ԳԿՀ-ն գյուղի մշակութային համալիրում: Մեթոդական հանձնարարականներ

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային եկամուտների ձևավորման, գնահատման և կանխատեսման տնտեսական ու մաթեմատիկական մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ավելացված արժեքի հարկից ստացվող մուտքերի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում հարկային եկամուտների մոդելավորումը դիտարկվում է որպես պետական ֆինանսների կառավարման կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս վերլուծել հարկային մուտքերի վրա ազդող գործոնները, գնահատել դրանց փոփոխությունների օրինաչափությունները և ձևավորել ապագա եկամուտների վերաբերյալ հիմնավորված կանխատեսումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավելացված արժեքի հարկին՝ որպես սպառման և տնտեսական շրջանառության հետ սերտորեն կապված հարկատեսակի, որի մուտքերի դինամիկան կարող է պայմանավորված լինել մի շարք մակրոտնտեսական, արտաքին տնտեսական և վարչարարական գործոններով։ Քննվում են տնտեսական ակտիվության, սպառման ծավալների, ներմուծման, գների մակարդակի, հարկային բազայի և հարկային կարգապահության հնարավոր ազդեցությունները պետական բյուջե մուտքագրվող համապատասխան եկամուտների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային եկամուտների և ընտրված տնտեսական ցուցանիշների միջև քանակական կապերի բացահայտումը՝ տնտեսաչափական և վիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ։ Դիտարկվում են ժամանակային շարքերի վերլուծության, ռեգրեսիոն մոդելների, գործոնային գնահատումների և կանխատեսման տարբեր մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը կարող է հաշվի առնել ինչպես հարկային եկամուտների պատմական շարժը, այնպես էլ դրանց վրա ազդող տնտեսական փոփոխականների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մոդելի պարամետրերի գնահատմանը, վիճակագրական նշանակալիության ստուգմանը և կանխատեսումների հուսալիության գնահատմանը։ Քննվում է նաև հարկային օրենսդրության և վարչարարության փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը եկամուտների դինամիկայի վրա, քանի որ հարկային մուտքերի փոփոխությունը միշտ չէ, որ կարող է բացատրվել միայն տնտեսական ակտիվությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ փաստացի և մոդելավորված հարկային եկամուտների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ընտրված մեթոդաբանության համապատասխանությունը և բացահայտել կանխատեսման հնարավոր շեղումները։ Ուսումնասիրվում է նաև հարկային ներուժի գնահատման խնդիրը՝ տարբերակելով տնտեսական պայմաններով ձևավորվող հնարավոր հարկային բազան և փաստացի հավաքագրվող եկամուտները։ Նման վերլուծությունը կարող է օգտակար լինել հարկային եկամուտների պլանավորման, պետական բյուջեի նախագծման և հարկաբյուջետային որոշումների տեղեկատվական ապահովման համար։ Մոդելավորման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նաև իրականացնել տարբեր սցենարների գնահատում՝ ուսումնասիրելով, թե տնտեսական հիմնական ցուցանիշների փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ հարկային մուտքերի վրա։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն պետական եկամուտների կանխատեսման մեթոդաբանության կատարելագործման, հարկային քաղաքականության վերլուծության և բյուջետային պլանավորման արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։

