Հայաստանի Հանրապետության վարելահողերի կադաստրային գնահատումը և հողօգտագործման արդյունավետության տնտեսական կարգավորման խնդիրները

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է վերջավոր դաշտերի վրա անվերածելի, նորմալ և տեղադրության բազմանդամների կառուցման տեսական հիմքերի և գործնական մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են վերջավոր դաշտերի հանրահաշվական հատկությունները, բազմանդամների դասակարգման սկզբունքները և դրանց կառուցման ալգորիթմական մոտեցումները։ Քննարկվում են անվերածելի և նորմալ բազմանդամների ստացման մեթոդները, դրանց մաթեմատիկական բնութագրերը, ինչպես նաև տեղադրության բազմանդամների կառուցման առանձնահատկություններն ու կիրառական նշանակությունը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև հաշվարկային մեթոդներին, ալգորիթմների արդյունավետության գնահատմանը և վերջավոր դաշտերի վրա հիմնված խնդիրների լուծմանը, որոնք լայն կիրառություն ունեն ծածկագրության, կոդավորման տեսության, տեղեկատվական անվտանգության և հաշվողական մաթեմատիկայի ոլորտներում։ Գիրքը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, ինֆորմատիկայի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է XII–XIII դարերի հայկական ճարտարապետական հուշարձանների զարդաքանդակային արվեստին, որտեղ վերլուծվում են միջնադարյան եկեղեցիների, վանական համալիրների և աշխարհիկ շինությունների ճակատների ու ներքին հարդարանքի վրա կիրառված դեկորատիվ մոտիվները, դրանց խորհրդանշական իմաստները և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քարի վրա փորագրված բուսական, կենդանական, երկրաչափական և խաչային հորինվածքներին, ինչպես նաև պատկերային կոմպոզիցիաներին, որոնք ոչ միայն գեղագիտական նպատակ են ունեցել, այլև կրոնական ու գաղափարական բովանդակություն են փոխանցել՝ կապված քրիստոնեական աշխարհայացքի, պաշտպանական խորհրդանիշների և իշխանական պատվիրակությունների հետ։ XII–XIII դարերը համարվում են հայկական ճարտարապետության ծաղկման շրջան, երբ ձևավորվում են տարածաշրջանային տարբեր դպրոցներ՝ Անիի, Լոռու, Սյունիքի և Վասպուրականի ճարտարապետական ավանդույթներով, որոնցում զարդաքանդակն առանձնանում է բարձր վարպետությամբ, մանրամասն մշակմամբ և համադրությամբ ընդհանուր ճարտարապետական կառուցվածքի հետ։ Հետազոտության մեջ նաև դիտարկվում է քարագործության տեխնիկան, վարպետների արվեստանոցների գործունեությունը և տարածաշրջանային ազդեցությունները՝ ներառյալ բյուզանդական և մերձավորարևելյան արվեստի տարրերի ներգործությունը հայկական միջնադարյան արվեստի վրա։ Այս ամենը թույլ է տալիս վերականգնել ոչ միայն գեղարվեստական զարգացումների պատկերը, այլ նաև միջնադարյան Հայաստանի մշակութային և հոգևոր կյանքը՝ որպես ամբողջական համակարգ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1921 թվականներին Վանանդի (Կարսի) և Շիրակի նահանգներում թուրքական բանակի գործողությունների և դրանց հետևանքով խաղաղ բնակչության կրած կորուստների պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական իրադրությունը, հայ-թուրքական պատերազմի ընթացքը, տարածաշրջանում ռազմական ուժերի տեղաշարժերը և բնակավայրերի նկատմամբ իրականացված գործողությունների հետևանքները։ Վերլուծվում են բնակչության նկատմամբ բռնությունների, սպանությունների, տեղահանությունների, գերեվարումների, կողոպուտների և բնակավայրերի ավերման վերաբերյալ պատմական վկայություններն ու փաստաթղթերը՝ առանց բռնության մանրամասն նկարագրությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրադարձությունների ժամանակագրության վերականգնմանը, տուժած բնակավայրերի աշխարհագրական ընդգրկմանը, մարդկային և նյութական կորուստների գնահատման խնդիրներին, ինչպես նաև տարբեր աղբյուրներում ներկայացված տվյալների համադրմանը։ Դիտարկվում են արխիվային փաստաթղթերի, պաշտոնական հաղորդագրությունների, ժամանակակիցների վկայությունների, մամուլի նյութերի և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրությունների օգտագործման հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Քննարկվում են նաև ռազմական գործողությունների ազդեցությունը տարածաշրջանի ժողովրդագրական վիճակի, բնակչության տեղաշարժերի, տնտեսական կյանքի և հասարակական հարաբերությունների վրա։ Կարևորվում է աղբյուրների քննադատական ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր փաստաթղթերում զոհերի թվի, առանձին իրադարձությունների հանգամանքների և դրանց գնահատականների վերաբերյալ տվյալները կարող են տարբերվել։ Անդրադարձ է կատարվում ուսումնասիրվող դեպքերի տեղին Հայաստանի և տարածաշրջանի XX դարի սկզբի պատմության համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ռազմական պատմության, աղբյուրագիտության, ցեղասպանագիտության և հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բանկի ֆինանսական արդյունքների, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության, եկամտաբերության, իրացվելիության, ֆինանսական կայունության և ռիսկերի գնահատման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ֆինանսական և տնտեսական ցուցանիշների համակարգի ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է համակողմանիորեն գնահատել բանկի գործունեությունը և համեմատել տարբեր ժամանակաշրջաններում կամ տարբեր բանկերում արձանագրված արդյունքները։ Քննության են առնվում ակտիվների և սեփական կապիտալի եկամտաբերությունը, տոկոսային եկամուտներն ու ծախսերը, շահույթի ձևավորման աղբյուրները, ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, կապիտալի բավարարությունը, իրացվելիության մակարդակը և բանկային գործունեությանը բնորոշ հիմնական ռիսկերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արդյունավետության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների բացահայտմանը՝ ներառելով կառավարման որակը, ֆինանսական ռեսուրսների տեղաբաշխումը, վարկային և ավանդային քաղաքականությունը, գործառնական ծախսերը, մրցակցային միջավայրը և ընդհանուր տնտեսական պայմանները։ Ուսումնասիրվում են նաև բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման ավանդական ֆինանսական գործակիցները և համալիր վերլուծության հնարավորությունները՝ առանձին ցուցանիշների սահմանափակումները հաղթահարելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել առևտրային բանկերի հիմնական ֆինանսական ցուցանիշները՝ բացահայտելով դրանց զարգացման միտումները, արդյունավետության տարբերությունները և ֆինանսական արդյունքների վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի շահութաբերության և ռիսկայնության միջև փոխկապակցվածության գնահատումը, քանի որ բարձր ֆինանսական արդյունքների ապահովումը պետք է դիտարկել բանկի կայունության և ստանձնած ռիսկերի համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանկային կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ակտիվների ու պարտավորությունների կառուցվածքի բարելավման, ծախսերի օպտիմալացման և ֆինանսական վերահսկողության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններին։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ֆինանսների ու բանկային գործի համար՝ նպաստելով առևտրային բանկերի գործունեության գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և կառավարման որոշումների համար անհրաժեշտ վերլուծական հիմքի ձևավորմանը։

Այլ առարկաներ

Այս պատմաճարտարապետական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արաք քաղաքի պատմական հատվածի և հուշարձանների հորինվածքային առանձնահատկությունների վերլուծությանը Ղաջարական ժամանակաշրջանում (1796–1925 թթ.)։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է քաղաքի քաղաքաշինական կառուցվածքի ձևավորման պատմական ընթացքը, տարածական կազմակերպման սկզբունքները և ճարտարապետական միջավայրի էվոլյուցիան տվյալ ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական պայմանների համատեքստում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Ղաջարական Իրանի ճարտարապետական դպրոցի ազդեցությունը Արաք քաղաքի քաղաքային հյուսվածքի, բնակելի և հասարակական շենքերի, կրոնական կառույցների և ինժեներական ենթակառուցվածքների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հուշարձանների հորինվածքային լուծումներին՝ ծավալատարածական կազմակերպմանը, դեկորատիվ համակարգին, շինարարական տեխնիկաներին և տեղական ավանդույթների ու պարսկական ճարտարապետական տարրերի համադրմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև քաղաքային տարածքի փոխակերպումները՝ տնտեսական, վարչական և մշակութային գործոնների ազդեցությամբ, ինչպես նաև ժառանգության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության և իրանագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով Ղաջարական շրջանի քաղաքային մշակույթի ավելի խորքային ընկալմանը։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արգենտինայում և Բրազիլիայում ձևավորված ու զարգացած հայկական մամուլի պատմության, բովանդակության, դերակատարության և համայնքային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը հայկական սփյուռքի տպագիր մշակութային ժառանգությունը դիտարկում է որպես հայ համայնքների հասարակական, ազգային, մշակութային և քաղաքական կյանքի կարևոր բաղադրիչ։ Արգենտինան և Բրազիլիան Հարավային Ամերիկայի այն երկրներից են, որտեղ ձևավորվել են կազմակերպված հայկական համայնքներ և զարգացել հայկական տպագրական գործունեություն։ Մատենագիտական ուսումնասիրությունների համաձայն՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում Արգենտինայում հրատարակվել է շուրջ 100, իսկ Բրազիլիայում՝ մոտ 15 հայկական պարբերական, ինչը վկայում է տարածաշրջանում հայկական մամուլի նշանակալի ավանդույթի մասին։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այդ պարբերականների ստեղծման պատմական նախադրյալները, հրատարակման վայրերը, պարբերականության ձևերը, լեզվական առանձնահատկությունները, խմբագրական ուղղությունները և ընթերցողական շրջանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլի դերին՝ որպես հայ համայնքների ներքին հաղորդակցության, ազգային ինքնության պահպանման և սերունդների միջև մշակութային կապի ապահովման միջոցի։ Պարբերականները ոչ միայն տարածել են նորություններ և հասարակական-քաղաքական տեղեկություններ, այլև անդրադարձել են կրթությանը, եկեղեցական կյանքին, մշակույթին, գրականությանը, համայնքային կազմակերպությունների գործունեությանը, Հայաստանի և սփյուռքի իրադարձություններին ու ազգային խնդիրներին։ Արգենտինայի հայկական մամուլի կարևորության մասին վկայում է նաև այն, որ երկրի հայկական համայնքում մամուլը զարգացել է կրթական, եկեղեցական և հասարակական կառույցների կողքին՝ դառնալով համայնքային կյանքի կազմակերպման կարևոր գործիք։ Ժամանակակից շրջանում Արգենտինայի հիմնական հայկական թերթերից են Diario Armenia-ն և Sardarabad-ը, ինչպես նաև գործում են առցանց լրատվական հարթակներ։ Բրազիլիայի դեպքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում հատկապես Սան Պաուլուի հայկական մամուլի պատմությունը, որի վերաբերյալ առանձին ուսումնասիրություններ անդրադառնում են 1940-1970-ական թվականների մամուլի գործունեությանը և դրա հասարակական նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև մամուլի կապը հայկական կուսակցությունների, բարեգործական և մշակութային կազմակերպությունների, եկեղեցական կառույցների ու համայնքային միությունների հետ։ Այդ համատեքստում պարբերականները կարող էին հանդես գալ տարբեր գաղափարական և հասարակական դիրքորոշումների արտահայտման հարթակների դերում՝ արտացոլելով սփյուռքահայ համայնքների ներքին բազմազանությունը։ Կարևոր է նաև մամուլի միջոցով Հայաստանի հետ կապի պահպանման խնդիրը․ պարբերականները տեղեկություններ են փոխանցել Հայաստանի քաղաքական, հասարակական և մշակութային կյանքի մասին և միաժամանակ արտահայտել Սփյուռքի վերաբերմունքը համազգային նշանակության իրադարձությունների նկատմամբ։ Հայկական մամուլի ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև որպես պատմական սկզբնաղբյուր, քանի որ պարբերականների էջերում պահպանվել են համայնքային կյանքի, կազմակերպությունների գործունեության, անհատների, միջոցառումների, կրթական հաստատությունների և հասարակական գործընթացների վերաբերյալ բազմաթիվ տեղեկություններ։ Արգենտինայի և Բրազիլիայի հայկական մամուլի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու նաև Հարավային Ամերիկայի հայ համայնքների ձևավորման և զարգացման որոշակի փուլեր, նրանց հասարակական կազմակերպվածության մակարդակը և ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Թեմայի վերաբերյալ առանձին հետազոտություններ ընդգծում են, որ Հարավային Ամերիկայի հայկական մամուլի ուսումնասիրությունը երկար ժամանակ համեմատաբար քիչ է ուսումնասիրվել հայերեն գիտական գրականության մեջ, թեև գոյություն ունեն մատենագիտական ցանկեր և մասնակի ուսումնասիրություններ։ Այս պատճառով աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն մամուլի պատմության, այլև սփյուռքագիտության, հայագիտության և հայկական տպագիր ժառանգության պահպանության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, լրագրության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին և Արգենտինայի ու Բրազիլիայի հայկական համայնքների պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Ուսումնասիրության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ հայկական մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պարբերական հրատարակությունների ամբողջություն, այլև որպես ազգային հիշողության, մշակութային ինքնության, համայնքային կապերի և հասարակական կազմակերպվածության պահպանման կարևոր գործոն։