Հայ լարային կվարտետը քսաներորդ դարի վերջին քառորդում

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է էլեկտրատեխնիկայի և ռադիոտեխնիկայի ոլորտներին վերաբերող հանձնարարական գրականության համակարգված ցանկ՝ նպատակ ունենալով աջակցել ուսանողներին, դասախոսներին, հետազոտողներին և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին համապատասխան մասնագիտական աղբյուրների ընտրության հարցում։ Նյութում ընդգրկված են հիմնարար տեսական աշխատություններ, դասագրքեր, ուսումնական ձեռնարկներ, տեղեկագրքեր և այլ մասնագիտական հրատարակություններ, որոնք լուսաբանում են էլեկտրական շղթաների, էլեկտրամագնիսական երևույթների, ռադիոսարքավորումների, ազդանշանների մշակման, էլեկտրոնային համակարգերի և կապի տեխնոլոգիաների հիմնական սկզբունքներն ու կիրառությունները։ Գրականության ցանկը կազմված է այնպես, որ հնարավորություն տա հետևողականորեն խորացնել գիտելիքները՝ սկսելով հիմունքներից և անցնելով առավել մասնագիտացված թեմաների ուսումնասիրությանը։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես ուսումնական և գիտահետազոտական աշխատանքների համար օգտակար կողմնորոշիչ՝ նպաստելով մասնագիտական գրականության արդյունավետ որոնմանը և համապատասխան աղբյուրների ընտրությանը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է սպառողական զամբյուղի վիճակագրական ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով՝ դրա կառուցվածքի, արժեքի, փոփոխությունների և բնակչության կենսամակարդակի հետ փոխկապակցվածության վերլուծությամբ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է սպառողական զամբյուղի նշանակությունը որպես բնակչության նվազագույն սպառողական կարիքների գնահատման և սոցիալ-տնտեսական վիճակի բնութագրման կարևոր վիճակագրական ցուցանիշ։ Վերլուծվում են զամբյուղի կազմը, դրա մեջ ներառվող սննդամթերքի և այլ անհրաժեշտ ապրանքների ու ծառայությունների խմբերը, դրանց սպառման ծավալներն ու արժեքային կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպառողական զամբյուղի արժեքի դինամիկային, գների փոփոխություններին և գնաճի ազդեցությանը դրա ընդհանուր արժեքի վրա։ Ուսումնասիրության միջոցով կարող են բացահայտվել տարբեր ժամանակաշրջաններում սպառողական ծախսերի կառուցվածքի փոփոխությունները և դրանց հնարավոր կապը բնակչության եկամուտների, գնողունակության և կենսամակարդակի փոփոխությունների հետ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում վիճակագրական մեթոդների կիրառմանը՝ տվյալների հավաքագրման, խմբավորման, համեմատության, դինամիկ շարքերի վերլուծության և հիմնական ցուցանիշների գնահատման նպատակով։ Քննության են առնվում նաև սպառողական զամբյուղի և նվազագույն սպառողական բյուջեի, աղքատության մակարդակի ու սոցիալական քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու Հայաստանում բնակչության հիմնական սպառողական կարիքների արժեքային փոփոխությունները, բացահայտելու դրանց վրա ազդող հիմնական տնտեսական գործոնները և ձևավորելու սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վիճակագրական գնահատման ամբողջական պատկեր։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ սոցիալական քաղաքականության, եկամուտների և կենսամակարդակի գնահատման, պետական ծրագրերի մշակման ու տնտեսական որոշումների հիմնավորման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, հետազոտողների, տնտեսագիտության ուսանողների և Հայաստանի բնակչության կենսամակարդակի ու սպառման կառուցվածքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի քաղաքագիտական մասնագիտական բառապաշարի իմաստային և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այդ միավորների հայերեն համարժեքների ընտրության, ձևավորման և գործածության լեզվաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գիտության, պետական կառավարման, միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական ինստիտուտների և հասարակական-քաղաքական գործընթացների նկարագրության մեջ կիրառվող տերմիններն են, որոնք դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին բառային միավորներ, այլև որպես որոշակի հասկացություններ արտահայտող մասնագիտական համակարգի բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես է տերմինի իմաստային կառուցվածքը կապված համապատասխան քաղաքական հասկացության բովանդակության հետ և ինչ խնդիրներ են առաջանում այն հայերեն փոխանցելիս։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տերմինի