Ղարաքիլիսայի հերոսամարտը

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է լարեստանցիների ավանդական ընտանեկան կենցաղի, ծիսական համակարգի և ժողովրդական հավատալիքների ազգագրական ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով համայնքի պատմամշակութային զարգացման և հասարակական հարաբերությունների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է մարդու կյանքի կարևոր փուլերն ուղեկցող ընտանեկան սովորույթների և ծեսերի վրա՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքը, խորհրդանշական նշանակությունը և սերնդեսերունդ փոխանցման առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում ամուսնության և ընտանիքի կազմավորման հետ կապված ավանդույթները, խնամախոսության, նշանադրության, հարսանեկան արարողությունների և նորաստեղծ ընտանիքի սոցիալական ընդունման ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի անդամների փոխհարաբերություններին, տարիքային և սեռային դերաբաշխմանը, ազգակցական կապերին, ավագների հեղինակությանը և ընտանեկան արժեքների պահպանման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են նաև ծննդի և երեխայի հետ կապված ծիսական գործողությունները, անվանակոչության սովորույթները, երեխայի առողջության ու բարեկեցության վերաբերյալ պատկերացումները և ընտանիքի ու համայնքի մասնակցությունը կյանքի նոր փուլի խորհրդանշական հաստատմանը։ Ժողովրդական հավատալիքների շրջանակում ներկայացվում են բնության, մարդու կյանքի, բարեկեցության, հաջողության և առօրյա երևույթների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները, ինչպես նաև դրանց հետ կապված արգելքները, նախանշանները և պաշտպանական նշանակություն ունեցող սովորույթները։ Կարևորվում է քրիստոնեական պատկերացումների և ավելի հին ժողովրդական հավատալիքների փոխազդեցությունը, որի արդյունքում ընտանեկան ծիսակարգում կարող էին միաժամանակ պահպանվել տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններից եկող մշակութային տարրեր։ Ծեսերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին արարողություններ, այլև որպես համայնքի սոցիալական կապերի ամրապնդման, ընդհանուր արժեքների փոխանցման և խմբային ինքնության պահպանման միջոցներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում բանավոր ավանդույթին՝ պատմություններին, ասացվածքներին, օրհնանքներին, ծիսական խոսքերին և այլ բանահյուսական նյութերին, որոնք լրացուցիչ տեղեկություններ են հաղորդում տվյալ համայնքի աշխարհընկալման և արժեքային համակարգի մասին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ընտանիքի ներսում ինչպես են պահպանվել և փոխանցվել վարքականոնները, բարոյական պատկերացումները և ավանդական գիտելիքները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հասարակական և տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությանը ընտանեկան սովորույթների վրա՝ դիտարկելով, թե ժամանակի ընթացքում որ ծիսական տարրերն են պահպանվել, վերափոխվել կամ աստիճանաբար դուրս եկել առօրյա գործածությունից։ Ազգագրական նյութի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես լարեստանցիներին բնորոշ տեղային առանձնահատկությունները, այնպես էլ դրանց ընդհանրությունները տարածաշրջանի այլ ժողովուրդների և համայնքների ընտանեկան մշակույթի հետ։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նաև ոչ նյութական մշակութային ժառանգության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ ընտանեկան ծեսերն ու ժողովրդական հավատալիքները հասարակության պատմական հիշողության և մշակութային ինքնության կարևոր բաղադրիչներ են։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ազգագրության, բանահյուսության, մշակութային մարդաբանության, կրոնագիտության, ընտանիքի պատմության և ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Լորենս Ստեռնի և Ջեյմս Ջոյսի վեպերի համադրական պոետիկայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց միջև առկա ինտերտեքստուալ հարաբերությունների, գեղարվեստական կառուցվածքների և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ Ջոյսի ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել նաև ավելի վաղ ձևավորված վեպային փորձարարությունների շարունակության և արմատական վերափոխման համատեքստում, իսկ Ստեռնի նորարարական գրական տեխնիկաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական հասկանալու Ջոյսի մոդեռնիստական պոետիկայի որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել երկու վեպերի պատմողական կառուցվածքի ոչ ավանդական բնույթը։ Դասական, գծային և պատճառահետևանքային պատմողականության փոխարեն երկու ստեղծագործություններում էլ կարևոր դեր են ստանում ժամանակի խախտված հաջորդականությունը, պատմողական շեղումները, ասոցիատիվ անցումները, ինքնավերաբերականությունը և ընթերցողի սպասումների միտումնավոր խախտումը։ Այս առանձնահատկությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու հեղինակների ստեղծագործական մեթոդների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը։ Ստեռնի վեպում պատմության ընթացքը հաճախ ընդհատվում է հերոսի հիշողություններով, մեկնաբանություններով և կողմնակի պատմություններով, ինչի հետևանքով ժամանակագրական հաջորդականությունը դառնում է երկրորդական։ Ջոյսի դեպքում ժամանակային կառուցվածքի ապամիավորումը հասնում է ավելի բարդ աստիճանի՝ միաձուլվելով երազային, առասպելական, լեզվական և մշակութային տարբեր շերտերի հետ։ Այս առումով ժամանակը դառնում է ոչ միայն պատմվող իրադարձությունների հերթականություն, այլև գիտակցության և լեզվի շարժման արտահայտություն։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ինտերտեքստուալության ուսումնասիրությունը։ Երկու վեպերն էլ կառուցվում են բազմաթիվ գրական, պատմական, դիցաբանական, կրոնական և մշակութային հղումների փոխազդեցության միջոցով։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնցով ավելի վաղ գրական և մշակութային տեքստերը վերափոխվում, պարոդացվում, մեջբերվում կամ վերաիմաստավորվում են նոր ստեղծագործության շրջանակում։ Այդ գործընթացում նախորդ տեքստը պարզապես աղբյուր չէ, այլ նոր իմաստների ձևավորման ակտիվ բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող է քննվել նաև հեղինակի և ընթերցողի հարաբերությունը։ Ստեռնի ստեղծագործական մեթոդը հաճախ խախտում է ընթերցողի սովորական ակնկալիքները՝ նրան ստիպելով հետևել ոչ միայն պատմությանը, այլև պատմելու գործընթացին։ Ջոյսի մոտ այս միտումը դառնում է ավելի ընդգծված․ լեզվական բազմաշերտությունը, բառախաղերը, հնչյունական կապերը և տարբեր լեզուների տարրերի միավորումը պահանջում են ընթերցողից ակտիվ մասնակցություն և բազմաթիվ մշակութային հղումների ճանաչում։ Լեզվի նկատմամբ փորձարարական վերաբերմունքը երկու ստեղծագործությունների համադրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Ստեռնի մոտ լեզվական խաղը, բառերի իմաստային երկիմաստությունը, շարադրանքի ընդհատումները և տպագրական ձևերի կիրառումը նպաստում են վեպի ավանդական կառուցվածքի քայքայմանը։ Ջոյսը զարգացնում է այդ հնարավորությունները մինչև ծայրահեղ բարդության՝ ստեղծելով բազմալեզու, հնչյունական և ասոցիատիվ լեզվական համակարգ, որտեղ բառի իմաստը կարող է ձևավորվել միաժամանակ մի քանի լեզվական ու մշակութային կապերի միջոցով։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել պարոդիայի և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման խնդիրը։ Ստեռնի վեպը խաղային և հաճախ ծաղրական վերաբերմունք է ցուցաբերում իր ժամանակի վեպային նորմերի նկատմամբ՝ խախտելով պատմողականության ընդունված կանոնները։ Ջոյսի ստեղծագործության մեջ այդ ավանդույթի հետ խաղը դառնում է ավելի լայնածավալ և ընդգրկում է գրականության, պատմության, առասպելաբանության ու մշակույթի բազմաթիվ շերտեր։ Այսպիսով, ինտերտեքստուալությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հղումների համակարգ, այլև որպես գրական ավանդույթի քննադատական վերակառուցման միջոց։ Կարևոր է նաև հերոսի և պատմողի կերպարների համադրությունը։ Ստեռնի ստեղծագործության մեջ պատմողը մշտապես ընդգծում է իր ներկայությունը և միջամտում պատմության ընթացքին՝ ստեղծելով հեղինակի, պատմողի և ընթերցողի միջև բարդ փոխհարաբերություն։ Ջոյսի դեպքում պատմողական ձայնի կառուցվածքն ավելի բազմաշերտ է, և դրա սահմանները հաճախ դժվար է հստակ տարանջատել տարբեր գիտակցական, լեզվական ու մշակութային ձայներից։ Այս երևույթը նպաստում է պատմողական կենտրոնի ապակայունացմանը և վեպի բազմաձայնությանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև կառուցվածքային և տեքստային ձևերի նշանակությունը։ Տպագրական առանձնահատկությունները, էջի կառուցվածքը, կետադրության անսովոր կիրառությունը, հատվածականությունը և տարբեր տեսակի տեքստերի ներմուծումը նպաստում են ավանդական վեպային ձևի վերափոխմանը։ Եթե Ստեռնի մոտ այդ տեխնիկաները հաճախ ունեն խաղային և պարոդիկ բնույթ, ապա Ջոյսի մոտ դրանք դառնում են գեղարվեստական ամբողջ համակարգի հիմնարար տարրեր։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է երկու հեղինակների ստեղծագործական կապերի և նրանց պոետիկայի ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմամբ։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես են վաղ շրջանի վեպային փորձարարությունները վերածվում մոդեռնիստական գրականության առավել արմատական ձևերի, և ինչպես է գրական ավանդույթի հետ երկխոսությունը նպաստում նոր գեղարվեստական լեզվի ստեղծմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկու վեպերի միջև առկա ինտերտեքստուալ կապերը դիտարկում է որպես գրական շարունակականության և միաժամանակ ստեղծագործական վերափոխման դրսևորում՝ ուսումնասիրելով պատմողական ձևի, ժամանակի, լեզվի, պարոդիայի, բազմաձայնության և մշակութային հղումների միջոցով ձևավորվող ընդհանուր ու տարբեր պոետիկական սկզբունքները։

Այլ առարկաներ

Նախատեսված է գինեգործության, սննդի տեխնոլոգիայի և որակի վերահսկման ոլորտներում ուսանողների ու մասնագետների համար և նպատակ ունի ձևավորել գինու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների խորքային ըմբռնում ու դրանց փորձարարական գնահատման հմտություններ, աշխատությունում մանրամասն ներկայացվում են գինու հիմնական ցուցանիշները՝ սպիրտի պարունակություն, թթվայնություն, շաքարների քանակ, էքստրակտ, խտություն և այլ կարևոր պարամետրեր, բացատրվում է դրանց քիմիական և ֆիզիկական բնույթը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը գինու համային, բույրային և պահպանման հատկությունների վրա, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լաբորատոր հետազոտությունների կազմակերպմանը՝ նկարագրվում են անհրաժեշտ սարքավորումները, ռեագենտները և փորձերի անցկացման հստակ քայլերը, ներկայացվում են չափման դասական և ժամանակակից մեթոդներ, հաշվարկների ձևակերպումներ և արդյունքների վերլուծության մոտեցումներ, ձեռնարկը նաև անդրադառնում է գինու որակի վերահսկման գործընթացներին, ներառյալ հնարավոր շեղումների, կեղծումների և տեխնոլոգիական խախտումների հայտնաբերման մեթոդները, քննարկվում են գինու արտադրության ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական և ֆիզիկաքիմիական փոփոխությունները, ինչպիսիք են խմորումը, օքսիդացումը և հասունացումը, որոնք վճռորոշ դեր են խաղում վերջնական արտադրանքի որակի ձևավորման մեջ, աշխատությունը կարևորում է նաև լաբորատոր անվտանգության կանոնների պահպանումը և արդյունքների ճշգրիտ փաստաթղթավորումը, ինչի շնորհիվ այն ծառայում է որպես հուսալի ուղեցույց ինչպես ուսուցման, այնպես էլ գործնական կիրառման համար գինեգործության ոլորտում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Նիկողայոս Մառի գիտական ժառանգության հիմնական դրույթների քննությանը և դրանց արդիականության գնահատմանը ժամանակակից հայագիտության համատեքստում։ Վերլուծվում են Մառի լեզվաբանական և պատմամշակութային տեսությունների հիմնական սկզբունքները՝ կապված լեզվի ծագման բազմաշերտ մոդելի, «յակենտային» լեզվական փոխազդեցությունների և Կովկասի ժողովուրդների մշակութային փոխառնչությունների վերաբերյալ նրա մոտեցումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են Մառի գաղափարները ազդեցություն ունեցել հայ լեզվաբանության, պատմության և միջնադարյան աղբյուրների ուսումնասիրության վրա, ինչպես նաև դրանց վերաիմաստավորումը ժամանակակից գիտական մեթոդաբանության լույսի ներքո։ Ուսումնասիրությունը քննարկում է ինչպես Մառի տեսությունների արտադրական ներուժը, այնպես էլ դրանց վիճահարույց կողմերը՝ համադրելով դասական հայագիտական դպրոցների և արդի հետազոտական մոտեցումների արդյունքները։ Գիրքը նպատակ ունի ցույց տալ Մառի գաղափարների տեղը հայագիտության զարգացման պատմության մեջ և գնահատել դրանց կիրառելիությունը ժամանակակից գիտական հետազոտություններում։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և ուսանողներին տրամադրել արդի միջազգային հրատարակչական հոսքի վերաբերյալ ամբողջական և կազմակերպված տեղեկատվություն։ Ցանկում ընդգրկվում են տարբեր լեզուներով՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտական և մշակութային զարգացումների հիմնական ուղղությունները։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք միջազգային գրականության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել օտարալեզու գրականության մեջ, համեմատել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային մոտեցումները և օգտագործել այդ նյութերը ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով գիտական համագործակցությունը միջազգային մակարդակում։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական կոնքային ցավերով պացիենտների վերարտադրողական համակարգի վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ցավային համախտանիշի և վերարտադրողական ֆունկցիայի տարբեր ցուցանիշների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության շրջանակում քրոնիկական ցավը ներկայացվում է որպես բազմագործոն խնդիր, որի ձևավորմանը կարող են մասնակցել գինեկոլոգիական, հորմոնային, նյարդաբանական, բորբոքային և հոգեբանական գործոններ։ Ուշադրություն է դարձվում վերարտադրողական համակարգի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններին, դաշտանային ցիկլի բնույթին, հորմոնային կարգավորմանը և վերարտադրողական առողջության ընդհանուր ցուցանիշներին։ Կարևորվում է ցավի տևողության, ինտենսիվության և կլինիկական առանձնահատկությունների համադրումը լաբորատոր ու գործիքային հետազոտությունների տվյալների հետ՝ հնարավոր օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել ձվարանների ֆունկցիոնալ վիճակին, հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-ձվարանային համակարգի կարգավորիչ մեխանիզմներին և դրանց հնարավոր փոփոխություններին երկարատև ցավային վիճակների պայմաններում։ Քննվում են նաև կոնքի օրգանների քրոնիկական հիվանդությունների և վերարտադրողական ֆունկցիայի խանգարումների միջև հնարավոր կապերը՝ հաշվի առնելով, որ նման ախտանշանները կարող են ունենալ տարբեր ծագում և յուրաքանչյուր դեպքում պահանջում են անհատական կլինիկական գնահատում։ Հետազոտական կարևոր ուղղություն է տարբեր գործոնների համակցված ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ միայն մեկ ցուցանիշով քրոնիկական կոնքային ցավի պատճառներն ու հետևանքները գնահատելը հաճախ բավարար չէ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կյանքի որակի, ընդհանուր ինքնազգացողության և երկարատև ցավային համախտանիշի սոցիալ-հոգեբանական ազդեցությանը՝ դրանք դիտարկելով վերարտադրողական առողջության ընդհանուր համատեքստում։ Կլինիկական և լաբորատոր տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ցավային համախտանիշի և վերարտադրողական համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի փոխհարաբերությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գինեկոլոգիայի, վերարտադրողական բժշկության, էնդոկրինոլոգիայի և ցավի կլինիկական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով քրոնիկական կոնքային ցավերով պացիենտների վերարտադրողական առողջության առանձնահատկությունների գիտական ըմբռնմանը։