Հերձուածող պապություն կամ Հռովմը՝ Արևելյան եկեղեցիների հետ հարաբերության մեջ, հատոր Ա

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է էներգետիկայի ոլորտում ռազմավարական կառավարման մոդելի ձևավորման տեսական և մեթոդաբանական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվեկշռված ցուցանիշների համակարգի կիրառման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ոլորտի երկարաժամկետ նպատակները չափելի ցուցանիշների, կառավարման առաջնահերթությունների և փոխկապակցված գործողությունների համակարգի վերածելու խնդիրն է։ Ռազմավարական կառավարումը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի շրջանակում անհրաժեշտ է համադրել տնտեսական արդյունավետությունը, արտադրական և տեխնոլոգիական զարգացումը, սպառողների պահանջները, ներքին կառավարման գործընթացները, մարդկային կապիտալը և կազմակերպությունների զարգացման հնարավորությունները։ Հաշվեկշռված ցուցանիշների համակարգը կարող է ծառայել որպես ռազմավարության իրականացման և վերահսկման գործիք՝ հնարավորություն տալով ֆինանսական արդյունքները դիտարկել ոչ ֆինանսական ցուցանիշների հետ միասին և բացահայտել դրանց միջև պատճառահետևանքային կապերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել էներգետիկ ոլորտի առանձնահատկություններին համապատասխան ռազմավարական նպատակների խմբեր և դրանց գնահատման հիմնական ցուցանիշներ՝ ներառելով տնտեսական արդյունավետությունը, էներգամատակարարման հուսալիությունը, արտադրական կարողությունների օգտագործումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը և կառավարման որակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ռազմավարական քարտեզի ձևավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է ներկայացնել ոլորտի նպատակների փոխկապակցվածությունը և որոշել, թե կառավարման տարբեր ուղղություններում իրականացվող փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ վերջնական արդյունքների վրա։ Կարևորվում է նաև ցուցանիշների ընտրության հիմնավորվածությունը, քանի որ չափազանց մեծ կամ ոչ համապատասխան ցուցանիշների համակարգը կարող է դժվարացնել ռազմավարական վերահսկողությունը և կառավարչական որոշումների ընդունումը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել նպատակային և փաստացի արդյունքների համեմատման, շեղումների բացահայտման և ռազմավարության ճշգրտման մեխանիզմների ձևավորումը։ Էներգետիկայի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարող են դիտարկվել նաև ներդրումային ծրագրերի, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, էներգաարդյունավետության, տեխնոլոգիական նորարարությունների և համակարգի կայունության հետ կապված ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռազմավարական կառավարման, էներգետիկ տնտեսագիտության, կատարողականի գնահատման և հաշվեկշռված ցուցանիշների համակարգի մեթոդաբանությունը՝ նպատակ ունենալով ձևավորել էներգետիկ ոլորտի զարգացման նպատակների պլանավորման, իրականացման, գնահատման և վերահսկման միասնական կառավարչական մոտեցում։

Медицина

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է արտալյարդային լեղուղիների դրենավորման մեթոդի ընտրությանը և բիլիար համակարգի վիրաբուժական պաթոլոգիա ունեցող հիվանդների մոտ բարդությունների կանխարգելմանը՝ այն դիտարկելով որպես հեպատոբիլիար վիրաբուժության կարևոր կլինիկական խնդիր։ Նյութում վերլուծվում են լեղուղիների խանգարումների հիմնական պատճառները՝ խոլեդոխոլիթիազ, ուռուցքային օբստրուկցիա, բորբոքային ստրիկտուրաներ և հետվիրահատական բարդություններ, որոնք պահանջում են լեղու արտահոսքի վերականգնում տարբեր դրենավորման մեթոդների միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրենավորման մեթոդների ընտրության չափանիշներին՝ հիվանդի ընդհանուր վիճակ, օբստրուկցիայի մակարդակ և բնույթ, ինֆեկցիոն ռիսկ և տեխնիկական հնարավորություններ։ Քննարկվում են ինչպես բաց վիրաբուժական, այնպես էլ էնդոսկոպիկ և պերկուտան դրենավորման մեթոդները՝ դրանց արդյունավետության և բարդությունների համեմատական վերլուծությամբ։ Նշվում են նաև հնարավոր բարդությունները՝ խոլանգիտ, արյունահոսություն, դրենաժի տեղաշարժ և լեղու արտահոսք, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և վաղ հայտնաբերման ռազմավարությունները։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ դրենավորման ճիշտ մեթոդի ընտրությունը և պերիօպերատիվ կառավարման օպտիմալացումը վճռորոշ դեր ունեն հիվանդների ելքերի բարելավման և բարդությունների նվազեցման գործում հեպատոբիլիար վիրաբուժության մեջ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության վճարահաշվարկային համակարգում վճարային քարտերի կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես անկանխիկ վճարումների և ժամանակակից բանկային ծառայությունների զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են վճարային քարտերի տնտեսական նշանակությունը, դրանց կիրառման մեխանիզմները, քարտային գործառնությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները և ՀՀ ֆինանսական համակարգում դրանց տարածման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քարտերի միջոցով իրականացվող անկանխիկ վճարումների զարգացմանը, դրանց հասանելիությանը և օգտագործման ինտենսիվությանը, ինչպես նաև բնակչության և տնտեսվարող սուբյեկտների կողմից քարտային գործիքների ընդունման վրա ազդող գործոններին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ քարտային ենթակառուցվածքի զարգացմանը, բանկոմատների և վճարային տերմինալների հասանելիությանը, էլեկտրոնային առևտրում քարտային վճարումների կիրառմանը և վճարահաշվարկային ծառայությունների տեխնոլոգիական կատարելագործմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև վճարային քարտերի կիրառման հետ կապված ռիսկերին՝ գործարքների անվտանգությանը, խարդախության կանխարգելմանը, տվյալների պաշտպանությանը և օգտագործողների ֆինանսական գրագիտությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կանխիկ և անկանխիկ վճարումների հարաբերակցության փոփոխությունը և այն տնտեսական ու սոցիալական գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել քարտային վճարումների տարածումը։ Աշխատությունը կարող է քննարկել նաև քարտային համակարգերի զարգացման կազմակերպչական և կարգավորող խնդիրները, բանկերի միջև փոխգործակցությունը, վճարային ծառայությունների մրցակցային միջավայրը և նոր տեխնոլոգիաների ազդեցությունը քարտային գործառնությունների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել վճարային քարտերի կիրառման արդյունավետության բարձրացման, անկանխիկ վճարումների խթանման, ենթակառուցվածքների զարգացման և վճարային համակարգի անվտանգության ամրապնդման ուղղությամբ առաջարկությունների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բանկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, վճարային համակարգերի կառավարիչների, ֆինանսական տեխնոլոգիաների մասնագետների, պետական կարգավորող մարմինների ներկայացուցիչների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է անգլերեն գործարար նամակագրության լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և գործարար հաղորդակցության մեջ կիրառվող լեզվական ու ոճական միջոցների վերլուծությանը։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են անգլերենով կազմվող գործարար նամակների հիմնական տեսակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բառապաշարի ընտրությունը, քերականական կառուցվածքները, պաշտոնականության մակարդակը և հաղորդակցական նպատակներին համապատասխան լեզվական միջոցների կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գործարար նամակագրությանը բնորոշ հստակությանը, հակիրճությանը, տրամաբանական հաջորդականությանը, քաղաքավարության ձևերին և պաշտոնական տոնայնությանը, որոնք կարևոր դեր ունեն մասնագիտական միջավայրում արդյունավետ հաղորդակցության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել տարբեր տեսակի գործարար նամակներ, այդ թվում՝ հարցումներ, առաջարկներ, տեղեկացումներ, դիմումներ, բողոքներ, պատասխաններ, հրավերներ և համագործակցության վերաբերյալ հաղորդագրություններ՝ բացահայտելով դրանցում օգտագործվող բնորոշ լեզվական ձևերն ու արտահայտությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև անգլերեն գործարար հաղորդակցության մեջ ընդունված դիմելաձևերին, եզրափակիչ ձևակերպումներին, քաղաքավարության ռազմավարություններին, մասնագիտական տերմինաբանությանը և այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ հաղորդագրությունը դառնում է ավելի պաշտոնական, համոզիչ և նպատակային։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել անգլերենով մասնագիտական և գործարար հաղորդակցություն իրականացնող անձանց համար՝ նպաստելով գրավոր հաղորդակցության մշակույթի զարգացմանը, համապատասխան