարգերի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է միջնադարյան արվեստի պատմության, հայ եկեղեցական մշակույթի և պատկերագրության ուսումնասիրության ոլորտում՝ օգտակար լինելով արվեստաբանների, պատմաբանների և հայագետների համար։