Գարեջրի շուկայի մրցակցային միջավայրի բարելավման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է վերգետնյա հեռահաղորդակցական սարքավորումների տեխնիկական և գործառական բնութագրերի չափման մեթոդների մշակման ու կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում հեռահաղորդակցական համակարգերի աշխատանքի որակը բնութագրող պարամետրերի որոշման, չափման արդյունքների ճշգրտության բարձրացման և սարքավորումների վիճակի օբյեկտիվ գնահատման մեթոդաբանական սկզբունքներն են։ Հեռահաղորդակցական սարքերը դիտարկվում են որպես ազդանշանների ընդունման, փոխանցման, փոխակերպման և մշակման փոխկապակցված համակարգեր, որոնց արդյունավետ աշխատանքը պայմանավորված է բազմաթիվ էլեկտրական, ռադիոտեխնիկական և ազդանշանային բնութագրերով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ազդանշանի մակարդակի, հաճախականային բնութագրերի, թողունակության, աղմուկների, աղավաղումների, զգայունության և հաղորդման կայունության գնահատման ընդհանուր մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել չափման համակարգերի կառուցվածքին, չափիչ սարքերի ընտրության սկզբունքներին, ստացված տվյալների մշակմանը և չափման անորոշությունների գնահատմանը։ Կարևոր խնդիր է տարբեր աշխատանքային պայմաններում սարքավորումների բնութագրերի համադրելի չափումների ապահովումը, քանի որ արտաքին միջավայրի, էլեկտրամագնիսական խանգարումների և համակարգի առանձին հանգույցների վիճակի փոփոխությունները կարող են ազդել չափումների արդյունքների վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել ավտոմատացված չափման և տվյալների գրանցման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները, որոնք թույլ են տալիս մեծացնել փորձարկումների արագությունը, նվազեցնել սուբյեկտիվ գործոնների ազդեցությունը և իրականացնել մեծածավալ տվյալների համակարգված վերլուծություն։ Առանձին ուղղություն կարող է լինել չափման արդյունքների համեմատումը տեսական կամ հաշվարկային մոդելների հետ՝ սարքավորումների աշխատանքի համապատասխանությունը սահմանված տեխնիկական պահանջներին գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում են նաև չափագիտական ապահովման հարցերը՝ չափումների վերարտադրելիության, արդյունքների հավաստիության և տարբեր չափիչ համակարգերի միջև համապատասխանության տեսանկյունից։ Մշակվող մեթոդները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հեռահաղորդակցական սարքավորումների նախագծման, փորձարկման, տեխնիկական սպասարկման և աշխատանքի որակի վերահսկման գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հեռահաղորդակցության, ռադիոտեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի և չափագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել հեռահաղորդակցական սարքավորումների տեխնիկական բնութագրերի ճշգրիտ և արդյունավետ գնահատման մեթոդական հիմքերը։

Գրականություն

Այս աշխատանքը նվիրված է թարգմանության գործընթացում տեքստի իմաստային վերարտադրության և թարգմանչի անհատական մեկնաբանության միջև գոյություն ունեցող բարդ հարաբերությունների ուսումնասիրությանը, որտեղ դիտարկվում է, թե ինչպես է սկզբնաղբյուրի բովանդակությունը փոխակերպվում տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում։ Հեղինակը վերլուծում է, որ թարգմանությունը չի սահմանափակվում բառացի փոխարինմամբ, այլ ներառում է խորքային իմաստային, ոճական և մշակութային ադապտացիա, որի ընթացքում թարգմանչի լեզվական փորձը, աշխարհընկալումը և ստեղծագործական մոտեցումը կարող են էական ազդեցություն ունենալ վերջնական տեքստի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավասարակշռությանը հավատարմության և ազատ մեկնաբանության միջև՝ ընդգծելով, որ չափազանց ազատ մոտեցումը կարող է աղավաղել սկզբնական իմաստը, մինչդեռ չափազանց բառացիությունը կարող է խաթարել տեքստի բնականությունը թիրախ լեզվում։ Աշխատությունը քննարկում է նաև թարգմանչի «անտեսանելիության» և «տեսանելիության» հարցերը, հեղինակության սահմանների ընդլայնումը թարգմանության մեջ, ինչպես նաև մշակութային համարժեքության ապահովման դժվարությունները։ Ներկայացվում են տարբեր թարգմանական ռազմավարություններ և օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես է նույն տեքստը կարող ստանալ տարբեր մեկնաբանություններ՝ կախված թարգմանչի ընտրություններից։ Շեշտվում է, որ թարգմանչի անհատական մեկնաբանությունը ոչ միայն հնարավոր է, այլև հաճախ անխուսափելի, և հենց դրա ճիշտ կառավարումն է որոշում թարգմանության որակը և ճշգրտությունը։

