Հայոց լեզու և խոսքի մշակույթ: Գործնական աշխատանքների ձեռնարկ հումանիտար ֆակուլտետների ուսանողների համար

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հին Հայաստանում գինեգործության և տեխնիկական բույսերի վերամշակման զարգացման ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. VI-ից մինչև մ.թ. IV դարերի պատմական ժամանակաշրջանի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում են հին հայկական հասարակության տնտեսական և արտադրական կյանքի այն ճյուղերը, որոնք կապված էին խաղողի մշակության, գինու արտադրության և տարբեր բուսական հումքի մշակման ու վերամշակման հետ։ Ուսումնասիրության միջոցով ներկայացվում են այդ գործունեության առաջացման և զարգացման նախադրյալները, արտադրական տեխնոլոգիաները, օգտագործվող գործիքներն ու հարմարանքները, ինչպես նաև դրանց կազմակերպման հնարավոր ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված նյութական վկայություններին, արտադրական կառույցներին, անոթներին, գործիքներին և այլ գտածոներին, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու հին ժամանակաշրջանի գինեգործական և բուսական հումքի վերամշակման գործընթացները։ Քննարկվում է խաղողագործության և գինեգործության նշանակությունը ոչ միայն սննդային ու տնտեսական, այլև հասարակական և մշակութային կյանքում՝ հաշվի առնելով գինու արտադրության, պահպանման և օգտագործման հետ կապված ավանդույթներն ու սովորույթները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև տեխնիկական բույսերի կիրառության հարցը, դրանց մշակման, հավաքման և վերամշակման եղանակների բացահայտումը, ինչպես նաև ստացված արտադրանքի հնարավոր տնտեսական և կենցաղային նշանակությունը։ Աշխատանքը գինեգործությունն ու բուսական հումքի վերամշակումը դիտարկում է հին Հայաստանի տնտեսության ընդհանուր համակարգում՝ դրանք կապելով գյուղատնտեսության զարգացման, արհեստների մասնագիտացման, առևտրի և բնակավայրերի տնտեսական կազմակերպման գործընթացների հետ։ Նյութում կարող են համադրվել հնագիտական, պատմական և մշակութային աղբյուրների տվյալները, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի արտադրական մշակույթի վերաբերյալ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հին Հայաստանի տեխնոլոգիական գիտելիքների և տնտեսական կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ գինեգործության և բույսերի վերամշակման վերաբերյալ տվյալները վկայում են բնական ռեսուրսների օգտագործման և արտադրական հմտությունների զարգացման մակարդակի մասին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, հին Հայաստանի տնտեսական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի հնագույն մշակույթի և արտադրական ավանդույթների նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը հայ տպագրության պատմությանն ու մատենագիտական ժառանգությանը վերաբերող արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է հայերեն և հայ տպագրական մշակույթի շրջանակում ստեղծված հրատարակությունների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ։ Այն կազմված է որպես մատենագիտական ցանկ և նպատակ ունի մեկտեղել, դասակարգել ու հեշտ հասանելի դարձնել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևել հայ տպագրության զարգացման ընթացքին, հրատարակչական գործունեության ընդլայնմանը, տպարանների ձևավորմանն ու գործունեությանը, ինչպես նաև տարբեր վայրերում հայերեն գրքի տարածման աշխարհագրությանը։ Մատենագիտական նկարագրություններում կարող են ընդգրկվել հրատարակությունների հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակման վայրի, տպարանի, տարեթվի, ծավալի և այլ նույնականացնող տվյալներ, որոնք կարևոր են գրքի որոնման, նույնականացման և հետագա գիտական ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը հատկապես կարևոր է հայ գրքի պատմության, մատենագիտության, գրադարանագիտության և մշակույթի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ համակարգված մատենագիտական տեղեկությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն առանձին գրքեր, այլև հայ տպագրական գործընթացի ընդհանուր զարգացումները։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ գործիք գիտական հետազոտությունների, գրադարանային հավաքածուների համալրման և նկարագրման, մատենագիտական աշխատանքների, գրացուցակների կազմման, ինչպես նաև հայ գրքի պատմության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների պատրաստման ընթացքում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, գրականագետների, մատենագետների, գրադարանավարների, գրքագետների, հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն միաժամանակ ունի տեղեկատու և գիտական նշանակություն՝ նպաստելով հայ տպագիր ժառանգության համակարգված ուսումնասիրմանը, պահպանմանը և հետազոտական շրջանառության մեջ ներգրավմանը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Մոլիերի դրամատուրգիական