Հայկազյան լեզվի քերականություն

Математика

Աշխատությունը նվիրված է նուրբ տոպոլոգիայի մեթոդների կիրառմանը պոտենցիալների տեսության, ֆունկցիաների տեսության և դինամիկական համակարգերի հետ կապված մաթեմատիկական խնդիրների ուսումնասիրության մեջ։ Քննության են առնվում նուրբ տոպոլոգիայի հիմնական հասկացությունները և դրանց կապը պոտենցիալների տեսության հետ՝ հատկապես այնպիսի հատկությունների ուսումնասիրման նպատակով, որոնք սովորական տոպոլոգիական մոտեցումներով ամբողջությամբ չեն նկարագրվում։ Վերլուծվում են հարմոնիկ և սուբհարմոնիկ ֆունկցիաների վարքը, բազմությունների նուրբ կառուցվածքը, սահմանային հատկությունները և բացառիկ բազմությունների բնութագրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆունկցիաների տեղային հատկությունների ուսումնասիրմանը և դրանց շարունակականության, զուգամիտության ու սահմանային վարքի հետ կապված հարցերին։ Քննարկվում է պոտենցիալների տեսության գործիքների կիրառումը ֆունկցիաների տեսության տարբեր խնդիրներում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել դասական և նուրբ տոպոլոգիական հատկությունների միջև առկա կապերը։ Դիտարկվում են նաև դինամիկական համակարգերում իտերացիոն գործընթացները, ֆունկցիաների բազմակի կիրառման արդյունքում առաջացող վարքը և համապատասխան բազմությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նուրբ տոպոլոգիական մեթոդների դերը դինամիկական համակարգերի կայունության, սահմանային վարքի և հատուկ բազմությունների ուսումնասիրության ժամանակ։ Տարբեր մաթեմատիկական ուղղությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու միասնական մոտեցումներ և ընդլայնելու պոտենցիալների տեսության մեթոդների կիրառման շրջանակը։ Աշխատության արդյունքները կարող են տեսական նշանակություն ունենալ մաթեմատիկական անալիզի, կոմպլեքս անալիզի, պոտենցիալների տեսության և դինամիկական համակարգերի հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է երկխոսության մեջ ներիմաստի (implicit meaning) դրսևորման առանձնահատկություններին՝ անգլերեն լեզվական նյութի հիման վրա, և նպատակ ունի բացահայտել այն լեզվական ու հաղորդակցական մեխանիզմները, որոնց միջոցով խոսողը փոխանցում է ոչ ուղղակի, ենթադրյալ կամ ենթատեքստային տեղեկատվություն։ Վերլուծության ընթացքում առանձնացվում են ներիմաստի հիմնական աղբյուրները՝ ենթատեքստը, պրագմատիկ ենթադրությունները, խոսքային ակտերի անուղղակի ձևերը, ինչպես նաև ենթադրյալ իմաստ ստեղծող ինտոնացիոն և շարահյուսական միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անգլերեն երկխոսություններում տարածված այնպիսի երևույթների վրա, ինչպիսիք են հեգնանքը, էվֆեմիզմը, ակնարկային խոսքը և խոսքային լռությունը, որոնք հաճախ փոխարինում են ուղղակի արտահայտմանը և պահանջում են լսողի կողմից ենթատեքստային վերծանում։ Աշխատանքում քննարկվում է նաև Գրայսի համագործակցության սկզբունքը և դրա մաքսիմների խախտման միջոցով ներիմաստի ստեղծման մեխանիզմները, որոնք թույլ են տալիս խոսողին փոխանցել լրացուցիչ, հաճախ չարտահայտված տեղեկատվություն։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են սոցիալական համատեքստը, խոսողների հարաբերությունները և իրավիճակային գործոնները ազդում ներիմաստի ընկալման վրա՝ դարձնելով այն հաղորդակցության կարևոր բաղադրիչ։ Ընդգծվում է, որ ներիմաստի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն լեզվաբանության, այլ նաև միջմշակութային հաղորդակցության և թարգմանագիտության համար, քանի որ տարբեր լեզուներում ենթադրյալ իմաստների փոխանցման ձևերը կարող են էականորեն տարբերվել։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկահայության բանավոր ավանդույթի ձևավորմանը, պահպանմանը և փոփոխություններին պատմական ժամանակի ընթացքում։ Բանավոր ավանդույթը կարևոր դեր ունի համայնքի պատմական հիշողության, մշակութային ինքնության, լեզվական ժառանգության և սերունդների միջև կապի պահպանման գործում։ Այն ներառում է ժողովրդական պատմություններ, զրույցներ, հիշողություններ, ավանդազրույցներ, հեքիաթներ, երգեր, ասացվածքներ և այլ բանավոր ստեղծագործություններ, որոնց միջոցով փոխանցվում են համայնքի փորձառությունը, արժեքները, սովորույթներն ու աշխարհընկալումը։ Ամերիկահայության միջավայրում բանավոր ավանդույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, գաղթը, նոր հասարակական միջավայրին հարմարվելը և սերունդների փոխհարաբերություններն ազդել ավանդական պատմությունների բովանդակության ու փոխանցման եղանակների վրա։ Ժամանակի ընթացքում բանավոր ժառանգությունը կարող է պահպանել հայրենիքի, ընտանեկան պատմության և համայնքային կյանքի մասին հիշողությունները՝ միաժամանակ ներառելով նոր միջավայրի ազդեցությամբ ձևավորված թեմաներ ու արտահայտման ձևեր։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև բանահյուսական նյութերի հավաքագրման, գրանցման, դասակարգման և գիտական վերլուծության տեսանկյունից, քանի որ բանավոր աղբյուրները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու սփյուռքահայ համայնքի մշակութային շարունակականությունն ու ինքնության վերափոխման գործընթացները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բանահյուսագետներին, ազգագրագետներին, սփյուռքագետներին, մշակութաբաններին, բանավոր պատմության հետազոտողներին, ինչպես նաև ամերիկահայության պատմությամբ և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արևելյան Գյուլիստանի պատմությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանների անցյալը, պատմական զարգացումները և դրանց աշխարհագրական ու մշակութային միջավայրի նշանակությունը։ Վերնագրում հիշատակված տարածքների համադրությունը հնարավորություն է տալիս նյութը դիտարկելու Հարավային Կովկասի և հարակից արևելյան շրջանների պատմական փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Այս տարածաշրջանների պատմությունը ձևավորվել է տարբեր ժողովուրդների, պետությունների և քաղաքական ուժերի փոխազդեցության պայմաններում, իսկ բնակչության տեղաշարժերը, առևտրային կապերը, մշակութային շփումները և իշխանությունների փոփոխությունները կարևոր ազդեցություն են ունեցել դրանց զարգացման վրա։ Հայաստանի պատմական անցյալը սերտորեն կապված է հարևան երկրամասերի հետ՝ պայմանավորված աշխարհագրական դիրքով, քաղաքական իրադարձություններով, տնտեսական հարաբերություններով և մշակութային փոխանակումներով։ Տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն առանձին երկրամասերի զարգացման առանձնահատկությունները, այլև դրանց միջև ձևավորված կապերը։ Նման պատմական աշխատությունները կարևոր են պատմական հիշողության պահպանման, աշխարհագրական անվանումների ու տարածքային պատկերացումների ուսումնասիրության և անցյալի իրադարձությունները համադրական մոտեցմամբ հասկանալու համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Հայաստանի և Հարավային Կովկասի պատմությամբ, հայագիտությամբ, տարածաշրջանային պատմական աշխարհագրությամբ և ժողովուրդների պատմական փոխհարաբերություններով զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես նյութ՝ ուսումնասիրելու 19-րդ դարի հայերեն և օսմաներեն լեզվական միջավայրերում շրջանառվող պատմագիտական գրականության թեմատիկ ուղղությունները և պատմական գիտելիքի տարածման ձևերը։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի առաջին կեսը հայկական միջավայրում ձիթհանության՝ բուսական յուղի ստացման ավանդական արտադրության պատմամշակութային, տնտեսական և ազգագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ձիթհանների կառուցվածքը, դրանց տարածվածությունը, արտադրական գործընթացների կազմակերպումը, օգտագործվող հումքի տեսակները և տվյալ արհեստի տեղը գյուղական ու քաղաքային տնտեսության համակարգում են։ Ձիթհանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սննդամթերքի արտադրության առանձին ճյուղ, այլև որպես նյութական մշակույթի բաղադրիչ, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել աշխատանքի կազմակերպման, տեխնիկական գիտելիքների, տնտեսական հարաբերությունների և կենցաղային պահանջմունքների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավանդական ձիթհանների ճարտարապետական ու տեխնիկական կառուցվածքին, արտադրական տարածքի կազմակերպմանը, հումքի մշակման համար կիրառվող սարքավորումներին և աշխատանքի բաժանման ձևերին։ Քննվում են տարբեր շրջաններում օգտագործվող յուղատու բույսերի և դրանց վերամշակման ավանդույթների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տեղական բնական պայմանների ու գյուղատնտեսական մասնագիտացման ազդեցությունը արտադրության տարածքային տարբերությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձիթհանության տնտեսական նշանակության ուսումնասիրությունը՝ կապված տեղական շուկաների, ապրանքափոխանակության, տնային տնտեսությունների պահանջարկի և արհեստավորական արտադրության հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև XIX–XX դարերի սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությանը ավանդական արտադրության վրա, երբ մեքենայացված տեխնոլոգիաների և արդյունաբերական արտադրանքի տարածումը աստիճանաբար փոխում էր հին արտադրական ձևերի նշանակությունն ու կիրառության շրջանակը։ Ազգագրական տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել ձիթհանների հետ կապված մասնագիտական բառապաշարը, աշխատանքային սովորույթները, տեղական անվանումները և համայնքային հիշողության մեջ պահպանված տեղեկությունները։ Աղբյուրագիտական հիմք կարող են ծառայել պատմական նկարագրությունները, ազգագրական գրառումները, արխիվային փաստաթղթերը, լուսանկարները, նյութական մշակույթի պահպանված նմուշները և դաշտային հետազոտությունների տվյալները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հայկական ավանդական արտադրական մշակույթի կարևոր բնագավառներից մեկի պատմական պատկերը և բացահայտելու դրա տեխնոլոգիական, սոցիալ-տնտեսական ու մշակութային նշանակությունը հայ ժողովրդի նյութական ժառանգության համատեքստում։

Литература

Աշխատության վերնագիրը հուշում է, որ այն նվիրված է քրիստոնեական եկեղեցու սրբազան գործողություններին՝ հավատքի արտահայտման, պաշտամունքի և ծիսական կյանքի կարևոր դրսևորումներին։ Նման բնույթի գրքերը սովորաբար ներկայացնում են եկեղեցական արարողությունների նշանակությունը, դրանց հոգևոր խորհուրդը, կատարման կարգը և կապը քրիստոնեական վարդապետության ու եկեղեցական ավանդության հետ։ Դրանցում սրբազան գործողությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես հաստատված ծիսական ձևեր, այլև որպես հավատացյալի հոգևոր կյանքի, աղոթքի, ապաշխարության և համայնքային մասնակցության միջոցներ։ Նյութը կարող է առնչվել եկեղեցական խորհուրդներին, պաշտամունքային արարողություններին, օրհնություններին և քրիստոնեական ծիսակարգի այլ դրսևորումներին՝ բացատրելով դրանց կրոնական իմաստն ու տեղը եկեղեցու կյանքում։ Այսպիսի աշխատությունների կարևոր նպատակը ծիսական գիտելիքների համակարգումն ու ընթերցողի համար դրանց հասկանալի ներկայացումն է, որպեսզի հավատացյալը գիտակցի արարողությունների նշանակությունը և կարողանա ավելի խորությամբ ընկալել եկեղեցական ավանդույթը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, ծիսագիտությամբ և կրոնական մշակույթով զբաղվողներին, ինչպես նաև նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հայ համայնքների հոգևոր կյանքը, եկեղեցական սովորույթներն ու քրիստոնեական պաշտամունքի պատմական զարգացումը։