Դրամաշրջանառությունը Հայաստանում․ հանրապետական գիտական նստաշրջանի նյութեր

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սյունիքի վանական կալվածատիրության ձևավորմանն ու զարգացմանը IX–XIII դարերում՝ միջնադարյան Հայաստանի տնտեսական, հասարակական և եկեղեցական պատմության կարևոր ժամանակաշրջանում։ Վանական կալվածատիրությունը միջնադարյան հասարակության հողատիրական հարաբերությունների նշանակալի բաղադրիչներից էր, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու եկեղեցական հաստատությունների տնտեսական հիմքերը, հողային սեփականության ձևերը և վանքերի տեղն ու դերը հասարակական կյանքում։ Հետազոտության թեման առնչվում է Սյունիքի վանքերի նյութական ապահովվածությանը, նրանց տնօրինության տակ գտնվող հողային և այլ ունեցվածքին, կալվածքների կառավարման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև վանական հաստատությունների ու տեղական իշխանական կառույցների միջև ձևավորված հարաբերություններին։ IX–XIII դարերի ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը կարևոր է տարածաշրջանում հողատիրական համակարգի զարգացման, տնտեսական ռեսուրսների բաշխման և միջնադարյան հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Սյունիքի վանքերը կարևոր դեր են ունեցել ոչ միայն հոգևոր և կրոնական կյանքում, այլև կրթության, ձեռագրական մշակույթի, շինարարության և մշակութային արժեքների պահպանման գործում, իսկ նրանց տնտեսական հնարավորությունները նպաստել են այդ գործունեության իրականացմանը։ Վանական կալվածատիրության պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան Սյունիքի սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի, եկեղեցական հաստատությունների ազդեցության և հայկական պատմական ժառանգության ձևավորման պայմանների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ պատմաբաններին, միջնադարյան Հայաստանի և Սյունիքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, եկեղեցու պատմության մասնագետներին, տնտեսական պատմությամբ հետաքրքրվողներին, ինչպես նաև պատմության և հայագիտության ուսանողներին։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է ընտանեկան հարաբերությունների, մարդկային ջերմության, սիրո, ազատ մտածողության և կյանքի հանդեպ լավատեսական վերաբերմունքի թեմաները՝ բնորոշ հեղինակին։ Պատմության կենտրոնում հայր և երեխա հարաբերություններն են, որտեղ բացահայտվում են ծնողական նվիրվածությունը, երեխայի աշխարհընկալումը և սերունդների միջև հոգևոր կապի առանձնահատկությունները։ Ստեղծագործության մեջ հեղինակը պարզ ու անկեղծ լեզվով անդրադառնում է ընտանիքի արժեքներին, մանկության հիշողություններին, մարդկային թերություններին ու գեղեցկությանը՝ միաժամանակ ընդգծելով անհատի ազատությունը, ստեղծագործական երևակայությունը և կյանքի փոքր ուրախությունները գնահատելու կարողությունը։ Հեղինակային յուրահատուկ ոճը համադրում է հումորը, հուզականությունը և փիլիսոփայական դիտարկումները՝ ստեղծելով մարդկային հարաբերությունների խորքային ու անկեղծ պատկեր։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին խորհելու սիրո, ներողամտության, ընտանիքի դերի և մարդու ներաշխարհի մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել տարբեր տարիքի ընթերցողների, հատկապես նրանց, ովքեր գնահատում են ջերմ ընտանեկան պատմությունները, մարդկային արժեքների մասին գրական ստեղծագործությունները և հեղինակի ինքնատիպ պատմողական արվեստը։

Լեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենի տեղի և դերի գիտական ուսումնասիրությանը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի շրջանակում՝ հիմնվելով համեմատական լեզվաբանության, պատմական հնչյունաբանության և լեզվաբանական վերլուծության մեթոդների վրա։ Հեղինակը քննարկում է հայերենի ծագման, զարգացման և դասակարգման հիմնախնդիրները՝ համադրելով այն հնդեվրոպական մյուս լեզուների հետ և բացահայտելով ընդհանուր ու առանձնահատուկ լեզվական հատկանիշները։ Վերլուծվում են հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և քերականական համապատասխանությունները, ինչպես նաև ներկայացվում են հայերենի ինքնուրույն ճյուղ լինելու վերաբերյալ գիտական հիմնավորումները և տարբեր լեզվաբանական տեսությունների գնահատականները։ Աշխատությունն անդրադառնում է նաև պատմալեզվաբանական հետազոտությունների նշանակությանը՝ հնդեվրոպական նախալեզվի վերականգնման և հայ ժողովրդի լեզվամշակութային անցյալի ուսումնասիրության համատեքստում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայագետների, պատմաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի պատմությամբ, համեմատական լեզվաբանությամբ և հնդեվրոպական լեզուների ուսումնասիրությամբ։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային ապարների հիման վրա երեսպատման ապակեկրիստալային նյութերի բաղադրության և ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը բնական հանքային հումքի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների նպատակային օգտագործումն է՝ ստանալով բարձր շահագործական ցուցանիշներով, ամուր, կայուն և արտաքին տեսքով կիրառելի երեսպատման նյութեր։ Ապակեկրիստալային նյութերը համատեղում են ապակու և բյուրեղային նյութերի մի շարք հատկություններ․ դրանք ստացվում են սկզբնական ապակենման զանգվածի վերահսկվող ջերմային մշակման միջոցով, որի արդյունքում ձևավորվում է որոշակի կառուցվածքով բյուրեղային փուլերի համակարգ։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է լեռնային ապարների քիմիական և հանքաբանական կազմի ուսումնասիրությունը։ Բնական ապարները կարող են պարունակել տարբեր հարաբերակցությամբ սիլիցիումի, ալյումինի, կալցիումի, մագնեզիումի, երկաթի և այլ տարրերի միացություններ, որոնք ազդում են ապակեկրիստալային նյութի ձևավորման գործընթացի և վերջնական հատկությունների վրա։ Հումքի բաղադրության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե ինչպիսի լրացուցիչ բաղադրիչներ և ինչ հարաբերակցություններով կարող են անհրաժեշտ լինել ցանկալի կառուցվածք և հատկություններ ապահովելու համար։ Բաղադրության մշակման ժամանակ կարևոր նշանակություն ունի հիմնական օքսիդների հարաբերակցությունը, քանի որ դրանից կախված են հալման ջերմաստիճանը, ապակենման զանգվածի ձևավորման պայմանները, բյուրեղացման գործընթացը և ստացված նյութի մեխանիկական ու ջերմային հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ընտրվել լեռնային ապարների տարբեր տեսակներ և ուսումնասիրվել դրանց օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ստանալ նոր նյութեր, այլև արդյունավետորեն օգտագործել տեղական բնական հումքը և որոշ դեպքերում արդյունաբերական թափոնները՝ նվազեցնելով արտադրական ծախսերը և հումքային ռեսուրսների նկատմամբ պահանջարկը։ Տեխնոլոգիական մասում ուսումնասիրվում են նյութի ստացման հիմնական փուլերը՝ հումքի նախապատրաստում, մանրացում և խառնում, հալում, ձևավորում, ջերմային մշակում և վերահսկվող բյուրեղացում։ Յուրաքանչյուր փուլ կարող է էապես ազդել վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Հատկապես կարևոր է ջերմային մշակման ռեժիմի ճիշտ ընտրությունը, քանի որ ջերմաստիճանի և պահման ժամանակի փոփոխությունը կարող է փոխել ձևավորվող բյուրեղային փուլերի քանակը, չափերը և տարածական բաշխումը։ Ապակեկրիստալացման գործընթացի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս նպատակային ձևավորել նյութի միկրոկառուցվածքը և դրանով կարգավորել դրա մեխանիկական ամրությունը, կարծրությունը, մաշակայունությունը և այլ ցուցանիշներ։ Երեսպատման նյութերի համար առանձնահատուկ կարևորություն ունեն նաև ջրի կլանումը, խտությունը, ցրտադիմացկունությունը, ջերմային կայունությունը և քիմիական ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրությունը։ Շինարարական կիրառության դեպքում նյութը պետք է պահպանվի ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին միջավայրի տարբեր պայմաններում։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են իրականացվել փորձարկումներ, որոնց միջոցով գնահատվում են նյութերի ամրությունը, ջերմային ընդարձակումը, մակերևույթի դիմադրողականությունը, խոնավության նկատմամբ կայունությունը և այլ շահագործական հատկություններ։ Առանձին կարևոր ուղղություն է նյութի արտաքին տեսքի և մակերևութային հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Երեսպատման ապակեկրիստալային նյութը պետք է ոչ միայն բավարարի տեխնիկական պահանջներին, այլև ունենա անհրաժեշտ գույն, փայլ, մակերևույթի միատարրություն և դեկորատիվ հատկություններ։ Բնական ապարների և դրանցում պարունակվող հանքային բաղադրիչների օգտագործումը կարող է հնարավորություն տալ ստանալ տարբեր երանգներով և կառուցվածքային առանձնահատկություններով նյութեր՝ ընդլայնելով դրանց ճարտարապետական և դիզայներական կիրառության շրջանակը։ Աշխատության կարևոր գիտական խնդիրներից է բաղադրություն–տեխնոլոգիա–կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Նյութի վերջնական բնութագրերը պայմանավորված են ոչ միայն օգտագործված հումքի տեսակով, այլև դրա քիմիական հարաբերակցությամբ, հալման պայմաններով և հետագա ջերմային մշակման ռեժիմով։ Այդ կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել օպտիմալ բաղադրություն և տեխնոլոգիական պայմաններ՝ ցանկալի հատկություններով արտադրանք ստանալու համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են ունենալ նաև տնտեսական և բնապահպանական նշանակություն։ Տեղական լեռնային ապարների օգտագործումը կարող է նվազեցնել որոշ ներմուծվող հումքերի անհրաժեշտությունը, իսկ հանքարդյունաբերության կամ այլ արտադրությունների որոշ թափոնների ներգրավումը կարող է նպաստել դրանց օգտակար վերամշակմանը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է գնահատել հումքի մշակման, հալման և ջերմային մշակման էներգետիկ ծախսերը՝ տեխնոլոգիայի տնտեսական արդյունավետությունը որոշելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է նյութագիտության, ապակու և կերամիկայի տեխնոլոգիայի ու հանքային հումքի վերամշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել լեռնային ապարների հիման վրա երեսպատման ապակեկրիստալային նյութերի օպտիմալ բաղադրություն և ստացման տեխնոլոգիա։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, շինարարական նյութերի տեխնոլոգներին, ապակու և կերամիկայի մասնագետներին, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գործարար և կազմակերպական միջավայրում առաջացող կոնֆլիկտների պատճառների, զարգացման օրինաչափությունների և դրանց արդյունավետ կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջանձնային, միջխմբային և կազմակերպական հակասություններն են, որոնք կարող են ձևավորվել աշխատակիցների տարբեր շահերի, նպատակների, արժեքների, դերերի, հաղորդակցական խնդիրների, սահմանափակ ռեսուրսների բաշխման կամ կառավարման տարբեր մոտեցումների հետևանքով։ Կոնֆլիկտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կազմակերպության գործունեությանը խոչընդոտող երևույթ, այլև որպես գործընթաց, որը համապատասխան կառավարման պայմաններում կարող է բացահայտել առկա խնդիրները, նպաստել նոր լուծումների որոնմանը և կազմակերպական հարաբերությունների վերանայմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կոնֆլիկտների առաջացման նախադրյալների վաղ բացահայտմանը, դրանց տեսակների դասակարգմանը և զարգացման փուլերի վերլուծությանը։ Քննվում է կազմակերպական կառուցվածքի, ղեկավարության ոճի, աշխատանքային դերերի հստակության, աշխատակիցների միջև վստահության և ներքին հաղորդակցության ազդեցությունը հակասությունների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ղեկավարի դերը կոնֆլիկտային իրավիճակների կանխարգելման և կարգավորման գործընթացում՝ շեշտադրելով բանակցությունների, փոխզիջման, համագործակցության, միջնորդության և կառուցողական հաղորդակցության նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կոնֆլիկտային իրավիճակներում մարդկանց վարքային ռազմավարությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են պայմանավորել մրցակցային, խուսափողական, հարմարվողական, փոխզիջումային կամ համագործակցային մոտեցումների ընտրությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ աշխատանքային սթրեսի, կազմակերպական մշակույթի, իշխանության և պատասխանատվության բաշխման, մասնագիտական շահերի և անձնական հարաբերությունների ազդեցությանը գործարար հակասությունների զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրության կարող են արժանանալ գործընկերների, ղեկավարների և ենթակաների, ինչպես նաև կազմակերպության ու արտաքին գործընկերների միջև ծագող տարաձայնությունները։ Կոնֆլիկտների հաղթահարումը դիտարկվում է որպես կառավարման բազմափուլ գործընթաց, որը պահանջում է խնդրի պատճառների բացահայտում, կողմերի դիրքորոշումների և շահերի տարբերակում, հաղորդակցության վերականգնում և փոխընդունելի լուծումների որոնում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կառավարման հոգեբանության, կազմակերպական վարքի, կոնֆլիկտաբանության և գործարար հաղորդակցության մոտեցումները՝ ներկայացնելով կոնֆլիկտների կանխարգելումն ու կարգավորումը որպես կազմակերպության արդյունավետ գործունեության և առողջ աշխատանքային հարաբերությունների ձևավորման կարևոր բաղադրիչ։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է իրավաբանական մասնագիտություն ընտրած ուսանողների հրապարակային մենախոսական խոսքի պատրաստման և զարգացման մեթոդական խնդիրներին՝ ուսուցման գործընթացում գործարար խաղերի կիրառման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա իրավաբանի մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն իրավական գիտելիքների յուրացմամբ․ մասնագիտական գործունեության մեջ մեծ նշանակություն ունեն սեփական մտքերը հստակ, տրամաբանված, համոզիչ և լսարանին հասանելի ձևով ներկայացնելու կարողությունը։ Հանրային մենախոսական խոսքը հատկապես կարևոր է իրավաբանի համար, քանի որ այն կիրառվում է դատական ելույթների, բանավեճերի, իրավական դիրքորոշումների ներկայացման, մասնագիտական քննարկումների, խորհրդատվության և այլ իրավիճակներում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ուսանողների բանավոր խոսքի զարգացման հիմնական դժվարությունները, դրանց առաջացման պատճառները և նպատակային մանկավարժական միջամտության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի կառուցվածքային կազմակերպմանը՝ թեմայի բացահայտմանը, փաստարկների տրամաբանական հաջորդականությանը, հիմնական մտքի ձևակերպմանը, եզրակացությունների ներկայացմանը և լսարանի հետ արդյունավետ հաղորդակցությանը։ Ուսուցման կարևոր բաղադրիչ է դիտարկվում նաև մասնագիտական բառապաշարի և իրավական տերմինաբանության ճիշտ օգտագործումը, քանի որ ապագա իրավաբանը պետք է կարողանա միաժամանակ պահպանել մասնագիտական ճշգրտությունը և իր խոսքը դարձնել հասկանալի ու համոզիչ։ Աշխատանքի առանձնահատկությունը գործարար խաղերի կիրառման մեթոդի ուսումնասիրությունն է։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ուսանողներին հայտնվել մասնագիտական իրավիճակներին մոտ պայմաններում և գործնականում փորձարկել տարբեր հաղորդակցական դերեր։ Ուսանողները կարող են հանդես գալ որպես փաստաբան, դատախազ, դատավոր, իրավաբանական խորհրդատու կամ դատավարության այլ մասնակից և համապատասխան իրավիճակում կառուցել ու ներկայացնել սեփական մենախոսական ելույթը։ Այսպիսի ուսուցումը թույլ է տալիս տեսական գիտելիքը կապել գործնական հմտությունների հետ, զարգացնել արագ կողմնորոշվելու, փաստարկելու, հարցերին արձագանքելու և սահմանափակ ժամանակում սեփական դիրքորոշումը ձևակերպելու կարողությունները։ Գործարար խաղերի ընթացքում կարող են գնահատվել ոչ միայն խոսքի բովանդակությունն ու իրավական հիմնավորվածությունը, այլև արտասանությունը, խոսքի տեմպը, ձայնի ինտոնացիան, ոչ բառային հաղորդակցությունը, լսարանի հետ տեսողական կապը և ընդհանուր խոսքային վարքագիծը։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ուսանողի ինքնավերլուծության և փոխադարձ գնահատման դերը, քանի որ սեփական ելույթի ուժեղ և թույլ կողմերի գիտակցումը նպաստում է հետագա մասնագիտական կատարելագործմանը։ Գործարար խաղերի պարբերական կիրառումը կարող է նպաստել ուսանողների խոսքային ակտիվության բարձրացմանը, հաղորդակցական անհանգստության նվազեցմանը և մասնագիտական ինքնավստահության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբանական բուհերի դասախոսներին, մանկավարժներին, խոսքի մշակույթի մասնագետներին, մեթոդիստներին և այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են մասնագիտական հաղորդակցության ու իրավաբանական կրթության խնդիրներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ապագա իրավաբանների հրապարակային խոսքի պատրաստումը որպես գործնական մասնագիտական կարողությունների ձևավորման կարևոր բաղադրիչ և առաջարկում է գործարար խաղերի միջոցով ուսուցման ավելի ակտիվ, իրավիճակային և մասնագիտական գործունեությանը մոտեցված կազմակերպման մոտեցում։