Գյուղատնտեսական մեքենաների և սարքավորումների հուսալիության նորմավորման հենքով մեքենամասերի մշակման ու վերականգնման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Դեյտերսի անդաստակային կորիզի նեյրոնային ակտիվության կեղևախույս կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բնականոն պայմաններում և թրթռման ազդեցությունից հետո։ Հետազոտության կենտրոնում անդաստակային համակարգի և կենտրոնական նյարդային համակարգի փոխազդեցությունն է, մասնավորապես՝ ուղեղի բարձրագույն բաժիններից դեպի Դեյտերսի անդաստակային կորիզ ուղղվող կարգավորիչ ազդեցությունների բնույթն ու դինամիկան։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են նեյրոնների ֆունկցիոնալ ակտիվության առանձնահատկությունները, դրանց փոփոխությունները տարբեր պայմաններում և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կեղևային կենտրոնները կարող են ազդել անդաստակային կորիզի նեյրոնների աշխատանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում թրթռման ազդեցությանը՝ որպես արտաքին ֆիզիկական գործոնի, որը կարող է փոփոխել անդաստակային համակարգի բնականոն գործունեությունը և առաջացնել նյարդաֆիզիոլոգիական պատասխանների վերակազմավորում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով գնահատվում են բնականոն վիճակում և թրթռումային ազդեցությունից հետո նեյրոնային ակտիվության փոփոխությունները, դրանց արտահայտվածությունը և հնարավոր փոխհարաբերությունները կենտրոնական կարգավորման մեխանիզմների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու անդաստակային համակարգի մասնակցությունը շարժումների համակարգմանը, մարմնի հավասարակշռության պահպանմանը և արտաքին ազդակներին նյարդային համակարգի հարմարվողական արձագանքներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ թրթռման ազդեցության պայմաններում առաջացող ֆունկցիոնալ փոփոխությունների նեյրոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների բացահայտման և անդաստակային համակարգի գործունեության կարգավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, բժշկության, ֆիզիոլոգիայի և մասնագիտական ախտաֆիզիոլոգիայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը կենսամատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը համակարգում և ներկայացնում է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի կյանքի, հասարակական ու պետական գործունեության, հրապարակախոսական ժառանգության և նրա վերաբերյալ ձևավորված գրականության մասին մատենագիտական նյութերը՝ ընդգրկելով 1956-2011 թվականների ժամանակահատվածը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է մեկ ամբողջական տեղեկատվական համակարգում համախմբել տարբեր տարիներին լույս տեսած գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները, մամուլի հրապարակումները, գիտական ուսումնասիրությունները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրության ու գործունեության տարբեր կողմերը։ Կենսամատենագիտական կառուցվածքը կարող է ներառել ինչպես անձի հեղինակած կամ նրա անվան հետ անմիջականորեն կապված հրապարակումների, այնպես էլ նրա գործունեությանը նվիրված հետազոտությունների և հուշագրական նյութերի նկարագրություններ։ Նյութերի ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում գիտական և հասարակական հետաքրքրությունն ինչ ուղղություններով է զարգացել և նրա գործունեության որ կողմերն են առավել հաճախ դարձել ուսումնասիրության առարկա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրապարակումների մատենագիտական տվյալների ճշգրիտ համակարգումը, քանի որ այն հեշտացնում է համապատասխան սկզբնաղբյուրների և հետազոտական գրականության որոնումը։ Նման հրատարակությունը կարող է ներառել նաև կենսագրական տեղեկություններ, որոնք ընթերցողին օգնում են մատենագիտական նյութերը դիտարկել համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի համատեքստում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նրա հասարակական-քաղաքական գործունեությանը, պետական կառավարման ոլորտում ունեցած դերակատարությանը, հրապարակախոսությանը և գաղափարական ժառանգությանը վերաբերող նյութերը՝ ներկայացված որպես հետագա ուսումնասիրության համար նախատեսված տեղեկատվական աղբյուրներ։ Մատենագիտական ցանկը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անձի կերպարի և գործունեության ներկայացման փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջանների գրականության մեջ՝ առանց այդ մեկնաբանությունները նույնացնելու պատմական փաստերի հետ։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքի տեսանկյունից՝ ապահովելով թեմատիկ որոնման համար անհրաժեշտ կողմնորոշիչ նյութ։ Այն օգտակար աղբյուր