Հարավկասպյան-ատրպատականյան իրանական լեզվամիությունը

Другие предметы

Սա լատիներենով կազմված հանդիսավոր աղոթական և ծիսական բնույթի հնատիպ հրատարակություն է, որը կապված է Մխիթարյան տպարանի գործունեության և Ավստրիական կայսրության բարձրագույն արքունական շրջանակների մասնակցությամբ իրականացված հանդիսավոր արարողության հետ։ Հրատարակության բովանդակության հիմքում բազմալեզու աղոթքն է, որը կազմվել է քսանհինգ լեզուներով և տպագրության է հանձնվել Մխիթարյան տպարանում։ Բազմալեզու ձևաչափը վկայում է հրատարակության ներկայացուցչական և միջազգային բնույթի մասին՝ ընդգծելով տարբեր ժողովուրդների ու լեզվական ավանդույթների ընդգրկումը մեկ կրոնական-ծիսական համատեքստում։ Նյութը կապված է սրբազան հիմնաքարի հանդիսավոր օրհնության և դրման արարողության հետ, որն իրականացվել է կայսր Ֆերդինանդ I-ի և կայսրուհի Մարիա Աննայի ներկայությամբ։ Այս հանգամանքը հրատարակությանը հաղորդում է ոչ միայն կրոնական, այլև պատմամշակութային և արարողակարգային նշանակություն՝ այն դարձնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, եկեղեցական և քաղաքական մշակույթի ուսումնասիրության արժեքավոր աղբյուր։ Հրատարակության մեջ արտացոլվում է Մխիթարյան տպագրական ավանդույթի առանձնահատկությունը, մասնավորապես՝ բազմալեզու հոգևոր և գիտակրթական նյութերի պատրաստման ու տարածման կարողությունը։ Այն կարևոր է նաև գրքի պատմության և հնատիպ տպագրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տպագրական մշակույթի, լեզուների ներկայացման և կրոնական արարողությունների փաստագրման փոխկապակցվածությունը։ Բազմալեզու աղոթքի առկայությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել լեզվաբանական և համեմատական ուսումնասիրությունների համար, իսկ հրատարակության ծիսական համատեքստը՝ եկեղեցական պատմության, մշակութաբանության և եվրոպական արքունական արարողակարգերի հետազոտության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել հայագետների, Մխիթարյան միաբանության և նրա տպագրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, գրքի պատմաբանների, բիբլիոգրաֆների, եկեղեցական պատմության հետազոտողների և հնատիպ գրականության սիրահարների համար։

История

Այս տեղեկատու բնույթի հրատարակությունը նվիրված է 2014 թվականին լրացող և այդ տարվա ընթացքում նշվող հիշարժան տարեթվերի, կարևոր պատմական իրադարձությունների, նշանավոր անձանց ծննդյան ու մահվան տարելիցների և հասարակական, մշակութային ու գիտական նշանակություն ունեցող տարեդարձերի ներկայացմանը։ Նյութը կառուցված է ժամանակագրական սկզբունքով և կարող է ծառայել որպես հարմար տեղեկատու՝ տարբեր ոլորտների կարևոր ամսաթվերի արագ որոնման և հիշատակման համար։ Հավաքածուում ընդգրկված տարեթվերը հնարավորություն են տալիս անդրադառնալու հայ և համաշխարհային պատմության տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձություններին՝ ընդգծելով դրանց պատմական նշանակությունն ու հետագա զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ տեղ կարող է հատկացվել Հայաստանի պատմության, հայ մշակույթի, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի հետ կապված հոբելյաններին։ Միաժամանակ ներկայացվում են համաշխարհային նշանակություն ունեցող քաղաքական, ռազմական, գիտական և մշակութային իրադարձությունների տարելիցներ, ինչպես նաև տարբեր երկրների ու ժողովուրդների պատմության մեջ կարևոր դեր ունեցած անձանց հոբելյանական ամսաթվերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմության և մշակույթի վերաբերյալ դասերի, միջոցառումների, ցուցահանդեսների, գրադարանային և կրթական աշխատանքների կազմակերպման ժամանակ։ Այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն հիշել որոշակի ամսաթվեր, այլև դրանց միջոցով բացահայտել պատմական գործընթացների փոխկապակցվածությունը և տարբեր դարաշրջանների կարևոր իրադարձությունների շարունակական ազդեցությունը։ Տեղեկատուի գործնական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն մեկտեղում է տարբեր բնագավառների հիշարժան ամսաթվեր և կարող է օգտագործվել որպես օժանդակ նյութ ուսուցիչների, գրադարանավարների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ուսանողների և հետազոտողների կողմից։ Հրատարակությունը հատկապես հարմար է տարեդարձերի և հոբելյանների հետ կապված միջոցառումների նախապատրաստման, թեմատիկ դասախոսությունների ու զեկուցումների կազմման, ինչպես նաև պատմական և մշակութային հիշողության պահպանման նպատակով։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է սեյսմոլոգիական դիտարկումների կազմակերպման և ստացվող տվյալների մշակման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի սեյսմոլոգիական ցանցի օրինակով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դիտակայանների ցանցի կառուցվածքի, դրանց տարածական տեղաբաշխման, գրանցման հնարավորությունների և տեղեկատվության հավաքագրման ու մշակման գործընթացների օպտիմալացման վրա։ Սեյսմոլոգիական դիտարկումների համակարգը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված տեխնիկական և տեղեկատվական միջոցների ամբողջություն, որի արդյունավետ աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի երկրաշարժերի գրանցման, դրանց հիմնական պարամետրերի որոշման և տարածաշրջանի սեյսմիկ ակտիվության վերաբերյալ հավաստի տվյալների ստացման համար։ Քննության են առնվում դիտակայանների տեղադրման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով տարածքի սեյսմատեկտոնական առանձնահատկությունները, երկրաբանական պայմանները, սպասվող սեյսմիկ ակտիվությունը և չափումների տարածական ընդգրկվածությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դիտարկման ցանցի խտությանը և կայանների փոխադարձ դասավորությանը, քանի որ դրանցից է կախված սեյսմիկ իրադարձությունների տեղորոշման ճշգրտությունը և թույլ երկրաշարժերի հայտնաբերման հնարավորությունը։ Դիտարկվում են ցանցի այնպիսի կառուցվածքի ձևավորման մեթոդներ, որոնք սահմանափակ տեխնիկական և ֆինանսական ռեսուրսների պայմաններում կարող են ապահովել առավել ամբողջական ու որակյալ տեղեկատվություն։ Ուսումնասիրվում են սեյսմիկ ազդանշանների գրանցման, փոխանցման, պահպանման և նախնական մշակման գործընթացները՝ ուշադրություն դարձնելով չափումների ճշգրտությանը, տվյալների շարունակականությանը և տարբեր դիտակայաններից ստացվող տեղեկատվության համատեղ օգտագործմանը։ Կարևորվում է իրական սեյսմիկ ազդանշանների և տարբեր բնույթի աղմուկների տարբերակման խնդիրը, քանի որ գրանցումների որակը անմիջականորեն ազդում է հետագա հաշվարկների արդյունքների վրա։ Տվյալների մշակման ընթացքում դիտարկվում են սեյսմիկ ալիքների բնութագրական փուլերի առանձնացման, երկրաշարժի օջախի տեղադիրքի, ժամանակի, խորության և էներգետիկ բնութագրերի գնահատման մեթոդները։ Առանձին նշանակություն է տրվում տարբեր կայաններից ստացվող տվյալների համադրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել առանձին չափումների անորոշությունը և բարձրացնել իրադարձությունների պարամետրերի որոշման ճշգրտությունը։ Քննության են առնվում նաև ավտոմատացված մշակման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները՝ մեծ ծավալի թվային գրանցումների արագ վերլուծության և տեղեկատվության միասնական բազաների ձևավորման նպատակով։ Օպտիմալացման խնդիրը ներառում է ինչպես դիտարկման ցանցի կառուցվածքային կատարելագործումը, այնպես էլ տվյալների մշակման ալգորիթմների արդյունավետության բարձրացումը։ Կարևորվում է չափման և հաշվարկային սխալների գնահատումը, քանի որ տարբեր աղբյուրներից առաջացող անորոշությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել համակարգի առավել թույլ օղակները և որոշել դրանց բարելավման առաջնահերթ ուղղությունները։ Հայաստանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի դիտարկման համակարգի համապատասխանեցումը երկրի բարդ երկրաբանական և տեկտոնական կառուցվածքին ու տարբեր շրջաններում սեյսմիկ ակտիվության առանձնահատկություններին։ Դիտակայանների աշխատանքի արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել երկրաշարժերի տարածաժամանակային բաշխումը, առանձնացնել ակտիվ գոտիները և համալրել տարածաշրջանի սեյսմոլոգիական տվյալների բազան։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դիտարկումների երկարաժամկետ շարունակականությանը, քանի որ բազմամյա տվյալների համադրումը կարևոր է սեյսմիկ ռեժիմի փոփոխությունների ուսումնասիրության և վիճակագրական օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Մեթոդական մոտեցումները կարող են ներառել մաթեմատիկական և վիճակագրական մոդելավորում, չափանիշների համեմատական գնահատում և համակարգչային հաշվարկներ՝ ցանցի տարբեր կառուցվածքային տարբերակների արդյունավետությունը որոշելու նպատակով։ Դիտարկման և տվյալների մշակման միասնական օպտիմալացումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել ստացվող տեղեկատվության որակը՝ առանց տեխնիկական միջոցների անհիմն ավելացման։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր լինել նաև սեյսմիկ վտանգի գնահատման համար անհրաժեշտ սկզբնական տվյալների որակի բարելավման տեսանկյունից, քանի որ երկրաշարժերի պարամետրերի առավել ճշգրիտ որոշումը նպաստում է տարածաշրջանի սեյսմիկ գործընթացների ավելի հիմնավորված ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է սեյսմոլոգիական մոնիթորինգի համակարգերի նախագծման, արդիականացման և շահագործման ընթացքում գիտականորեն հիմնավորված որոշումների ընդունման հնարավորությամբ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել դիտակայանների առավել արդյունավետ տեղաբաշխմանը, տվյալների մշակման արագության և ճշգրտության բարձրացմանը, տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպման կատարելագործմանը և սեյսմոլոգիական դիտարկումների ընդհանուր արդյունավետության բարելավմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սեյսմոլոգիայի, երկրաֆիզիկայի, սեյսմիկ մոնիթորինգի, տվյալների մշակման և երկրաբանական վտանգների գնահատման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական մրցակցության պաշտպանության ինստիտուցիոնալ համակարգի վերլուծությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների քննարկմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում է մրցակցության քաղաքականության էությունը՝ որպես շուկայական տնտեսության արդյունավետ գործունեության կարևոր պայման, ինչպես նաև դիտարկվում են այն պետական և իրավական մեխանիզմները, որոնք ուղղված են մենաշնորհների սահմանափակմանը, անբարեխիղճ մրցակցության կանխարգելմանը և հավասար մրցակցային միջավայրի ապահովմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մրցակցության պաշտպանության մարմինների գործունեությանը, դրանց իրավասություններին, վերահսկողական գործիքակազմին և գործնական կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրներին։ Վերլուծվում են նաև միջազգային փորձը և լավագույն պրակտիկաները, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի պայմաններում համակարգի արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատությունում ընդգծվում է օրենսդրական բարեփոխումների, ինստիտուցիոնալ կարողությունների զարգացման և տնտեսական միջավայրի թափանցիկության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ որպես մրցակցային քաղաքականության կատարելագործման հիմնական ուղղություններ։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Խորհրդային Ռուսաստանի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը 1920 թվականի մայիսից մինչև դեկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում՝ Հայաստանի առաջին հանրապետության պատմության ամենաբարդ և ճակատագրական փուլերից մեկում։ Հետազոտության կենտրոնում երկու պետությունների միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմաքաղաքական հարաբերություններն են, ինչպես նաև այն ներքին և միջազգային պայմանները, որոնց ազդեցությամբ զարգանում էին այդ հարաբերությունները։ Ուսումնասիրվում է տարածաշրջանում Խորհրդային Ռուսաստանի քաղաքականության փոփոխությունը, Կովկասում նրա ազդեցության ընդլայնման ձգտումը և Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ իրականացվող քաղաքականության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1920 թվականի մայիսյան իրադարձություններին, Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակին, բոլշևիկյան շարժման ակտիվացմանը և այդ գործընթացների վրա արտաքին քաղաքական գործոնների ազդեցությանը։ Քննարկվում են հայկական և ռուսական կողմերի միջև դիվանագիտական շփումները, բանակցությունները, պաշտոնական դիրքորոշումները և փոխադարձ քաղաքական պահանջները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Հայաստանի և Խորհրդային Ռուսաստանի հարաբերությունների կապը տարածաշրջանային ավելի լայն զարգացումների՝ թուրք-հայկական պատերազմի, Ադրբեջանի խորհրդայնացման, Կովկասում խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացների և միջազգային ուժերի քաղաքականության հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես էին Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքական հնարավորությունները սահմանափակվում ռազմական, տնտեսական և աշխարհաքաղաքական ծանր պայմաններով, և ինչպես էր Խորհրդային Ռուսաստանը ձգտում օգտագործել տարածաշրջանում ստեղծված իրավիճակը սեփական ռազմավարական նպատակների իրականացման համար։ Ուսումնասիրվում է նաև Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունների դիրքորոշումը խորհրդային իշխանության նկատմամբ, հարաբերությունների կարգավորման փորձերը և Հայաստանի պետական անկախությունը պահպանելու ուղղությամբ իրականացվող քաղաքական քայլերը։ Հատուկ նշանակություն ունի 1920 թվականի երկրորդ կեսի իրադարձությունների վերլուծությունը, երբ տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունը արագորեն փոխվում էր, իսկ Հայաստանի արտաքին քաղաքական դրությունը դառնում էր ավելի խոցելի։ Դեկտեմբերին հասած զարգացումները դիտարկվում են որպես Հայաստանի Հանրապետության պետականության հետագա ճակատագրի վրա էական ազդեցություն ունեցած գործընթացների բաղկացուցիչ մաս։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական զարգացման համատեքստում, քանի որ թույլ է տալիս հասկանալ 1920 թվականի իրադարձությունների քաղաքական նախադրյալները, կողմերի նպատակները և որոշումների հետևանքները։ Աշխատությունը կարող է հիմնվել դիվանագիտական փաստաթղթերի, պաշտոնական հաղորդագրությունների, ժամանակի մամուլի, հուշագրությունների և պատմագիտական ուսումնասիրությունների վրա՝ հնարավորություն տալով բազմակողմանիորեն վերականգնել ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադրությունը։ Աշխատությունը արժեքավոր է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության վերջին շրջանի, հայ-ռուսական հարաբերությունների և 1920 թվականի Կովկասյան քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, դիվանագիտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1967–1982 թվականներին Մերձավոր Արևելքում ընթացող հակամարտությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը միջազգային քաղաքականության և արաբական պետությունների փոխհարաբերությունների վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է 1967 թվականի արաբա-իսրայելական պատերազմից հետո տարածաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական իրավիճակի, ուժերի հարաբերակցության փոփոխության և հետագա քաղաքական գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում արաբական պետությունների դիրքորոշումները Իսրայելի հետ հակամարտության, պաղեստինյան խնդրի և գրավված տարածքների հարցերի վերաբերյալ, ինչպես նաև այդ խնդիրների ազդեցությունը միջարաբական համագործակցության և հակասությունների խորացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Եգիպտոսի, Սիրիայի, Հորդանանի, Լիբանանի, Իրաքի, Սաուդյան Արաբիայի և տարածաշրջանի մյուս պետությունների արտաքին քաղաքականությանը, նրանց միջև ձևավորված դաշինքներին, տարաձայնություններին և քաղաքական առաջնահերթությունների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են 1973 թվականի արաբա-իսրայելական պատերազմի հետևանքները, նավթային գործոնի աճող նշանակությունը, Եգիպտոսի արտաքին քաղաքականության վերափոխումը, Քեմփ Դեյվիդի համաձայնությունների և եգիպտա-իսրայելական խաղաղության գործընթացի ազդեցությունը արաբական աշխարհի ներքին հարաբերությունների վրա։ Կարևորվում է նաև Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության դերի աճը և պաղեստինյան հարցի աստիճանական վերածումը տարածաշրջանային ու միջազգային քաղաքականության առանցքային խնդիրներից մեկի։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Լիբանանի ներքաղաքական ճգնաժամի և քաղաքացիական պատերազմի կապը տարածաշրջանային հակամարտությունների հետ, ինչպես նաև 1982 թվականի լիբանանյան իրադարձությունների ազդեցությունը Մերձավոր Արևելքում քաղաքական ուժերի հարաբերակցության վրա։ Առանձին ուղղություն է միջազգային գործոնի ուսումնասիրությունը՝ հատկապես Միացյալ Նահանգների և Խորհրդային Միության քաղաքականության, նրանց ռազմավարական մրցակցության, դիվանագիտական նախաձեռնությունների և տարածաշրջանի պետությունների հետ հարաբերությունների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ՄԱԿ-ի և միջազգային դիվանագիտության դերին՝ հրադադարի հաստատման, բանակցային գործընթացների և հակամարտության քաղաքական կարգավորման փորձերի տեսանկյունից։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ տարածաշրջանային հակամարտությունը տվյալ ժամանակաշրջանում ոչ միայն արաբա-իսրայելական հարաբերությունների խնդիր էր, այլև էականորեն ազդում էր արաբական երկրների արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների, տնտեսական համագործակցության, անվտանգության ռազմավարությունների և միմյանց նկատմամբ քաղաքական դիրքորոշումների վրա։ Միաժամանակ Սառը պատերազմի պայմաններում Մերձավոր Արևելքը վերածվել էր միջազգային մրցակցության կարևոր տարածքներից մեկի, որտեղ տեղական հակասությունները սերտորեն փոխկապակցվում էին համաշխարհային քաղաքական գործընթացների հետ։ Ժամանակաշրջանի համակողմանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ այն քաղաքական և դիվանագիտական զարգացումները, որոնք երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերությունների համակարգի ձևավորման վրա։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, արաբագիտության, արևելագիտության և Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար։