Գործադիր իշխանության սահմանադրաիրավական կարգավիճակը Հայաստանի Հանրապետությունում

Քաղաքագիտություն

Ֆաշիզմի գաղափարախոսությունը ծայրահեղ աջ, ավտորիտար և ազգայնական քաղաքական գաղափարական համակարգ է, որը ձևավորվել և առավել հայտնի է դարձել 20-րդ դարի առաջին կեսին, հատկապես Իտալիայում և հետագայում նաև այլ երկրներում։ Այն հիմնված է պետության բացարձակ գերակայության գաղափարի վրա, որտեղ անհատի իրավունքներն ու ազատությունները ստորադասվում են պետության, ազգի կամ առաջնորդի շահերին։ Ֆաշիզմը շեշտում է ուժեղ կենտրոնացված իշխանությունը, միակուսակցական կամ առաջնորդի պաշտամունքի համակարգը, քաղաքական ընդդիմության ճնշումը և հասարակության խիստ վերահսկողությունը։ Գաղափարախոսության կարևոր տարրերից է նաև ծայրահեղ ազգայնականությունը և հաճախ՝ ռասայական կամ էթնիկ գերազանցության գաղափարների քարոզը, ինչը պատմականորեն հանգեցրել է խտրականության և բռնության։ Ֆաշիզմ-ը նաև ընդգծում է ռազմական ուժի և ընդարձակման գաղափարը, որտեղ պատերազմը դիտվում է որպես ազգային ուժի և միասնության դրսևորում։ Այս համակարգը պատմականորեն կապված է եղել այնպիսի ռեժիմների հետ, ինչպիսիք են Բենիտո Մուսոլինիի ղեկավարած Իտալիան և հետագայում՝ նացիստական Գերմանիան, և դարձել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառներից մեկը։ Ֆաշիզմը լայնորեն դատապարտվել է իր բռնապետական բնույթի, մարդու իրավունքների խախտումների և զանգվածային բռնությունների պատճառով և համարվում է 20-րդ դարի ամենավտանգավոր քաղաքական գաղափարախոսություններից մեկը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է կառուցվածքային կերպափոխման՝ որպես տնտեսական զարգացման կարևորագույն գործոնի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական միջավայրին և դրա զարգացման առանձնահատկություններին։ Գրքում քննարկվում է տնտեսության կառուցվածքի փոփոխության նշանակությունը երկարաժամկետ տնտեսական աճի, արտադրողականության բարձրացման, մրցունակության ամրապնդման և զարգացման կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են տնտեսության տարբեր ճյուղերի և ոլորտների միջև հարաբերակցության փոփոխությունները, արտադրական ռեսուրսների վերաբաշխումը, տեխնոլոգիական առաջընթացի ազդեցությունը, նոր տնտեսական գործունեությունների ձևավորումը և ցածր արտադրողականությամբ ոլորտներից դեպի ավելի բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ուղղություններ անցման անհրաժեշտությունը։ Հեղինակը կարևորում է այն հանգամանքը, որ տնտեսական աճը միայն արտադրության ծավալների ավելացման արդյունք չէ․ դրա կայունությունն ու որակը մեծապես պայմանավորված են տնտեսության ներքին կառուցվածքի փոփոխություններով և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմամբ։ ՀՀ օրինակով վերլուծվում են տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև այն հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել երկրի տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ իրացմանը։ Ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների և այլ ոլորտների զարգացման փոխհարաբերություններին, ներդրումային գործընթացներին, աշխատուժի կառուցվածքին, տեխնոլոգիական վերափոխումներին և արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող են կառուցվածքային փոփոխությունները նպաստել տնտեսական դիվերսիֆիկացմանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, արտահանման ներուժի ընդլայնմանը և երկրի մրցակցային դիրքերի բարելավմանը։ Միաժամանակ քննարկվում են այն ռիսկերը, որոնք կարող են առաջանալ կառուցվածքային անհավասարակշռությունների պահպանման, որոշ ոլորտների գերակշռության կամ տնտեսական ռեսուրսների ոչ արդյունավետ բաշխման պայմաններում։ Ներկայացված վերլուծությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին, որոնք ուսումնասիրում են տնտեսական զարգացումը, կառուցվածքային փոփոխությունները և Հայաստանի տնտեսության արդի հիմնախնդիրները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել նաև տնտեսական քաղաքականության մշակման և զարգացման ռազմավարությունների գնահատման համար՝ ընդգծելով այն ուղղությունները, որոնց միջոցով կառուցվածքային կերպափոխումը կարող է վերածվել երկարաժամկետ և կայուն տնտեսական զարգացման շարժիչ ուժի։

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայաստանի էներգետիկ անվտանգության հիմնախնդիրը Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական գործընթացների համատեքստում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Ռուսաստանի ռազմավարական շահերին տարածաշրջանում և դրանց ազդեցությանը Հայաստանի էներգետիկ համակարգի կայունության վրա։ Հետազոտության մեջ էներգետիկ անվտանգությունը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ համակարգ, որը ներառում է էներգակիրների մատակարարման հուսալիությունը, ենթակառուցվածքների վերահսկելիությունը, գների կայունությունը և արտաքին քաղաքական ռիսկերի կառավարումը։ Աշխատությունը վերլուծում է Ռուսաստանի դերը որպես հիմնական էներգետիկ գործընկեր և մատակարար, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը տարածաշրջանային էներգետիկ հոսքերի, գազատրանսպորտային ենթակառուցվածքների և ռազմավարական ներդրումների վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են Հայաստանի էներգետիկ կախվածությունը՝ ներառյալ ներմուծվող գազի և նավթամթերքների բարձր բաժինը, էներգետիկ շուկայի սահմանափակ դիվերսիֆիկացիան և աշխարհագրական փակվածության պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև տարածաշրջանային մրցակցության և համագործակցության դինամիկային, որտեղ էներգետիկ նախագծերը հաճախ ունենում են ոչ միայն տնտեսական, այլև քաղաքական նշանակություն՝ ազդելով ուժային հավասարակշռությունների վրա Հարավային Կովկասում։ Վերլուծվում են հնարավոր դիվերսիֆիկացիոն ուղիները, վերականգնվող էներգետիկայի զարգացումը և էներգաարդյունավետության բարձրացման քաղաքականությունները՝ որպես Հայաստանի էներգետիկ անկախության ամրապնդման միջոցներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ Հայաստանի էներգետիկ անվտանգությունը սերտորեն փոխկապակցված է տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական զարգացումների հետ, իսկ Ռուսաստանի ազդեցությունը մնում է առանցքային գործոն՝ թե՛ ռիսկեր ձևավորելու, թե՛ կայունության որոշակի երաշխիքներ ապահովելու առումով։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Իրանում փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման ու վարկավորման համակարգի տնտեսական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության բարելավման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ՓՄՁ-ների գործունեության համար անհրաժեշտ կապիտալի ձևավորման աղբյուրներն են, բանկային վարկավորման պայմանները, սեփական և ներգրավված միջոցների հարաբերակցությունը, ֆինանսական կազմակերպությունների ու ձեռնարկությունների փոխհարաբերությունները և վարկային ռիսկերի գնահատման առանձնահատկությունները։ Փոքր և միջին ձեռնարկատիրությունը դիտարկվում է որպես տնտեսական ակտիվության, զբաղվածության, արտադրության և նորարարական նախաձեռնությունների զարգացման կարևոր հատված, որի կայուն գործունեությունը զգալիորեն կախված է ֆինանսական միջոցների հասանելիությունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել ձեռնարկությունների վարկային ռեսուրսներից օգտվելու հնարավորությունները՝ գրավային ապահովման պահանջներ, տեղեկատվական անհամաչափություն, վարկունակության գնահատման դժվարություններ, ֆինանսական հաշվետվողականության սահմանափակումներ և ֆինանսավորման արժեք։ Քննվում են առևտրային բանկերի և այլ ֆինանսական հաստատությունների դերը, վարկային ռիսկերի կառավարման մոտեցումները և ՓՄՁ-ների առանձնահատկություններին համապատասխան ֆինանսական գործիքների զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության ծրագրերին, վարկային երաշխիքների մեխանիզմներին, զարգացման ֆինանսավորման կառույցներին, միկրոֆինանսավորմանը և ֆինանսավորման այլընտրանքային ձևերին՝ գնահատելով դրանց հնարավոր նշանակությունը ֆինանսական հասանելիության ընդլայնման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձեռնարկությունների ֆինանսական կառավարման որակի, բիզնես պլանավորման, հաշվետվողականության և վարկունակության միջև կապի ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում է նաև մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը ֆինանսավորման պայմանների վրա, քանի որ գնային անկայունությունը, տոկոսադրույքների փոփոխությունները և ֆինանսական համակարգի ընդհանուր պայմանները կարող են անդրադառնալ ինչպես վարկատուների, այնպես էլ վարկառուների վարքագծի վրա։ Միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն մոտեցումները, որոնք համապատասխան հարմարեցման դեպքում կարող են օգտակար լինել տեղական ֆինանսական համակարգում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ձեռնարկատիրության ֆինանսավորման, բանկային վարկավորման, ֆինանսական կառավարման և ՓՄՁ քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել փոքր ու միջին ձեռնարկությունների ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության բարձրացման և վարկավորման համակարգի արդյունավետության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականությունների փոխազդեցության, համաձայնեցման և արդյունավետ զուգակցման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են մակրոտնտեսական կարգավորման հիմնական գործիքները, կենտրոնական բանկի դրամավարկային քաղաքականության նպատակներն ու մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական բյուջեի եկամուտների և ծախսերի կառավարման ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնաճի վերահսկման, տնտեսական աճի խթանման, ֆինանսական կայունության ապահովման և պետական պարտքի կառավարման գործընթացներում երկու քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցված իրականացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են տոկոսադրույքների, հարկային բեռի, պետական ծախսերի, բյուջետային պակասուրդի և դրամական զանգվածի փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ներդրումային ակտիվության, սպառման և համախառն պահանջարկի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկություններին, արտաքին տնտեսական ցնցումների ազդեցությանը և մակրոտնտեսական քաղաքականության իրականացման ընթացքում առաջացող սահմանափակումներին։ Կարևորվում են պետական կառավարման մարմինների և կենտրոնական բանկի համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործումը, տնտեսական քաղաքականության կանխատեսելիության բարձրացումը և երկարաժամկետ մակրոտնտեսական հավասարակշռության ապահովումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, տնտեսական քաղաքականության հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ներմուծման փոխարինման և արտահանման խրախուսման քաղաքականության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում ներմուծման փոխարինման և արտահանման խթանման տեսական ու մեթոդաբանական հիմքերը, դրանց դերը ազգային տնտեսության զարգացման, արտադրական ներուժի ընդլայնման և արտաքին տնտեսական կախվածության նվազեցման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության արտաքին առևտրի կառուցվածքին, ներմուծվող և արտահանվող ապրանքների հիմնական խմբերին, տեղական արտադրության մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին և միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի դիրքերի ամրապնդման նախադրյալներին։ Վերլուծվում են ներմուծման փոխարինման քաղաքականության իրականացման տնտեսական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական խոչընդոտները, ինչպես նաև ներքին արտադրության զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Քննարկվում են արտահանման խրախուսման պետական գործիքները, ներդրումային միջավայրի բարելավման, արտադրանքի որակի բարձրացման, նորարարությունների ներդրման և արտաքին շուկաների հասանելիության ապահովման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են արտաքին առևտրի կարգավորման, մաքսային և հարկային քաղաքականության, միջազգային տնտեսական համագործակցության և առևտրային համաձայնագրերի հնարավոր ազդեցությունները Հայաստանի տնտեսության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ներմուծման փոխարինման և արտահանման խրախուսման քաղաքականությունների փոխկապակցվածությանը, դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշներին և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագիտության, միջազգային տնտեսագիտության, արտաքին առևտրի, տնտեսական քաղաքականության և Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։