Հայաստանի Հանրապետության արտահանման ներուժի ընդլայնման հիմնախնդիրները

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ձեռնարկատիրության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը լեռնամետալուրգիական արդյունաբերության ոլորտում՝ ընդգծելով ոլորտի կառուցվածքային, տնտեսական և կազմակերպչական գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է լեռնամետալուրգիական ձեռնարկությունների զարգացման պատմական նախադրյալները, անցումային տնտեսության պայմաններում դրանց վերափոխման գործընթացները և շուկայական հարաբերությունների ձևավորման ազդեցությունը ոլորտի վրա։ Գրքում դիտարկվում են ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական ձևերը՝ արտադրական կազմակերպում, ներդրումային քաղաքականություն, կառավարման մոդելներ և մրցակցային ռազմավարություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքային բազայի օգտագործման արդյունավետությանը, արտադրական տեխնոլոգիաների արդիականացմանը, արտահանման ներուժին և միջազգային շուկաներում մրցունակության բարձրացման խնդիրներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ոլորտի զարգացման վրա ազդող արտաքին և ներքին գործոնները՝ ներառյալ պետական կարգավորումը, հարկային քաղաքականությունը, ներդրումային միջավայրը և ենթակառուցվածքային սահմանափակումները։ Աշխատությունը ներկայացնում է ձեռնարկատիրության զարգացման հնարավոր ուղիներ՝ ուղղված արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, նորարարական մոտեցումների ներդրմանը և ոլորտի կայուն աճի ապահովմանը։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, արդյունաբերության մասնագետների, ձեռնարկատերերի և պետական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հարանունների կիրառությունը XX դարի հայ պոեզիայում՝ ընդգծելով դրանց լեզվաոճական և գեղարվեստական գործառույթները բանաստեղծական խոսքում։ Նշվում է, որ հարանունները՝ իմաստով մոտ կամ հնչյունական նմանություն ունեցող բառային զույգերը, պոեզիայում ծառայում են որպես արտահայտչական կարևոր միջոց՝ ստեղծելով իմաստային լարվածություն, հնչյունային խաղ և բազմիմաստության դաշտ։ Վերլուծվում է, որ XX դարի հայ պոեզիայում, հատկապես մոդեռնիստական և հետմոդեռնիստական ուղղությունների շրջանակում, հարանունային զույգերի կիրառությունը հաճախ նպաստում է տեքստի ներքին հակադրությունների ընդգծմանը, զգացմունքային խորացմանը և ասոցիատիվ մտածողության ակտիվացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հնչյունական նմանության և իմաստային տարբերության փոխազդեցությանը, որը ստեղծում է պոետիկ երկիմաստություն և ուժեղացնում խոսքի երաժշտականությունը։ Նշվում է նաև, որ հարանունները հաճախ օգտագործվում են որպես ոճական հակադրության և սեմանտիկ խաղի միջոց՝ հնարավորություն տալով հեղինակներին ընդլայնել լեզվի արտահայտչական սահմանները և կառուցել բազմաշերտ պատկերային համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հարանունների կիրառությունը XX դարի հայ պոեզիայում կարևոր դեր ունի գեղարվեստական խոսքի ռիթմիկ, իմաստային և պատկերային հարստացման գործընթացում՝ նպաստելով բանաստեղծական լեզվի զարգացմանը և նորարարական որոնումներին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է ռազմավարական պլանավորման գործընթացում առաջացող խոչընդոտների հաղթահարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ կիրառելով հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգի (Balanced Scorecard) մոտեցումը սոցիալական ապահովության ոլորտի օրինակով։ Նյութում վերլուծվում են ռազմավարական կառավարման ընթացքում հանդիպող հիմնական խնդիրները՝ նպատակների ոչ հստակ սահմանում, ռեսուրսների անարդյունավետ բաշխում, կատարողականի գնահատման դժվարություններ և կառավարման տարբեր մակարդակների միջև համակարգման պակաս։ Աշխատությունը ներկայացնում է հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգի տեսական հիմքերը և դրա կիրառման հնարավորությունները սոցիալական ապահովության կառույցներում՝ ռազմավարական նպատակները չափելի ցուցանիշների վերածելու, գործունեության արդյունքները գնահատելու և կառավարման արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Քննարկվում են ֆինանսական, կազմակերպական, շահառուների բավարարվածության և ներքին գործընթացների գնահատման ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց դերը որոշումների կայացման և երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարությունների իրականացման գործում։ Նյութը կարևոր է պետական կառավարման, սոցիալական քաղաքականության և ռազմավարական կառավարման ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով սոցիալական ապահովության համակարգի արդյունավետության և հաշվետվողականության բարձրացմանը։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հոգևոր-մշակութային կրթական կենտրոնների երաժշտական ժառանգության և անհատ ստեղծագործական գործիչների ներդրման վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով Համբարձում Չերչյան-ի գործունեության և Արմաշի դպրեվանքի երաժշտական ավանդույթների փոխկապակցվածության վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են եկեղեցական երաժշտության զարգացման պատմական ընթացքը, դպրեվանքային ուսուցման համակարգը և հոգևոր երգեցողության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական կրթության մեթոդներին, վանական միջավայրում ձևավորված կատարողական ավանդույթներին և դրանց ազդեցությանը հայկական հոգևոր երաժշտության ընդհանուր զարգացման վրա։ Քննարկվում է նաև անհատ կատարողների և ուսուցիչների դերը երգեցողության դպրոցների պահպանման ու փոխանցման գործընթացում՝ ընդգծելով երաժշտական ավանդույթի շարունակականության և նորարարության միջև հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարևորում է Արմաշի դպրեվանքի ներդրումը հայկական հոգևոր երաժշտական մշակույթի ձևավորման և տարածման գործում։

Այլ առարկաներ

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները 1986–1990 թվականներին և մինչև 2000 թվականը (այսինքն՝ 12-րդ հնգամյա պլանի և հետագա անցումային շրջանի համատեքստում) ձևավորվել են Խորհրդային Միության վերջին փուլում սկսված գիտատեխնիկական առաջընթացի, տեղեկատվականացման միտումների և գրադարանային համակարգի արդիականացման պահանջների ազդեցությամբ։ Այդ շրջանում գրադարանի գլխավոր ռազմավարական ուղղություններից մեկը համարվել է գրքային ֆոնդերի համալրումն ու համակարգված պահպանումը, մասնավորապես՝ հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության ամբողջական հավաքագրումը, ինչպես նաև հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների պահպանությունը հատուկ պահոցներում։ Կարևոր ուղղություն էր նաև մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության զարգացումը, կատալոգների համակարգման բարելավումը և միասնական տեղեկատու-տեղեկատվական համակարգի ստեղծման փորձերը, որոնք պետք է հեշտացնեին գիտական և կրթական ոլորտների համար տեղեկատվության հասանելիությունը։ 1986–1990 թվականներին առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում գրադարանի նյութատեխնիկական բազայի արդիականացմանը, ընթերցասրահների ընդլայնմանը, ծառայությունների որակի բարձրացմանը և օգտվողների թվի աճին համապատասխան աշխատանքների կազմակերպմանը։ Միաժամանակ սկսվում էին առաջին քայլերը գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման ուղղությամբ՝ փորձելով ներդնել հաշվառման և կատալոգավորման նոր տեխնիկական միջոցներ, որոնք հետագայում պետք է հիմք դառնային թվային համակարգերի զարգացման համար։ Մինչև 2000 թվականը, արդեն հետխորհրդային շրջանում, գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները վերափոխվեցին՝ պայմանավորված քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններով․ առաջնային դարձավ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը, էլեկտրոնային կատալոգների ստեղծումը, միջազգային գրադարանային ցանցերին ինտեգրումը և տեղեկատվական փոխանակման ընդլայնումը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Արցախի ճարտարապետական դպրոցի ուսումնասիրությանը՝ որպես հայկական պաշտամունքային ճարտարապետության կարևորագույն ուղղություններից մեկի։ Վերլուծվում են Արցախի տարածքում ձևավորված եկեղեցական և վանական համալիրների կառուցվածքային, գեղարվեստական և ոճական առանձնահատկությունները, դրանց տեղը հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ընդհանուր համակարգում։ Ուսումնասիրվում են շինարարական լուծումները, հորինվածքային սկզբունքները, քանդակային և դեկորատիվ տարրերը, ինչպես նաև բնական միջավայրի ազդեցությունը ճարտարապետական կերպարի ձևավորման վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում է Արցախի ճարտարապետական դպրոցի զարգացման ընթացքը, դրա կապը հայկական միջնադարյան ճարտարապետության այլ կենտրոնների հետ և նշանակությունը ազգային մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է հայկական պաշտամունքային ճարտարապետության բազմազանության, պատմական ժառանգության և գեղարվեստական արժեքների առավել ամբողջական ընկալմանը։