ԳԿՀ-ն գյուղի մշակութային համալիրում: Մեթոդական հանձնարարականներ

Գրականություն

Միջնադարյան Եվրոպայի հերոսական էպոսը. դիցաբանություն․ պատմություն․ պոետիկա․ համեմատաբանության խնդիրներ աշխատությունը համապարփակ գիտական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է միջնադարյան Եվրոպայի հերոսական էպոսի ձևավորումը և զարգացման փուլերը՝ միաժամանակ դիտարկելով դրա դիցաբանական արմատները, պատմական հիմքերը և պոետիկական կառուցվածքը, այն ընդգրկում է տարբեր ազգային էպիկական ավանդույթներ՝ փորձելով բացահայտել հերոսական պատումների ընդհանուր մոդելները և դրանց առանձնահատկությունները տարբեր մշակույթներում, ուսումնասիրության մեջ մեծ տեղ է տրվում էպոսի հերոսների կերպարային կառուցմանը, արժեքային համակարգերին, մարտական և առասպելական դրվագների խորհրդաբանությանը, ինչպես նաև բանավոր ավանդույթի ազդեցությանը գրավոր ձևավորման վրա, միաժամանակ քննարկվում են համեմատական գրականագիտության խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համադրել տարբեր ժողովուրդների էպոսները և բացահայտել ընդհանուր ինդոեվրոպական կամ տարածաշրջանային մշակութային շերտերը, գիրքը նաև դիտարկում է պոետիկական ձևերի էվոլյուցիան և դրանց կապը միջնադարյան հասարակական ու քաղաքական իրականության հետ։

Մենեջմենթ

Գիրքը ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է հավաքել, մշակել և գնահատել տեղեկատվությունը՝ կազմակերպության գործունեությունը հասկանալու և բարելավելու համար։ Քննարկվում են ֆինանսական, տնտեսական և կառավարչական ցուցանիշների վերլուծությունը, որոնք օգնում են բացահայտել խնդիրները և գտնել զարգացման ուղիներ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում որոշումների ընդունմանը՝ հիմնված տվյալների և հաշվարկների վրա։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ ճիշտ վերլուծությունը թույլ է տալիս նվազեցնել ռիսկերը և բարձրացնել կառավարման արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը տալիս է կառավարչական վերլուծության հիմնական գիտելիքներ և գործնական մոտեցումներ՝ կազմակերպության գործունեությունը գնահատելու և ճիշտ որոշումներ կայացնելու համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է ինֆրակարմիր ճառագայթման մոդուլման և կլանման երևույթների տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությանը գլանային համաչափություն ունեցող միկրո և նանոմետրական կառուցվածքներում։ Հետազոտության հիմքում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման և միկրո- ու նանոմաշտաբային կառուցվածքների փոխազդեցությունն է, որի պայմաններում նյութի երկրաչափական չափերը, ձևը, բաղադրությունը և մակերևութային հատկությունները կարող են էականորեն փոխել ճառագայթման տարածման, ցրման և կլանման բնույթը։ Գլանային համաչափությամբ կառուցվածքները հատկապես հետաքրքիր են այն պատճառով, որ դրանց երկրաչափական պարամետրերի փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս կառավարելու էլեկտրամագնիսական դաշտի տեղային բաշխումը և որոշակի հաճախականությունների կամ ալիքների երկարությունների նկատմամբ կառուցվածքի արձագանքը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գլանային միկրո և նանոկառուցվածքների օպտիկական հատկությունները՝ կախված դրանց շառավղից, երկարությունից, նյութի դիէլեկտրական բնութագրերից, շրջակա միջավայրի հատկություններից և ճառագայթման ալիքի երկարությունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինֆրակարմիր տիրույթում կլանման մեխանիզմներին, քանի որ այս տիրույթում նյութի էլեկտրամագնիսական արձագանքը կարող է կապված լինել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ թրթռումային և կառուցվածքային ռեզոնանսների հետ։ Նանոմետրական կառուցվածքների դեպքում հնարավոր է ստանալ ուժեղ տեղայնացված էլեկտրամագնիսական դաշտեր, որոնք փոխում են նյութի արդյունավետ կլանման և ճառագայթման հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը ճառագայթման մոդուլման հնարավորությունների ուսումնասիրությունն է։ Մոդուլում ասելով կարող է ենթադրվել ինֆրակարմիր ազդանշանի ինտենսիվության, սպեկտրային կազմի, տարածական բաշխման կամ այլ բնութագրի վերահսկվող փոփոխություն։ Միկրո և նանոկառուցվածքների երկրաչափական կամ նյութական պարամետրերի նպատակային ընտրությունը կարող է հնարավորություն տալ ստեղծելու որոշակի սպեկտրային միջակայքում աշխատող ֆիլտրեր, կլանիչներ, մոդուլյատորներ կամ այլ օպտիկական տարրեր։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել էլեկտրադինամիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ կառուցվածքներում էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի բաշխումը, անդրադարձումը, փոխանցումը և կլանումը հաշվարկելու համար։ Տեսական արդյունքները կարող են համադրվել փորձարարական տվյալների հետ՝ պարզելու համար հաշվարկային մոդելների համապատասխանությունը իրական կառուցվածքների օպտիկական վարքին։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել ռեզոնանսային երևույթները, քանի որ որոշակի երկրաչափական չափերի և նյութական պարամետրերի դեպքում կարող են առաջանալ կլանման ուժեղացված գոտիներ։ Այդպիսի ռեզոնանսների դիրքը և լայնությունը կարող են կախված լինել կառուցվածքի չափերից և ձևից, ինչը հնարավորություն է տալիս նախագծման միջոցով կառավարել դրա ինֆրակարմիր արձագանքը։ Նանոկառուցվածքների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մակերևույթի դերը, քանի որ կառուցվածքի չափերի փոքրացման հետ մակերևութային երևույթների ներդրումը կարող է զգալիորեն աճել։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառուցվածքների նյութական կազմի փոփոխության ազդեցությանը, քանի որ տարբեր մետաղական, կիսահաղորդչային կամ դիէլեկտրական նյութեր ունեն ինֆրակարմիր ճառագայթման նկատմամբ տարբեր օպտիկական հատկություններ։ Գլանային համաչափության պահպանումը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս համակարգը նկարագրել համապատասխան մաթեմատիկական մոդելներով և ուսումնասիրել ճառագայթման տարբեր բևեռացումների ու տարածման ուղղությունների ազդեցությունը։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է կառավարվող ինֆրակարմիր օպտիկական համակարգերի և միկրո- ու նանոէլեկտրոնային սարքերի ստեղծման հնարավորությունների հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել ինֆրակարմիր սենսորների, ջերմային ճառագայթման վերահսկման համակարգերի, սպեկտրոսկոպիկ սարքերի, օպտիկական ֆիլտրերի, ճառագայթման կլանիչների և նանոֆոտոնիկ այլ կիրառությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես կարող են գլանային համաչափությամբ միկրո և նանոմետրական կառուցվածքների երկրաչափական և նյութական հատկությունները օգտագործվել ինֆրակարմիր ճառագայթման կլանումը և մոդուլումը վերահսկելու համար՝ համադրելով էլեկտրադինամիկայի, օպտիկայի և նանոֆոտոնիկայի մեթոդները և հիմք ստեղծելով կառավարվող սպեկտրային հատկություններով նոր միկրո- և նանոկառուցվածքային սարքերի նախագծման համար։

Քաղաքագիտություն

Հայաստանի Հանրապետության առջև ծառացած մարտահրավերները գլոբալ զարգացման հարացույցի փոխակերպման համատեքստում-ը քաղաքագիտական և միջազգային հարաբերությունների ուղղվածությամբ հետազոտական աշխատություն է, որը վերլուծում է Հայաստանի Հանրապետության առջև կանգնած ռազմավարական, տնտեսական և անվտանգային մարտահրավերները՝ գլոբալ զարգացման փոփոխվող համատեքստում, աշխատությունում քննարկվում է միջազգային համակարգի վերափոխումը՝ բազմաբևեռ աշխարհակարգի ձևավորումը, տարածաշրջանային ուժային հարաբերակցությունների փոփոխությունը և դրանց ազդեցությունը Հայաստանի արտաքին ու ներքին քաղաքականության վրա, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական գլոբալացման, էներգետիկ անվտանգության, տեխնոլոգիական զարգացման և ժողովրդագրական միտումների ազդեցությանը պետության կայուն զարգացման վրա, միաժամանակ վերլուծվում են արտաքին քաղաքական կողմնորոշման տարբեր սցենարներ և դրանց հնարավոր հետևանքները, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համապարփակ պատկերացում Հայաստանի զարգացման ռազմավարական ընտրությունների մասին՝ գլոբալ գործընթացների փոխակերպման պայմաններում։

Աշխարհագրություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Երևան քաղաքի տեղումների աղտոտման երկրաբնապահպանական ասպեկտներին՝ ընդգծելով մթնոլորտային տեղումների քիմիական կազմի փոփոխությունները, դրանց աղբյուրները և ազդեցությունը քաղաքային էկոհամակարգի վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է տեղումների միջոցով օդային աղտոտիչների՝ ծանր մետաղների, փոշու մասնիկների, ազոտական և ծծմբական միացությունների նստեցման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կուտակման ազդեցությունը հողերի, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի որակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերական արտանետումների, տրանսպորտային աղտոտման և քաղաքային ջեռուցման համակարգերի դերին տեղումների աղտոտման ձևավորման մեջ, ինչպես նաև սեզոնային և միկրոկլիմայական գործոնների ազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը ներառում է մոնիթորինգային տվյալների վերլուծություն, բնապահպանական գնահատումներ և ռիսկերի քարտեզագրում, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել էկոլոգիական վտանգների մակարդակը և մշակել կանխարգելիչ միջոցառումներ։ Աշխատությունը կարևոր է էկոլոգների, երկրաբանների և քաղաքային պլանավորման մասնագետների համար՝ նպաստելով Երևան քաղաքի բնապահպանական վիճակի բարելավման և կայուն զարգացման ռազմավարությունների մշակմանը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի քաղաքագիտական մասնագիտական բառապաշարի իմաստային և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այդ միավորների հայերեն համարժեքների ընտրության, ձևավորման և գործածության լեզվաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գիտության, պետական կառավարման, միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական ինստիտուտների և հասարակական-քաղաքական գործընթացների նկարագրության մեջ կիրառվող տերմիններն են, որոնք դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին բառային միավորներ, այլև որպես որոշակի հասկացություններ արտահայտող մասնագիտական համակարգի բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես է տերմինի իմաստային կառուցվածքը կապված համապատասխան քաղաքական հասկացության բովանդակության հետ և ինչ խնդիրներ են առաջանում այն հայերեն փոխանցելիս։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տերմինի նշանակության, հասկացական կառուցվածքի և լեզվական ձևի փոխհարաբերության վրա։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հանդիպում են ինչպես ընդհանուր լեզվից մասնագիտական նշանակություն ձեռք բերած բառեր, այնպես էլ բացառապես մասնագիտական ոլորտում կիրառվող միավորներ, բառակապակցություններ, հապավումներ և բազմաբաղադրիչ անվանումներ։ Ընդհանուր գործածական բառը մասնագիտական համատեքստում կարող է ստանալ ավելի նեղ և հստակ սահմանված իմաստ, ինչի պատճառով դրա բառարանային սովորական թարգմանությունը միշտ չէ, որ կարող է ծառայել որպես ճշգրիտ մասնագիտական համարժեք։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անգլերեն միևնույն բառը տարբեր քաղաքական կամ իրավական համատեքստերում արտահայտում է միմյանցից տարբերվող հասկացություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստությանը։ Քաղաքագիտական տերմինների մի մասը կարող է ունենալ մի քանի փոխկապակցված նշանակություն, որոնցից յուրաքանչյուրի հայերեն փոխանցումը պահանջում է համատեքստի և տվյալ գիտակարգում ընդունված հասկացական սահմանների հաշվառում։ Ուստի համարժեքի ընտրությունը չի կարող հիմնվել միայն բառային արտաքին համապատասխանության վրա։ Անհրաժեշտ է պարզել սկզբնաղբյուրային միավորի իմաստը տվյալ տեքստում, դրա հարաբերությունը հարակից հասկացությունների հետ և այն գործառույթը, որը տվյալ տերմինը կատարում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բառային թարգմանությունը տերմինաբանական համարժեքությունից։ Քննության են առնվում նաև հոմանիշության և տերմինաբանական տարբերակների խնդիրները։ Անգլերեն քաղաքագիտական խոսույթում նույն կամ մոտ հասկացությունները երբեմն արտահայտվում են տարբեր լեզվական միավորներով, սակայն դրանց միջև կարող են գոյություն ունենալ ոճական, իմաստային կամ գործառական տարբերություններ։ Հայերենում դրանց համար մեկ ընդհանուր համարժեքի օգտագործումը կարող է վերացնել այդ տարբերությունները, մինչդեռ յուրաքանչյուր անգլերեն ձևի համար մեխանիկորեն առանձին հայերեն տարբերակ ստեղծելը կարող է անհարկի ծանրաբեռնել տերմինաբանական համակարգը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է այնպիսի լուծումների որոնումը, որոնք միաժամանակ ապահովում են