նշանակության, հասկացական կառուցվածքի և լեզվական ձևի փոխհարաբերության վրա։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հանդիպում են ինչպես ընդհանուր լեզվից մասնագիտական նշանակություն ձեռք բերած բառեր, այնպես էլ բացառապես մասնագիտական ոլորտում կիրառվող միավորներ, բառակապակցություններ, հապավումներ և բազմաբաղադրիչ անվանումներ։ Ընդհանուր գործածական բառը մասնագիտական համատեքստում կարող է ստանալ ավելի նեղ և հստակ սահմանված իմաստ, ինչի պատճառով դրա բառարանային սովորական թարգմանությունը միշտ չէ, որ կարող է ծառայել որպես ճշգրիտ մասնագիտական համարժեք։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անգլերեն միևնույն բառը տարբեր քաղաքական կամ իրավական համատեքստերում արտահայտում է միմյանցից տարբերվող հասկացություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստությանը։ Քաղաքագիտական տերմինների մի մասը կարող է ունենալ մի քանի փոխկապակցված նշանակություն, որոնցից յուրաքանչյուրի հայերեն փոխանցումը պահանջում է համատեքստի և տվյալ գիտակարգում ընդունված հասկացական սահմանների հաշվառում։ Ուստի համարժեքի ընտրությունը չի կարող հիմնվել միայն բառային արտաքին համապատասխանության վրա։ Անհրաժեշտ է պարզել սկզբնաղբյուրային միավորի իմաստը տվյալ տեքստում, դրա հարաբերությունը հարակից հասկացությունների հետ և այն գործառույթը, որը տվյալ տերմինը կատարում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բառային թարգմանությունը տերմինաբանական համարժեքությունից։ Քննության են առնվում նաև հոմանիշության և տերմինաբանական տարբերակների խնդիրները։ Անգլերեն քաղաքագիտական խոսույթում նույն կամ մոտ հասկացությունները երբեմն արտահայտվում են տարբեր լեզվական միավորներով, սակայն դրանց միջև կարող են գոյություն ունենալ ոճական, իմաստային կամ գործառական տարբերություններ։ Հայերենում դրանց համար մեկ ընդհանուր համարժեքի օգտագործումը կարող է վերացնել այդ տարբերությունները, մինչդեռ յուրաքանչյուր անգլերեն ձևի համար մեխանիկորեն առանձին հայերեն տարբերակ ստեղծելը կարող է անհարկի ծանրաբեռնել տերմինաբանական համակարգը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է այնպիսի լուծումների որոնումը, որոնք միաժամանակ ապահովում են իմաստային ճշգրտություն, լեզվական բնականություն և տերմինաբանական հետևողականություն։ Ուսումնասիրվում է քաղաքագիտական տերմինների կառուցվածքային կազմությունը։ Անգլերենում մասնագիտական անվանումները կարող են կազմվել ածանցման, բառաբարդման, բառերի իմաստային մասնագիտացման, հապավումների և բազմաբաղադրիչ կապակցությունների միջոցով։ Հատկապես տարածված են գոյականական խմբերը, որոնցում մի քանի բաղադրիչ միասին ձևավորում են մեկ մասնագիտական հասկացություն։ Նման կառույցների հայերեն փոխանցման ժամանակ անհրաժեշտ է ոչ միայն թարգմանել առանձին բաղադրիչները, այլև վերակառուցել նրանց իմաստային հարաբերությունները հայերենի քերականական և բառակազմական օրինաչափություններին համապատասխան։ Բառացի կառուցվածքային պատճենումը որոշ դեպքերում կարող է ստեղծել հայերենի համար ոչ բնական կամ իմաստային առումով անորոշ ձևակերպումներ։ Այդ պատճառով կարևորվում է կառուցվածքային վերափոխման հնարավորությունը՝ պահպանելով սկզբնական հասկացության բովանդակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում տերմինների ձևավորման բառակազմական միջոցներին։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հաճախ հանդիպող ածանցները և բաղադրիչները կարող են արտահայտել գաղափարախոսություն, քաղաքական ուղղություն, գործընթաց, համակարգ, գործողություն, անձի կամ հաստատության կարգավիճակ։ Դրանց հայերեն համապատասխանեցումը պահանջում է հայերենի սեփական բառակազմական հնարավորությունների նպատակային օգտագործում։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է ստեղծել լիարժեք հայերեն կազմություն, իսկ այլ դեպքերում միջազգային տերմինի փոխառությունը կարող է արդեն հաստատված լինել մասնագիտական լեզվում։ Հետևաբար քննարկվում է փոխառության և սեփական լեզվական միջոցներով տերմինաստեղծման հարաբերակցությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է միջազգային տերմինաբանության ազդեցության գնահատումը։ Քաղաքագիտությունը սերտորեն կապված է միջազգային գիտական հաղորդակցության հետ, և բազմաթիվ հասկացություններ տարբեր լեզուներում շրջանառվում են ընդհանուր կամ մոտ ձևերով։ Այնուամենայնիվ միջազգային բնույթը ինքնին չի նշանակում, որ օտարալեզու ձևը պետք է առանց փոփոխության ներմուծվի հայերեն։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել արդեն գոյություն ունեցող հայկական տերմինաբանական ավանդույթը, բառի հասկանալիությունը, համակարգային համապատասխանությունը և մասնագիտական կիրառության կայունությունը։ Առանձին դեպքերում փոխառված և հայերեն կազմված տարբերակները կարող են զուգահեռ գործածվել, ինչը առաջացնում է տերմինաբանական տարբերակայնության խնդիր։ Առանձին ուղղություն է անհամարժեք կամ մասնակի համարժեք բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Անգլալեզու քաղաքական մշակույթում և պետական համակարգերում ձևավորված որոշ հասկացություններ կարող են չունենալ ամբողջովին նույնական երևույթ հայկական իրականության կամ հայերեն տերմինաբանական ավանդույթի մեջ։ Այդպիսի դեպքերում ուղղակի բառային համապատասխանությունը կարող է չարտահայտել սկզբնական հասկացության ամբողջ բովանդակությունը։ Հնարավոր լուծումներն են նկարագրական փոխանցումը, իմաստային մոտավոր համարժեքի կիրառումը, նոր տերմինի ստեղծումը կամ անհրաժեշտության դեպքում փոխառությունը։ Յուրաքանչյուր տարբերակի նպատակահարմարությունը գնահատվում է տվյալ հասկացության բովանդակության, գործածության հաճախականության և մասնագիտական հաղորդակցության պահանջների տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև քաղաքական և պետական համակարգերի տարբերության ազդեցությունը թարգմանության վրա։ Նույնանման անվանումներ ունեցող ինստիտուտները տարբեր երկրներում կարող են ունենալ տարբեր իրավասություններ և գործառույթներ, իսկ արտաքուստ նման տերմինները՝ տարբեր հասկացական ընդգրկում։ Հետևաբար հաստատությունների, պաշտոնների, կառավարման մեխանիզմների և քաղաքական գործընթացների անվանումների թարգմանության ժամանակ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ոչ միայն բառի լեզվական ձևը, այլև համապատասխան իրականության բովանդակությունը։ Այս սկզբունքը թույլ է տալիս խուսափել այն իրավիճակից, երբ հայերեն համարժեքը ընթերցողի մոտ ստեղծում է տվյալ հասկացության վերաբերյալ սխալ կամ չափազանց պարզեցված պատկերացում։ Հետազոտության շրջանակում նշանակալի տեղ կարող է զբաղեցնել համատեքստային վերլուծությունը։ Միևնույն տերմինի գործածությունը գիտական աշխատություններում, լրատվական նյութերում, պաշտոնական փաստաթղթերում և քաղաքական հրապարակախոսության մեջ կարող է որոշակիորեն տարբերվել։ Գիտական տեքստում առավել կարևոր է հասկացական ճշգրտությունը, պաշտոնական փաստաթղթում՝ տերմինաբանական միասնականությունը, իսկ լրատվական խոսքում հաճախ առաջնային է նաև հասկանալիությունն ավելի լայն լսարանի համար։ Այդ տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքանով է հնարավոր ստեղծել մեկ միասնական հայերեն համարժեք և երբ է անհրաժեշտ ընտրությունը պայմանավորել գործածության ոլորտով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նորաբանություններին։ Քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, միջազգային հարաբերությունների զարգացումը, կառավարման նոր մեխանիզմների առաջացումը և հասարակական գործընթացների վերափոխումը շարունակաբար ստեղծում են նոր հասկացություններ և դրանց անվանումներ։ Անգլերենը միջազգային քաղաքական ու գիտական հաղորդակցության կարևոր լեզուներից լինելու պատճառով նոր տերմինների տարածման նշանակալի աղբյուր է։ Դրանց հայերեն փոխանցման ժամանակ առաջանում է արագության և համակարգայնության խնդիր. նոր հասկացությունը հաճախ անհրաժեշտ է անվանել մինչև միասնական տերմինաբանական տարբերակի վերջնական հաստատումը։ Արդյունքում կարող են շրջանառության մեջ մտնել միևնույն տերմինի մի քանի հայերեն տարբերակներ։ Նման դեպքերի ուսումնասիրությունը կարևոր է տերմինաբանական կարգավորման և միասնականացման համար։ Կարևոր ուղղություն է տերմինաբանական բառարանների և մասնագիտական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Անգլերեն միավորների և դրանց հայերեն տարբերակների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կայունացած համարժեքները, տարբերակային ձևերը, ոչ ճշգրիտ փոխանցումները և տերմինաբանական բացերը։ Բառարանային տվյալները կարող են համադրվել իրական տեքստային գործածության հետ, քանի որ բառարանում առաջարկված համարժեքը միշտ չէ, որ համապատասխանում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ առավել տարածված տարբերակին։ Այս պատճառով տերմինաբանական ուսումնասիրության համար կարևոր են գիտական հրապարակումները, պաշտոնական փաստաթղթերը, թարգմանական նյութերը և մասնագիտական խոսույթի այլ օրինակներ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է տերմինի՝ որպես լեզվական և հասկացական միավորի բնույթի ուսումնասիրության հետ։ Քաղաքագիտական տերմինը միաժամանակ պատկանում է լեզվի բառապաշարին և որոշակի գիտական հասկացությունների համակարգին, ուստի դրա լիարժեք ուսումնասիրությունը պահանջում է լեզվաբանական և ոլորտային մոտեցումների համադրում։ Իմաստային կառուցվածքի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տերմինի որ բաղադրիչներն են առանցքային համարժեքի ընտրության համար և որ տարբերությունները կարող են պայմանավորված լինել երկու լեզուների կառուցվածքով կամ համապատասխան քաղաքական մշակույթների առանձնահատկություններով։ Գործնական նշանակությունը պայմանավորված է անգլերենից հայերեն քաղաքագիտական գրականության թարգմանության որակի բարձրացման, մասնագիտական բառարանների կազմման և հայկական քաղաքագիտական տերմինաբանության համակարգման անհրաժեշտությամբ։ Հետևողական և ճշգրիտ տերմինաբանությունը կարևոր է գիտական հաղորդակցության, կրթական նյութերի, պաշտոնական թարգմանությունների և մասնագիտական տեղեկատվության տարածման համար։ Համարժեքների գիտականորեն հիմնավորված ընտրությունը կարող է նվազեցնել տերմինների բազմիմաստ կամ հակասական գործածությունը և նպաստել հայերենի մասնագիտական բառապաշարի զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է քաղաքագիտական տերմինաբանության իմաստային, կառուցվածքային և թարգմանական խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ համադրելով բառագիտության, իմաստաբանության, տերմինագիտության և թարգմանագիտության մեթոդները։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, թարգմանագետների, տերմինաբանների, քաղաքագիտական տեքստերի թարգմանիչների, բառարանագիրների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության, ագրոնոմիայի, հողաշինարարության և ագրոէկոլոգիայի ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար։ Նյութում մանրամասն բացատրվում են հողի կառուցվածքը, կազմը և հատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը մշակաբույսերի աճի և բերքատվության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հողի բերրիության ձևավորման գործոններին՝ օրգանական նյութեր, հանքային կազմ, ջրային և օդային ռեժիմներ, ինչպես նաև դրանց պահպանման և բարելավման միջոցներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև երկրագործության հիմնական ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ հողի մշակություն, ցանքաշրջանառություն, պարարտացում, ոռոգում և հողի պահպանություն։ Նյութը ընդգրկում է նաև հողերի էրոզիայի դեմ պայքարի, դեգրադացիայի կանխարգելման և կայուն օգտագործման սկզբունքները՝ շեշտադրելով էկոլոգիական մոտեցումների կարևորությունը։ Բացի այդ, քննարկվում են տարբեր մշակաբույսերի աճեցման պայմանները և դրանց համապատասխան ագրոտեխնիկական պահանջները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է հողագիտության գիտական հիմքերը և երկրագործության գործնական մեթոդները՝ ապահովելով գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետ կազմակերպման ամբողջական պատկերացում։

Այլ առարկաներ

Հանձնարարական գրականության ցանկ՝ կոմունիստական դաստիարակության վերաբերյալ Հրատ.՝ ՀՍՍՀ կուլտուրայի մինիստրություն ; Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մատենագիտության և ինֆորմացիայի բաժին, Երևան, 1975, 28 էջ [src=123456789/7408] [dspace.nla.am]

Կենսաբանություն

Научное исследование посвящено выделению пептида аргинилфенилаланина из тканей гипоталамуса человека и изучению некоторых аспектов его биологической активности; в работе рассматриваются методы экстракции, очистки и идентификации нейропептида, а также его химическая структура и особенности взаимодействия с биологическими системами; значительное внимание уделяется экспериментальной оценке влияния данного соединения на регуляцию нейроэндокринных процессов, включая возможное участие в модуляции гормональной секреции и нейромедиаторной активности, а также анализу его физиологической роли в центральной нервной системе; исследование имеет значение для понимания механизмов пептидной регуляции в гипоталамических структурах мозга.