Հայաստանի Հանրապետության և Ադրբեջանի Հանրապետության դիվանագիտական հարաբերությունները 1918-1920թթ

Քիմիա

Պլաստմասաները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական հումքի՝ հիմնականում նավթի, գազի կամ ածխի վերամշակման արդյունքում և ունեն լայն կիրառություն արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Դրանք բնութագրվում են ցածր խտությամբ, բարձր ձևափոխելիությամբ, լավ մեկուսիչ հատկություններով և դիմացկունությամբ խոնավության, քիմիական նյութերի ու կոռոզիայի նկատմամբ, ինչը դրանց դարձնում է շատ գործնական և տնտեսապես արդյունավետ նյութեր տարբեր արտադրությունների համար։ Պլաստմասաների կառուցվածքը հիմնված է երկար մոլեկուլային շղթաների վրա, որոնք կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքային ձևեր՝ գծային, ճյուղավորված կամ ցանցային, և հենց այդ կառուցվածքն է պայմանավորում դրանց ֆիզիկական ու մեխանիկական հատկությունները։ Ըստ իրենց վարքագծի տաքացման ժամանակ պլաստմասաները հիմնականում բաժանվում են երկու մեծ խմբի՝ ջերմապլաստիկներ և ջերմահաստատիչներ։ Ջերմապլաստիկները տաքացնելիս փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել ու վերամշակվել՝ օրինակ պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը, մինչդեռ ջերմահաստատիչները տաքացման ժամանակ կարծրանում են և այլևս չեն կարող վերաձևավորվել՝ օրինակ էպօքսիդային խեժերը կամ ֆենոլֆորմալդեհիդային պլաստմասաները։ Բացի այս հիմնական բաժանումից, պլաստմասաները կարելի է դասակարգել նաև ըստ կիրառության՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ, բժշկական և այլ տեսակների, ինչպես նաև ըստ քիմիական կազմի՝ պոլիէթիլեններ, պոլիվինիլքլորիդ, պոլիստիրոլ և այլ պոլիմերներ, որոնք ունեն տարբեր հատկություններ և կիրառման ոլորտներ։ Պլաստմասաների լայն տարածումը պայմանավորված է դրանց արտադրության համեմատաբար ցածր արժեքով, հեշտ մշակմամբ և բազմաֆունկցիոնալությամբ, սակայն միաժամանակ դրանք առաջացնում են նաև բնապահպանական խնդիրներ, քանի որ շատ տեսակներ դժվար են քայքայվում և կուտակվում են շրջակա միջավայրում՝ պահանջելով վերամշակման և վերօգտագործման արդյունավետ համակարգերի զարգացում։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է քաղաքական խոսույթում ներակա իմաստի դրսևորման լեզվական և հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնված ժամանակակից ֆրանսիացի քաղաքական գործիչների ելույթների վերլուծության վրա։ Գրքում ներկայացվում են քաղաքական հաղորդակցության տեսական հիմքերը, խոսույթի վերլուծության մեթոդները և այն լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ խոսողը փոխանցում է ոչ միայն բացահայտ, այլև ենթադրվող կամ անուղղակի իմաստներ։ Հեղինակը վերլուծում է ենթատեքստի, ակնարկների, նախադրյալների, իմաստային շեշտադրումների և հռետորական ռազմավարությունների կիրառումը քաղաքական ելույթներում՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը լսարանի ընկալումների և քաղաքական ուղերձների ձևավորման վրա։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համոզման, ազդեցության և հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին, ինչպես նաև լեզվի դերին քաղաքական նպատակների իրականացման գործընթացում։ Քննարկվում են ժամանակակից ֆրանսիական քաղաքական խոսույթի առանձնահատկությունները, գաղափարական դիրքորոշումների լեզվական արտահայտությունները և քաղաքական հռետորաբանության զարգացման միտումները։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, խոսույթաբանների, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետների, թարգմանաբանների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում քաղաքական լեզվի թաքնված իմաստային շերտերի վերաբերյալ։

Փիլիսոփայություն

Այս գիրքը ներկայացնում է հռետորիկայի հիմունքները՝ պարզ և մատչելի ձևով, որպեսզի այն հասկանալի լինի ոչ միայն մասնագետների, այլև ընդհանուր ընթերցողին։ Ատոմ Վարդումյանը խորը վերլուծություն է կատարում խոսքի արվեստի վերաբերյալ՝ սկսած պարբերական բանավեճերից մինչև հանրային ելույթներ և համոզիչ ներկայացումներ։ Գիրքը մանրամասնում է հռետորիկայի երեք հիմնական բաղադրիչները՝ **էթոս** (հեղինակության հարց), **պատոս** (հույզերի կառավարում) և **լոգոս** (լոգիկական ապացույցներ), որոնք օգնում են յուրաքանչյուրին մշակել իր խոսքը և ճիշտ կերպով ներկայանալ հանդիսատեսին։ Վարդումյանն առանձնացնում է նաև այն մեթոդները, որոնք անհրաժեշտ են յուրաքանչյուր հռետորին՝ ինչպես կառուցել կարծիքները, բարեհաջող խոսել մարդաշատ լսարանի առջև, ինչպես օգտագործել լեզվաբառարանը ու խոսքի մոդուլները, որպեսզի հաղորդումը հասնի առավելագույն արդյունավետության։ Այս գրքի նպատակն է ոչ միայն պարբերական կամ պաշտոնական ելույթների համար հմտություններ զարգացնել, այլ նաև մարդկանց մեջ ինքնուրույն խոսելու վստահություն ներմուծել։ **«Հռետորիկա․ Շատերի և յուրաքանչյուրի համար»**-ը իդեալական աշխատություն է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց խոսելու հմտությունները, ձևակերպել իրենց մտքերն ու համոզմունքները՝ հասկանալի և ազդեցիկ ձևով։ Հրատարակիչ - Անհատական հրատարակչություն Հրատ. տարեթիվ - 2019

Կենսաբանություն

Այս դասագիրքը նվիրված է գենետիկայի հիմունքներին՝ սելեկցիայի (բուծման) հետ համադրությամբ։ Այն բացատրում է, թե ինչպես են ժառանգականության օրենքները կիրառվում բույսերի և կենդանիների ընտրության, բարելավման և նոր սորտերի ու ցեղերի ստեղծման գործընթացներում։ Գրքում ներկայացված են՝ Ժառանգականության և փոփոխականության հիմունքներ Մենդելյան և ոչ մենդելյան ժառանգում Սելեկցիայի հիմնական մեթոդներ Բույսերի և կենդանիների բուծման սկզբունքներ Հիբրիդացում և ընտրության ձևեր Գենետիկայի կիրառությունը գյուղատնտեսության մեջ Դասագիրքը հատկապես կարևոր է ագրոնոմիայի և կենսաբանական մասնագիտությունների համար, քանի որ կապում է տեսական գենետիկան կիրառական սելեկցիայի հետ։

Մաթեմատիկա

УРАВНЕНИЯ МАТЕМАТИЧЕСКОЙ ФИЗИКИ աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է մաթեմատիկական ֆիզիկայի հիմնական հավասարումների տեսությունը, դասակարգումը և լուծման մեթոդները, այն բացատրում է մասնակի ածանցյալներով հավասարումների երեք հիմնական տիպերը՝ էլիպտիկ, պարաբոլիկ և հիպերբոլիկ, և դրանց կապը ֆիզիկական գործընթացների հետ, ինչպիսիք են ջերմահաղորդումը, ալիքների տարածումը և դիֆուզիան, գիրքը ընդգրկում է սահմանային և սկզբնական խնդիրների ձևակերպումը, Ֆուրիեի շարքերի և ինտեգրալ ձևափոխությունների կիրառությունները, ինչպես նաև վերլուծական և մոտավոր լուծման մեթոդները, միաժամանակ ներկայացնելով մաթեմատիկական մոդելավորման դերը ֆիզիկական երևույթների նկարագրության մեջ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և ինժեներական գիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Գրքում ուսումնասիրվում են առևտրային բանկերի ֆինանսական կայունության գնահատման մեթոդները և կառավարման բարելավման հնարավոր ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում, վերլուծվում են բանկային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ռիսկերի տեսակները՝ վարկային, շուկայական, лікվիդային և շահութաբերության ռիսկերը, ներկայացվում են ֆինանսական ցուցանիշների, մեթոդների և մոդելների կիրառության միջոցով կայունության գնահատման գործընթացները, դիտարկվում են ներքին կառավարման գործիքների, ընթացակարգերի և վերահսկողության մեխանիզմների արդյունավետությունը, առաջարկվում են բարելավման ռազմավարություններ՝ ներառյալ ռիսկերի վերահսկողության մեթոդների կատարելագործումը, միջոցների արդյունավետ բաշխումը և կանոնակարգման պահանջների հավելյալ կիրառումը, աշխատանքը համադրում է տեսական վերլուծությունը, միջազգային փորձի համեմատությունը և տեղական բանկային համակարգի առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով ապահովել բանկերի կայունության բարձրացում, ֆինանսական կայուն միջավայրի զարգացում և տնտեսության առողջացմանն աջակցող մեխանիզմների ներդրում։