GRAMMAIRE PROGRESSIVE DU FRANÇAI S

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բանկի վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման խնդրին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով վարիացիայի գործակցի կիրառմանը որպես քանակական գնահատման գործիքի։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է բանկի տրամադրած վարկերի պորտֆելի ռիսկայնությունը գնահատել վիճակագրական մեթոդների միջոցով և ստացված ցուցանիշների հիման վրա ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել վարկային քաղաքականության, ռիսկերի կառավարման և պորտֆելի կառուցվածքի վերաբերյալ։ Վարկային պորտֆելը բանկի ակտիվների կարևորագույն բաղադրիչներից է, իսկ դրա որակը և ռիսկայնությունը անմիջականորեն ազդում են բանկի ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության և իրացվելիության վրա։ Վարկավորման գործընթացում բանկը մշտապես բախվում է այն հավանականությանը, որ վարկառուն ամբողջությամբ կամ ժամանակին չի կատարի իր պարտավորությունները։ Այդ պատճառով վարկային ռիսկի գնահատումը բանկային կառավարման առանցքային խնդիրներից է։ Վարկային պորտֆելի ռիսկը չի սահմանափակվում մեկ առանձին վարկառուի անվճարունակության հավանականությամբ։ Պորտֆելը ներառում է տարբեր չափերի, ժամկետների, տոկոսադրույքների, ոլորտների և վարկառուների խմբերի պատկանող բազմաթիվ վարկեր, և դրանց համակցված վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել առանձին վարկերի ռիսկայնությունից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պորտֆելի ամբողջական կառուցվածքը և դրա արդյունքների փոփոխականությունը։ Վարիացիայի գործակիցը վիճակագրական հարաբերական ցուցանիշ է, որը սովորաբար հաշվարկվում է ստանդարտ շեղման և միջին մեծության հարաբերությամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս գնահատել փոփոխականության աստիճանը՝ հաշվի առնելով տվյալների միջին մակարդակը։ Վարկային պորտֆելի ուսումնասիրության դեպքում այս ցուցանիշը կարող է օգտագործվել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց առանձին հատվածների ռիսկայնությունը համեմատելու համար, հատկապես այն իրավիճակներում, երբ բացարձակ չափերը տարբեր են։ Այս մոտեցման կարևոր առավելությունն այն է, որ վարիացիայի գործակիցը հարաբերական ցուցանիշ է և այդպիսով թույլ է տալիս համեմատել տարբեր մասշտաբներ ունեցող տվյալների շարքերի փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է հասկանալ վարկային պորտֆելի եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունը։ Բանկի համար բարձր եկամտաբերությամբ վարկային գործառնությունները կարող են գրավիչ լինել, սակայն դրանց հետ հաճախ կապված է նաև ավելի բարձր ռիսկ։ Հետևաբար արդյունավետ վարկային քաղաքականությունը պետք է ձգտի ոչ միայն առավելագույնի հասցնել եկամուտը, այլև պահպանել ռիսկի ընդունելի մակարդակ։ Վարիացիայի գործակցի միջոցով հնարավոր է լրացուցիչ տեղեկատվություն ստանալ եկամտաբերության կամ այլ ֆինանսական ցուցանիշների տատանողականության վերաբերյալ և համադրել այն միջին արդյունքների հետ։ Վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման ժամանակ կարող են դիտարկվել վարկերի վերադարձելիության, ժամկետանց պարտավորությունների, հնարավոր կորուստների, տոկոսային եկամուտների և այլ ցուցանիշների ժամանակային շարքերը։ Դրանց վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել փոփոխությունների միտումները և գնահատել պորտֆելի կայունությունը։ Եթե տվյալների փոփոխականությունը բարձր է, ապա դա կարող է վկայել պորտֆելի ավելի անկայուն բնույթի մասին և պահանջել ռիսկերի կառավարման լրացուցիչ միջոցառումներ։ Միաժամանակ վարիացիայի գործակիցը պետք է դիտարկել այլ ֆինանսական և վիճակագրական ցուցանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն մեկ գործակիցը չի կարող ամբողջությամբ արտացոլել վարկային ռիսկի բազմակողմ բնույթը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել վարկային պորտֆելի կառուցվածքային վերլուծությունը։ Պորտֆելը կարելի է բաժանել ըստ տնտեսության ոլորտների, վարկառուների տեսակների, վարկերի ժամկետների, արժույթների, ապահովվածության կամ այլ չափանիշների։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն հատվածները, որոնցում կենտրոնացած է ռիսկի առավել մեծ մասը։ Օրինակ՝ եթե վարկերի զգալի մասը կենտրոնացած է տնտեսության մեկ ոլորտում, տվյալ ոլորտի բացասական փոփոխությունները կարող են միաժամանակ ազդել բազմաթիվ վարկառուների վճարունակության վրա։ Այսպիսի կենտրոնացման ռիսկը կարևոր է հաշվի առնել պորտֆելի ընդհանուր գնահատման ժամանակ։ Վարիացիայի գործակցի մեթոդի կիրառումը կարող է նպաստել նաև տարբեր ժամանակահատվածների կամ պորտֆելների համեմատությանը։ Եթե հաշվարկված ցուցանիշը ժամանակի ընթացքում աճում է, դա կարող է նշանակել տվյալ ցուցանիշի հարաբերական անկայունության մեծացում, իսկ նվազումը՝ ավելի կայուն դինամիկա։ Սակայն արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև միջին արժեքի փոփոխությունը, տվյալների բաշխումը և արտաքին տնտեսական պայմանները։ Նույն վարիացիայի գործակիցը տարբեր տնտեսական իրավիճակներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստ, ուստի ցուցանիշը պետք է դիտարկել ընդհանուր ֆինանսական համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ռիսկի գնահատման արդյունքների գործնական կիրառմանը։ Ստացված ցուցանիշները կարող են օգտագործվել վարկային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման, ռիսկային ոլորտների սահմանափակման, վարկավորման չափանիշների վերանայման և հնարավոր կորուստների նկատմամբ ավելի զգույշ մոտեցման ձևավորման համար։ Բանկի ղեկավարությունը կարող է համադրել վարիացիայի գործակցի տվյալները այլ ցուցանիշների հետ և որոշել, թե որ ուղղություններն են պահանջում առավել մանրամասն վերահսկողություն։ Դիվերսիֆիկացումը այս համատեքստում կարևոր գործիք է, քանի որ տարբեր ոլորտների և վարկառուների միջև ռիսկի բաշխումը կարող է նվազեցնել մեկ հատվածի բացասական փոփոխությունների ազդեցությունը ամբողջ պորտֆելի վրա։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ վիճակագրական գործիքները կապվում են բանկային ռիսկերի կառավարման գործնական խնդիրների հետ։ Վարիացիայի գործակիցը համեմատաբար պարզ հաշվարկվող ցուցանիշ է, սակայն ճիշտ կիրառման դեպքում այն կարող է օգտակար տեղեկատվություն տրամադրել տվյալների հարաբերական փոփոխականության վերաբերյալ։ Այն կարող է ծառայել որպես նախնական կամ լրացուցիչ վերլուծական գործիք՝ ավելի բարդ ռիսկային մոդելների կողքին։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրա սահմանափակումները․ այն ինքնուրույն չի չափում դեֆոլտի հավանականությունը, չի նկարագրում կորուստների ամբողջ բաշխումը և չի փոխարինում բանկային ռիսկերի համապարփակ գնահատման մեթոդներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատումը պահանջում է ինչպես պորտֆելի կառուցվածքի, այնպես էլ դրա ֆինանսական արդյունքների փոփոխականության ուսումնասիրություն։ Վարիացիայի գործակիցը կարող է օգտակար լինել այդ գործընթացում՝ հնարավորություն տալով գնահատել ցուցանիշների հարաբերական տատանողականությունը և համեմատել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց հատվածների ռիսկային բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բանկային գործի, ֆինանսների, տնտեսագիտության և ռիսկերի կառավարման ոլորտների ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են վարկային պորտֆելի կառուցվածքը, ֆինանսական ռիսկերի քանակական գնահատումը և վիճակագրական մեթոդների կիրառումը բանկային կառավարման գործընթացներում։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում անհատի և նրա ներքին ու սոցիալական դրամայի քննությանը՝ բացահայտելով այն հակասությունները, որոնք ձևավորում են նրա հերոսների ճակատագիրը։ Ֆիցջերալդի գրական աշխարհում անհատը հաճախ հայտնվում է երազանքի և իրականության, անձնական ցանկության և հասարակական սահմանափակումների, սիրո և նյութական շահի, ինքնահաստատման և ինքնակործանման միջև։ Նրա ստեղծագործությունների հերոսները ձգտում են հասնել երջանկության, սիրո, հաջողության կամ հասարակական բարձր դիրքի, սակայն այդ ձգտումները հաճախ բախվում են սոցիալական անհավասարությանը, ժամանակի բարոյական փոփոխություններին և սեփական ներաշխարհի հակասություններին։ Այսպիսով, անհատի դրաման Ֆիցջերալդի մոտ միաժամանակ անձնական և հասարակական բնույթ ունի։ Ուսումնասիրության կարևոր առանցքներից է ամերիկյան երազանքի գաղափարը։ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում հաջողության, հարստության և ինքնակերտման խոստումը սկզբում կարող է թվալ անհատի ազատության և ինքնիրացման հնարավորություն, սակայն հերոսների փորձը հաճախ բացահայտում է այդ գաղափարի հակասական և կործանարար կողմերը։ Հարստությունը և հասարակական ճանաչումը միշտ չէ, որ ապահովում են ներքին բավարարվածություն, իսկ սոցիալական վերելքը չի վերացնում դասակարգային պատնեշները։ Այդ պատճառով երազանքը աստիճանաբար վերածվում է պատրանքի, իսկ դրա ձախողումը՝ հերոսի հոգեբանական դրամայի հիմնական պատճառներից մեկի։ Հատկապես կարևոր է անհատի և հասարակական միջավայրի հակադրությունը։ Ֆիցջերալդի հերոսները ապրում են արագ փոփոխվող ամերիկյան հասարակության մեջ, որտեղ նյութական հաջողությունը, սպառողական մշակույթը, սոցիալական դիրքը և արտաքին փայլը ձեռք են բերում մեծ նշանակություն։ Այդ միջավայրում մարդուն հաճախ գնահատում են ոչ թե նրա ներքին արժեքներով, այլ ունեցվածքով, հեղինակությամբ և հասարակական կապերով։ Հերոսի անձնական ինքնությունը սկսում է կախված լինել արտաքին գնահատականից, ինչի հետևանքով առաջանում է օտարման և հոգևոր դատարկության զգացում։ Այս երևույթը հատկապես ընդգծված է այն ստեղծագործություններում, որտեղ հեղինակը քննադատաբար է ներկայացնում 1920-ականների նյութապաշտական մշակույթը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում սիրո թեման։ Ֆիցջերալդի հերոսների համար սերը հաճախ ոչ միայն զգացմունքային կապ է, այլև կյանքի իմաստը գտնելու, սեփական երազանքն իրականացնելու և անցյալը վերականգնելու միջոց։ Սակայն սերը հաճախ բախվում է սոցիալական տարբերություններին, ժամանակի փոփոխությանը և մարդու անկատարությանը։ Հերոսը կարող է սիրելի անձին վերածել իդեալականացված երազանքի, իսկ իրական մարդը չի կարող համապատասխանել այդ իդեալական պատկերին։ Արդյունքում սիրո պատմությունը վերածվում է մարդու՝ սեփական պատրանքների հետ բախվելու պատմության։ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում կարևոր է նաև անցյալի և ներկայի հակադրությունը։ Հերոսները հաճախ փորձում են վերադառնալ անցյալի որոշակի պահի, վերականգնել կորցրած հարաբերությունները կամ նորից ապրել նախկին երջանկությունը։ Սակայն ժամանակը անդառնալի է, և անցյալը հնարավոր չէ ամբողջությամբ վերականգնել։ Այս անհնարին վերադարձը խորացնում է հերոսների ողբերգականությունը՝ նրանց ստիպելով ընտրություն կատարել իրականության ընդունման և պատրանքին կառչած մնալու միջև։ Անհատի դրաման այս դեպքում դառնում է ժամանակի դեմ մարդու պայքարի արտահայտություն։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև հոգեբանական ինքնաքննության թեման։ Ֆիցջերալդի հերոսները հաճախ գիտակցում են իրենց հակասությունները, հասկանում են սեփական սխալների պատճառները, բայց միշտ չէ, որ կարողանում են փոխել իրենց կյանքը։ Նրանց ողբերգականությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև ներքին թուլություններով, ինքնախաբեությամբ, կախվածություններով և սխալ ընտրություններով։ Այս առումով հեղինակի կերպարները միաժամանակ և՛ իրենց միջավայրի զոհերն են, և՛ սեփական որոշումների պատասխանատուները։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև հարստության և երջանկության հարաբերությանը։ Ֆիցջերալդի գրական աշխարհում նյութական բարեկեցությունը հաճախ ներկայացվում է որպես արտաքին հաջողության խորհրդանիշ, սակայն այն չի երաշխավորում հոգևոր ամբողջականություն։ Հերոսների անձնական կյանքում առաջացող ճգնաժամերը ցույց են տալիս, որ մարդու ներքին պահանջները չեն կարող ամբողջությամբ բավարարվել նյութական միջոցներով։ Այս գաղափարը կապվում է նաև հասարակական դասակարգերի խնդրի հետ․ սոցիալական բարձր դիրքը կարող է անհասանելի մնալ նույնիսկ այն անհատի համար, որը հարստություն է ձեռք բերել, քանի որ հասարակության մեջ պահպանվում են խորքային դասակարգային տարբերություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի Ֆիցջերալդի հերոսների բարոյական երկիմաստությունը։ Նրանք հազվադեպ են ներկայացվում որպես ամբողջովին դրական կամ բացասական կերպարներ։ Նրանց որոշումների մեջ միահյուսվում են ազնվությունը և ինքնախաբեությունը, սիրո ցանկությունը և եսասիրությունը, առատաձեռնությունն ու սեփական շահը։ Այդ բազմաշերտությունը թույլ է տալիս հեղինակի ստեղծագործությունները դիտարկել որպես մարդու հոգեբանական և բարոյական բնույթի ուսումնասիրություն։ Հերոսի ողբերգությունը հաճախ ծնվում է այն պահից, երբ նրա երազանքները հակասության մեջ են մտնում իրական աշխարհի պահանջների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև «կորուսյալ սերնդի» հոգեբանական մթնոլորտին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո հասարակական արժեքների փոփոխությունը, հիասթափությունը և նախկին իդեալների նկատմամբ անվստահությունը ազդեցություն են թողնում Ֆիցջերալդի կերպարների աշխարհընկալման վրա։ Նրանք ձգտում են վայելքի, հաջողության և սիրո, սակայն այդ ձգտումների ներքո հաճախ թաքնված է դատարկության և իմաստի կորստի զգացումը։ Այս հակադրությունը՝ արտաքին փայլի և ներքին ճգնաժամի միջև, նրա արձակի ամենաբնորոշ գծերից է։ Ֆիցջերալդի ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկությունն այն է, որ անհատի անձնական պատմությունը հաճախ վերածվում է ամբողջ հասարակության հոգեբանական դիմանկարի։ Հերոսի ձախողումը կարող է միաժամանակ բացահայտել սոցիալական համակարգի սահմանափակումները, դասակարգային հակասությունները և ժամանակաշրջանի արժեքային ճգնաժամը։ Այդ պատճառով նրա վեպերն ու պատմվածքները միայն առանձին մարդկանց ողբերգությունների մասին չեն․ դրանք ուսումնասիրում են այն հասարակական միջավայրը, որը ձևավորում է այդ ողբերգությունները։ Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում անհատի դրաման ձևավորվում է երազանքի և իրականության, սիրո և կորստի, անցյալի և ներկայի, ազատության և սոցիալական սահմանափակումների բախումից։ Նրա հերոսները ձգտում են երջանկության և ինքնիրացման, սակայն հաճախ հայտնվում են այնպիսի աշխարհում, որտեղ արտաքին հաջողությունը հակասում է ներքին բավարարվածությանը։ Այդ պատճառով Ֆիցջերալդի գրականությունը միաժամանակ կարելի է դիտարկել որպես XX դարի ամերիկյան հասարակության քննադատություն և մարդու հոգեբանական ու բարոյական որոնումների ուսումնասիրություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ամերիկյան գրականությամբ, մոդեռնիզմով, հոգեբանական արձակով և XX դարի հասարակական ու մշակութային գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու անհատի կերպարի, նրա երազանքների և ողբերգական ընտրությունների նշանակությունը Ֆիցջերալդի ստեղծագործական աշխարհում։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը պատմում է Արարատ լեռան հետ կապված ճանապարհորդության, դրա նախապատրաստման և իրականացման մասին՝ ներկայացնելով լեռնային արշավի առանձնահատկությունները, բնապատկերային միջավայրը և ճանապարհին հանդիպող տպավորությունները։ Նկարագրության կենտրոնում գտնվում է Արարատը՝ որպես տարածաշրջանի ամենահայտնի և խորհրդանշական լեռնային գագաթներից մեկը, որի նկատմամբ ձևավորվել են պատմական, մշակութային և աշխարհագրական բազմաթիվ պատկերացումներ։ Ճանապարհորդական պատմության միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում պատկերացնելու դեպի լեռ տանող ուղին, լեռնային բնության փոփոխվող տեսարանները, բարձրության հետ կապված պայմանները և վերելքի ընթացքում առաջացող ֆիզիկական ու հոգեբանական դժվարությունները։ Նյութը միաժամանակ կարող է ներկայացնել ճանապարհորդի անձնական դիտարկումները, հանդիպումները, ապրումները և լեռնային միջավայրի ազդեցությունը մարդու վրա՝ ստեղծելով արշավի կենդանի և անմիջական պատկեր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև լեռը շրջապատող տարածքի բնությանը, տեղագրությանը և ճանապարհորդական պայմաններին, ինչը պատմությունը դարձնում է հետաքրքիր ոչ միայն որպես անձնական ուղևորության նկարագրություն, այլև որպես տարածաշրջանի վերաբերյալ ճանաչողական նյութ։ Արարատի նկատմամբ պատմական և մշակութային հետաքրքրությունը լրացուցիչ խորություն է հաղորդում ճանապարհորդության նկարագրությանը՝ լեռնային արշավը կապելով այդ վայրի խորհրդանշական նշանակության հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ճանապարհորդությունների, լեռնագնացության, աշխարհագրության և տարածաշրջանային պատմության սիրահարներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են Արարատի բնությամբ և լեռ բարձրանալու փորձառությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, այն համադրում է ճանապարհորդական պատմությունը, բնության նկարագրությունը և լեռնային արշավի փորձառությունը՝ ընթերցողին փոխանցելով բարձր լեռան ուղղությամբ կատարված ուղևորության ընդհանուր մթնոլորտն ու նշանակությունը։

Պատմություն

Հայագիտական բնույթի այս ժողովածուն ընդգրկում է Հայաստանին, հայ ժողովրդի պատմությանը, մշակույթին, գրականությանը և հասարակական կյանքին առնչվող բազմաբնույթ նյութեր։ Հրատարակության մեջ կարող են ներկայացվել պատմական ուսումնասիրություններ, գրական ստեղծագործություններ, հրապարակախոսական նյութեր, փաստաթղթեր, հուշագրություններ և հայ մշակութային ժառանգությանը վերաբերող այլ աշխատություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պատմամշակութային միջավայրի, ազգային ավանդույթների, հասարակական գործընթացների և մտավոր կյանքի տարբեր դրսևորումների լուսաբանմանը։ Ժողովածուի բազմաբնույթ բովանդակությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու հայ ժողովրդի պատմական անցյալը և մշակութային զարգացման առանձնահատկությունները։ Նյութերը կարող են կարևոր տեղեկություններ պարունակել նաև հայության տարբեր համայնքների, մշակութային կապերի և ազգային ինքնության պահպանման խնդիրների վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես լրացուցիչ աղբյուր հայագիտական, պատմագիտական և մշակութաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, բանասերների, մշակութաբանների, ուսանողների և հայ ժողովրդի պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բնակչության դրամական եկամուտների արդարացի բաշխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Armenia-ի սոցիալ-տնտեսական զարգացման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են եկամուտների բաշխման մեխանիզմները, սոցիալական անհավասարության պատճառները և դրանց ազդեցությունը հասարակության տնտեսական կայունության ու բարեկեցության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է աշխատավարձերի կառուցվածքը, հարկային և սոցիալական փոխանցումների համակարգերը, զբաղվածության շուկայի առանձնահատկությունները և դրանց դերը եկամուտների ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղքատության մակարդակի, սոցիալական շերտավորման և տարածաշրջանային անհավասարությունների խնդիրներին՝ ընդգծելով պետական քաղաքականության կարևորությունը սոցիալական արդարության ապահովման գործում։ Քննարկվում են նաև եկամուտների վերաբաշխման գործիքները՝ հարկային քաղաքականություն, սոցիալական ապահովության ծրագրեր և նպատակային աջակցման մեխանիզմներ։ Աշխատությունը ներկայացնում է առաջարկություններ սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման համար՝ ուղղված եկամուտների ավելի հավասարակշռված բաշխմանը և բնակչության կենսամակարդակի բարձրացմանը։

Գրականություն

Այն գրական քննադատության տեսական և կիրառական կողմերը՝ որպես գրականագիտության գործնական, օրինաչափ ու ստեղծագործական ճյուղ։ Գիրքը նպատակ ունի բացատրել քննադատության նշանակությունը՝ որպես գրականության գնահատման, մեկնաբանության և զարգացման կարևոր գործիք։ Այն ցուցաբերում է քննադատության դերն ինչպես գրական գործի ընկալման, այնպես էլ հասարակական-մշակութային կյանքում գրականության ազդեցության բարձրացման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է քննադատական մոտեցումների տարբեր տեսություններ, քննադատական խոսքի կառուցվածքը և տեխնիկան, ինչպես նաև գործնական օրինակների միջոցով ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է քննադատը ճիշտ և հստակ կերպով վերլուծել և գնահատել գրական գործը։ Գիրքը կարևոր է գրականագետների, ուսուցիչների, լրագրողների, մշակութաբանների և գրական սիրահարների համար՝ որպես քննադատական մտածողության զարգացնող ուղեցույց։