Գլուտամինի ընտանիքի նյարդատրանսմիտերային ամինաթթուների ներգրավվածությունը նյարդատոքսիկացիայի և ինֆեկցիայի ախտաբանական գործընթացներում

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է փոխակերպվող հասարակության պայմաններում սոցիալական քաղաքականության նպատակների ձևավորման, կառավարման խնդիրների և զարգացման ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են սոցիալական քաղաքականության տեսական հիմքերը, դրա դերը հասարակական փոփոխությունների կառավարման գործընթացում և սոցիալական զարգացման առաջնահերթությունների սահմանման մեխանիզմները։ Աշխատությունում վերլուծվում են հասարակության կառուցվածքային փոփոխությունները, սոցիալական անհավասարության, բնակչության տարբեր խմբերի շահերի պաշտպանության, սոցիալական աջակցության համակարգերի և պետական կառավարման քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական քաղաքականության նպատակների սահմանման չափանիշներին, արդյունավետության գնահատմանը, երկարաժամկետ ռազմավարությունների մշակմանը և փոփոխվող սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխան կառավարման մոտեցումների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է ժամանակակից հասարակություններում սոցիալական քաղաքականության առջև ծառացած մարտահրավերները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ ընդգծելով մարդու բարեկեցության, սոցիալական կայունության և հասարակական համերաշխության ապահովման նշանակությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, քաղաքագետների, պետական կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև սոցիալական քաղաքականության և հասարակական զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրականության և տեղեկատվության ձևախեղմանն ուղղված մանիպուլյացիայի ազդեցության ուսումնասիրությանը զանգվածային սոցիալ-հոգեբանական երևույթների ձևավորման, տարածման և փոփոխության գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են տեղեկատվության ընկալման, մեկնաբանման և տարածման վրա նպատակային ազդեցության մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր հետևանքները անհատների և սոցիալական խմբերի մտածողության, հուզական վիճակի, վարքագծի և հավաքական արձագանքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվության ընտրության, ներկայացման և մեկնաբանման միջոցով իրականության ընկալման փոփոխությանը, կարծիքների ձևավորմանը, համոզմունքների ամրապնդմանը և սոցիալական տրամադրությունների ուղղորդմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել այնպիսի զանգվածային սոցիալ-հոգեբանական երևույթներ, ինչպիսիք են հանրային կարծիքը, խուճապը, վախը, սոցիալական լարվածությունը, խմբային վարքագիծը, կարծրատիպերի ձևավորումը և տարածումը, ինչպես նաև հասարակական վստահության փոփոխությունը։ Կարևորվում է զանգվածային հաղորդակցության և տեղեկատվական միջավայրի դերը, քանի որ տեղեկատվության արագ տարածումը կարող է ուժեղացնել մանիպուլյատիվ ազդեցությունների մասշտաբն ու արագությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեղեկատվության հավաստիության գնահատման, քննադատական մտածողության, մեդիագրագիտության և հոգեբանական դիմադրողականության նշանակությանը՝ մանիպուլյատիվ ազդեցությունների հնարավոր բացասական հետևանքները նվազեցնելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն տեսական, այլև կիրառական առումով, քանի որ տեղեկատվական միջավայրում իրականության ընկալման վրա ազդող մեխանիզմների բացահայտումը կարող է նպաստել հասարակության տեղեկատվական անվտանգության, սոցիալական կայունության և գիտակցված որոշումների ընդունման ամրապնդմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել սոցիալական հոգեբաններին, հաղորդակցության և մեդիայի մասնագետներին, լրագրողներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, կրթության ոլորտի մասնագետներին և տեղեկատվական գործընթացների ազդեցությունն ուսումնասիրող ուսանողներին։

Մանկավարժություն

Դաստիարակության տեսությունը մանկավարժության այն բաժինն է, որը ուսումնասիրում է անձի ձևավորման, զարգացման և սոցիալականացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև դաստիարակչական գործընթացի նպատակները, բովանդակությունը, մեթոդները և կազմակերպման ձևերը։ Այն հիմնվում է այն գաղափարի վրա, որ մարդու վարքագիծը, արժեքային համակարգը և աշխարհայացքը ձևավորվում են սոցիալական միջավայրի, կրթության և նպատակային մանկավարժական ազդեցությունների համադրության արդյունքում։ Դաստիարակության տեսությունը բացահայտում է, թե ինչպես են փոխանցվում հասարակական փորձը, մշակութային արժեքները և բարոյական նորմերը նոր սերունդներին, և ինչպես կարելի է այդ գործընթացը դարձնել առավել արդյունավետ ու նպատակային։ Այն ընդգրկում է դաստիարակության հիմնական սկզբունքները՝ գիտակցվածություն, նպատակաուղղվածություն, համակարգվածություն, հետևողականություն և անհատական մոտեցում, որոնք ապահովում են անձի համակողմանի զարգացումը։ Տեսությունը նաև ուսումնասիրում է դաստիարակության տարբեր ուղղությունները՝ բարոյական, մտավոր, աշխատանքային, գեղագիտական և ֆիզիկական դաստիարակություն, որոնք միասին ձևավորում են ամբողջական և ներդաշնակ անձ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև դաստիարակության մեթոդների ուսումնասիրությունը՝ համոզում, օրինակ, վարժեցում, խրախուսում և վերահսկում, որոնք կիրառվում են ըստ տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունների։ Դաստիարակության տեսությունը մշտապես զարգանում է՝ հաշվի առնելով հասարակական փոփոխությունները, գիտության առաջընթացը և նոր մանկավարժական մոտեցումները, ինչի շնորհիվ այն շարունակում է մնալ կրթական համակարգի կարևորագույն հիմքերից մեկը։

Lեզվաբանություն

Հայոց լեզու-ը ուսումնական լեզվաբանական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայերենի կառուցվածքը, զարգացման պատմական փուլերը և կիրառման հիմնական կանոնները՝ ընդգրկելով հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն և բառագիտություն, աշխատությունում բացատրվում են հայերենի քերականական համակարգի հիմնական տարրերը, բառերի կազմությունը, խոսքի մասերը և դրանց գործառույթները նախադասության մեջ, ինչպես նաև լեզվական նորմերը՝ ուղղագրություն, կետադրություն և խոսքի մշակույթ, միաժամանակ ներկայացվում է հայերենի պատմական զարգացումը՝ գրաբարից մինչև աշխարհաբար և արդի գրական հայերեն, ընդգծելով լեզվի փոփոխությունները և դրանց սոցիալ-մշակութային պատճառները, աշխատությունը նպատակ ունի զարգացնել լեզվական ճիշտ օգտագործման հմտություններ, գրավոր և բանավոր խոսքի հստակություն և լեզվական մտածողություն, ինչպես նաև ամրապնդել հայերենի՝ որպես ազգային ինքնության կարևոր բաղադրիչի գիտակցումը:

Այլ առարկաներ

«Բանբեր Հայաստանի գրադարանների» գիտամեթոդական հանդեսի 2017 թվականի N 2 թողարկումը հանդիսանում է Հայաստանի ազգային գրադարանի կողմից հրատարակվող պարբերական շարքի բաղկացուցիչ մաս, որը նպատակ ունի ներկայացնել գրադարանային-տեղեկատվական ոլորտի արդի խնդիրները, զարգացումները և գիտամեթոդական ուսումնասիրությունները։ Հանդեսը ներառում է հոդվածներ գրադարանագիտության, մատենագիտության, գրքագիտության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և մշակութային ժառանգության պահպանության վերաբերյալ՝ ընդգծելով ոլորտի տեսական և գործնական զարգացման ուղղությունները։ Բանբեր Հայաստանի գրադարանների-ում անդրադարձ է կատարվում նաև հայկական գրադարանային համակարգի գործունեությանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացման խնդիրներին, ինչպես նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա հնարավոր կիրառմանը Հայաստանի պայմաններում։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական հարթակ գրադարանավարների, մատենագետների, տեղեկատվական մասնագետների և հետազոտողների համար՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության և փորձի փոխանակման հնարավորություն։ Այն կարևոր դեր ունի Հայաստանի գրադարանային գործի արդիականացման, տեղեկատվական համակարգերի զարգացման և մշակութային ժառանգության հանրահռչակման գործընթացներում։

Պատմություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Քեսապի պատմա-ազգագրական առանձնահատկություններին՝ որպես հայկական բնակավայրի, որն աչքի է ընկել իր ինքնատիպ մշակութային, լեզվական և հասարակական կառուցվածքով։ Աշխատությունը վերլուծում է Քեսապի պատմական ձևավորման գործընթացը, բնակչության կազմի փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում, ինչպես նաև տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքի ազդեցությունը տնտեսական և մշակութային կյանքի զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քեսապահայերի ավանդական կենցաղին, ժողովրդական սովորույթներին, բարբառային առանձնահատկություններին, տոնական մշակույթին և համայնքային ինքնակազմակերպման ձևերին, որոնք նպաստել են ազգային ինքնության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է 20-րդ դարի պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը համայնքի ճակատագրի վրա, տեղահանությունների և սփյուռքայնացման գործընթացներին, ինչպես նաև ժամանակակից շրջանում Քեսապի հայկական ինքնության պահպանման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարևոր է հայ ազգագրության և պատմական ժողովրդագրության ուսումնասիրության համար՝ ընդգծելով Քեսապի դերը որպես մշակութային հիշողության և տարածաշրջանային հայկական ինքնության պահպանման յուրահատուկ կենտրոն։