իմաստային ճշգրտություն, լեզվական բնականություն և տերմինաբանական հետևողականություն։ Ուսումնասիրվում է քաղաքագիտական տերմինների կառուցվածքային կազմությունը։ Անգլերենում մասնագիտական անվանումները կարող են կազմվել ածանցման, բառաբարդման, բառերի իմաստային մասնագիտացման, հապավումների և բազմաբաղադրիչ կապակցությունների միջոցով։ Հատկապես տարածված են գոյականական խմբերը, որոնցում մի քանի բաղադրիչ միասին ձևավորում են մեկ մասնագիտական հասկացություն։ Նման կառույցների հայերեն փոխանցման ժամանակ անհրաժեշտ է ոչ միայն թարգմանել առանձին բաղադրիչները, այլև վերակառուցել նրանց իմաստային հարաբերությունները հայերենի քերականական և բառակազմական օրինաչափություններին համապատասխան։ Բառացի կառուցվածքային պատճենումը որոշ դեպքերում կարող է ստեղծել հայերենի համար ոչ բնական կամ իմաստային առումով անորոշ ձևակերպումներ։ Այդ պատճառով կարևորվում է կառուցվածքային վերափոխման հնարավորությունը՝ պահպանելով սկզբնական հասկացության բովանդակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում տերմինների ձևավորման բառակազմական միջոցներին։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հաճախ հանդիպող ածանցները և բաղադրիչները կարող են արտահայտել գաղափարախոսություն, քաղաքական ուղղություն, գործընթաց, համակարգ, գործողություն, անձի կամ հաստատության կարգավիճակ։ Դրանց հայերեն համապատասխանեցումը պահանջում է հայերենի սեփական բառակազմական հնարավորությունների նպատակային օգտագործում։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է ստեղծել լիարժեք հայերեն կազմություն, իսկ այլ դեպքերում միջազգային տերմինի փոխառությունը կարող է արդեն հաստատված լինել մասնագիտական լեզվում։ Հետևաբար քննարկվում է փոխառության և սեփական լեզվական միջոցներով տերմինաստեղծման հարաբերակցությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է միջազգային տերմինաբանության ազդեցության գնահատումը։ Քաղաքագիտությունը սերտորեն կապված է միջազգային գիտական հաղորդակցության հետ, և բազմաթիվ հասկացություններ տարբեր լեզուներում շրջանառվում են ընդհանուր կամ մոտ ձևերով։ Այնուամենայնիվ միջազգային բնույթը ինքնին չի նշանակում, որ օտարալեզու ձևը պետք է առանց փոփոխության ներմուծվի հայերեն։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել արդեն գոյություն ունեցող հայկական տերմինաբանական ավանդույթը, բառի հասկանալիությունը, համակարգային համապատասխանությունը և մասնագիտական կիրառության կայունությունը։ Առանձին դեպքերում փոխառված և հայերեն կազմված տարբերակները կարող են զուգահեռ գործածվել, ինչը առաջացնում է տերմինաբանական տարբերակայնության խնդիր։ Առանձին ուղղություն է անհամարժեք կամ մասնակի համարժեք բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Անգլալեզու քաղաքական մշակույթում և պետական համակարգերում ձևավորված որոշ հասկացություններ կարող են չունենալ ամբողջովին նույնական երևույթ հայկական իրականության կամ հայերեն տերմինաբանական ավանդույթի մեջ։ Այդպիսի դեպքերում ուղղակի բառային համապատասխանությունը կարող է չարտահայտել սկզբնական հասկացության ամբողջ բովանդակությունը։ Հնարավոր լուծումներն են նկարագրական փոխանցումը, իմաստային մոտավոր համարժեքի կիրառումը, նոր տերմինի ստեղծումը կամ անհրաժեշտության դեպքում փոխառությունը։ Յուրաքանչյուր տարբերակի նպատակահարմարությունը գնահատվում է տվյալ հասկացության բովանդակության, գործածության հաճախականության և մասնագիտական հաղորդակցության պահանջների տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև քաղաքական և պետական համակարգերի տարբերության ազդեցությունը թարգմանության վրա։ Նույնանման անվանումներ ունեցող ինստիտուտները տարբեր երկրներում կարող են ունենալ տարբեր իրավասություններ և գործառույթներ, իսկ արտաքուստ նման տերմինները՝ տարբեր հասկացական ընդգրկում։ Հետևաբար հաստատությունների, պաշտոնների, կառավարման մեխանիզմների և քաղաքական գործընթացների անվանումների թարգմանության ժամանակ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ոչ միայն բառի լեզվական ձևը, այլև համապատասխան իրականության բովանդակությունը։ Այս սկզբունքը թույլ է տալիս խուսափել այն իրավիճակից, երբ հայերեն համարժեքը ընթերցողի մոտ ստեղծում է տվյալ հասկացության վերաբերյալ սխալ կամ չափազանց պարզեցված պատկերացում։ Հետազոտության շրջանակում նշանակալի տեղ կարող է զբաղեցնել համատեքստային վերլուծությունը։ Միևնույն տերմինի գործածությունը գիտական աշխատություններում, լրատվական նյութերում, պաշտոնական փաստաթղթերում և քաղաքական հրապարակախոսության մեջ կարող է որոշակիորեն տարբերվել։ Գիտական տեքստում առավել կարևոր է հասկացական ճշգրտությունը, պաշտոնական փաստաթղթում՝ տերմինաբանական միասնականությունը, իսկ լրատվական խոսքում հաճախ առաջնային է նաև հասկանալիությունն ավելի լայն լսարանի համար։ Այդ տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքանով է հնարավոր ստեղծել մեկ միասնական հայերեն համարժեք և երբ է անհրաժեշտ ընտրությունը պայմանավորել գործածության ոլորտով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նորաբանություններին։ Քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, միջազգային հարաբերությունների զարգացումը, կառավարման նոր մեխանիզմների առաջացումը և հասարակական գործընթացների վերափոխումը շարունակաբար ստեղծում են նոր հասկացություններ և դրանց անվանումներ։ Անգլերենը միջազգային քաղաքական ու գիտական հաղորդակցության կարևոր լեզուներից լինելու պատճառով նոր տերմինների տարածման նշանակալի աղբյուր է։ Դրանց հայերեն փոխանցման ժամանակ առաջանում է արագության և համակարգայնության խնդիր. նոր հասկացությունը հաճախ անհրաժեշտ է անվանել մինչև միասնական տերմինաբանական տարբերակի վերջնական հաստատումը։ Արդյունքում կարող են շրջանառության մեջ մտնել միևնույն տերմինի մի քանի հայերեն տարբերակներ։ Նման դեպքերի ուսումնասիրությունը կարևոր է տերմինաբանական կարգավորման և միասնականացման համար։ Կարևոր ուղղություն է տերմինաբանական բառարանների և մասնագիտական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Անգլերեն միավորների և դրանց հայերեն տարբերակների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կայունացած համարժեքները, տարբերակային ձևերը, ոչ ճշգրիտ փոխանցումները և տերմինաբանական բացերը։ Բառարանային տվյալները կարող են համադրվել իրական տեքստային գործածության հետ, քանի որ բառարանում առաջարկված համարժեքը միշտ չէ, որ համապատասխանում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ առավել տարածված տարբերակին։ Այս պատճառով տերմինաբանական ուսումնասիրության համար կարևոր են գիտական հրապարակումները, պաշտոնական փաստաթղթերը, թարգմանական նյութերը և մասնագիտական խոսույթի այլ օրինակներ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է տերմինի՝ որպես լեզվական և հասկացական միավորի բնույթի ուսումնասիրության հետ։ Քաղաքագիտական տերմինը միաժամանակ պատկանում է լեզվի բառապաշարին և որոշակի գիտական հասկացությունների համակարգին, ուստի դրա լիարժեք ուսումնասիրությունը պահանջում է լեզվաբանական և ոլորտային մոտեցումների համադրում։ Իմաստային կառուցվածքի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տերմինի որ բաղադրիչներն են առանցքային համարժեքի ընտրության համար և որ տարբերությունները կարող են պայմանավորված լինել երկու լեզուների կառուցվածքով կամ համապատասխան քաղաքական մշակույթների առանձնահատկություններով։ Գործնական նշանակությունը պայմանավորված է անգլերենից հայերեն քաղաքագիտական գրականության թարգմանության որակի բարձրացման, մասնագիտական բառարանների կազմման և հայկական քաղաքագիտական տերմինաբանության համակարգման անհրաժեշտությամբ։ Հետևողական և ճշգրիտ տերմինաբանությունը կարևոր է գիտական հաղորդակցության, կրթական նյութերի, պաշտոնական թարգմանությունների և մասնագիտական տեղեկատվության տարածման համար։ Համարժեքների գիտականորեն հիմնավորված ընտրությունը կարող է նվազեցնել տերմինների բազմիմաստ կամ հակասական գործածությունը և նպաստել հայերենի մասնագիտական բառապաշարի զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է քաղաքագիտական տերմինաբանության իմաստային, կառուցվածքային և թարգմանական խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ համադրելով բառագիտության, իմաստաբանության, տերմինագիտության և թարգմանագիտության մեթոդները։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, թարգմանագետների, տերմինաբանների, քաղաքագիտական տեքստերի թարգմանիչների, բառարանագիրների, դասախոսների և ուսանողների համար։