Действие постоянного магнитного поля на Са-зависимые процессы в нейронах виноградной улитки

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի նշաձև համալիրի մասնակցության ուսումնասիրությանը արյան մակարդման գործընթացների նյարդային կարգավորման մեջ։ Հետազոտության կենտրոնում կենտրոնական նյարդային համակարգի և հեմոստազի միջև առկա ֆունկցիոնալ փոխկապակցվածությունն է՝ հատկապես այն տեսանկյունից, թե ինչպես կարող են ուղեղի հուզական, վեգետատիվ և սթրեսային արձագանքների ձևավորմանը մասնակցող կառուցվածքները ներգործել արյան մակարդման համակարգի ընդհանուր վիճակի վրա։ Նշաձև համալիրը դիտարկվում է որպես լիմբիկ համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է հուզական ազդակների մշակմանը, վեգետատիվ արձագանքների կազմակերպմանը և օրգանիզմի հարմարվողական գործընթացների կարգավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այս նյարդային կառուցվածքի ֆունկցիոնալ վիճակի և հեմոստազի տարբեր ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերը՝ գնահատելով մակարդման և հակամակարդման մեխանիզմների հավասարակշռության փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն նյարդահումորալ ուղիներին, որոնց միջոցով կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեությունը կապված է արյան շրջանառության և հեմոստազի կարգավորման հետ։ Այդ համատեքստում կարևոր նշանակություն ունեն վեգետատիվ նյարդային համակարգի, ներզատական պատասխանների և կենսաբանական ակտիվ միջնորդների մասնակցության վերաբերյալ պատկերացումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սթրեսային և հուզական վիճակների ժամանակ դիտվող ֆիզիոլոգիական փոփոխություններին՝ պարզաբանելով, թե ինչպիսի դեր կարող են ունենալ լիմբիկ համակարգի կառուցվածքները օրգանիզմի համալիր հարմարվողական արձագանքների ձևավորման մեջ։ Հեմոկոագուլյացիան այս դեպքում դիտարկվում է ոչ թե մեկուսացված կենսաքիմիական գործընթաց, այլ նյարդային, հորմոնային և անոթային կարգավորման մեխանիզմների հետ փոխկապակցված համակարգի բաղադրիչ։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են նյարդային համակարգի և արյան մակարդման ֆիզիոլոգիայի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարող են կարևոր լինել սթրեսի, վեգետատիվ կարգավորման ու հեմոստազի միջև գոյություն ունեցող կապերի տեսական մեկնաբանման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, հեմատոլոգիայի, հեմոստազի ֆիզիոլոգիայի և նյարդահումորալ կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել գլխուղեղի լիմբիկ կառուցվածքների հնարավոր մասնակցությունը արյան մակարդման համակարգի կարգավորմանը։

Այլ առարկաներ

Գիրքը՝ «Էթոլոգիա և կենդանիների հոգեբանության հիմունքներ», հեղինակը Համբարձումյան Գ.Ռ., հանդիսանում է գիտական և ուսումնական ձեռնարկ, որն ընդգրկում է կենդանիների վարքի ուսումնասիրման և նրանց հոգեբանական հատկությունների ուսումնասիրության հիմնական սկզբունքներն ու մոտեցումները։ Այն ներկայացնում է էթոլոգիայի տեսական հիմքերը՝ վարքի էվոլյուցիոն, կենսաբանական և էկոլոգիական аспեկտներով, մանրամասն բացատրվում են կենդանիների սոցիալական վարքի, փոխազդեցությունների, բնազդային և ստացած սովորությունների մեխանիզմները, ինչպես նաև վարքային արձագանքների ու հոգեբանական կառուցվածքների ձևավորման գործընթացները։ Գրքում ներառված են կենդանիների սենսորային համակարգերի, ճանաչողության, հիշողության, սովորությունների ձևավորման, մոտիվացիայի և սթրեսի ազդեցության ուսումնասիրման մեթոդները, գործնական օրինակներով բացատրվում է կենդանիների վարքաբանական հետազոտությունների կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված մարդու և կենդանու վարքի համեմատական ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այն կիրառություններին, որոնք օգտակար են վետերինարական, կենդանաբանական, ագրարային և կենդանիների բարեկեցության ոլորտներում։ Գիրքը հանդիսանում է արժեքավոր աղբյուր ուսանողների, գիտնականների, հետազոտողների և կենդանիների հոգեբանության հետաքրքրությամբ զբաղվող մասնագետների համար, տրամադրելով ամբողջական