Foreign Languages for Special Purposes – 2017

Ֆինանսներ

Այս ռեֆերատը վերաբերում է ֆինանսական դրության գնահատմանը, որը հանդիսանում է ձեռնարկության տնտեսական վիճակի համապարփակ վերլուծության գործընթաց և նպատակ ունի պարզել կազմակերպության վճարունակությունը, ֆինանսական կայունությունը, շահութաբերությունը և ընդհանուր գործունեության արդյունավետությունը։ Ֆինանսական դրության գնահատումը իրականացվում է հաշվապահական հաշվետվությունների հիման վրա, որոնցից հիմնականներն են հաշվեկշիռը, ֆինանսական արդյունքների հաշվետվությունը և դրամական հոսքերի հաշվետվությունը։ Այս տվյալների միջոցով հաշվարկվում են տարբեր ֆինանսական ցուցանիշներ, ինչպիսիք են իրացվելիության գործակիցները, որոնք ցույց են տալիս կարճաժամկետ պարտավորությունների կատարման կարողությունը, շահութաբերության ցուցանիշները, որոնք արտահայտում են եկամտաբերության մակարդակը, և ֆինանսական կայունության գործակիցները, որոնք բնութագրում են սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցությունը։ Ֆինանսական դրության գնահատումը կարող է լինել ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին՝ կախված նրանից, թե ով է իրականացնում վերլուծությունը՝ կազմակերպության ղեկավարությունը, ներդրողները, վարկատուները կամ պետական մարմինները։ Այս գործընթացը կարևոր է կառավարման որոշումների ընդունման համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս բացահայտել ձեռնարկության ուժեղ և թույլ կողմերը, կանխատեսել հնարավոր ռիսկերը և մշակել զարգացման ռազմավարություն։ Ժամանակակից տնտեսության պայմաններում ֆինանսական դրության ճիշտ և ժամանակին գնահատումը հանդիսանում է կազմակերպության կայուն զարգացման և մրցունակության ապահովման հիմնական գործիքներից մեկը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենում «բնակավայր» իմաստային խմբի լեզվաճանաչողական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ իսպաներենի և հայերենի հետ զուգադրական վերլուծության միջոցով։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր լեզուներում արտացոլվում բնակավայրի, բնակության վայրի, տարածական կազմակերպման և մարդու կողմից յուրացված միջավայրի վերաբերյալ հասկացությունները, ինչպես նաև ինչ լեզվական միջոցներով են կառուցակարգվում այդ հասկացությունների մասին գիտելիքները։ Աշխատության շրջանակում քննության են առնվում բնակավայրերի անվանումները և դրանց հետ կապված բառային միավորները, դրանց իմաստային կառուցվածքը, փոխհարաբերությունները, կիրառության համատեքստերը և մշակութային նշանակությունը։ Լեզվաճանաչողական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բառերի ուղղակի նշանակությունները, այլև այն հասկացութային պատկերները, ասոցիացիաները, տարածական ընկալումները և մշակութային գիտելիքները, որոնք ձևավորվում են տվյալ բառապաշարի միջոցով։ Զուգադրական վերլուծության ընթացքում բացահայտվում են անգլերենի, իսպաներենի և հայերենի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր լեզվի ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները, պատմական զարգացումը և աշխարհընկալման դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են տարբեր լեզուներում դասակարգվում բնակավայրերի տեսակները, ինչպես են անվանվում քաղաքային և գյուղական բնակավայրերը, դրանց առանձին հատվածները և բնակության հետ կապված տարածքային միավորները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև բառերի փոխաբերական կիրառությունները, դարձվածային կապակցությունները և իմաստային ընդլայնումները, որոնց միջոցով «բնակավայր» հասկացությունը կապվում է մարդու սոցիալական, մշակութային և տարածական փորձառության հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու լեզվի և մտածողության փոխհարաբերության, տարբեր լեզվամշակույթներում տարածական իրականության ընկալման և բառապաշարի միջոցով ազգային աշխարհընկալման արտացոլման վերաբերյալ։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ զուգադրական և ճանաչողական լեզվաբանության, թարգմանագիտության, բառագիտության և օտար լեզուների ուսուցման բնագավառներում։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է պետական կառավարման համակարգի արդյունավետության վրա քաղաքական միջավայրի, ինստիտուտների և կառավարչական հարաբերությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում պետական իշխանության մարմինների գործունեության կազմակերպման, քաղաքական որոշումների մշակման և իրականացման, ինստիտուցիոնալ փոխգործակցության ու հանրային կառավարման արդյունքների միջև ձևավորվող կապերն են։ Արդյունավետությունը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը կարող է ներառել պետական մարմինների գործունակությունը, որոշումների իրականացման հետևողականությունը, ռեսուրսների նպատակային օգտագործումը, հանրային ծառայությունների որակը, հաշվետվողականությունը և հասարակության հետ հաղորդակցության արդյունավետությունը։ Քննվում է քաղաքական ինստիտուտների կայունության, լիազորությունների հստակ բաշխման, կառավարման տարբեր մակարդակների համագործակցության և որոշումների ընդունման ընթացակարգերի նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական և վարչական կառավարման փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով մասնագիտական պետական ծառայության, քաղաքական ղեկավարության և ինստիտուցիոնալ շարունակականության միջև հավասարակշռության խնդիրները։ Կարևորվում են նաև թափանցիկության, հաշվետվողականության, հանրային մասնակցության և պետական մարմինների նկատմամբ վստահության գործոնները՝ որպես կառավարման համակարգի գործունեության սոցիալ-քաղաքական միջավայր ձևավորող բաղադրիչներ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել իրավական և քաղաքական փաստաթղթերի, կառավարման կառուցվածքների, ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների և հանրային կառավարման վերաբերյալ սոցիոլոգիական տվյալների համադրական վերլուծություն։ Ուսումնասիրվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով քաղաքական մրցակցությունը, շահերի ներկայացումը, քաղաքացիական հասարակության մասնակցությունը և պետական մարմինների միջև փոխհարաբերությունները կարող են անդրադառնալ որոշումների որակի ու դրանց իրականացման գործընթացի վրա։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշների ընտրությանը, քանի որ պետական կառավարման արդյունքները պայմանավորված են ոչ միայն վարչական ցուցանիշներով, այլև քաղաքական ինստիտուտների գործունեությամբ և հասարակության հետ դրանց փոխադարձ կապերով։ Հայաստանի փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պետական կառավարման համակարգի ձևավորման ու վերափոխման ընթացքում ի հայտ եկող քաղաքական և ինստիտուցիոնալ խնդիրները՝ առանց դրանք մեկ գործոնով պայմանավորելու։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքագիտության, հանրային կառավարման և ինստիտուցիոնալ վերլուծության մոտեցումները՝ պետական կառավարման արդյունավետության վրա ազդող քաղաքական գործոնների փոխկապակցված համակարգը բացահայտելու և կառավարման կատարելագործման տեսական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Իրավաբանություն

Տնտեսական գործունեության լիցենզավորումը Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ պետական կարգավորման համակարգ է, որի նպատակն է ապահովել որոշակի տնտեսական գործունեությունների օրինական, վերահսկելի և անվտանգ իրականացումը։ Այս համակարգի միջոցով պետությունը սահմանում է այն գործունեությունների ցանկը, որոնք չեն կարող իրականացվել առանց համապատասխան պետական թույլտվության՝ լիցենզիայի, ինչպես նաև կարգավորում է այդ լիցենզիաների ստացման, կասեցման և դադարեցման պայմաններն ու ընթացակարգերը։ Լիցենզավորման հիմնական իրավական հիմքը հանդիսանում է «Լիցենզավորման մասին» ՀՀ օրենքը, որը սահմանում է, թե որ ոլորտներում է պարտադիր պետական թույլտվություն ստանալը և ինչ սկզբունքներով է իրականացվում այդ գործընթացը։ Օրենքը նաև հստակեցնում է պետական մարմինների լիազորությունները՝ նշելով, թե որ կառույցներն են իրավասու տրամադրել լիցենզիաներ, վերահսկել լիցենզավորված գործունեությունը և կիրառել պատասխանատվության միջոցներ խախտումների դեպքում։ Լիցենզավորման համակարգը հատկապես կարևոր է այն ոլորտներում, որտեղ տնտեսական գործունեությունը կարող է ազդել հանրային անվտանգության, առողջության, ֆինանսական կայունության կամ պետական շահերի վրա, օրինակ՝ էներգետիկա, բանկային և ֆինանսական ծառայություններ, առողջապահություն, կապի որոշ ծառայություններ և այլ կարգավորվող ոլորտներ։ Լիցենզիա ստանալու համար տնտեսվարողը պետք է ներկայացնի սահմանված փաստաթղթեր, բավարարի օրենքով նախատեսված պահանջները՝ ներառյալ մասնագիտական, տեխնիկական և ֆինանսական չափանիշները, և անցնի իրավասու մարմնի կողմից իրականացվող ստուգման գործընթաց։ Այս մեխանիզմը նաև ծառայում է շուկայի կարգապահության ապահովմանը, անբարեխիղճ մրցակցության կանխմանը և սպառողների իրավունքների պաշտպանությանը՝ ստեղծելով վերահսկելի տնտեսական միջավայր, որտեղ պետությունը կարողանում է հավասարակշռել ազատ ձեռնարկատիրությունը և հանրային շահը։

