Эффект одновременных тренингов и детренингов на воспалительные эффект и противовоспалительные биомаркеры, физиологические показателя и уровни физической пригодности тучных детей

Մաթեմատիկա

Մթնոլորտային ֆիզիկայի և ռադիոֆիզիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի մթնոլորտի ինտեգրալ խոնավության և ռեֆրակցիոն վիճակի ուսումնասիրությանը ԳԲՀ ռադիոմետրական մեթոդների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում մթնոլորտում ջրային գոլորշու ընդհանուր պարունակության գնահատման, դրա տարածաժամանակային փոփոխությունների և էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման պայմանների հետ փոխկապակցվածության հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գերբարձր հաճախականությունների տիրույթում իրականացվող ռադիոմետրական չափումներին և մթնոլորտի ֆիզիկական պարամետրերի հեռահար որոշման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են մթնոլորտային խոնավության, ջերմաստիճանի և այլ օդերևութաբանական գործոնների ազդեցությունները ռեֆրակցիոն հատկությունների և ռադիոալիքների տարածման բնութագրերի վրա։ Քննարկվում են չափումների մշակման, մթնոլորտային պարամետրերի գնահատման և տարբեր պայմաններում դրանց փոփոխությունների դիտարկման մեթոդական մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատելու Հայաստանի տարածքում մթնոլորտի խոնավային և ռեֆրակցիոն վիճակի առանձնահատկությունները և դրանց նշանակությունը ռադիոկապի ու մթնոլորտային հետազոտությունների համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մթնոլորտային ֆիզիկայի, ռադիոֆիզիկայի, օդերևութաբանության և հեռահար զոնդավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Ալեքսանդր Աֆանասի Սպենդիարյանը հայ դասական երաժշտության ամենանշանավոր կոմպոզիտորներից և դիրիժորներից մեկն էր, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն ունեցան հայկական ազգային երաժշտարվեստի զարգացման վրա։ Նա ծնվել է Կախովկայի շրջանում և վաղ տարիքից հետաքրքրվել երաժշտությամբ։ Սպենդիարյանը կրթություն է ստացել ռուսական երաժշտական միջավայրում, սակայն իր ստեղծագործություններում մշտապես պահպանել է հայկական ազգային երաժշտության առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործությունները համատեղում էին եվրոպական դասական երաժշտության ձևերը և հայկական ժողովրդական մեղեդիների հարուստ հնչերանգները։ Սպենդիարյանը համարվում է հայկական սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Ալմաստ» օպերան, որը գրվել է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործության հիման վրա և դարձել հայկական օպերային արվեստի կարևորագույն գործերից մեկը։ Այս օպերայում արտացոլվում են ազգային բնավորությունը, ժողովրդի հոգևոր աշխարհը և հայրենասիրական գաղափարները։ Բացի օպերային ստեղծագործություններից, Սպենդիարյանը գրել է սիմֆոնիկ պատկերներ, ռոմանսներ և այլ երաժշտական գործեր, որոնք առանձնանում են հուզականությամբ և ազգային երանգներով։ Նա մեծ դեր է ունեցել նաև հայկական երաժշտական կյանքի կազմակերպման գործում՝ աջակցելով երաժշտական կրթության և մշակութային հաստատությունների զարգացմանը։ Սպենդիարյանի գործունեությունը նպաստել է հայկական երաժշտության ճանաչմանը ոչ միայն Հայաստանում, այլև արտասահմանում։ Նրա անունով կոչվել են երաժշտական դպրոցներ, մշակութային հաստատություններ և Երևանի օպերայի ու բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը երկար տարիներ կրել է նրա անունը։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանը հայ մշակույթի պատմության մեջ մնացել է որպես ազգային երաժշտարվեստի մեծ վարպետ, որի ստեղծագործությունները մինչ օրս շարունակում են հնչել բեմերում և սիրվել տարբեր սերունդների կողմից։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է դասական գրաբարի շարադասական կառուցվածքների ուսումնասիրությանը՝ առանձնացնելով նրա հիմնական շարադասական կաղապարներն ու դրանց գործառական առանձնահատկությունները։ Նյութում վերլուծվում են նախադասության անդամների դասավորության սկզբունքները, ենթակայի, ստորոգյալի և լրացումների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև շարադասական փոփոխականության դերը իմաստի և շեշտադրության ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը դիտարկում է գրաբարի շարադասական համակարգը համեմատական լեզվաբանության տեսանկյունից՝ ընդգծելով նրա կապը հնդեվրոպական հին լեզուների շարադասական տիպաբանության հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շարադասության ազատության և կանոնակարգվածության համադրությանը, ինչպես նաև շարադասական միջոցների միջոցով իմաստային նրբերանգների արտահայտմանը։ Նյութը կարևոր է հայերեն լեզվի պատմական զարգացման, գրաբարի քերականության և ընդհանուր լեզվաբանության ուսումնասիրությունների համար՝ նպաստելով դասական հայերենի կառուցվածքային ավելի խորքային ընկալմանը։

Գրականություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Շահան Շահնուրի և Վազգեն Շուշանյանի ստեղծագործական ու գրական առնչությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով սփյուռքահայ գրականության ձևավորման, գաղափարական որոնումների և 1920–1930-ական թվականների գրական միջավայրի համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու հեղինակների ստեղծագործությունների, գրական հայացքների, թեմատիկ ընդհանրությունների և տարբերությունների, ինչպես նաև նրանց միջև առկա ստեղծագործական երկխոսության ու բանավեճերի բացահայտումն է։ Երկուսն էլ պատկանում են արևմտահայ գրական ավանդույթից հետո ձևավորված սփյուռքահայ նոր սերնդին, որի համար առանցքային խնդիրներ էին ազգային ինքնության պահպանումը, օտար միջավայրում հայի գոյությունը, ձուլման վտանգը, հայրենիքի հիշողությունը և ցեղասպանության հետևանքների հոգեբանական ու մշակութային վերապրումը։ Սփյուռքահայ նոր գրական սերնդի ձևավորման գործում կարևոր դեր է ունեցել հատկապես Փարիզի գրական միջավայրը, որտեղ Շահնուրի, Շուշանյանի, Նիկողոս Սարաֆյանի, Զարեհ Որբունու, Նշան Պեշիկթաշլյանի և այլ երիտասարդ հեղինակների գործունեությունը նպաստեց նոր գրական մտածողության ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ «Մենք» գրական շարժման և դրա շուրջ ձևավորված գաղափարական մթնոլորտի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ շրջանակը միավորում էր տարբեր գրական ու քաղաքական հայացքներ ունեցող երիտասարդ հեղինակների, որոնց ընդհանուր մտահոգություններից էր սփյուռքում հայ ինքնության և մշակութային դիմագծի պահպանումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ երկու հեղինակների կապը միայն գաղափարական ընդհանրություններով չի սահմանափակվել․ նրանց միջև առկա են եղել նաև էական ստեղծագործական տարաձայնություններ և քննադատական բախումներ։ Մասնավորապես, գրականագիտական աղբյուրները հիշատակում են Շահնուրի և Շուշանյանի միջև 1939 թվականին սրված հակադրությունը, որը կապված էր Շուշանյանի՝ Շահնուրի հասցեին ուղղված քննադատական գրության հրապարակման հետ։ Այս հանգամանքը աշխատության թեման դարձնում է հատկապես հետաքրքիր, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս երկու գրողներին դիտարկել ոչ միայն որպես նույն գրական սերնդի ներկայացուցիչներ, այլև որպես միմյանց գաղափարներին և գեղագիտական դիրքորոշումներին արձագանքող հեղինակներ։ Նրանց ստեղծագործություններում առկա են ընդհանուր պատմական փորձառությունից բխող թեմաներ, սակայն այդ թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները կարող են զգալիորեն տարբեր լինել։ Շահնուրի ստեղծագործության մեջ մեծ տեղ է զբաղեցնում օտար միջավայրում հայի ինքնության պահպանման և ազգային ուծացման վտանգը, մինչդեռ Շուշանյանի գրական ժառանգության մեջ կարևոր են նաև հայրենիքի հիշողությունը, կարոտը, անցյալի վերակերտումը և անձնական ապրումների միջոցով պատմական հիշողության փոխանցումը։ Սփյուռքահայ գրականության ուսումնասիրություններում Շահնուրին հաճախ կապում են «նահանջի» գրականության, իսկ Շուշանյանին՝ նաև «կարոտի» և գյուղագրության ուղղությունների հետ, թեև նրանց ստեղծագործական աշխարհները զգալիորեն ավելի լայն են։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ այն երկու հեղինակների գրական ժառանգությունը դիտարկում է փոխհարաբերության մեջ՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ոչ միայն նրանց անհատական ստեղծագործական առանձնահատկությունները, այլև այն գրական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է սփյուռքահայ նոր գրականությունը։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը արժեքավոր է հայ գրականության