ժառանգության ընդունելության, բեմականացման և մեկնաբանության պատմությանը հայկական թատրոնում՝ ընդգրկելով ավելի քան մեկ դար տևող ժամանակաշրջան։ Հետազոտության կենտրոնում ֆրանսիացի դրամատուրգի կատակերգությունների մուտքն է հայկական մշակութային միջավայր, դրանց թարգմանական և բեմական յուրացումը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծագործությունների նկատմամբ ձևավորված գեղարվեստական վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրվում են առաջին ներկայացումների և թատերական նախաձեռնությունների հետ կապված նյութերը, հետագա բեմադրությունների զարգացումը, դերասանական մեկնաբանությունները, ռեժիսորական մոտեցումները և հանդիսատեսի ու թատերական քննադատության արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են ֆրանսիական դասական կատակերգության կերպարները, սոցիալական երգիծանքը, բնավորությունների կառուցման սկզբունքները և կատակերգական իրավիճակները հարմարեցվել հայկական բեմի գեղարվեստական ավանդույթներին ու տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական միջավայրին։ Կարևոր ուղղություն է թարգմանությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրամատիկական երկի բեմական կյանքը մեծապես պայմանավորված է երկխոսությունների, հումորի, խոսքային խաղերի և կերպարների լեզվական առանձնահատկությունների հայերեն փոխանցմամբ։ Դիտարկվում է նաև Մոլիերի ստեղծագործությունների ազդեցությունը հայկական դերասանական արվեստի և կատակերգական խաղաոճի զարգացման վրա՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր դերասանական սերունդներ մեկնաբանել նրա հայտնի կերպարները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պրոֆեսիոնալ և այլ թատերական միջավայրերում իրականացված բեմադրությունների պատմությունը, ներկայացումների գեղարվեստական ձևավորման առանձնահատկությունները և ռեժիսորական հայեցակարգերի փոփոխությունները։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է փոխվել դասական դրամատուրգիայի ընկալումը հայկական թատրոնի զարգացման տարբեր փուլերում և ինչպես են նույն ստեղծագործությունները նոր հասարակական ու գեղագիտական պայմաններում ստացել տարբեր շեշտադրումներ։ Միաժամանակ ներկայացվում են հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի կարևոր դրսևորումներ՝ թարգմանության և թատրոնի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է թատերագիտության, գրականագիտության, թարգմանության պատմության և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով Մոլիերի դրամատուրգիայի նշանակությունը հայկական բեմարվեստի պատմության և կատակերգական ավանդույթի զարգացման համատեքստում։

Տնտեսագիտություն

Ինժեներական և հիդրոտեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արտակարգ իրավիճակների պայմաններում հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների անվտանգ և հուսալի շահագործման հետ կապված խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ջրամբարների, պատվարների, ջրանցքների և այլ հիդրոտեխնիկական օբյեկտների աշխատանքի կայունության վրա բնական ու տեխնածին վտանգավոր գործոնների հնարավոր ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառուցվածքների տեխնիկական վիճակի գնահատմանը, վնասվածքների և վթարային իրավիճակների առաջացման ռիսկերի բացահայտմանը, ինչպես նաև դրանց հետևանքների սահմանափակման ինժեներական միջոցառումներին։ Վերլուծվում են հիդրավլիկական բեռնվածքների, կառուցվածքային տարրերի ամրության և շահագործման պայմանների փոխկապակցվածությունները՝ հուսալիության ապահովման տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև մշտադիտարկման, տեխնիկական ախտորոշման, կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման և արտակարգ իրավիճակներում կառավարման որոշումների ընդունման սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու հիդրոտեխնիկական համակարգերի անվտանգ շահագործման և հնարավոր վթարների կանխարգելման հիմնական մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկայի, ջրային տնտեսության, կառուցվածքների անվտանգության և արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտների մասնագետների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է վահանաձև գեղձի քաղցկեղի ախտորոշման մորֆոլոգիական և էնդոկրինային չափանիշների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև Հայաստանում հիվանդության տարածվածության հիմնական համաճարակաբանական օրինաչափությունների վերլուծությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ուռուցքային փոփոխությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, վահանաձև գեղձի հյուսվածքներում տեղի ունեցող ախտաբանական գործընթացների և դրանց էնդոկրին դրսևորումների գնահատման վրա։ Ուսումնասիրվում են այն մորֆոլոգիական հատկանիշները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն չարորակ նորագոյացությունների հայտնաբերման, տարբերակման