Գրականություն

Ժողովածուն ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության հիմնական մասը՝ ընդգրկելով հայրենասիրական, ազգային-ազատագրական, քնարական և երգիծական բնույթի գործեր։ Այս ժողովածուում Պատկանյանը հանդես է գալիս որպես ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր դեմքերից մեկը՝ իր բանաստեղծություններով արտահայտելով հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի ցավը, ազատության ձգտումը և ազգային արժանապատվության գաղափարը։ Նրա պոեզիայում հաճախ հանդիպում են հայրենիքի կորուստի, պայքարի և վերածննդի թեմաները, որոնք ներկայացված են ուժեղ հուզականությամբ և պարզ, բայց ազդեցիկ լեզվով։ Միաժամանակ ժողովածուն ներառում է նաև կենցաղային ու երգիծական ստեղծագործություններ, որտեղ հեղինակը քննադատում է հասարակական թերությունները, մարդկային արատները և ժամանակի սոցիալական խնդիրները՝ օգտագործելով հումոր և սուր դիտարկումներ։ Պոեմներում առավել ընդգծված է էպիկական շունչը, որտեղ պատմական իրադարձությունները և ազգային հերոսական կերպարները ներկայացվում են վեհ և գաղափարական հարթության վրա։ Պատկանյանի լեզուն համեմատաբար պարզ է, ժողովրդական խոսքին մոտ, ինչը նրա ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Ընդհանուր առմամբ այս ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլ նաև կարևոր դեր է խաղում հայ ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ՝ համադրելով քնարական զգացմունքայնությունը և հասարակական-քաղաքական մտահոգությունը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական կազմակերպություններում եկամուտների և ծախսերի բյուջետավորման ու վերահսկողության համակարգերի կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության ֆինանսական ռեսուրսների պլանավորման, դրանց արդյունավետ օգտագործման, ծախսերի կառավարման և ֆինանսական արդյունքների վերահսկողության մեխանիզմների ուսումնասիրությունն է։ Աշխատությունը բյուջետավորումը դիտարկում է որպես կառավարչական որոշումների կայացման կարևոր գործիք, որի միջոցով կազմակերպությունը կարող է նախապես սահմանել իր եկամուտների և ծախսերի ակնկալվող ծավալները, գնահատել ֆինանսական հնարավորությունները, բացահայտել ռիսկերը և ավելի արդյունավետ կազմակերպել արտադրական գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական կազմակերպությունների ծախսերի կառուցվածքին, դրանց պլանավորման և դասակարգման մեթոդներին, ինչպես նաև տարբեր ծախսային հոդվածների նկատմամբ վերահսկողության արդյունավետության բարձրացմանը։ Եկամուտների բյուջետավորման տեսանկյունից կարևոր է արտադրանքի իրացման ծավալների, վաճառքի գների, շուկայական պահանջարկի, արտադրական հզորությունների և այլ գործոնների հաշվառումը, քանի որ դրանց փոփոխությունները անմիջականորեն ազդում են կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև բյուջետային ցուցանիշների և փաստացի արդյունքների համեմատության մեխանիզմները, շեղումների հայտնաբերման և դրանց պատճառների վերլուծության մեթոդները։ Նման վերահսկողությունը հնարավորություն է տալիս ժամանակին բացահայտել պլանավորված և փաստացի ցուցանիշների տարբերությունները և անհրաժեշտության դեպքում վերանայել կառավարչական որոշումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատասխանատվության կենտրոնների ձևավորումը և դրանց գործունեության ֆինանսական գնահատումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բյուջետավորման գործընթացը կապել կազմակերպության կառավարման կառուցվածքի հետ և հստակեցնել տարբեր ստորաբաժանումների պատասխանատվությունը ֆինանսական արդյունքների համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բյուջետավորման և կառավարչական հաշվառման փոխկապակցվածությունը, քանի որ ճշգրիտ և ժամանակին հաշվապահական տեղեկատվությունը անհրաժեշտ հիմք է արդյունավետ ֆինանսական պլանավորման և վերահսկողության համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ավտոմատացված կառավարման համակարգերի կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս արագ հավաքագրել ֆինանսական տվյալները, կազմել բյուջեներ, վերահսկել դրանց կատարումը և ստանալ անհրաժեշտ վերլուծական տեղեկատվություն։ Բյուջետավորման կատարելագործման կարևոր բաղադրիչ է նաև կազմակերպության ներքին վերահսկողության համակարգի զարգացումը, որը պետք է ապահովի ֆինանսական կարգապահություն, ռեսուրսների նպատակային օգտագործում և հնարավոր չարաշահումների կամ անարդյունավետ ծախսերի ժամանակին հայտնաբերում։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության և մրցունակության բարձրացման հետ, քանի որ արդյունավետ բյուջետավորումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել չհիմնավորված ծախսերը, օպտիմալացնել ռեսուրսների բաշխումը, բարձրացնել շահութաբերությունը և ավելի հիմնավորված դարձնել կառավարչական որոշումները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական կառավարիչներին, հաշվապահներին, աուդիտորներին, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարներին, կառավարչական հաշվառման մասնագետներին, ինչպես նաև ֆինանսական պլանավորման և վերահսկողության ոլորտում ուսումնասիրություններ իրականացնող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ՀՀ արտադրական կազմակերպությունների պայմաններում եկամուտների և ծախսերի պլանավորման ու վերահսկողության արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտման և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղիների ուսումնասիրման տեսանկյունից։