Պատմութիւն Հայ Կեսարիոյ

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է համաշխարհային դրամատուրգիայի նշանավոր ողբերգություններից մեկի վերաբերյալ արևմտյան գրականագիտական մտքի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված մեկնաբանական ուղղությունները, քննադատական մոտեցումները և տեսական բանավեճերը։ Հետազոտության առանցքում ստեղծագործության գլխավոր կերպարի բնույթի, գործողությունների շարժառիթների, ներքին հակասությունների, բարոյական ընտրության, վրեժի, իշխանության, մահվան, ճշմարտության և մարդկային ինքնության խնդիրների վերաբերյալ գրականագիտական մեկնաբանությունների համադրումն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր գրականագիտական դպրոցներ ինչպես են բացատրել գլխավոր հերոսի վարքագիծը և գործողության հետաձգման խնդիրը՝ այն կապելով հոգեբանական, փիլիսոփայական, բարոյագիտական, պատմամշակութային կամ դրամատուրգիական գործոնների հետ։ Քննվում են ռոմանտիկական, հոգեբանական, ձևապաշտական, նոր քննադատական, հոգեվերլուծական, կառուցվածքաբանական, հետկառուցվածքաբանական, նոր պատմական, ֆեմինիստական և մշակութաբանական ընթերցումների առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կերպարային համակարգի ուսումնասիրությունը՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն գլխավոր հերոսին, այլև նրա շրջապատի կերպարների գործառույթներին, նրանց միջև ձևավորվող հակադրություններին և ողբերգության գաղափարական կառուցվածքում ունեցած նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև լեզվի, մենախոսությունների, խորհրդանշական պատկերների, թատերականության և «թատրոն թատրոնի մեջ» սկզբունքի վերաբերյալ մեկնաբանությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության տեքստային պատմությանը և տարբեր խմբագրական տարբերակների ուսումնասիրության նշանակությանը, քանի որ տեքստաբանական հարցերը կարող են ազդեցություն ունենալ առանձին տեսարանների և կերպարների մեկնաբանության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բեմական ընթերցումների և գրականագիտական մեկնաբանությունների փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են թատերական ներկայացումները նպաստել ստեղծագործության նոր իմաստային շերտերի բացահայտմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների քննադատական մոտեցումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել նաև արևմտյան գրականագիտության մեթոդաբանական փոփոխություններին՝ հեղինակակենտրոն մեկնաբանություններից դեպի տեքստի, ընթերցողի, մշակութային միջավայրի, գենդերի և իշխանական հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է մեկ դասական դրամատիկական ստեղծագործության մեկնաբանությունների բազմազան պատմությունը՝ այն դիտարկելով որպես գրականագիտական տեսությունների զարգացման և փոփոխվող մշակութային ընկալումների արտահայտման կարևոր դաշտ։

Տեխնոլոգիա

Տրանսպորտային ճարտարագիտության և տեխնիկական հետազոտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է միկրոավտոբուսների դողերի շահագործման ռեսուրսի գնահատման մեթոդի մշակմանը՝ արագացված փորձարկումների արդյունքների հիման վրա։ Քննության են առնվում ավտոմոբիլային դողերի կառուցվածքային և շահագործական առանձնահատկությունները, մաշվածության առաջացման հիմնական պատճառները և դրանց ազդեցությունը տրանսպորտային միջոցների անվտանգության, հուսալիության ու տնտեսական արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դողերի ծառայության ժամկետի վրա ազդող գործոններին՝ ճանապարհածածկույթի վիճակին, տրանսպորտային միջոցի բեռնվածությանը, շարժման արագությանը, անվադողերում օդի ճնշմանը, ջերմաստիճանային պայմաններին և շահագործման ինտենսիվությանը։ Վերլուծվում են արագացված փորձարկումների կազմակերպման սկզբունքները, փորձարարական տվյալների հավաքագրման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև դողերի մաշվածության աստիճանի ու մնացորդային ռեսուրսի գնահատման հնարավոր մոտեցումները։ Քննարկվում են փորձարկման պայմանների և իրական շահագործման միջավայրի համապատասխանության ապահովման, ստացված արդյունքների հավաստիության գնահատման և կանխատեսման մոդելների մշակման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են մաթեմատիկական և վիճակագրական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները դողերի ծառայության ժամկետի որոշման, տեխնիկական վիճակի վերահսկման և փոխարինման օպտիմալ ժամանակահատվածի հիմնավորման համար։ Անդրադարձ է կատարվում մշակվող մեթոդի հնարավոր նշանակությանը միկրոավտոբուսների տեխնիկական սպասարկման պլանավորման, շահագործման ծախսերի նվազեցման, երթևեկության անվտանգության բարձրացման և տրանսպորտային միջոցների արդյունավետ օգտագործման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային տրանսպորտի, մեքենաշինության, տեխնիկական ախտորոշման, տրանսպորտային միջոցների շահագործման և հուսալիության գնահատման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հագուստի դիզայնի դասընթացում ուսանողների ստեղծագործական երևակայության զարգացման մանկավարժական և մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա դիզայների մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում տեխնիկական գիտելիքների, ձևակառուցման կանոնների և կարի տեխնոլոգիաների յուրացմամբ․ ստեղծագործական երևակայությունը դիզայներական մտածողության առանցքային բաղադրիչներից է, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել նոր, ինքնատիպ և գեղագիտական ամբողջական լուծումներ։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական երևակայությունը դիտարկվում է որպես ուսանողի կարողություն՝ վերափոխելու արդեն գոյություն ունեցող պատկերացումները, համադրելու տարբեր գաղափարներ, նյութեր, ձևեր, գույներ և ոճական տարրեր ու դրանց հիման վրա ստեղծելու նոր հագուստային կերպարներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է ուսումնական գործընթացը կազմակերպել այնպես, որ այն չսահմանափակվի պատրաստի նմուշների կրկնօրինակմամբ, այլ խթանի ինքնուրույն որոնումը, փորձարկումը և գաղափարների ազատ արտահայտումը։ Դասընթացում ստեղծագործական երևակայության զարգացման համար կարող են կիրառվել էսքիզավորման, ասոցիատիվ մտածողության, գաղափարների գեներացման, տարբեր ոճերի և մշակութային տարրերի համադրման, ձևի վերափոխման, գունային լուծումների որոնման և նյութերի փորձարարական ընտրության առաջադրանքներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեսողական աղբյուրների հետ աշխատանքին, քանի որ արվեստի գործերը, ճարտարապետությունը, բնությունը, ազգային մշակույթը, ժամանակակից նորաձևությունը և առօրյա միջավայրը կարող են դառնալ նոր դիզայներական գաղափարների ձևավորման խթան։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև ուսանողների ստեղծագործական գործունեության փուլերը՝ գաղափարի առաջացումից և նախնական էսքիզից մինչև հագուստի ձևի, նյութի, գույնի և դեկորատիվ լուծումների վերջնական ընտրություն։ Այս գործընթացում կարևոր է սովորողի ինքնուրույնության աստիճանական բարձրացումը․ սկզբնական փուլում ուսանողին կարող են առաջարկվել ուղղորդող վարժություններ, իսկ հետագա փուլերում՝ ավելի բաց և անհատական ստեղծագործական խնդիրներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի դասավանդողի դերը, որը պետք է ոչ միայն փոխանցի մասնագիտական գիտելիքներ, այլև ստեղծի ստեղծագործական փորձարկումների համար բարենպաստ միջավայր, խրախուսի ինքնատիպ գաղափարները և ուսանողին օգնի վերածել նախնական պատկերացումը իրագործելի դիզայներական լուծման։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների գնահատման չափանիշները՝ գաղափարի ինքնատիպությունը, գեղագիտական ամբողջականությունը, ձևի և բովանդակության համապատասխանությունը, նյութերի ու գույների նպատակային ընտրությունը, կոմպոզիցիոն լուծումը և գաղափարը գործնականորեն իրականացնելու կարողությունը։ Կարևոր է նաև ստեղծագործական սխալների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը, քանի որ փորձարկումն ու ոչ ստանդարտ լուծումների որոնումը դիզայներական ստեղծագործության բնական մասն են։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հագուստի դիզայն դասավանդող դասախոսների, արվեստի և դիզայնի մանկավարժների, մեթոդիստների, դիզայներների, ուսանողների և կրթական ծրագրեր մշակողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է հագուստի դիզայնի դասընթացը որպես միջավայր, որտեղ մասնագիտական հմտությունների հետ զուգահեռ կարելի է նպատակային զարգացնել ստեղծագործական երևակայությունը, ինքնուրույն մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը և նորարարական դիզայներական լուծումներ ստեղծելու կարողությունը։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենում կրկնասեռության երևույթի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա քերականական, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունները։ Գրքում վերլուծվում են այն բայերը և լեզվական միավորները, որոնք կարող են գործածվել տարբեր սեռային նշանակություններով, ուսումնասիրվում են դրանց կիրառության պայմանները, իմաստային փոփոխությունները և կապը նախադասության կառուցվածքի հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է հայերենի սեռային համակարգի առանձնահատկությունները, համեմատում կրկնասեռության դրսևորումները այլ քերականական երևույթների հետ և անդրադառնում լեզվի պատմական զարգացման ընթացքում դրանց ձևավորմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կրկնասեռ բայերի դասակարգման, գործածության օրինաչափությունների և լեզվական նորմավորման հարցերը՝ հիմնվելով տեսական ու գործնական լեզվաբանական նյութի վրա։ Գիրքը նախատեսված է հայագետների, լեզվաբանների, հայոց լեզվի ուսուցիչների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի քերականական կառուցվածքով, բայական համակարգով և լեզվական երևույթների ուսումնասիրությամբ։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր արձակագիր Ակսել Բակունցի գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը և հայ նորագույն արձակի ձևավորման ու զարգացման գործընթացում նրա ստեղծագործության ունեցած նշանակության բացահայտմանը։ Քննարկվում են գրողի գեղարվեստական աշխարհայացքը, ստեղծագործական ինքնատիպությունը, արձակ երկերի թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա գրական գործունեության կապը ժամանակաշրջանի հասարակական, պատմական և մշակութային իրողությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Բակունցի պատմվածքների և արձակ ստեղծագործությունների կերպարային համակարգին, բնության ու մարդու փոխհարաբերությունների պատկերավորմանը, գյուղական կյանքի գեղարվեստական արտացոլմանը և մարդկային հոգեբանության նուրբ դրսևորումներին։ Ուսումնասիրվում են գրողի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատկերավորման միջոցները, պատմողական կառուցվածքը և ժողովրդական խոսքի գեղարվեստական կիրառությունը։ Անդրադարձ է կատարվում Բակունցի ստեղծագործության առնչություններին հայ գրականության նախորդ շրջանի ավանդույթների հետ, ինչպես նաև նրա նորարարական մոտեցումների ազդեցությանը հետագա արձակագրության զարգացման վրա։ Կարևորվում են գրողի ստեղծագործական ժառանգության գրականագիտական գնահատման, նրա գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների և հայ արձակի պատմության մեջ զբաղեցրած տեղի ուսումնասիրության հարցերը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, հայ գրականության պատմության հետազոտողների, ուսուցիչների, դասախոսների, ուսանողների և հայ դասական ու նորագույն գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Գրականագիտական և համեմատական գրականագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ամերիկացի գրող Էդգար Ալլան Պոյի արձակում գրական ավանդույթի և գեղարվեստական նորարարության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի ամերիկյան և եվրոպական գրականության զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում Պոյի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորման նախադրյալները, ռոմանտիզմի և գոթական գրականության ազդեցությունը նրա արձակի վրա, ինչպես նաև հեղինակի ինքնատիպ տեղը համաշխարհային գրականության պատմության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Պոյի պատմվածքներում սարսափի, առեղծվածի, հոգեբանական լարվածության, մահվան, մեղքի և մարդկային գիտակցության սահմանային վիճակների գեղարվեստական արտահայտությանը։ Վերլուծվում են ավանդական գրական սյուժեների և կերպարային համակարգերի վերամշակման առանձնահատկությունները, պատմողական կառուցվածքի նորարարական լուծումները, խորհրդանշական պատկերները և գեղարվեստական ժամանակի ու տարածության կազմակերպման սկզբունքները։ Քննարկվում են առաջին դեմքով պատմելու եղանակի, անվստահելի պատմողի, հոգեբանական ինքնավերլուծության և անսպասելի հանգուցալուծման կիրառման հնարավորությունները՝ ընթերցողի վրա որոշակի գեղարվեստական ազդեցություն ստեղծելու նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Պոյի դերը դետեկտիվ պատմվածքի ձևավորման, հոգեբանական արձակի զարգացման և հետագա գրական ուղղությունների վրա ազդեցության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի ստեղծագործությունների գաղափարական ու ոճական առանձնահատկություններին, գրական ժանրերի սահմանների ընդլայնմանը և ավանդական գեղարվեստական միջոցների նորովի մեկնաբանմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ամերիկյան գրականության պատմության, գրականության տեսության, համեմատական գրականագիտության, գոթական արձակի և Էդգար Ալլան Պոյի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։