է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Իր կառուցվածքով և նշանակությամբ աշխատանքը նպաստում է համապատասխան գրական ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և գիտական շրջանառության մեջ դրա արդյունավետ օգտագործմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով տվյալ ժամանակահատվածում ձևավորված մատենագիտական պատկերը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործարարության ձևավորման և զարգացման կազմակերպատնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետ իրականացման համար անհրաժեշտ տնտեսական, կառավարչական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են գործարար միջավայրի ձևավորման առանձնահատկությունները, տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, ինչպես նաև փոքր, միջին և խոշոր ձեռնարկությունների զարգացման հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման ձևերին, կառավարման համակարգերի արդյունավետությանը, ֆինանսական և նյութական ռեսուրսների օգտագործմանը, ներդրումային հնարավորություններին և արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը։ Քննության են առնվում մրցակցային միջավայրի, հարկային և վարկային քաղաքականության, ֆինանսավորման հասանելիության, շուկայական ենթակառուցվածքների և պետական կարգավորման ազդեցությունները գործարարության զարգացման վրա։ Կարևորվում է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերը զբաղվածության ընդլայնման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, տնտեսական ակտիվության բարձրացման և տարածաշրջանային զարգացման գործում։ Վերլուծվում են նաև ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության, արտադրողականության, նորարարությունների ներդրման, տեխնոլոգիական արդիականացման և ապրանքների ու ծառայությունների մրցունակության բարձրացման հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գործարարության զարգացմանը խոչընդոտող կազմակերպատնտեսական գործոնների բացահայտումը և դրանց հաղթահարման հնարավոր մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը, բիզնես պլանավորման կատարելագործմանը, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, շուկայավարման համակարգերի զարգացմանը և ձեռնարկությունների միջև համագործակցության ընդլայնմանը։ Հայաստանի տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունների հաշվառմամբ դիտարկվում են նաև պետական աջակցության ծրագրերի, ներդրումային քաղաքականության և գործարար ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավոր ազդեցությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ձեռնարկատիրական միջավայրի բարելավման, տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության արդյունավետության բարձրացման և գործարարության կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպական ու տնտեսական մեխանիզմների կատարելագործման ուղղությունների ուսումնասիրության համար։

Ինֆորմատիկա

Комбинаторика աշխատությունը դիսկրետ մաթեմատիկայի կարևոր բաժիններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է վերջավոր բազմությունների տարրերի հաշվարկման, դասավորության և ընտրության մեթոդները, այն ներկայացնում է կոմբինատորիկայի հիմնական սկզբունքները՝ գումարման և բազմապատկման կանոններ, պերմուտացիաներ, համակցություններ և տեղադրություններ, ինչպես նաև ընդգրկում է Պասկալի եռանկյունու, բինոմիալ թեորեմի և ինկլյուզիա-էքսկլյուզիայի սկզբունքի կիրառությունները, գիրքը բացատրում է կոմբինատոր խնդիրների լուծման տրամաբանությունը և դրանց կապը հավանականությունների տեսության ու գրաֆների տեսության հետ, միաժամանակ ներկայացնելով բազմաթիվ օրինակներ և վարժություններ, որոնք զարգացնում են տրամաբանական և ալգորիթմական մտածողություն, ինչը այն դարձնում է կարևոր հիմք ինֆորմատիկայի, մաթեմատիկայի և ալգորիթմների ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է գրական ժանրերի փոխազդեցության և հատկապես էպիկական ժանրերի տարրերի դրամատիկական ժանրերի մեջ անցման ու վերափոխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական ժանրերի փոխառության, փոխակերպման և փոխներթափանցման գործընթացն է, որի ընթացքում մի ժանրին բնորոշ կառուցվածքային, թեմատիկ, կերպարային և արտահայտչական առանձնահատկությունները տեղափոխվում են մեկ այլ ժանրային համակարգ և ստանում նոր գեղարվեստական գործառույթ։ Էպիկական և դրամատիկական գրականության միջև կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկուսն էլ կարող են ներկայացնել լայնածավալ պատմություններ, բախումներ, կերպարների հարաբերություններ և հասարակական խնդիրներ, սակայն դրանք իրականացնում են տարբեր գեղարվեստական միջոցներով։ Էպիկական ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը պատմողականությունն է․ իրադարձությունները ներկայացվում են պատմողի կամ հեղինակային խոսքի միջոցով, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ գործողությունը հիմնականում բացահայտվում է կերպարների խոսքի, երկխոսության, մենախոսության և բեմական գործողության միջոցով։ Այդ տարբերության պայմաններում էպիկական նյութի դրամատիկական վերափոխումը պահանջում է ոչ միայն թեմայի կամ սյուժեի տեղափոխում, այլև ամբողջական կառուցվածքային վերակազմավորում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել էպիկական ժանրերի սյուժեների դրամատիզացման գործընթացը։ Էպիկական պատումի լայն ժամանակային և տարածական ընդգրկումը դրամատիկական ստեղծագործության մեջ հաճախ ենթարկվում է խտացման․ բազմաթիվ իրադարձություններից ընտրվում են հիմնական հանգույցները, իսկ երկրորդական դրվագները կրճատվում կամ միավորվում են։ Այս գործընթացը փոխում է սկզբնական նյութի կառուցվածքը և ստեղծում գործողության ավելի կենտրոնացված համակարգ։ Կարևոր խնդիր է նաև պատմողի դերի փոփոխությունը։ Էպիկական ստեղծագործության մեջ պատմողը կարող է ներկայացնել կերպարների ներաշխարհը, մեկնաբանել իրադարձությունները, նկարագրել միջավայրը և ազատորեն անցնել տարբեր ժամանակային ու տարածական մակարդակների միջև։ Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ այդ գործառույթների զգալի մասը պետք է փոխանցվի գործողությանը, երկխոսությանը, մենախոսությանը և բեմական նշումներին։ Հետևաբար էպիկական պատումի դրամատիզացման ժամանակ անհրաժեշտ է գտնել պատմողական տեղեկատվությունը գործողության վերածելու գեղարվեստական միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարային համակարգի փոխակերպման ուսումնասիրությունը։ Էպիկական ստեղծագործության բազմաթիվ կերպարներ կարող են ունենալ մանրամասն կենսագրություններ, ներքին ապրումների նկարագրություններ և պատմողական գործառույթներ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ կերպարը պետք է առավել անմիջականորեն բացահայտվի իր գործողությունների և խոսքի միջոցով։ Այդ պատճառով որոշ կերպարներ կարող են միավորվել, կրճատվել կամ ստանալ նոր գործառույթներ՝ դրամատիկական կոնֆլիկտի կառուցվածքին համապատասխան։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոնֆլիկտի խնդիրը։ Դրամատիկական ժանրի բնույթը պահանջում է գործողության և հակադրության ավելի ընդգծված կենտրոնացում։ Եթե էպիկական ստեղծագործության մեջ սյուժեն կարող է զարգանալ բազմաթիվ զուգահեռ գծերով, ապա դրամատիկական տարբերակում անհրաժեշտ է առանձնացնել հիմնական բախումը և դրա շուրջ կազմակերպել գործողությունների հաջորդականությունը։ Այդ պատճառով էպիկական նյութի փոխառությունը հաճախ ուղեկցվում է կոնֆլիկտի սրմամբ, գործողության արագացմամբ և պատճառահետևանքային կապերի ավելի խիտ կազմակերպմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի և տարածության փոխակերպմանը։ Էպիկական ժանրերում հեղինակն ազատորեն կարող է ընդգրկել երկար ժամանակաշրջաններ, բազմաթիվ վայրեր և պատմական իրադարձություններ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունները սահմանափակ են։ Հետևաբար դրամատիզացման ընթացքում լայն պատմական կամ առասպելական ժամանակը հաճախ վերածվում է սահմանափակ թվով տեսարանների, իսկ տարածական բազմազանությունը՝ մի քանի հիմնական բեմական միջավայրերի։ Այս փոփոխությունները կարող են ազդել նաև ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների վրա։ Էպիկական նյութի դրամատիկական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է ոչ միայն ձևի, այլև բովանդակության վերաիմաստավորում։ Նույն սյուժեն կամ կերպարը նոր ժանրում կարող է ստանալ այլ գաղափարական նշանակություն՝ պայմանավորված հեղինակի ժամանակաշրջանով, գեղագիտական սկզբունքներով և հասարակական խնդիրներով։ Այդ պատճառով ժանրային փոխառությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեխանիկական վերարտադրություն, այլ որպես ստեղծագործական վերափոխման գործընթաց։ Կարևոր կարող է լինել նաև երկխոսության դերի ուսումնասիրությունը։ Էպիկական նյութի դրամատիզացման ժամանակ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական և գաղափարական բացահայտման հիմնական գործիք։ Երկխոսությունների միջոցով կառուցվում են հակադրությունները, զարգանում են հարաբերությունները և առաջ են մղվում սյուժետային գործողությունները։ Միաժամանակ փոխվում է լեզվական ոճը․ պատմողական նկարագրությունները կարող են փոխարինվել խոսքային գործողությամբ, իսկ հեղինակային մեկնաբանությունները՝ ենթատեքստային կամ կերպարային արտահայտություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամատիկական ստեղծագործության մեջ էպիկականության պահպանվող