պատմության համար, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էին ցեղասպանությունից հետո ձևավորված նոր սերնդի գրողները փորձում վերաիմաստավորել ազգային ինքնությունը, հայրենիքի կորստի փորձառությունը և օտար հասարակության մեջ ապրելու հակասությունները։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Լիլիթ Վարդանի Տոնոյանի 2014 թվականի գրականագիտական ատենախոսական ուսումնասիրությունն է, որը ներկայացվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում, ունի 24 էջ և ներառում է ինչպես մատենագիտական աղբյուրներ, այնպես էլ ծանոթագրություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հետաքրքիր և արժեքավոր աղբյուր է Շահան Շահնուրի ու Վազգեն Շուշանյանի ստեղծագործական փոխառնչությունների, սփյուռքահայ գրականության ձևավորման ընթացքի, գրական բանավեճերի և երկու հեղինակների գաղափարագեղագիտական դիրքորոշումների ավելի խորքային ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, արևմտահայ և սփյուռքահայ գրականությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև 20-րդ դարի հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այն ընդգրկում է տավարաբուծության առարկայի շրջանակներում իրականացվող լաբորատոր և գործնական պարապմունքների ամբողջական շարքը՝ տրամադրելով հստակ ցուցումներ, մեթոդական մոտեցումներ և կիրառական օրինակներ։ Նյութում ներկայացվում են խոշոր եղջերավոր անասունների կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, ցեղատեսակների բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց ընտրության և բարելավման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կերակրման կազմակերպմանը՝ լաբորատոր աշխատանքների միջոցով ուսանողներին սովորեցնելով կերաբաժինների հաշվարկման և հավասարակշռման մեթոդները։ Ձեռնարկը ներառում է նաև կենդանիների խնամքի, պահվածքի և արտադրողականության գնահատման գործնական առաջադրանքներ, որոնք նպաստում են ուսանողների վերլուծական մտածողության և մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը։ Բացի այդ, մանրամասն ներկայացվում են կաթի և մսի արտադրության ցուցանիշների ուսումնասիրման, որակի գնահատման և հաշվառման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև անասնաբուժական և սանիտարահիգիենիկ միջոցառումներին՝ ընդգծելով հիվանդությունների կանխարգելման և առողջ հոտի պահպանման կարևորությունը։ Նյութում ներառված են փորձարարական աշխատանքներ, չափումների իրականացում և արդյունքների վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս ուսանողներին ձեռք բերել իրական արտադրական պայմաններին մոտ հմտություններ։

Կենսաբանություն

Գիրքը նվիրված է խոզերի աֆրիկյան ժանտախտի սուր ձևի ժամանակ միելոպոեզի խանգարումների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են արյունաստեղծ համակարգի փոփոխությունները, ոսկրածուծի գործունեության առանձնահատկությունները և հիվանդության զարգացման ընթացքում առաջացող հեմատոլոգիական գործընթացները։ Հեղինակը վերլուծում է վիրուսային վարակի ազդեցությունը արյունաստեղծ հյուսվածքների վրա, ներկայացնում է ախտաբանական փոփոխությունները և դրանց կապը կենդանու օրգանիզմում ընթացող իմունաբանական ու ֆիզիոլոգիական խանգարումների հետ։ Աշխատության մեջ ներառված հետազոտական արդյունքները նպաստում են հիվանդության ախտածնության, ախտորոշման և կանխարգելման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է անասնաբույժների, կենսաբանների, վարակաբանների, գիտաշխատողների և անասնաբուժական ոլորտի ուսանողների համար՝ որպես գիտական ուսումնասիրություն կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների և արյունաստեղծ համակարգի փոփոխությունների վերաբերյալ։