Աշխարհագրություն

Լեռնային գործի և հորատման տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բարդ լեռնատեխնիկական պայմաններում հորատման աշխատանքների իրականացման համար բազմաբաղադրիչ հորատման լուծույթների մշակման և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լուծույթների բաղադրության ընտրության սկզբունքները, տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցությունը և դրանց ազդեցությունը համակարգի տեխնոլոգիական ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խտությանը, մածուցիկությանը, կայունությանը, ֆիլտրացիոն հատկություններին և հորատանցքի պատերի ամրության պահպանման համար անհրաժեշտ ցուցանիշներին։ Վերլուծվում են երկրաբանական միջավայրի, ապարների հատկությունների, ջերմաստիճանի, ճնշման և այլ աշխատանքային պայմանների ազդեցությունները հորատման լուծույթի արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են նաև հորատման ընթացքում հնարավոր բարդությունների կանխարգելման, ապարների քայքայման արգասիքների հեռացման, սարքավորումների աշխատանքի կայունության և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու լուծույթների օպտիմալ բաղադրության և աշխատանքային պարամետրերի ընտրությունը տարբեր բարդության հորատման պայմանների համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հորատման տեխնոլոգիաների, լեռնային գործի և հորատման հեղուկների մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական աշխատությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների, գիտական ուսումնասիրությունների և տեղեկատվական նյութերի համակարգմանը ու ներկայացմանը։ Գրքում ամփոփված են մշակույթի, արվեստի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության և հարակից ոլորտների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկատվական շտեմարան։ Աշխատությունը կազմված է որպես ընթացիկ գրականության տեղեկատու, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին արագ հասանելի դարձնել նոր հրատարակությունների մասին տեղեկությունները՝ ներառելով գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ գիտական ու մշակութային նյութերի նկարագրությունները։ Այն կարևոր աղբյուր է խորհրդային շրջանի հայկական մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրման համար՝ հնարավորություն տալով հետևել տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական, ստեղծագործական և հրատարակչական գործընթացներին։ Գիրքը նպաստում է գրադարանային, արխիվային և գիտահետազոտական աշխատանքների արդյունավետ կազմակերպմանը՝ պահպանելով մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվությունը։ Աշխատությունը նախատեսված է մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գրականագետների, մատենագետների, գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի մշակույթի և արվեստի պատմությամբ ու դրա վերաբերյալ գրական աղբյուրներով։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է նախադասության լրացական անդամների գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը արաբական լեզվաբանական ավանդույթում՝ հատկապես քերականական an-nahw տեսության շրջանակներում, որը հանդիսանում է դասական արաբագիտության հիմնարար ուղղություններից մեկը։ Գրքում վերլուծվում է արաբական քերականության ձևավորման պատմական զարգացումը՝ սկսած վաղ իսլամական շրջանից, երբ ձևավորվեցին լեզվի նորմատիվ նկարագրության առաջին համակարգերը, մինչև միջնադարյան դասական դպրոցների կողմից մշակված ամբողջական քերականական կառուցվածքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախադասության լրացական անդամների՝ հավելյալ, բացատրական և սահմանող տարրերի գործառական դերին, նրանց սինտաքսային դիրքին և իմաստային ազդեցությանը նախադասության կառուցվածքում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև բասրական և կուֆական քերականական դպրոցների մոտեցումների տարբերությունները, որոնք ձևավորել են an-nahw տեսության բազմաշերտ համակարգը և տարբեր մեկնաբանություններ են առաջարկել նույն լեզվական երևույթների վերաբերյալ։ Վերլուծվում է նաև քերականական կատեգորիաների կապը իմաստաբանության և հռետորաբանության հետ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է արաբական լեզվաբանական ավանդույթը համադրում ձևաբանական, սինտաքսային և իմաստային մակարդակները։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել լրացական անդամների դերը որպես ոչ միայն կառուցվածքային, այլև հաղորդակցական և իմաստաստեղծ տարրեր արաբական քերականական համակարգում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 20–50-ական թվականների հայ ինքնակենսագրական վեպի ժանրային առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված վիպական ինքնարտահայտման հիմնական միտումները, կառուցվածքային մոդելները և գեղարվեստական մտածողության զարգացման ուղղությունները։ Վերլուծվում են ինքնակենսագրական նյութի և գեղարվեստական հորինվածքի փոխհարաբերությունները, հիշողության և պատմողականության ձևերը, կերպարային համակարգի կառուցման սկզբունքները, ինչպես նաև հեղինակի «ես»-ի տարբեր դրսևորումները վեպի ներսում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի սոցիալ-պատմական իրողությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, անհատական և կոլեկտիվ փորձառության համադրմանը, ինչպես նաև գաղափարական ու էթիկական շեշտադրումների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը ներառում է համեմատական վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հայ ինքնակենսագրական վեպի ձևավորման փուլերը, նրա ժանրային ինքնատիպությունը և տեղը XX դարի հայ արձակի ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Գրքում ներկայացված գիտական ընդհանրացումները արժեքավոր են գրականագետների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ ժամանակակից արձակով հետաքրքրվողների համար։