Համառոտ պատմություն հայոց

Lեզվաբանություն

Գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում և հայերենում «բարեկամություն» և «թշնամություն» հասկացույթների լեզվամշակութային առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը, դրանց իմաստային կառուցվածքի, լեզվական արտահայտման միջոցների, մշակութային նշանակության և ազգային աշխարհընկալման հետ ունեցած փոխկապակցվածության բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում բարեկամության և թշնամության՝ որպես մարդկային հարաբերությունները բնութագրող հիմնարար հասկացությունների լեզվական և մշակութային դրսևորումները, դրանց տեղը անգլախոս և հայախոս հանրույթների արժեքային համակարգերում, ինչպես նաև հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի և մշակույթի փոխազդեցությանը, լեզվական գիտակցության մեջ սոցիալական հարաբերությունների արտացոլմանը, ազգային մտածողության առանձնահատկություններին և տարբեր մշակույթներում դրական ու բացասական միջանձնային հարաբերությունների ընկալման եղանակներին։ Ուսումնասիրվում են համապատասխան հասկացությունների բառիմաստային դաշտերը, դրանց միջուկային և ծայրամասային բաղադրիչները, հոմանիշային ու հականիշային հարաբերությունները, իմաստային նրբերանգները և գնահատողական նշանակությունները։ Քննության են առնվում անգլերեն և հայերեն բառապաշարում բարեկամության, ընկերության, մտերմության, հավատարմության, վստահության, հակամարտության, անհաշտության, հակակրանքի և թշնամանքի գաղափարներն արտահայտող լեզվական միավորները՝ բացահայտելու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դարձվածաբանական միավորների, ասացվածքների, առածների, կայուն բառակապակցությունների և փոխաբերական արտահայտությունների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով արտահայտվում են բարեկամական և թշնամական հարաբերությունների վերաբերյալ մշակութային պատկերացումները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում բարեկամության և թշնամության հասկացությունների փոխաբերական իմաստավորումները, դրանց հետ կապված խորհրդանշական պատկերները, հուզական և գնահատողական բաղադրիչները, ինչպես նաև լեզվական միավորների գործածության համատեքստային առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հասկացութային վերլուծության, ճանաչողական լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության և համեմատական իմաստաբանության տեսական ու մեթոդաբանական սկզբունքներին, որոնց կիրառումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվական արտահայտությունների հիմքում ընկած մշակութային գիտելիքները և արժեքային պատկերացումները։ Քննարկվում են բարեկամության և թշնամության հասկացությունների փոխհարաբերությունները, դրանց հակադրության լեզվական դրսևորումները և հասարակական հարաբերությունների գնահատման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև համապատասխան բառերի և արտահայտությունների կիրառության առանձնահատկությունները առօրյա հաղորդակցությունում, գեղարվեստական խոսքում, հրապարակախոսական տեքստերում և հասարակական տարբեր խոսույթներում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ միևնույն հասկացությունը տարբեր լեզուներում կարող է ունենալ ընդհանուր իմաստային հիմք, սակայն միաժամանակ արտահայտել տվյալ լեզվակիր հանրույթին բնորոշ մշակութային, պատմական և սոցիալական առանձնահատկություններ։ Հետազոտության շրջանակներում դիտարկվում են բարեկամության գաղափարի կապերը փոխադարձ վստահության, աջակցման, համերաշխության, հավատարմության և սոցիալական պարտավորությունների հետ, ինչպես նաև թշնամության հասկացության առնչությունները հակադրության, անվստահության, մրցակցության, հակամարտության և օտարացման պատկերացումների հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում լեզվական միավորների դրական և բացասական գնահատողական երանգավորմանը, դրանց հուզական ազդեցությանը և հաղորդակցական իրավիճակից կախված իմաստային փոփոխություններին։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում միջմշակութային հաղորդակցության հիմնախնդիրները, տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում մարդկային հարաբերությունների ընկալման տարբերությունները և դրանց ազդեցությունը փոխըմբռնման գործընթացի վրա։ Քննության են առնվում նաև թարգմանության ընթացքում առաջացող իմաստային ու մշակութային դժվարությունները, համապատասխան բառերի և դարձվածքների համարժեքության որոշման սկզբունքները և ազգային մշակութային բաղադրիչների փոխանցման հնարավորությունները։ Համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել անգլերենի և հայերենի լեզվամշակութային ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը, երկու լեզուների հասկացութային համակարգերի վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և լեզվական աշխարհապատկերի ուսումնասիրման մեթոդների կատարելագործմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայագետների, անգլերենի մասնագետների, թարգմանաբանների, մշակութաբանների, ճանաչողական լեզվաբանության և միջմշակութային հաղորդակցության հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և բանասիրական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Իրանի պատմական զարգացման ամբողջական պատկերը՝ սկսած հին պարսկական քաղաքակրթություններից մինչև ժամանակակից պետության ձևավորումն ու քաղաքական վերափոխումները։ Այն անդրադառնում է Աքեմենյան, Պարթևական և Սասանյան դինաստիաների պետական կառուցվածքներին, մշակութային նվաճումներին և տարածաշրջանային ազդեցությանը, ինչպես նաև իսլամական նվաճումներից հետո Իրանի հասարակական և քաղաքական փոփոխություններին։ Գրքում քննարկվում են Սեֆյանների շրջանը, պետության կենտրոնացման գործընթացները, արտաքին քաղաքական հարաբերությունները Օսմանյան կայսրության և եվրոպական պետությունների հետ, ինչպես նաև նորագույն պատմության կարևոր փուլերը՝ Քաջարների և Պահլավիների ժամանակաշրջանները։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Իրանի հեղափոխության, ժամանակակից պետական համակարգի ձևավորման և տարածաշրջանային դերակատարման հիմնական առանձնահատկությունները։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների և գիտական հետազոտությունների վրա՝ ներկայացնելով Իրանի պատմությունը որպես բազմաշերտ և շարունակական քաղաքակրթական գործընթաց։

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման արդյունքում ստացվող մնացորդների՝ կլինկերագոյացման գործընթացի և ստացվող ցեմենտի հատկությունների վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի գիտական հետազոտություն և 2012 թվականին պաշտպանված թեկնածուական աշխատանքի համառոտ նկարագրություն է՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հիմքով։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն ունի 22 էջ և վերաբերում է Ե.17.01՝ անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիա մասնագիտությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տեղական հանքային հումքի վերամշակումից առաջացող մնացորդների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների բացահայտումն է՝ դրանք ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացում կիրառելու միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանց ակտիվությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և փոխազդեցությունը կլինկերի հիմնական հումքային բաղադրիչների հետ բարձր ջերմաստիճանային մշակման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինկերագոյացման գործընթացի վրա մնացորդների ազդեցությանը, մասնավորապես՝ հումքային խառնուրդի հանքաբանական փոխակերպումներին, կլինկերային նորագոյացությունների առաջացման պայմաններին և թրծման գործընթացի արդյունավետությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր բաղադրություններով հումքային խառնուրդների փորձարկում, ջերմային մշակման ռեժիմների ուսումնասիրություն և ստացված կլինկերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի համեմատություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև մնացորդների ազդեցության գնահատումը պատրաստված ցեմենտի հիմնական տեխնիկական հատկությունների վրա՝ ամրության, կարծրացման ընթացքի, ծավալային կայունության, մանրացման և այլ ցուցանիշների տեսանկյունից։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է արդյունաբերական թափոնների և երկրորդային հումքային ռեսուրսների օգտագործման ընդլայնման հետ, քանի որ դրանց ներառումը ցեմենտի արտադրության մեջ կարող է միաժամանակ լուծել հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և թափոնների նվազեցման խնդիրները։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև տեղական հանքային հումքի կիրառման, արտադրության նյութական արդյունավետության բարձրացման և ցեմենտի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների նպատակային օգտագործման տեխնոլոգիական պայմանների որոշման և դրանց կիրառմամբ համապատասխան հատկություններով ցեմենտային նյութերի ստացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգներին, նյութագետներին, քիմիկոսներին, շինարարական նյութերի մասնագետներին, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի ուսանողներին։

Գրականություն

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1991–2008 թվականների հայ վիպագրության զարգացման հիմնական միտումների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և թեմատիկ ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների արտացոլումը վեպերում, նոր գաղափարական և գեղագիտական մոտեցումների ձևավորումը, ինչպես նաև գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեպի ժանրային փոխակերպումներին, պատումի կառուցվածքին, կերպարաստեղծման եղանակներին, հեղինակային խոսքի առանձնահատկություններին և ժամանակի ու տարածության գեղարվեստական կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, ինքնության, պատմական հիշողության, բարոյահոգեբանական խնդիրների և ժամանակակից իրականության ներկայացման տարբեր ձևերը։ Քննարկվում են նաև նոր գրական ուղղությունների ազդեցությունը, ոճական բազմազանությունը և ավանդական ու նորարարական գեղարվեստական սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու անկախության շրջանի առաջին տասնամյակների հայ արձակի զարգացման առանձնահատկությունների և գրական գործընթացում վեպի ունեցած տեղի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, գրականության տեսության և ժամանակակից գրական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Լրագրություն

Աշխատությունը նվիրված է ԶԼՄ-ների համակարգում կոնվերգենցիայի գործընթացի ուսումնասիրությանը և դրա ազդեցության բացահայտմանը ժամանակակից հայկական լրագրության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մեդիա միջավայրի տեխնոլոգիական և բովանդակային վերափոխումներն են, որոնք պայմանավորված են թվային տեխնոլոգիաների տարածմամբ, ինտերնետի զարգացմամբ և տարբեր հաղորդակցական հարթակների աստիճանական միավորմամբ։ Կոնվերգենցիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական գործընթաց, որի արդյունքում տպագիր, ռադիո, հեռուստատեսային և առցանց լրատվամիջոցները գործում են նույն թվային միջավայրում, այլև որպես լրագրության կազմակերպման, տեղեկատվության ստեղծման, տարածման և սպառման ձևերի փոփոխություն։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում մեդիաարտադրության նոր մոդելներին, բազմահարթակ լրագրությանը, մուլտիմեդիա բովանդակության ստեղծմանը և լրագրողի մասնագիտական դերերի ընդլայնմանը։ Թվային միջավայրում լրագրողից պահանջվում է ոչ միայն տեքստային նյութ պատրաստելու կարողություն, այլև լուսանկարների, տեսանյութերի, ձայնային նյութերի, գրաֆիկական տարրերի և սոցիալական մեդիայի գործիքների կիրառման հմտություն։ Այս փոփոխությունները փոխակերպում են նաև խմբագրությունների աշխատանքային կառուցվածքը՝ նպաստելով տարբեր մեդիա ուղղությունների համագործակցությանը և միասնական խմբագրական հարթակների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մեդիա դաշտին՝ դիտարկելով, թե համաշխարհային մեդիա գործընթացներն ինչպես են արտահայտվում Հայաստանի տեղեկատվական միջավայրում և ինչ ազդեցություն են ունենում լրագրողական աշխատանքի կազմակերպման ու բովանդակության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել հայկական լրատվամիջոցների առցանց ներկայությունը, սոցիալական ցանցերի օգտագործումը, տեղեկատվության արագ տարածման մեխանիզմները և ավանդական ու նոր մեդիաների փոխհարաբերությունները։ Կոնվերգենցիայի արդյունքում ընթերցողը կամ դիտողը աստիճանաբար վերածվում է ոչ միայն տեղեկատվության սպառողի, այլև տեղեկատվական գործընթացի ակտիվ մասնակցի՝ մեկնաբանելով, տարածելով և երբեմն նաև ստեղծելով բովանդակություն։ Այս հանգամանքը միաժամանակ ստեղծում է նոր հնարավորություններ և մասնագիտական խնդիրներ՝ կապված տեղեկատվության հավաստիության, արագության և որակի հավասարակշռման, հեղինակային իրավունքի, մասնագիտական էթիկայի և ապատեղեկատվության տարածման ռիսկերի հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է մեդիայի թվայնացումը փոխում հայկական լրագրության ավանդական պատկերացումները և ինչ նոր պահանջներ է առաջադրում լրագրողների, խմբագիրների և լրատվական կազմակերպությունների առջև։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, մեդիա մասնագետներին, հաղորդակցության ոլորտի հետազոտողներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հայկական մեդիայի զարգացումը, թվային լրագրությունը և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը զանգվածային հաղորդակցության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է ժամանակակից հայկական լրագրության վերափոխման գործընթացները հասկանալու համար՝ դրանք դիտարկելով համաշխարհային մեդիա կոնվերգենցիայի ավելի լայն համատեքստում։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կյանքի հմտությունների (life skills) հոգեբանական վարժանքների ազդեցության ուսումնասիրությանը անձի ինքնագնահատականի ձևավորման և փոփոխության գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է ինքնագնահատականի կառուցվածքը, դրա զարգացման հոգեբանական մեխանիզմները և այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են անձի ինքնընկալման կայունացմանը։ Գրքում դիտարկվում են կյանքի հմտությունների զարգացման ծրագրերը՝ ներառյալ հաղորդակցման, հուզական ինքնակարգավորման, խնդիրների լուծման, որոշումների կայացման և սթրեսի կառավարման վարժանքները՝ որպես ինքնագնահատականի բարձրացման գործիքներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խմբային հոգեբանական աշխատանքների, թրեյնինգային մեթոդների և ինտերակտիվ վարժությունների արդյունավետությանը՝ անձի ինքնավստահության, սոցիալական հմտությունների և ինքնարժևորման ձևավորման գործընթացում։ Հեղինակը ներկայացնում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, որոնք ցույց են տալիս կյանքի հմտությունների ուսուցման դրական ազդեցությունը ինքնագնահատականի կայունացման և հոգեբանական բարեկեցության բարձրացման վրա։ Աշխատությունը կարևոր է հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների և անձի զարգացման ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով կիրառական մոտեցումներ հոգեբանական վարժանքների արդյունավետ կազմակերպման համար։