գիտելիքներ էթոլոգիայի և կենդանիների հոգեբանության հիմունքների մասին՝ ժամանակակից գիտական մոտեցումներով։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է էքսիտոնների Բոզե–Էյնշտեյն կոնդենսացիայի երևույթի և էլեկտրակլանման (էլեկտրոպոգլոշչենիա) գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ կրճատ չափայնությամբ կիսահաղորդչային կառուցվածքներում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են քվազիմասնիկային համակարգերի քվանտային հատկությունները, մասնավորապես էքսիտոնների՝ էլեկտրոն-խոռոչ զույգերի վարքագիծը նանոկառուցվածքներում, քվանտային հորերում, քվանտային թելերում և կետերում։ Աշխատությունում ներկայացվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է էքսիտոնային կոնդենսատի ձևավորում՝ ցածր ջերմաստիճանների և բարձր խտությունների պայմաններում, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը օպտիկական և էլեկտրական հատկությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրակլանման երևույթին՝ որպես կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական պատասխանների կառավարման մեխանիզմ, որտեղ արտաքին էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ փոխվում են լույսի կլանման սպեկտրալ բնութագրերը։ Վերլուծվում է չափայնության նվազեցման ազդեցությունը քվանտային սահմանափակման երևույթների վրա, ինչը հանգեցնում է էներգետիկ մակարդակների դիսկրետացման և էքսիտոնային փոխազդեցությունների ուժեղացման։ Աշխատությունում կիրառվում են նաև քվանտային մեխանիկայի և վիճակագրական ֆիզիկայի մոդելներ՝ համակարգի կոլեկտիվ վարքագծի նկարագրության համար։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ազգային անվտանգության համակարգային կառուցվածքում պետության տեղի, դերի և նշանակության տեսաիրավական ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է պետության էությունը որպես ազգային անվտանգության ապահովման առանցքային ինստիտուտ, դրա հիմնական գործառույթները և իրավական միջոցները, որոնց միջոցով իրականացվում է հասարակության, պետականության և ազգային շահերի պաշտպանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային անվտանգության հասկացությանը, դրա բաղադրիչներին, սպառնալիքների բնույթին և պետական իշխանության տարբեր օղակների միջև գործառույթների ու լիազորությունների բաշխմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է պետության և ազգային անվտանգության փոխկապակցվածությունը, պետական ինքնիշխանության, տարածքային ամբողջականության, սահմանադրական կարգի, հանրային անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխհարաբերությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում ազգային անվտանգության ապահովման իրավական հիմքերին, պետական կառավարման և իրավապահ մարմինների դերակատարությանը, ինչպես նաև անվտանգության ոլորտում իրավական և կազմակերպական մեխանիզմների նշանակությանը։ Քննության են առնվում ազգային անվտանգության համակարգի կառուցվածքային տարրերը, դրանց փոխգործակցությունը և միասնական պետական քաղաքականության ձևավորման խնդիրները։ Կարևորվում է անվտանգության ապահովման և մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության միջև պատշաճ հավասարակշռության պահպանման անհրաժեշտությունը, քանի որ անվտանգության միջոցառումները պետք է իրականացվեն իրավական պետության սկզբունքներին համապատասխան։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ազգային անվտանգության սպառնալիքների փոփոխվող բնույթին, պետության գործառույթների զարգացմանը և նոր մարտահրավերներին իրավական ու ինստիտուցիոնալ արձագանքման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս տեսաիրավական տեսանկյունից գնահատել պետության դերը ազգային անվտանգության համակարգում, բացահայտել դրա կառուցվածքային և իրավական հիմնախնդիրները և դիտարկել անվտանգության կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի և ազգային անվտանգության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, պետական ծառայողների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ազգային անվտանգության իրավական հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դատական նախադեպի էության, իրավական բնույթի և նորմատիվ կարգավորման համակարգում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական նախադեպի՝ որպես իրավական կարգավորման գործիքի առանձնահատկությունները, դրա ձևավորման և կիրառման պայմանները, ինչպես նաև գնահատել դրա նշանակությունը իրավական համակարգի զարգացման և իրավական նորմերի մեկնաբանման գործընթացում։ Աշխատանքում դատական նախադեպը դիտարկվում է որպես դատական գործունեության արդյունքում ձևավորված իրավական դիրքորոշում կամ լուծում, որը հետագայում կարող է ուղղորդող կամ պարտադիր նշանակություն ունենալ համանման իրավական հարաբերությունների կարգավորման և դատական վեճերի լուծման ընթացքում՝ կախված տվյալ իրավական համակարգի առանձնահատկություններից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել դատական նախադեպի պատմական ձևավորման նախադրյալները և դրա զարգացման առանձնահատկությունները տարբեր իրավական ընտանիքներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անգլոսաքսոնական իրավական համակարգում նախադեպային իրավունքի ձևավորմանը, ինչպես նաև մայրցամաքային իրավական համակարգերում դատական պրակտիկայի և դատարանների իրավական դիրքորոշումների ազդեցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դատական նախադեպի և օրենքի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել այն հարցը, թե ինչպես է դատարանը մեկնաբանում գործող իրավական նորմերը, լրացնում իրավական կարգավորման բացերը և ձևավորում այնպիսի դիրքորոշումներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ հետագա իրավակիրառ պրակտիկայի վրա։ Այս համատեքստում կարևորվում են իրավական որոշակիության, կանխատեսելիության, իրավահավասարության և արդարադատության արդյունավետության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել դատական նախադեպի տեսակներին, դրա կիրառման սահմաններին և նախադեպային դիրքորոշման փոփոխության կամ վերանայման հնարավորություններին։ Կարևոր է նաև դատական նախադեպի և իրավական մեկնաբանության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ բարձրագույն դատական ատյանների որոշումները կարող են էական դեր ունենալ օրենքների և այլ իրավական ակտերի միասնական կիրառման ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր երկրների փորձին և միջազգային դատական մարմինների պրակտիկային՝ համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտելով դատական որոշումների իրավական նշանակության տարբեր մոդելները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում դատական պրակտիկայի դերին, հատկապես բարձրագույն դատական ատյանների և սահմանադրական արդարադատության մարմնի իրավական դիրքորոշումների նշանակությանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև դատական նախադեպի կիրառման առավելություններն ու հնարավոր սահմանափակումները։ Դրա առավելություններից կարող են լինել իրավական նորմերի ճկուն մեկնաբանությունը, իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականության ապահովումը, իրավական բացերի հաղթահարումը և նոր հասարակական հարաբերություններին իրավունքի արագ հարմարվելու հնարավորությունը։ Միաժամանակ կարող են քննարկվել դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության սահմանների, իշխանությունների տարանջատման և դատական հայեցողության շրջանակների վերաբերյալ տեսական ու գործնական խնդիրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել դատական նախադեպի իրավական բնույթի առավել հստակ ընկալմանը, դրա տեղին ու սահմաններին նորմատիվ կարգավորման համակարգում և դատարանների իրավական դիրքորոշումների դերի գնահատմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և իրավունքի տեսության ու դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Գիտական աշխատությունը նվիրված է բուհական և հետբուհական կրթության համակարգում մենթորային փոխհարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ կազմակերպման գիտատեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում մենթորության՝ որպես կրթական, մասնագիտական և անձնային զարգացման կարևոր մեխանիզմի էությունը, դրա հիմնական սկզբունքները, գործառույթները և կիրառման առանձնահատկությունները բարձրագույն կրթության տարբեր աստիճաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մենթորի և մենթիի միջև համագործակցային հարաբերությունների ձևավորմանը, փոխադարձ վստահության, մասնագիտական աջակցության, փորձի փոխանցման և անհատական զարգացման համար նպաստավոր կրթական միջավայրի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրվում են մենթորային գործունեության հոգեբանամանկավարժական հիմքերը, մասնագիտական հաղորդակցության առանձնահատկությունները, ուսուցման անհատականացման հնարավորությունները և կրթական գործընթացի մասնակիցների միջև արդյունավետ փոխգործակցության ապահովման մեխանիզմները։ Քննարկվում են մենթորության դերը ուսանողների, մագիստրանտների, ասպիրանտների և երիտասարդ հետազոտողների մասնագիտական կարողությունների զարգացման, գիտահետազոտական հմտությունների կատարելագործման, ինքնուրույն մտածողության ձևավորման և ակադեմիական միջավայրին հարմարվելու գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում մենթորային փոխհարաբերությունների կազմակերպման տարբեր մոդելներին, անհատական և խմբային մենթորության առանձնահատկություններին, ակադեմիական խորհրդատվության և գիտական ղեկավարության հետ դրանց փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև մենթորական աջակցության արդյունավետության գնահատման չափանիշներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մենթորային գործունեության գիտամեթոդական ապահովման ուսումնասիրությունը, որը ներառում է մենթորների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, հաղորդակցական և մանկավարժական կարողությունների զարգացման, խորհրդատվական մեթոդների ընտրության և կրթական գործընթացում դրանց նպատակային կիրառման հիմնախնդիրները։ Դիտարկվում են նաև մենթորային հարաբերությունների ազդեցությունը սովորողների ուսումնական մոտիվացիայի, ինքնավստահության, մասնագիտական ինքնորոշման, ստեղծագործական ներուժի և հետազոտական նախաձեռնողականության զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հետբուհական կրթության համակարգում գիտական սերնդափոխության ապահովմանը, երիտասարդ գիտնականների մասնագիտական կայացմանը, հետազոտական մշակույթի ձևավորմանը և գիտական համայնքի ներսում գիտելիքների ու փորձառության փոխանցման շարունակականությանը։ Քննության են առնվում մենթորային ծրագրերի մշակման և ներդրման կազմակերպական պայմանները, կրթական հաստատությունների կառավարման համակարգում դրանց ինտեգրման հնարավորությունները, մենթորների և շահառուների ընտրության սկզբունքները, համագործակցության փուլերը և հետադարձ կապի ապահովման մեխանիզմները։ Կարևորվում են նաև մենթորային հարաբերություններում մասնագիտական էթիկայի, փոխադարձ պատասխանատվության, ակադեմիական ազնվության, անհատական առանձնահատկությունների հարգման և հոգեբանական անվտանգության ապահովման հարցերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում ուսումնասիրվում են բարձրագույն կրթության որակի բարելավման, ուսանողակենտրոն ուսուցման զարգացման, մասնագիտական շարունակական կրթության և ակադեմիական համագործակցության ամրապնդման հնարավորությունները՝ մենթորային համակարգի գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպման միջոցով։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել բարձրագույն և հետբուհական կրթության համակարգում մենթորության տեսական հիմքերի հստակեցմանը, կրթական աջակցության մեխանիզմների կատարելագործմանը և մասնագիտական զարգացման առավել արդյունավետ մոդելների մշակմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության հոգեբանների, բուհերի դասախոսների, գիտական ղեկավարների, կրթության կազմակերպիչների, մենթորների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մագիստրանտների, ինչպես նաև բարձրագույն կրթության կառավարման, մասնագիտական զարգացման և կրթական նորարարությունների հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։