լեզվաոճական միջոցների ճիշտ ընտրությանը և միջազգային գործարար միջավայրում արդյունավետ հաղորդակցման հմտությունների կատարելագործմանը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1950-ական թվականներին հայ արվեստի զարգացման և վերելքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանն ու այդ շրջանի մշակութային ժառանգության ներկայացմանը երիտասարդության հոգևոր և գեղագիտական դաստիարակության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ արվեստը ոչ միայն պատմական ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի արտահայտություն է, այլև կարևոր միջոց է երիտասարդ սերնդի աշխարհայացքի, ազգային ինքնագիտակցության, արժեքային համակարգի և գեղագիտական ճաշակի ձևավորման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել տվյալ ժամանակաշրջանի կերպարվեստի, քանդակագործության, ճարտարապետության, թատրոնի, երաժշտության և արվեստի այլ ուղղությունների զարգացման հիմնական միտումները, նշանակալի ստեղծագործությունները և մշակութային երևույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ստեղծագործությունների բացահայտմանը, որոնք արտահայտում են հայրենասիրության, ազգային ինքնության, մարդու արժանապատվության, աշխատանքի, բարոյական արժեքների և հոգևոր ներաշխարհի թեմաները և կարող են արդյունավետորեն կիրառվել երիտասարդության դաստիարակության գործընթացում։ Աշխատությունը կարևորում է պատմական և մշակութային համատեքստի ճիշտ ներկայացումը՝ հնարավորություն տալով երիտասարդներին արվեստի ստեղծագործությունները դիտարկել ոչ միայն որպես գեղարվեստական արժեքներ, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և հոգևոր կյանքի վկայություններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել արվեստի տարբեր ճյուղերի փոխազդեցությունը, ազգային ավանդույթների շարունակականությունն ու նոր գեղարվեստական մոտեցումների ձևավորումը, ինչպես նաև հայ արվեստագետների ստեղծագործական ժառանգության դերը ազգային մշակույթի զարգացման գործում։ Առանձին ուղղություն է կազմում արվեստի կրթական և դաստիարակչական ներուժի բացահայտումը, մասնավորապես՝ ինչպես կարող են թանգարանային այցելությունները, արվեստի ստեղծագործությունների քննարկումները, պատկերների և երաժշտական ստեղծագործությունների վերլուծությունը, նախագծային աշխատանքներն ու մշակութային միջոցառումները նպաստել երիտասարդների հոգևոր արժեքների և մշակութային ինքնության ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է առաջարկել նաև մեթոդական մոտեցումներ, որոնց միջոցով 1920–1950-ական թվականների հայ արվեստի ուսումնասիրությունը կդառնա երիտասարդության գեղագիտական, բարոյական և հայրենասիրական դաստիարակության արդյունավետ բաղադրիչ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել արվեստագետների և մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, մանկավարժների, դասախոսների, ուսանողների, թանգարանների և մշակութային կրթության ոլորտի աշխատակիցների համար՝ նպաստելով հայ արվեստի պատմական ժառանգության ավելի խոր ընկալմանը և դրա դաստիարակչական ներուժի նպատակային օգտագործմանը։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը ուսումնասիրում է մտավոր կապիտալի ձևավորման գործընթացը և դրա վերարտադրության հիմնական հիմնախնդիրները ժամանակակից տնտեսական համակարգերում։ Գրքում վերլուծվում են գիտելիքի, կրթության, նորարարության, մարդկային ռեսուրսների և ստեղծագործական կարողությունների դերը որպես տնտեսական արժեք ստեղծող գործոններ։ Հեղինակը ներկայացնում է մտավոր կապիտալի կուտակման մեխանիզմները, դրա արդյունավետ օգտագործման պայմանները և այն գործոնները, որոնք ազդում են դրա պահպանման ու զարգացման վրա՝ ներառյալ կրթական համակարգի որակը, գիտահետազոտական միջավայրի զարգացումը և ինստիտուցիոնալ քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մտավոր կապիտալի վերարտադրության խնդիրներին՝ սերունդների միջև գիտելիքի փոխանցման, մասնագիտական կարողությունների արդիականացման և տնտեսական համակարգում նորարարական ներուժի ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումներ և կիրառական վերլուծություններ՝ առաջարկելով ուղիներ մտավոր կապիտալի արդյունավետ կառավարման և տնտեսական աճի խթանման համար։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, կրթության ոլորտի մասնագետների, պետական քաղաքականություն մշակողների և հետազոտողների համար։