և ախտորոշման ճշգրտության բարձրացման համար։ Միաժամանակ դիտարկվում է վահանաձև գեղձի ֆունկցիոնալ վիճակի և հորմոնային համակարգի հնարավոր փոփոխությունների նշանակությունը հիվանդության կլինիկական և ախտաբանական պատկերի գնահատման ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մորֆոլոգիական և էնդոկրինաբանական տվյալների համակցված կիրառմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել հիվանդության բնույթի, զարգացման առանձնահատկությունների և տարբեր ձևերի վերաբերյալ։ Համաճարակաբանական ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են Հայաստանում վահանաձև գեղձի չարորակ նորագոյացությունների տարածվածության և հանդիպման հաճախականության առանձնահատկությունները, հիվանդների տարիքային ու սեռային կառուցվածքը, տարածքային տարբերությունները և ժամանակի ընթացքում արձանագրվող փոփոխությունների հիմնական միտումները։ Դիտարկվում են նաև հիվանդության առաջացման և տարածման հետ հնարավոր կապ ունեցող կենսաբանական, շրջակա միջավայրային և այլ գործոններ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բնակչության շրջանում ձևավորված համաճարակաբանական պատկերի առանձնահատկությունները։ Ախտորոշիչ չափանիշների և համաճարակաբանական տվյալների համատեղ ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հիվանդության վաղ հայտնաբերման, ախտորոշման մեթոդների կատարելագործման, ռիսկային խմբերի առանձնացման և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատությունը նպաստում է Հայաստանում վահանաձև գեղձի քաղցկեղի բժշկակենսաբանական և համաճարակաբանական առանձնահատկությունների վերաբերյալ գիտելիքների համակարգմանը և կարող է օգտակար լինել ուռուցքաբանության, էնդոկրինոլոգիայի, ախտաբանական անատոմիայի, համաճարակաբանության և հանրային առողջապահության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սև ծովի տարածաշրջանի և Եվրոպայի, Մերձավոր Արևելքի ու Ասիայի վաղ քաղաքակրթությունների միջև ձևավորված պատմական, տնտեսական և մշակութային կապերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Սև ծովն է՝ որպես կարևոր աշխարհագրական տարածք և հաղորդակցության հանգույց, որի միջոցով տարբեր ժողովուրդներ ու քաղաքակրթություններ հազարամյակների ընթացքում շփվել են միմյանց հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Սևծովյան ավազանի բնական և աշխարհագրական պայմանները, հնագույն բնակավայրերը և տարածաշրջանի զարգացման վրա ծովային ու ցամաքային հաղորդակցության ուղիների ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ քաղաքակրթությունների ձևավորմանը և դրանց փոխազդեցությանը՝ սկսած նախապատմական հասարակություններից մինչև հին աշխարհի առավել զարգացած պետական կազմավորումները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել առևտրի, մետաղագործության, գյուղատնտեսության, ծովագնացության և արհեստների զարգացման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց տարածումը տարբեր տարածաշրջաններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հնագիտական գտածոներին, բնակավայրերի նյութական մշակույթին, կերամիկային, զենքերին, զարդերին և այլ առարկաներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել հին ժողովուրդների փոխադարձ կապերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սև ծովի ափերին և հարակից տարածքներում ձևավորված հունական գաղութներին, տեղական բնակչության հետ նրանց հարաբերություններին և մշակութային փոխանակմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են Սևծովյան տարածաշրջանի կապերը Մերձավոր Արևելքի և Ասիայի հնագույն կենտրոնների հետ՝ բացահայտելով ապրանքների, տեխնոլոգիաների, գաղափարների և մշակութային տարրերի տարածման հնարավոր ուղիները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում միգրացիաների և ժողովուրդների տեղաշարժերի ուսումնասիրությունը, քանի որ Սևծովյան տարածաշրջանը տարբեր ժամանակաշրջաններում եղել է բնակչության տեղաշարժերի և մշակութային փոխազդեցությունների կարևոր գոտի։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել նաև վաղ քաղաքակրթությունների միջև քաղաքական և տնտեսական հարաբերությունները, պատերազմները, դաշինքները և առևտրային կապերը։ Սև ծովը ներկայացվում է ոչ թե որպես մեկուսացնող բնական սահման, այլ որպես տարբեր աշխարհների միջև կապ հաստատող տարածք, որի շուրջ ձևավորվել են բազմազան մշակութային միջավայրեր։ Հետազոտության կարևոր նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս վաղ Եվրոպայի, Մերձավոր Արևելքի և Ասիայի պատմությունը դիտարկել փոխկապակցված գործընթացների շրջանակում՝ խուսափելով քաղաքակրթությունների մեկուսացված զարգացման մասին պատկերացումներից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, հնագույն քաղաքակրթությունների մասնագետներին, աշխարհագրագետներին, արևելագետներին և Սևծովյան տարածաշրջանի հնագույն պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին։