Граничные задачи для эллиптических дифференциальных уравнений в классе непрерывных с весом функций

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հիբրիդային բաշխված էներգագեներացման համակարգի էներգիայի կառավարման խնդրին, որտեղ համակցված են քամու և արևային էներգիայի աղբյուրները, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի կուտակման մարտկոցային համակարգը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել այնպիսի կառավարման մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան փոփոխական վերականգնվող աղբյուրներից ստացվող էներգիան ավելի արդյունավետ օգտագործել, հավասարակշռել արտադրությունն ու սպառումը և բարձրացնել համակարգի հուսալիությունն ու տնտեսական արդյունավետությունը։ Հիբրիդային համակարգի առանձնահատկությունն այն է, որ արևային և քամու գեներացիան բնույթով փոփոխական է և կախված է եղանակային ու բնական պայմաններից։ Այդ պատճառով էներգիայի կառավարման համակարգի համար կարևոր է ոչ միայն տվյալ պահին արտադրվող հզորության վերահսկումը, այլև առաջիկա ժամանակահատվածում արևային և քամու ռեսուրսների փոփոխության կանխատեսումը։ Աշխատության մեջ այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել գծային կանխատեսման մեթոդներ, որոնց միջոցով նախորդ դիտարկումների հիման վրա գնահատվում է ապագայում սպասվող արևային ճառագայթման և քամու էներգետիկ ներուժը։ Կանխատեսման արդյունքները կարող են օգտագործվել համակարգի աշխատանքային ռեժիմը նախապես որոշելու համար՝ կանխելով էներգիայի ավելցուկի կամ պակասի առաջացումը։ Հետազոտության առանձնահատուկ բաղադրիչ է մարտկոցի «հիշողության էֆեկտի» հաշվառումը։ Մարտկոցի աշխատանքի պատմությունը կարող է ազդել դրա ընթացիկ վիճակի, լիցքավորման և լիցքաթափման հնարավորությունների, արդյունավետության և մնացորդային հզորության գնահատման վրա։ Այդ պատճառով էներգիայի կառավարման ալգորիթմում մարտկոցը կարող է դիտարկվել ոչ թե որպես իդեալական էներգիայի կուտակիչ, այլ որպես դինամիկ համակարգ, որի ներկայիս վիճակը կապված է նախորդ աշխատանքային ռեժիմների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել մարտկոցի լիցքավորման մակարդակի, հզորության և աշխատանքի ռեժիմի մոդելներ, որոնք հաշվի են առնում այդ պատմական կախվածությունը։ Էներգիայի կառավարման համակարգը կարող է որոշել, թե երբ է անհրաժեշտ մարտկոցը լիցքավորել՝ վերականգնվող աղբյուրներից ստացվող ավելցուկային էներգիայի հաշվին, և երբ այն լիցքաթափել՝ սպառման աճի կամ գեներացիայի նվազման պայմաններում։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև մարտկոցի աշխատանքի այնպիսի ռազմավարություն, որը թույլ կտա նվազեցնել հաճախակի և ոչ օպտիմալ լիցքավորման-լիցքաթափման ցիկլերը՝ դրանով իսկ երկարացնելով կուտակիչի շահագործման ժամկետը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արևային և քամու էներգիայի կանխատեսման ու մարտկոցի կառավարման համատեղումը։ Եթե կանխատեսվում է արևային կամ քամու գեներացիայի նվազում, կառավարման համակարգը կարող է նախապես պահպանել մարտկոցի անհրաժեշտ էներգետիկ պաշարը։ Հակառակ դեպքում, եթե սպասվում է բարձր գեներացիա, համակարգը կարող է նախատեսել մարտկոցի լիցքավորման համապատասխան ռեժիմ։ Այս մոտեցումը կարող է բարձրացնել համակարգի ինքնավարությունը և նվազեցնել արտաքին էլեկտրացանցից կախվածությունը։ Աշխատության մեջ կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում, համակարգչային սիմուլյացիա և տարբեր աշխատանքային սցենարների համեմատական վերլուծություն։ Կարող են ուսումնասիրվել արևային և քամու ռեսուրսների փոփոխականության, սպառման պրոֆիլի, մարտկոցի տեխնիկական պարամետրերի և կանխատեսման սխալների ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա։ Արդյունավետության գնահատման համար կարող են դիտարկվել էներգիայի կորուստները, մարտկոցի օգտագործման ինտենսիվությունը, վերականգնվող էներգիայի օգտագործման բաժինը, արտաքին ցանցից վերցվող էներգիայի քանակը և համակարգի ընդհանուր շահագործման ծախսերը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ նման համակարգերը կարող են կիրառվել մեկուսացված կամ կիսաինքնավար օբյեկտներում, միկրոցանցերում, հեռավոր բնակավայրերում, արդյունաբերական և առևտրային կառույցներում, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել էլեկտրամատակարարման կայունություն և առավել արդյունավետ օգտագործել տեղական վերականգնվող էներգետիկ ռեսուրսները։ Կանխատեսման մեթոդների և մարտկոցի վիճակի ու հիշողության ազդեցության համատեղ հաշվառումը կարող է նպաստել կառավարման ավելի խելացի և կանխատեսող համակարգերի ստեղծմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էներգետիկայի, էլեկտրատեխնիկայի, վերականգնվող էներգիայի, էներգիայի կուտակման համակարգերի, միկրոցանցերի և ավտոմատ կառավարման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Էլեկտրոնային էմիսիան ֆիզիկական երևույթ է, որի ընթացքում էլեկտրոնները դուրս են գալիս նյութի (սովորաբար մետաղի կամ կիսահաղորդչի) մակերևույթից և անցնում արտաքին տարածություն կամ վակուում՝ հաղթահարելով նյութի մակերևութային արգելքը (աշխատանքային ֆունկցիան)։ Այս գործընթացը կարող է տեղի ունենալ տարբեր եղանակներով՝ կախված էներգիայի աղբյուրից։ Ջերմաէմիսիայի դեպքում էլեկտրոնները արտազատվում են բարձր ջերմաստիճանի ազդեցությամբ, երբ դրանց ջերմային էներգիան բավարարում է մակերևույթից դուրս գալու համար։ Ֆոտոէմիսիայի դեպքում էլեկտրոնները դուրս են գալիս լույսի կամ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությամբ, երբ ֆոտոնի էներգիան գերազանցում է նյութի աշխատանքային ֆունկցիան։ Դաշտային էմիսիայի դեպքում ուժեղ էլեկտրական դաշտը «քաշում» է էլեկտրոնները նյութի մակերևույթից՝ քվանտային թունելավորման երևույթի միջոցով։ Էլեկտրոնային էմիսիան կարևոր դեր ունի էլեկտրոնային սարքերում, օրինակ՝ վակուումային լամպերում, էլեկտրոնային մանրադիտակներում, կաթոդային ճառագայթային խողովակներում և ժամանակակից կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաներում, քանի որ այն հիմք է հանդիսանում էլեկտրոնային հոսքերի ստեղծման և վերահսկման համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ինովացիոն միջավայրի զարգացման և բարելավման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են ինովացիոն համակարգի գլխավոր բաղադրիչները՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներ, կրթական հաստատություններ, ձեռնարկություններ և պետական կառավարման մարմիններ, ինչպես նաև նրանց համագործակցության մակարդակը և արդյունավետությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է իրավական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպչական խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են նորարարությունների ներդրման և տարածման գործընթացը, ինչպես նաև առաջարկում է քաղաքականություն, ֆինանսավորման և կրթության ուղղված բարեփոխումներ՝ ինովացիոն գործունեության խթանման նպատակով։ Նյութում ներկայացվում են հաջողված փորձառություններ և համեմատական վերլուծություններ միջազգային երկրներից, ցուցադրվում է Հայաստանի կոնտեքստում դրանց հնարավոր տեղայնացումը և կիրառելիությունը։ Աշխատությունը կարևոր է տնտեսագետների, քաղաքական որոշումներ կայացնողների, ձեռնարկատերերի և գիտահետազոտական ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով երկրի ինովացիոն կարողությունների բարձրացմանը և գիտատեխնոլոգիական զարգացման ռազմավարական նպատակների իրականացմանը։

Մշակույթ

Գիրքը նվիրված է ֆլեյտայի դերին և գեղարվեստական արտահայտչական հնարավորություններին XX դարի հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործական ժառանգության մեջ՝ ընդգծելով գործիքի զարգացման, կատարողական դպրոցի և ազգային երաժշտական մտածողության փոխազդեցությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տարբեր հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում ֆլեյտայի կիրառման առանձնահատկությունները՝ որպես մենակատարային, կամերային և նվագախմբային գործիք, ինչպես նաև նրա տեմբրային և տեխնիկական հնարավորությունների ընդլայնումը ժամանակակից երաժշտական լեզվի շրջանակներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ֆլեյտայի ինտոնացիոն, ռիթմիկ և արտահայտչական դերը՝ համադրելով այն հայ երաժշտական ավանդույթների և եվրոպական կոմպոզիտորական դպրոցների ազդեցությունների հետ։ Գրքում քննարկվում են նաև կատարողական մեկնաբանության խնդիրները, նոր երաժշտական տեխնիկաների կիրառումը և ֆլեյտայի ռեպերտուարի ձևավորման գործընթացը XX դարի ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային ինքնության արտահայտմանը երաժշտական ձևերի և գործիքային մտածողության միջոցով։ Աշխատությունը համադրում է երաժշտագիտական վերլուծությունը և կատարողական փորձը՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում ֆլեյտայի դերի մասին հայ կոմպոզիտորական արվեստում։ Գիրքը նախատեսված է երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, կատարողների, երաժշտական ուսումնական հաստատությունների ուսանողների և հայ երաժշտությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ներկայացնում է՝ Նժդեհի ստեղծագործությունների լեզվական շերտերը և ոճական առանձնահատկությունները, նրա հրապարակախոսական խոսքի ազդեցիկության միջոցները (հռետորական հնարքներ, կրկնություններ, հակադրություններ և այլն), գաղափարական բովանդակության և լեզվական ձևի փոխկապակցվածությունը, բառապաշարի ընտրության առանձնահատկությունները և արտահայտչական միջոցները, ոճական կառուցվածքի դերը ազգային-հայրենասիրական գաղափարների փոխանցման մեջ։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և գրականագիտության ուսանողների համար, հետազոտողների և հայ գրականության ուսումնասիրողների համար, ինչպես նաև նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Նժդեհի գաղափարախոսական և գրական ժառանգությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը նպաստում է Նժդեհի ստեղծագործությունների լեզվաոճական խորքային վերլուծությանը՝ բացահայտելով նրա խոսքի ազդեցիկության և գաղափարական ուժի լեզվական հիմքերը։

Գրականություն

Վիկտոր Համբարձումյանը հայ և համաշխարհային գիտության խոշորագույն աստղագետներից և աստղաֆիզիկոսներից է, ով մեծ ներդրում է ունեցել տիեզերքի կառուցվածքի և զարգացման ուսումնասիրության մեջ։ Նա ծնվել է 1908 թվականին և համարվում է տեսական աստղաֆիզիկայի և աստղային համակարգերի ուսումնասիրության հիմնադիրներից մեկը Խորհրդային Միությունում։ Համբարձումյանի գիտական գործունեությունը հատկապես կապված է աստղային համակարգերի, գալակտիկաների և աստղերի էվոլյուցիայի ուսումնասիրության հետ։ Նրա կարևորագույն գաղափարներից է այն, որ տիեզերքում աստղային համակարգերը կարող են ձևավորվել ակտիվ գործընթացների արդյունքում, և ոչ միայն աստիճանական էվոլյուցիայի միջոցով, ինչպես ընդունված էր նախկինում։ Այս մոտեցումը մեծ ազդեցություն է ունեցել աստղագիտության զարգացման վրա և նոր ուղղություն է տվել տիեզերքի ուսումնասիրությանը։ Նա նաև հիմնադրել է Բյուրականի աստղադիտարանը Հայաստանում, որը դարձել է միջազգային ճանաչում ունեցող գիտական կենտրոն։ Այդ աստղադիտարանը կարևոր դեր է խաղացել աստղերի, գալակտիկաների և տիեզերական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։ Համբարձումյանը զբաղեցրել է նաև գիտական և պետական բարձր պաշտոններ, եղել է Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի նախագահ և մեծապես նպաստել գիտության զարգացմանը երկրում։ Նրա աշխատանքները ճանաչվել են միջազգային մակարդակով, և նա արժանացել է բազմաթիվ գիտական պարգևների ու կոչումների։ Վիկտոր Համբարձումյանը համարվում է 20-րդ դարի ամենանշանավոր գիտնականներից մեկը, որի գիտական ժառանգությունը շարունակում է մնալ արդիական և կարևոր աստղաֆիզիկայի զարգացման համար։ Այսպիսով, նա մեծ ավանդ ունի տիեզերքի ուսումնասիրության, գիտական մտածողության զարգացման և հայկական գիտության միջազգային ճանաչման գործում։