History

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Արտավազավանքում հայտնաբերված նորահայտ վիմագրական արձանագրության ներկայացմանն ու գիտական քննությանը։ Աշխատության առանցքում քարե մակերեսին պահպանված գրավոր վկայության ուսումնասիրությունն է, որը կարևոր նշանակություն ունի միջնադարյան Հայաստանի պատմության, վանական մշակույթի և գրավոր ժառանգության հետազոտության համար։ Վիմագրերը պատմական սկզբնաղբյուրների արժեքավոր տեսակ են․ դրանք կարող են տեղեկություններ հաղորդել իրենց ստեղծման ժամանակաշրջանի, անձանց, հիշատակվող իրադարձությունների, շինարարական գործունեության, նվիրատվությունների և հասարակական հարաբերությունների մասին։ Նորահայտ արձանագրության ընթերցումը, վերծանումը և մեկնաբանությունը հնարավորություն են տալիս լրացնելու պատմական տեղեկությունների առկա շրջանակը և ուշադրություն հրավիրելու մինչ այդ անհայտ կամ բավարար չափով ուսումնասիրված փաստերի վրա։ Արտավազավանքի վիմագրական նյութի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայկական արձանագրական մշակույթի, գրային ավանդույթի և վանական հաստատությունների պատմական դերի բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է վիմագրագետների, պատմաբանների, հնագետների, հայագետների և Հայաստանի միջնադարյան հոգևոր ու մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Հայկական լեռնաշխարհը Հին Արևելքի Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի գրավոր աղբյուրներում. Գիրք I աշխատությունը գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության վերակառուցմանը Հին Արևելքի գրավոր աղբյուրների հիման վրա՝ ընդգրկելով Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի ժամանակաշրջանը, որտեղ մանրամասն քննության են առնվում շումերական, աքքադական, էբլայական և այլ հինարևելյան քաղաքակրթությունների սեպագրային տվյալները, որոնցում հիշատակվում են Հայկական լեռնաշխարհի տարածքները, տեղանունները, բնակչության խմբերը և հարակից քաղաքական միավորումները, գիրքը փորձում է համադրել տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկությունները՝ վեր հանելով տարածաշրջանի պատմական դերը Հին Արևելքի տնտեսական և քաղաքական համակարգերում, ինչպես նաև ցույց տալով, թե ինչպես են արտաքին աղբյուրները ձևավորում Հայաստանի հնագույն պատմության գիտական պատկերացումը, միաժամանակ այն կարևոր աղբյուրագիտական հիմք է հայագիտության և հին պատմության ուսումնասիրության համար՝ ապահովելով փաստերի քննադատական վերլուծություն և համեմատական մոտեցում։

Pedagogy

Գիրքը նվիրված է երջանկության հասկացությանը և երիտասարդության ու ընտանեկան կյանքի համար օգտակար համարվող գաղափարների ներկայացմանը։ Վերնագրի երկրորդ մասը՝ «լուսատու երիտասարդաց եւ ընտանեաց», մատնանշում է աշխատության խրատական և ուղղորդող բնույթը՝ այն ներկայացնելով որպես երիտասարդների ու ընտանիքների համար նախատեսված մտավոր և բարոյական ուղեցույց։ Երջանկության թեման հասարակական ու բարոյագիտական գրականության մեջ հաճախ առնչվում է մարդու վարքագծին, անձնական արժեքներին, ընտանեկան հարաբերություններին, փոխադարձ հարգանքին և հասարակության մեջ ներդաշնակ ապրելու ձգտմանը։ Նման աշխատությունները նպատակ ունեն ընթերցողին առաջարկելու մտորումների նյութ՝ օգնելով գնահատել սեփական պարտականությունները, հարաբերությունների որակը և առօրյա կյանքում ընդունվող որոշումների նշանակությունը։ Երիտասարդության համար նախատեսված խրատական գրականությունը կարևորում է բնավորության ձևավորումը, պատասխանատվությունը, կրթության դերը և հասարակական կյանքին գիտակցված մասնակցությունը։ Ընտանեկան թեմաների ընդգրկումը շեշտադրում է ընտանիքի անդամների միջև փոխըմբռնման, հոգատարության, համբերատարության և բարոյական պարտավորությունների կարևորությունը։ Այսպիսի գրքերը կարող էին ծառայել ինքնակրթությանն ու դաստիարակությանը՝ ընթերցողին խրախուսելով խորհել անձնական երջանկության և հասարակական բարեկեցության փոխկապակցվածության մասին։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տասնիններորդ դարի հայ բարոյագիտական և հասարակական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է երիտասարդության կրթության և ընտանիքի բարոյական հիմքերի վերաբերյալ ժամանակաշրջանի մտահոգությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ հասարակական մտքի, ընտանեկան մշակույթի, դաստիարակչական գրականության և բարոյական արժեքների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև կարևոր նյութ է հայ տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին երջանկության, անձնական կատարելագործման և ընտանեկան ներդաշնակության գաղափարները ներկայացվում ընթերցող հանրությանը։

Other Subjects

Ստեղծագործությունը հետազոտական բնույթի աշխատանք է, որը վերլուծում է Հայաստանի Հանրապետության դպրոցներում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների (ՏՀՏ) կիրառության մակարդակը, արդյունավետությունը և զարգացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կրթական գործընթացում թվային գործիքների ներմուծման ձևերը՝ ներառյալ էլեկտրոնային դասագրքերի օգտագործումը, ուսուցման կառավարման հարթակները, ինտերակտիվ ուսուցման մեթոդները և ուսուցիչների թվային հմտությունների մակարդակը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է այն խնդիրներին, որոնք խոչընդոտում են ՏՀՏ-ի լիարժեք կիրառմանը դպրոցներում՝ ինչպես տեխնիկական ենթակառուցվածքների սահմանափակումները, այնպես էլ ուսուցիչների վերապատրաստման և մեթոդական աջակցության պակասը։ Միաժամանակ ներկայացվում են հնարավոր լուծումներ և զարգացման ուղղություններ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել կրթության որակը և ապահովել ավելի արդյունավետ, ժամանակակից ուսումնական միջավայր։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է XIII–XIV դարերի Վերին Հայաստանի մանրանկարչության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով տարածաշրջանում ձևավորված գեղարվեստական ավանդույթների առանձնահատկությունները, զարգացման ընթացքը և կապերը հայկական միջնադարյան ձեռագրարվեստի այլ կենտրոնների հետ։ Հետազոտության կենտրոնում ձեռագրերի պատկերազարդումն է՝ որպես ոչ միայն կրոնական բովանդակության արտահայտման միջոց, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական մտածողության, մշակութային միջավայրի և հասարակական կյանքի կարևոր վկայություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել Վերին Հայաստանի ձեռագրերի մանրանկարների պատկերագրական և ոճական առանձնահատկությունները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, կերպարների ներկայացման եղանակները, գունային համակարգը, զարդանախշերը և գեղարվեստական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են տեղական գեղարվեստական ավանդույթները փոխազդել հայկական մանրանկարչության այլ դպրոցների և հարակից տարածաշրջանների արվեստի հետ։ XIII–XIV դարերի պատմական ու քաղաքական բարդ պայմանների համատեքստում ձեռագրային արվեստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել մշակութային ժառանգության պահպանման և գեղարվեստական ավանդույթների շարունակականության խնդիրները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև առանձին ձեռագրերի և մանրանկարների համեմատական քննությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել վարպետների անհատական ձեռագիրը, պատկերագրական ընդհանրությունները, կրկնվող մոտիվները և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած ոճական փոփոխությունները։ Մանրանկարչության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ձեռագրերի ձևավորման մյուս բաղադրիչները՝ գլխազարդերը, լուսանցազարդերը, զարդագրերը և դեկորատիվ այլ տարրերը, որոնք ամբողջացնում են ձեռագրի գեղարվեստական կերպարը։ Աշխատությունը կարևոր է հայկական միջնադարյան արվեստի պատմության համար, քանի որ ներկայացնում է Վերին Հայաստանը որպես ինքնատիպ գեղարվեստական միջավայր և հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIII–XIV դարերի հայկական մանրանկարչության աշխարհագրական ու ոճական բազմազանության մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, ձեռագրագետներին, միջնադարագետներին, մշակութաբաններին և հայկական միջնադարյան արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։