Հաշվետվություն 2022 թվականին կատարած աշխատանքների

Лингвистика

Գիրքը նվիրված է ռուսերենի և հայերենի քերականական համակարգերի ներկայացմանն ու համադրմանը՝ նպաստելով երկու լեզուների կառուցվածքային առանձնահատկությունների ճանաչմանը և դրանց ճիշտ գործածությանը։ Այն նախատեսված է լեզուների ուսուցման և փոխադարձ ըմբռնման համար՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ծանոթանալու քերականական ձևերին, բառերի փոփոխությանը, խոսքի մասերին և նախադասության կառուցման սկզբունքներին։ Ռուսերենի և հայերենի համադրական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև թարգմանության համար, քանի որ տարբեր լեզուների քերականական առանձնահատկությունների իմացությունն օգնում է ճիշտ փոխանցել խոսքի իմաստը, շարադասական կապերն ու արտահայտման նրբությունները։ Նման աշխատությունները նպաստել են բազմալեզու կրթության զարգացմանը և լեզվական գիտելիքների տարածմանը՝ հատկապես այն միջավայրերում, որտեղ անհրաժեշտ է եղել երկու լեզուներով հաղորդակցվել ու գրավոր նյութեր մշակել։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ-ռուսական լեզվական և մշակութային կապերի, համեմատական լեզվաբանության ու 19-րդ դարի հայերեն ուսումնական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է էլեկտրական և ջերմային էներգիայի արտադրության ինքնավար համալիրի օպտիմալ կառուցվածքի մշակմանը և դրա տեխնիկատնտեսական ու էներգետիկ արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ձևավորել այնպիսի ինքնավար էներգահամակարգ, որը կարող է սպառողին ապահովել անհրաժեշտ քանակությամբ էլեկտրական և ջերմային էներգիա՝ միաժամանակ նվազեցնելով վառելիքի և այլ ռեսուրսների ծախսերը, բարձրացնելով համակարգի հուսալիությունը և ապահովելով էներգիայի արտադրության առավել արդյունավետ կազմակերպում։ Աշխատության կենտրոնում բազմաֆունկցիոնալ էներգետիկ համալիրի կառուցվածքի ընտրության խնդիրն է, քանի որ էլեկտրական և ջերմային էներգիայի համատեղ արտադրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ օգտագործել առաջնային էներգետիկ ռեսուրսները և նվազեցնել էներգիայի կորուստները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էներգիայի արտադրության տարբեր տեխնոլոգիական աղբյուրների համադրություններ՝ կախված սպառողի պահանջարկից, տեղական բնական պայմաններից, հասանելի վառելիքային ռեսուրսներից և համակարգի աշխատանքի ռեժիմից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել համակցված էլեկտրական և ջերմային արտադրությանը, որի դեպքում մեկ էներգակրի օգտագործմամբ հնարավոր է ստանալ միաժամանակ երկու տեսակի օգտակար էներգիա։ Այդ մոտեցումը կարող է բարձրացնել ընդհանուր օգտակար գործողության գործակիցը և նվազեցնել առանձին էլեկտրական ու ջերմային կայանքների համատեղ աշխատանքի համեմատությամբ առաջացող կորուստները։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է էլեկտրական և ջերմային բեռների ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Սպառողների պահանջարկը մշտական չէ, ուստի օպտիմալ համակարգը պետք է կարողանա հարմարվել տարբեր սեզոնային և օրական ռեժիմներին։ Այս նպատակով կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալացման մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում են էներգետիկ սարքավորումների անհրաժեշտ հզորությունները, աշխատանքի ռեժիմները և տարբեր աղբյուրների միջև բեռի բաշխման առավել արդյունավետ տարբերակները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են հաշվի առնվել նաև էներգիայի կուտակման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները։ Կուտակիչների կամ ջերմային կուտակիչների օգտագործումը կարող է թույլ տալ արտադրության և սպառման ժամանակային անհամապատասխանության դեպքում պահպանել ավելցուկային էներգիան և այն օգտագործել պահանջարկի բարձրացման ժամանակ։ Սա հատկապես կարևոր է փոփոխական բնույթ ունեցող էներգիայի աղբյուրների ինտեգրման դեպքում։ Համակարգի օպտիմալ կառուցվածքի ընտրության ժամանակ կարող են դիտարկվել միաժամանակ մի քանի չափանիշներ՝ սկզբնական ներդրումների ծավալը, շահագործման ծախսերը, վառելիքի սպառումը, էներգիայի ինքնարժեքը, սարքավորումների բեռնվածությունը, համակարգի հուսալիությունը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը։ Բազմաչափ օպտիմալացման կիրառումը հնարավորություն է տալիս գտնել այնպիսի լուծումներ, որոնք ապահովում են տեխնիկական արդյունավետության և տնտեսական նպատակահարմարության միջև հավասարակշռություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև ինքնավարության աստիճանը։ Համակարգը պետք է հնարավորինս քիչ կախված լինի արտաքին էլեկտրական կամ ջերմային ցանցերից և կարողանա շարունակել աշխատանքը արտաքին մատակարարման խափանումների դեպքում։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել պահուստային էներգիայի աղբյուրների, կուտակիչների և կառավարման ավտոմատ համակարգերի կիրառման տարբերակները։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ մշակված մոտեցումները կարող են կիրառվել հեռավոր բնակավայրերի, արդյունաբերական օբյեկտների, գյուղատնտեսական տնտեսությունների, առանձնացված արտադրական համալիրների և այլ սպառողների էներգամատակարարման համակարգերի նախագծման ժամանակ։ Նման ինքնավար համալիրները կարող են հատկապես արդյունավետ լինել այն վայրերում, որտեղ կենտրոնացված էներգետիկ ենթակառուցվածքներին միացումը տեխնիկապես դժվար կամ տնտեսապես ոչ նպատակահարմար է։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել էներգետիկայի մասնագետներին, ջերմատեխնիկներին, էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի նախագծողներին, էներգետիկ մենեջմենթի մասնագետներին և էներգետիկ համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ձևավորել էլեկտրական և ջերմային էներգիայի ինքնավար արտադրության տեխնիկապես հուսալի և տնտեսապես արդյունավետ համակարգ՝ տարբեր էներգետիկ աղբյուրների, արտադրական սարքավորումների, կուտակման միջոցների և կառավարման մեխանիզմների օպտիմալ համադրման միջոցով։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է պարսկաբանությունների ուսումնասիրությանը ժամանակակից հայ գեղարվեստական գրականության լեզվում՝ բացահայտելով պարսկերենից հայերեն անցած բառերի, արտահայտությունների և լեզվական այլ միավորների գործածության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել պարսկաբանությունների դերը ժամանակակից հայ գրական լեզվի բառապաշարում, պարզել դրանց ծագումնաբանական, իմաստային, կառուցվածքային և ոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց գործածության ձևերը գեղարվեստական ստեղծագործություններում։ Աշխատությունում պարսկաբանությունները դիտարկվում են հայերենի և պարսկերենի երկարատև պատմամշակութային ու լեզվական շփումների համատեքստում՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ հայերենը տարբեր ժամանակաշրջաններում պարսկերենից փոխառել է բազմաթիվ բառեր և արտահայտություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են առանձնացվել պարսկական ծագում ունեցող բառապաշարի տարբեր խմբեր՝ կապված կենցաղի, վարչական կառավարման, հասարակական հարաբերությունների, առևտրի, արհեստների, մշակույթի, կրոնի, բնության և այլ ոլորտների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են այդ փոխառությունները հարմարեցվել հայերենի հնչյունական, ձևաբանական և բառակազմական համակարգերին և ինչ փոփոխություններ են կրել իրենց սկզբնական նշանակության համեմատությամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարսկաբանությունների իմաստային զարգացման ուսումնասիրությունը, քանի որ լեզվական փոխառության արդյունքում բառերը կարող են ձեռք բերել նոր նշանակություններ, նեղացնել կամ ընդլայնել իրենց իմաստային դաշտը և ստանալ հայերենին բնորոշ գործածական երանգներ։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գեղարվեստական խոսքում պարսկաբանությունների ոճական գործառույթի ուսումնասիրությունը։ Դրանք կարող են օգտագործվել ոչ միայն անվանողական նպատակով, այլև ստեղծագործության ժամանակաշրջանը, միջավայրը, կերպարների սոցիալական կամ մշակութային պատկանելությունը, խոսքի ազգային երանգը և պատմական մթնոլորտը փոխանցելու համար։ Որոշ դեպքերում պարսկաբանությունների կիրառությունը կարող է նպաստել նաև հեղինակի խոսքի արտահայտչականության, պատկերավորության և լեզվական ինքնատիպության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել տարբեր հեղինակների և գեղարվեստական ստեղծագործությունների լեզվական նյութեր՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու պարսկաբանությունների գործածության հաճախականությունը, տարածվածությունը և գործառութային տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև գրական լեզվի և խոսակցական լեզվի փոխհարաբերությունը, քանի որ պարսկական ծագում ունեցող որոշ բառեր ժամանակակից հայերենում կարող են պահպանվել հիմնականում որոշակի խոսքային կամ տարածքային միջավայրերում, մինչդեռ մյուսները լիովին ինտեգրվել են գրական լեզվի բառապաշարին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հնացած կամ սահմանափակ գործածություն ունեցող պարսկաբանություններին, դրանց պահպանման կամ աստիճանական դուրսմղման գործընթացներին և ժամանակակից գրականության մեջ դրանց վերակենդանացման հնարավոր դրսևորումներին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի բառապաշարի պատմական շերտերի, լեզվական փոխազդեցությունների և հայ-պարսկական մշակութային կապերի ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են օտարալեզու տարրերը յուրացվում հայերենում, վերաիմաստավորվում և դառնում գեղարվեստական խոսքի բնական բաղադրիչ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետներին, լեզվաբաններին, բառագետներին, գրականագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ինչպես նաև հայ-պարսկական լեզվամշակութային կապերով հետաքրքրվող ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը պարսկաբանությունները ներկայացնում է որպես ժամանակակից հայ գեղարվեստական լեզվի կարևոր բառապաշարային շերտ՝ բացահայտելով դրանց պատմական ծագումը, լեզվական յուրացման առանձնահատկությունները, իմաստային փոփոխությունները և գեղարվեստական խոսքում ունեցած ոճական ու արտահայտչական նշանակությունը։

История

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 15-20-րդ դարերում հայատառ թուրքերեն գրականության ձևավորման, զարգացման և պատմամշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հայատառ թուրքերենով ստեղծված գրական և գրավոր ժառանգության աղբյուրները, դրանց ծագման պայմանները, լեզվական առանձնահատկությունները և դերը հայ ու թուրքախոս համայնքների մշակութային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր հուշարձաններ, դրանց հեղինակային, թեմատիկ և ժանրային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրում է այդ նյութերի արժեքը որպես պատմական, լեզվաբանական և գրականագիտական աղբյուրներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում հայատառ թուրքերենի կիրառության ոլորտներին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը, տպագրական գործունեությանը և այդ ժառանգության պահպանման ու գիտական ուսումնասիրման խնդիրներին։ Ներկայացված հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Օսմանյան կայսրության և Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների մշակութային պատմության, լեզվական շփումների և գրական բազմազանության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը նախատեսված է հայագետների, լեզվաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, աղբյուրագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայ գրավոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի արդյունաբերական շենքերի ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով քաղաքի արդյունաբերական միջավայրի կազմավորումը, դրա պատմական փուլերը և ճարտարապետական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերական նշանակության շենքերի ու համալիրների առաջացման նախադրյալները, դրանց տեղադրությունը քաղաքային կառուցվածքում, գործառութային նշանակությունը և ճարտարապետական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց ազդեցությամբ Երևանի արդյունաբերական տարածքները ձևավորվել և փոխակերպվել են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ արտացոլելով քաղաքի տնտեսական զարգացման, տեխնիկական առաջընթացի և քաղաքաշինական քաղաքականության փոփոխությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ արտադրական շենքերի հատակագծային և ծավալատարածական լուծումներին, շինարարական նյութերի կիրառմանը, կառուցվածքային համակարգերին, ճարտարապետական արտահայտչամիջոցներին և դրանց փոխհարաբերությանը քաղաքի ընդհանուր կերպարի հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև արդյունաբերական ճարտարապետության և Երևանի քաղաքային միջավայրի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև նախկին արդյունաբերական տարածքների պահպանման, վերափոխման և ժամանակակից օգտագործման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս արդյունաբերական շենքերը դիտարկել ոչ միայն որպես արտադրական գործառույթ ունեցող կառույցներ, այլև որպես քաղաքի պատմական և ճարտարապետական զարգացման կարևոր վկայություններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, արվեստաբաններին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և Երևանի պատմական կառուցապատման ու արդյունաբերական ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պարաթիրեոիդ հորմոնի ազդեցության ուսումնասիրությանը նեյրոնների սինապտիկ գործընթացների վրա՝ օգտագործելով Պարկինսոնի հիվանդության փորձարարական մոդելը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են նեյրոնային հաղորդակցության մեխանիզմները, սինապտիկ փոխանցման առանձնահատկությունները և այն փոփոխությունները, որոնք առաջանում են նեյրոդեգեներատիվ գործընթացների զարգացման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլխուղեղի շարժողական համակարգի կարևոր կառույցների նեյրոնների գործունեությանը, սինապտիկ պլաստիկության փոփոխություններին և պարաթիրեոիդ հորմոնի հնարավոր նեյրոպաշտպանիչ ազդեցությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները, դրանց վերլուծությունն ու գիտական մեկնաբանությունը՝ գնահատելով հորմոնի ազդեցությունը նյարդաբանական խանգարումների զարգացման և ընթացքի վրա։ Քննարկվում են նաև Պարկինսոնի հիվանդության ախտածագման ժամանակ տեղի ունեցող բջջաբանական և ֆիզիոլոգիական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր կարգավորման ուղիները՝ նոր բուժական մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։ Գիրքը նախատեսված է նյարդաբանների, նեյրոֆիզիոլոգների, կենսաբանների, բժշկական հետազոտողների, ասպիրանտների, բժշկական բուհերի ուսանողների և բոլոր այն մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են նեյրոդեգեներատիվ հիվանդությունների, սինապտիկ ֆիզիոլոգիայի և փորձարարական բժշկության արդի հիմնախնդիրներով։