տարրերին։ Որոշ դեպքերում դրամատիկական երկը ամբողջությամբ չի հրաժարվում պատմողականությունից և կարող է օգտագործել պատմողի կերպար, պատմողական մենախոսություններ, արտաբեմային խոսք, ժամանակային լայն ընդգրկումներ կամ այլ էպիկական հնարքներ։ Այսպիսի երևույթները ցույց են տալիս, որ ժանրերի սահմանները բացարձակ չեն և գրական ստեղծագործության մեջ կարող են ձևավորվել խառը կամ սինթետիկ կառուցվածքներ։ Ժանրային փոխառության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու գրականության զարգացման դինամիկան։ Գրական ժանրերը պատմականորեն փոփոխվող համակարգեր են, և դրանց միջև փոխազդեցությունը հաճախ հանգեցնում է նոր ձևերի ու ժանրային տարատեսակների առաջացման։ Էպիկական և դրամատիկական սկզբունքների փոխներթափանցումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության արտահայտչական հնարավորությունները՝ միավորելով պատմողական լայնությունը և բեմական անմիջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը էպիկական նյութի դրամատիկական փոխառությունը դիտարկում է որպես բարդ գեղարվեստական գործընթաց, որի ընթացքում վերակազմավորվում են սյուժեն, կերպարային համակարգը, կոնֆլիկտը, ժամանակատարածական կազմակերպումը, խոսքը և հեղինակի ներկայության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժանրերի տեսության, գրական ստեղծագործության կառուցվածքի և տարբեր գրական ձևերի փոխազդեցության օրինաչափությունները հասկանալու համար և կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական գրականագիտության, այնպես էլ կոնկրետ դրամատիկական ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծության համար։

Պատմություն

Արշակ Ալպոյաճյանի այս ծավալուն պատմագիտական աշխատությունը նվիրված է Կեսարիայի և նրա շրջակայքի հայ բնակչության պատմության, աշխարհագրության, ժողովրդագրության, հասարակական կյանքի և մշակութային ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ 1937 թվականին Կահիրեում հրատարակված երկհատորյակը կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևմտահայության պատմության և Օսմանյան կայսրության տարածքում գոյություն ունեցած հայկական համայնքների ուսումնասիրության մեջ։ Հեղինակը՝ պատմաբան, բանասեր և հայագիտական հետազոտություններով զբաղվող Արշակ Ալպոյաճյանը, մեծածավալ նյութի հիման վրա ներկայացնում է Կեսարիայի հայության պատմական զարգացումը՝ համադրելով տեղագրական, պատմական և ազգագրական տեղեկությունները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են Կեսարիայի աշխարհագրական դիրքը, պատմական միջավայրը, հայկական բնակավայրերի ձևավորումն ու զարգացումը, հայ բնակչության տեղաբաշխումը և շրջակա բնակավայրերի հետ ունեցած կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքի հասարակական կազմակերպվածությանը, եկեղեցական կյանքին, կրթական հաստատություններին, դպրոցներին, մշակութային ավանդույթներին և ազգային ինքնության պահպանմանն ուղղված գործունեությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հայ բնակչության տնտեսական զբաղմունքների, արհեստների, առևտրի, կենցաղի, ընտանեկան սովորույթների և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այս տվյալները հնարավորություն են տալիս վերակազմելու Կեսարիայի հայ համայնքի առօրյա կյանքի պատկերը և բացահայտելու նրա ներդրումը տարածաշրջանի տնտեսական ու մշակութային զարգացման մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև պատմական իրադարձություններն ու քաղաքական պայմանները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ազդել են հայ բնակչության կյանքի, համայնքային հաստատությունների գործունեության և ազգային մշակույթի պահպանման վրա։ Աշխատության արժեքավոր առանձնահատկություններից է պատմական փաստերի համադրումը տեղագրական նկարագրությունների, կենսագրական տեղեկությունների, պատկերների, դիմանկարների և քարտեզագրական նյութերի հետ։ Երկու հատորները միասին ընդգրկում են շուրջ 2479 համարակալված էջ՝ ընթերցողին տրամադրելով հարուստ փաստագրական նյութ Կեսարիայի հայության և շրջակա հայկական բնակավայրերի պատմության վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է արևմտահայության պատմության, հայկական գաղթօջախների ձևավորման, պատմական ժողովրդագրության, ազգագրության և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև Կեսարիայի հայերի ժառանգների համար, քանի որ օգնում է պահպանել նախնիների բնակավայրերի, համայնքային կյանքի և ազգային ավանդույթների մասին պատմական հիշողությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, հայագետներին, ազգագրագետներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են պատմական Հայաստանի ու Օսմանյան կայսրության հայկական համայնքների անցյալով: