Հայ կանոնական (եկեղեցական) իրավունքի ձևավորումը և զարգացումը՝ IV-XII դարերում (պատմատեսական վերլուծություն)

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան հայ պատմագրության կարևոր երկու աղբյուրների՝ History of the House of Artsruni և Անանունի պատմական երկերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով պատմության և գրականության սահմանային բնույթը այդ ստեղծագործություններում։ Հետազոտության մեջ պատմագրական տեքստերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես փաստական տեղեկատվության կրողներ, այլև որպես գեղարվեստական ձևավորման տարրեր պարունակող կառուցվածքներ, որտեղ պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են պատկերավոր լեզվով, խորհրդանշական մտածողությամբ և գաղափարական մեկնաբանությամբ։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Թովմա Արծրունու պատմագրության մեջ նկատելի է բարձր ոճական մշակվածություն, էպիկական ընդգծվածություն և հերոսականության շեշտադրում, որտեղ պատմական անձինք հաճախ ներկայացվում են որպես բարոյական և քաղաքական իդեալների կրողներ։ Անանունի երկերում, հակառակը, ավելի ընդգծված է պարզ շարադրանքը, սակայն նույնիսկ այստեղ առկա են գեղարվեստականացման տարրեր՝ դիպաշարային կառուցվածք, դրամատիկ իրավիճակների ընդգծում և լեզվական արտահայտչական միջոցների կիրառություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական ժամանակի ընկալման առանձնահատկություններին, որտեղ իրադարձությունները հաճախ ներկայացվում են ոչ թե խիստ ժամանակագրական հաջորդականությամբ, այլ գաղափարական և իմաստային կապերով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ միջնադարյան հայ պատմագրությունը միաժամանակ կատարում է և՛ փաստագրական, և՛ գեղարվեստական գործառույթ, իսկ նշված հեղինակների երկերը հանդիսանում են այդ երկակիության վառ օրինակներ՝ ձևավորելով պատմության ընկալման յուրահատուկ գրական մոդել։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը Հայաստանի ազգային մատենագիտության կարևոր տեղեկատու հրատարակություններից է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է 2006–2010 թվականներին Հայաստանի Հանրապետությունում հրատարակված գրքային արտադրանքը։ Այն ընդգրկում է տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրքերի և գրքույկների մատենագիտական նկարագրությունները՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակաշրջանի գրահրատարակչական գործընթացների, թեմատիկ ուղղությունների և գիտամշակութային կյանքի մասին։ Հրատարակությունը Հայաստանի ազգային մատենագիտական հաշվառման համակարգի բաղկացուցիչ մասն է և նախատեսված է երկրի գրքային արտադրության վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման, համակարգման, պահպանման և հետագա օգտագործման համար։ Ներկայացված նյութերը ներառում են գիտության, կրթության, մշակույթի, պատմության, լեզվաբանության, գրականության, արվեստի, տնտեսագիտության, իրավագիտության, հասարակական և բնական գիտությունների, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ ոլորտների վերաբերյալ հրատարակություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել հրատարակությունների հեղինակներին, վերնագրերը, հրատարակման վայրն ու տարեթիվը, հրատարակչական տվյալները, էջաքանակը և այլ կարևոր մատենագիտական բնութագրեր։ Հատորի ընդգրկունությունը հնարավորություն է տալիս այն օգտագործել ոչ միայն առանձին գրքերի որոնման, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի հրատարակչական գործունեության ընդհանուր ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ համակարգված կերպով արտացոլում է ժամանակաշրջանի գրքային արտադրության թեմատիկ բազմազանությունը և թույլ է տալիս հետևել տարբեր գիտական, կրթական, մշակութային ու հասարակական ոլորտներում հրատարակչական ակտիվության ուղղություններին։ Նյութի դասակարգված կառուցվածքը հեշտացնում է անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնումը և հնարավորություն է տալիս հետազոտողներին արագ կողմնորոշվել համապատասխան ժամանակաշրջանի գրականության մեջ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրման, մատենագիտական տեղեկատուների կազմման, գիտական գրականության որոնման և տարբեր թեմաներով գրականության հավաքածուների ձևավորման համար։ Այն կարող է օգտագործվել որոշակի հեղինակի, հրատարակչության, գիտական ուղղության կամ թեմայի վերաբերյալ հրատարակությունների բացահայտման նպատակով, ինչպես նաև որոշակի ժամանակահատվածում հրատարակչական գործընթացների դինամիկան ուսումնասիրելու համար։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նաև ազգային գրքային ժառանգության հաշվառման և պահպանման անհրաժեշտությամբ, քանի որ ազգային մատենագիտությունը գրանցում և համակարգում է երկրի գրքային արտադրության վերաբերյալ տեղեկատվությունը՝ ապահովելով դրա հասանելիությունը հետագա սերունդների և հետազոտողների համար։ Այս առումով հրատարակությունը ունի ոչ միայն գրադարանային և տեղեկատվական, այլև պատմամշակութային նշանակություն։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել 2006–2010 թվականների Հայաստանի գիտական, կրթական և մշակութային կյանքի արտացոլումը գրքային արտադրության մեջ և պատկերացում կազմել այդ ժամանակաշրջանի հասարակական ու մտավոր հետաքրքրությունների մասին։ Հատորը կարող է օգտակար լինել գիտնականներին, դասախոսներին, ուսանողներին, մատենագետներին, գրադարանավարներին, հրատարակիչներին, պատմաբաններին, գրականագետներին և բոլոր այն հետազոտողներին, որոնց աշխատանքը պահանջում է տվյալ ժամանակահատվածում Հայաստանի Հանրապետությունում հրատարակված գրականության վերաբերյալ համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ներկայացնում է 2006–2010 թվականների Հայաստանի գրքային արտադրության համապարփակ մատենագիտական պատկերը՝ միավորելով տարբեր բնագավառների բազմաթիվ հրատարակությունների մասին տվյալներ և ապահովելով ազգային գրական ժառանգության հաշվառման, որոնման, ուսումնասիրման և պահպանման կարևոր տեղեկատվական հիմք։

Քաղաքագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1988–1994 թվականներին Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության զարգացման դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ դրա քաղաքական, ռազմական և հասարակական գործընթացների փոխկապակցվածության վերլուծությամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հակամարտության ձևավորման նախադրյալները, սկզբնական քաղաքական զարգացումները, ազգային շարժման ակտիվացումը, միջհամայնքային հարաբերությունների սրումը և հետագա ռազմական առճակատման վերածվելու գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1988 թվականից սկսված քաղաքական գործընթացներին, Խորհրդային Միության փլուզման պայմաններում տարածաշրջանում իշխանության և անվտանգության համակարգերի փոփոխությանը, ինչպես նաև Հայաստանի, Ադրբեջանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև հարաբերությունների աստիճանական սրմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ռազմական գործողությունների հիմնական փուլերը, ռազմաքաղաքական իրավիճակի փոփոխությունները, տարածքային վերահսկողության դինամիկան և հակամարտության մեջ ներգրավված կողմերի ռազմավարական նպատակները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև միջազգային միջնորդության ձևավորմանը և հակամարտության կարգավորման ուղղությամբ իրականացված առաջին դիվանագիտական նախաձեռնություններին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են քաղաքական պահանջները, անվտանգության խնդիրները, ռազմական զարգացումները և տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական գործոնները փոխազդել միմյանց հետ՝ ձևավորելով հակամարտության ընթացքը։ Ուսումնասիրվում են նաև բնակչության տեղաշարժերը, հումանիտար հետևանքները և պատերազմի ազդեցությունը տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական ու քաղաքական իրավիճակի վրա։ 1994 թվականին ռազմական գործողությունների դադարեցմանն ու հրադադարի հաստատմանը նախորդած գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հակամարտության այդ փուլի հիմնական արդյունքները և հետագա բանակցային գործընթացի ձևավորման նախադրյալները։ Աշխատանքը կարևոր է հակամարտությունների զարգացման մեխանիզմների, հետխորհրդային տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումների և Հարավային Կովկասի անվտանգության խնդիրների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը 1988–1994 թվականների իրադարձությունները դիտարկում է որպես փոխկապակցված քաղաքական և ռազմական գործընթացների ամբողջություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հակամարտության սրման հիմնական պատճառները, զարգացման փուլերը, ներգրավված դերակատարների գործողությունները և 1994 թվականի հրադադարով ձևավորված նոր իրավիճակի նախադրյալները։

Իրավաբանություն

Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները քրեական իրավունքի այն խումբն են, որոնք ուղղված են անձի կամ կազմակերպության գույքային իրավունքների խախտմանը՝ պատճառելով նյութական վնաս կամ զրկելով սեփականատիրոջը իր գույքից։ Այս հանցագործությունները համարվում են հասարակական վտանգավոր արարքներ, քանի որ խաթարում են տնտեսական հարաբերությունները, սեփականության պաշտպանությունը և հասարակական վստահությունը։ Դրանց հիմնական տեսակներն են գողությունը, կողոպուտը, ավազակությունը, խարդախությունը, յուրացումը, շորթումը և գույքի դիտավորյալ ոչնչացումը կամ վնասումը։ Գողությունը իրականացվում է գաղտնի կերպով ուրիշի գույքի ապօրինի վերցմամբ, իսկ կողոպուտը՝ բացահայտ ձևով։ Ավազակությունը առանձնանում է բռնության կամ դրա սպառնալիքի կիրառմամբ՝ գույք ձեռք բերելու նպատակով։ Խարդախությունը կապված է խաբեության կամ վստահության չարաշահման միջոցով գույք կամ իրավունքներ ձեռք բերելու հետ, իսկ յուրացումը տեղի է ունենում, երբ անձը իրեն վստահված գույքը ապօրինաբար յուրացնում է։ Շորթումը ենթադրում է սպառնալիքի միջոցով գույք կամ իրավունքներ պահանջելը։ Այս հանցագործությունների ծանրությունը գնահատվում է կախված պատճառված վնասի չափից, կիրառված միջոցներից և մեղավորության ձևից՝ դիտավորություն կամ անզգուշություն։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները լուրջ սոցիալական հետևանքներ ունեն, քանի որ վնասում են տնտեսական կայունությանը և նվազեցնում հասարակական վստահությունը իրավական համակարգի նկատմամբ։ Պետությունը դրանց դեմ պայքարում կիրառում է քրեական պատիժներ, կանխարգելիչ միջոցառումներ և իրավապահ մարմինների վերահսկողություն։ Այսպիսով, սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների կանխումը և պատժումը կարևոր նշանակություն ունեն հասարակական կարգի, տնտեսական անվտանգության և իրավական պետության կայացման համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի տարածքներում տարածված որոշ բուսատեսակների կենսաակտիվ միացությունների ուսումնասիրմանը՝ ներառելով դրանց անջատման, ֆիզիկաքիմիական բնութագրման, կենսաբժշկական հատկությունների հետազոտման և հալենային պատրաստուկների ստացման գործընթացները։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բուսական հումքի կենսաբանական ներուժի բացահայտման և այն գործնականորեն կիրառելի նյութերի ու պատրաստուկների վերածելու խնդիրը։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում բույսերի քիմիական բաղադրությանը, դրանցում պարունակվող կենսաակտիվ նյութերի հայտնաբերմանը և առանձնացմանը, ինչպես նաև ստացված միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Քննարկվում են կենսաակտիվ բաղադրիչների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունները և օրգանիզմի վրա դրսևորվող հատկությունները։ Կենսաբժշկական ուսումնասիրությունների միջոցով գնահատվում է առանձնացված նյութերի և բուսական պատրաստուկների հնարավոր կիրառական նշանակությունը՝ հաշվի առնելով դրանց կենսաբանական ակտիվությունը և բժշկակենսաբանական գործընթացների վրա ազդեցությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև հալենային պատրաստուկների ստացումը, որը հնարավորություն է տալիս բուսական հումքի ուսումնասիրված հատկությունները կապել դեղագործական կիրառության հետ։ Այս համատեքստում կարևորվում են հումքի ընտրությունը, կենսաակտիվ նյութերի արդյունավետ կորզումը, պատրաստուկների ստացման տեխնոլոգիական պայմանները և ստացված արտադրանքի որակի գնահատումը։ Հետազոտությունը միավորում է բուսաբանության, կենսաքիմիայի, ֆիզիկական և դեղագործական քիմիայի ու կենսաբժշկության մեթոդներն ու մոտեցումները՝ ստեղծելով համալիր պատկեր ուսումնասիրվող բույսերի կենսաբանական ներուժի վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի բուսական աշխարհի արժեքավոր տեսակների գիտական ուսումնասիրման և տեղական բուսական հումքի հնարավոր դեղագործական ներուժի բացահայտման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, դեղագետներին, դեղաբուսաբաններին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, բուսաբաններին, դեղագործական տեխնոլոգիայի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների տեսական գիտելիքների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը ֆիզիկական կուլտուրայի դասերի շրջանակում և ներկայացնում է մեթոդական մոտեցումների համակարգ, որոնք օգնում են ուսուցիչներին ոչ միայն զարգացնել աշակերտների շարժողական կարողությունները, այլ նաև ապահովել գիտելիքների գիտակցված յուրացում ֆիզիկական վարժությունների, առողջ ապրելակերպի, մարմնի զարգացման օրինաչափությունների և մարզական գործունեության հիմունքների վերաբերյալ։ Գրքում ընդգծվում է, որ ֆիզիկական կուլտուրայի դասը պետք է դիտարկվի ոչ միայն որպես գործնական շարժումների ուսուցման միջավայր, այլ նաև որպես կրթական հարթակ, որտեղ ձևավորվում են տեսական պատկերացումներ, քննադատական մտածողություն և ինքնուրույն վերլուծելու կարողություն առողջության պահպանման ու ֆիզիկական զարգացման հարցերում։ Ներկայացվում են տարբեր մեթոդներ՝ բացատրական-զրույցային, տեսողական նյութերի օգտագործում, պրոբլեմային ուսուցում, ինտեգրված առաջադրանքներ և ուսուցման աստիճանական կազմակերպում, որոնք նպաստում են նյութի ավելի խորքային ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին որպես ուղղորդողի և կազմակերպչի, որը պետք է կարողանա համադրել գործնական վարժությունները տեսական բացատրությունների հետ՝ ապահովելով ուսումնական գործընթացի ամբողջականություն։ Գրքում քննարկվում են նաև աշակերտների տարիքային առանձնահատկությունները, որոնց հիման վրա ընտրվում են ուսուցման ձևերն ու մեթոդները, ինչպես նաև գնահատման համակարգերը, որոնք թույլ են տալիս ստուգել ոչ միայն ֆիզիկական պատրաստվածությունը, այլ նաև տեսական գիտելիքների մակարդակը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ֆիզիկական կուլտուրայի դասավանդման ժամանակակից մոտեցում, որտեղ տեսական գիտելիքների ձևավորումը դիտարկվում է որպես առողջ և գիտակցված կենսակերպի հիմք։