Հարկային քաղաքականության ներգործությունը գործարարության զարգացման վրա (ԼՂՀ նյութերով)

Մշակույթ

Այս տեղեկատու հրատարակությունը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը՝ ընթերցողներին տրամադրելով արդիական և համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն։ Այն ընդգրկում է մշակույթի, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի, մշակութային ժառանգության և արվեստագիտության տարբեր ոլորտներին վերաբերող հրապարակումներ, գիտական աշխատություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ աղբյուրներ։ Տեղեկատուի նպատակն է աջակցել հետազոտողներին, ուսանողներին, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին և արվեստասեր հանրությանը՝ հեշտացնելով մասնագիտական գրականության որոնումն ու օգտագործումը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրությունների նոր միտումներին, ծանոթանալ վերջին հետազոտություններին և բացահայտել ոլորտում կատարված գիտական ու ստեղծագործական աշխատանքները։ Որպես մատենագիտական աղբյուր՝ այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման, մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման և արվեստագիտական հետազոտությունների զարգացման գործում՝ ապահովելով հուսալի ուղեցույց հայկական մշակութային և արվեստագիտական գրականության աշխարհում։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է երկրագիտական բնույթի գրականության համակարգման, թեմատիկ խմբավորման և տեղեկատվական որոնման կազմակերպման համար նախատեսված դասակարգման սկզբունքների ու բաժինների ամբողջություն։ Այն ուղղված է գրադարաններում, մատենագիտական կենտրոններում, արխիվային և տեղեկատվական հաստատություններում կուտակված տեղական ու տարածաշրջանային նշանակություն ունեցող նյութերի միասնական և տրամաբանական կազմակերպմանը։ Դասակարգման հիմքում կարող են ընդգրկվել որոշակի երկրի, մարզի, քաղաքի կամ այլ տարածքային միավորի բնությանը, պատմությանը, բնակչությանը, տնտեսությանը, մշակույթին և հասարակական կյանքին վերաբերող հիմնական թեմատիկ ուղղությունները։ Առանձին բաժիններով ներկայացվում են ֆիզիկական աշխարհագրությանը, երկրաբանությանը, կլիմային, ջրային պաշարներին, բուսական և կենդանական աշխարհին, բնական ռեսուրսներին ու շրջակա միջավայրին առնչվող նյութերը։ Հասարակագիտական և պատմական բաժիններում համակարգվում են բնակչության կազմի ու տեղաբաշխման, ժողովրդագրության, բնակավայրերի պատմության, հասարակական հարաբերությունների, վարչատարածքային կառուցվածքի և տարբեր պատմական ժամանակաշրջանների վերաբերյալ հրապարակումները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում տնտեսությանը նվիրված նյութերը՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի, շինարարության, առևտրի և տնտեսական այլ ոլորտների համապատասխան ստորաբաժանումներով։ Մշակութային ուղղությունը կարող է ներառել կրթության, գիտության, գրականության, արվեստի, ճարտարապետության, հուշարձանների, թանգարանների, գրադարանների, ժողովրդական ավանդույթների և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գրականությունը։ Դասակարգման կառուցվածքում կարևոր նշանակություն ունի ընդհանուրից մասնավորը շարժվելու սկզբունքը, որի շնորհիվ լայն թեմատիկ բաժինները բաժանվում են ավելի նեղ ենթաբաժինների՝ ապահովելով նյութերի ճշգրիտ տեղադրումն ու հետագա որոնումը։ Նման համակարգը նպաստում է նաև երկրագիտական քարտարանների, կատալոգների, մատենագիտական ցանկերի և տվյալների շտեմարանների կազմակերպմանը։ Այն կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գրադարանավարների և մատենագետների համար՝ օգնելով միատեսակ մոտեցմամբ մշակել տարբեր տեսակի փաստաթղթեր՝ գրքեր, հոդվածներ, պարբերական հրատարակություններ, վիճակագրական ժողովածուներ, քարտեզներ և այլ նյութեր։ Ընդհանուր առմամբ դասակարգման համակարգը կարևոր գործիք է տարածքային տեղեկատվության կազմակերպման համար՝ նպաստելով երկրագիտական փաստաթղթերի պահպանմանը, մատչելիությանը, թեմատիկ որոնմանը և գիտահետազոտական ու տեղեկատվական նպատակներով արդյունավետ օգտագործմանը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գեղարվեստական արձակում շարահյուսական կապակցման միջոցների ուսումնասիրությանը և դրանց ոճական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական միջոցներն են, որոնց շնորհիվ ձևավորվում է նախադասությունների, նախադասությունների բաղադրիչների և ամբողջական խոսքային հատվածների միջև իմաստային ու կառուցվածքային կապը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել կապակցման տարբեր եղանակներ, շաղկապների և շաղկապական բառերի կիրառությունը, կրկնությունը, զուգահեռ կառուցվածքները, բառային կրկնություններն ու փոխարինումները, շարահյուսական զուգահեռությունները, բացթողումները և այլ միջոցներ, որոնք ապահովում են խոսքի ամբողջականությունը, հաջորդականությունն ու տրամաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ միջոցների ոճական արժեքին, քանի որ հեղինակի արձակում շարահյուսական կառուցվածքը հաճախ ոչ միայն կապակցում է մտքերը, այլև նպաստում է խոսքի ռիթմի, հուզական լարվածության, շեշտադրումների և կերպարների հոգեբանական վիճակների արտահայտմանը։ Վերլուծության միջոցով բացահայտվում է, թե ինչպես են շարահյուսական տարբեր կառուցվածքները պայմանավորում պատմողական խոսքի դինամիկան, երկխոսությունների բնականությունը, հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունները և ստեղծագործությունների ընդհանուր արտահայտչականությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ լեզվական կապակցման միջոցները դիտարկվում են դրանց գործառական կիրառության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է նույն շարահյուսական երևույթը տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել տարբեր ոճական նշանակություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի և գրականության մասնագետներին, ոճաբանությամբ ու շարահյուսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործության լեզվական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է սիգմա-դելտա տիպի էլեկտրոնային համակարգերի ավտոմատացված նախագծման արագագործ միջոցների մշակման և կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում նախագծման այնպիսի ծրագրային ու հաշվարկային մեթոդների ստեղծումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել բարդ թվային և խառը ազդանշանային սխեմաների նախագծման համար պահանջվող ժամանակը՝ միաժամանակ պահպանելով մոդելավորման և հաշվարկների անհրաժեշտ ճշգրտությունը։ Քննվում են սիգմա-դելտա ճարտարապետությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ազդանշանի մշակման սկզբունքները, հետադարձ կապի կազմակերպումը և համակարգի հիմնական բնութագրերի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախագծման տարբեր փուլերի ավտոմատացմանը՝ համակարգային մակարդակի մոդելավորումից և պարամետրերի ընտրությունից մինչև սխեմատեխնիկական լուծումների գնահատում ու օպտիմալացում։ Ուսումնասիրվում են հաշվարկային ալգորիթմների արագագործության բարձրացման հնարավորությունները, մոդելների պարզեցման և հաշվարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման սկզբունքները։ Կարևորվում է նաև նախագծվող համակարգի հիմնական պարամետրերի ավտոմատ վերլուծությունը, քանի որ բազմաթիվ հնարավոր կառուցվածքային տարբերակների համեմատությունը ձեռքով կարող է պահանջել զգալի ժամանակ և աշխատանքային ռեսուրսներ։ Ավտոմատացված նախագծման միջոցները կարող են հնարավորություն տալ արագ գնահատելու տարբեր նախագծային լուծումների ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր արդյունավետության, կայունության և ազդանշանի մշակման որակի վրա։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են նաև մոդելավորման տարբեր մակարդակների միջև տվյալների փոխանակման և նախագծման միասնական գործընթացի կազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մշակվող ալգորիթմների կիրառելիությունը ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ժամանակ, որտեղ կառուցվածքային և տեխնոլոգիական սահմանափակումների համատեղ հաշվառումը կարևոր պայման է արդյունավետ նախագծային լուծումներ ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է էլեկտրոնային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման, թվային ազդանշանների մշակման, հաշվողական ալգորիթմների և ինտեգրալ սխեմաների նախագծման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել սիգմա-դելտա համակարգերի նախագծման գործընթացը արագացնող և ինժեներական վերլուծության արդյունավետությունը բարձրացնող ծրագրային ու հաշվարկային միջոցներ։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի կետադրական համակարգի կառուցվածքի, գործառույթների և կիրառության օրինաչափությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կետադրական նշանների դերն է գրավոր խոսքի կառուցվածքային, իմաստային և հնչերանգային կազմակերպման գործում։ Կետադրությունը դիտարկվում է որպես գրավոր լեզվի կարևոր համակարգ, որի միջոցով արտահայտվում են նախադասությունների և դրանց բաղադրիչների միջև քերականական ու իմաստային հարաբերությունները, առանձնացվում են խոսքի կառուցվածքային միավորները և ընթերցողին փոխանցվում են բանավոր խոսքին բնորոշ որոշ հնչերանգային առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրվում են հայերենի կետադրական նշանների հիմնական խմբերը, դրանց գործառական առանձնահատկությունները և փոխհարաբերությունները՝ պարզաբանելով տարբեր շարահյուսական կառույցներում դրանց ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տրոհության նշանների կիրառությանը պարզ և բարդ նախադասություններում, համադաս և ստորադաս բաղադրիչների սահմանազատմանը, համասեռ անդամների, բացահայտիչների, միջանկյալ ու ներդրյալ կառույցների և շարահյուսական այլ միավորների կետադրական ձևավորմանը։ Քննվում են նաև հայերենին բնորոշ առոգանության և բացահայտության նշանների գործառույթները, որոնց կիրառությունը սերտորեն կապված է արտահայտության իմաստի, հաղորդակցական նպատակի և հնչերանգի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կետադրական նորմի և իրական լեզվագործածության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով այն դեպքերը, երբ նույն կամ նմանատիպ շարահյուսական կառույցներում կետադրական ընտրությունը կարող է կախված լինել հեղինակային մտադրությունից, իմաստային շեշտադրումից կամ նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև կետադրության պատմական զարգացման որոշ միտումներ և արդի գրական հայերենում նորմավորման խնդիրները՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու ավանդական կանոնների և ժամանակակից գրավոր հաղորդակցության պահանջների փոխհարաբերությունը։ Կետադրական համակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տեսական քերականության, այլև ուղղագրության, խմբագրության, լեզվի դասավանդման և գրավոր խոսքի մշակույթի համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շարահյուսական, իմաստաբանական, հնչերանգային և նորմատիվ մոտեցումները՝ ներկայացնելով կետադրությունը որպես արդի հայերենի գրավոր խոսքի կազմակերպման ամբողջական և փոխկապակցված համակարգ։

Ֆինանսներ

Զուտ եկամուտը ֆինանսական ռեսուրսների գլխավոր աղբյուրներից մեկն է, որը ձևավորվում է ձեռնարկության կամ կազմակերպության ընդհանուր եկամուտներից բոլոր ծախսերի, հարկերի և պարտավորությունների հանումից հետո մնացած շահույթից։ Այն արտահայտում է տնտեսվարող սուբյեկտի իրական ֆինանսական արդյունքը և ցույց է տալիս, թե որքան արդյունավետ է իրականացվել գործունեությունը որոշակի ժամանակահատվածում։ Զուտ եկամուտը կարևոր դեր ունի, քանի որ այն հանդիսանում է ինքնաֆինանսավորման հիմնական աղբյուր, այսինքն՝ դրա միջոցով կազմակերպությունը կարող է իրականացնել նոր ներդրումներ, ընդլայնել արտադրությունը, արդիականացնել տեխնոլոգիաները և բարձրացնել մրցունակությունը առանց արտաքին ֆինանսավորման մեծ կախվածության։ Բացի այդ, զուտ եկամուտը օգտագործվում է նաև շահաբաժինների վճարման, պահուստային ֆոնդերի ձևավորման և կազմակերպության զարգացման ռազմավարական ծրագրերի իրականացման համար։ Ֆինանսական կառավարման տեսանկյունից զուտ եկամտի աճը վկայում է կազմակերպության արդյունավետ աշխատանքի մասին, մինչդեռ դրա նվազումը կարող է ցույց տալ ծախսերի աճ կամ եկամուտների անկում։ Այսպիսով, զուտ եկամուտը ոչ միայն հաշվապահական ցուցանիշ է, այլ նաև կարևոր ֆինանսական ռեսուրս, որը ապահովում է ձեռնարկության կայուն զարգացումը և տնտեսական ինքնուրույնությունը։