ՀՀ առևտրային բանկերի ներդրումային ռիսկերի վերլուծության և գնահատման հիմնախնդիրները

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր իշխանական տոհմերից մեկի քաղաքական, ռազմական, եկեղեցական և մշակութային գործունեության ուսումնասիրությանը XIII–XVI դարերի պատմական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Արցախի և հարակից տարածքների քաղաքական կյանքում տոհմի զբաղեցրած դիրքն է, նրա իշխանական կառույցների ձևավորումն ու շարունակականությունը, ինչպես նաև հարաբերությունները տարածաշրջանում գործող հայկական և օտար քաղաքական ուժերի հետ։ Քննվում են իշխանական տան ներկայացուցիչների գործունեությունը Խաչենի իշխանության պատմության շրջանակում, նրանց մասնակցությունը տեղական կառավարման կազմակերպմանը և հայկական իշխանական ավանդույթների պահպանմանը քաղաքական անկայունության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում XIII դարի մոնղոլական նվաճումներից հետո ստեղծված իրադրությանը, երբ հայկական իշխանական տները ստիպված էին իրենց գործունեությունը հարմարեցնել նոր ռազմաքաղաքական պայմաններին՝ ձգտելով պահպանել ժառանգական տիրույթները և տեղական կառավարման հնարավորությունները։ Հետագա դարերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տոհմի դիրքի փոփոխություններին տարածաշրջանային իշխանությունների հերթափոխի և քաղաքական հարաբերությունների վերաձևավորման պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հոգևոր և մշակութային գործունեությունը՝ եկեղեցիների ու վանական հաստատությունների հովանավորությունը, կրթական և գրչության կենտրոնների հետ կապերը, ձեռագրական մշակույթի զարգացումը և պատմական հիշողության պահպանման գործում ունեցած նշանակությունը։ Գանձասարի վանական համալիրը և նրա հետ կապված հոգևոր ավանդույթը դիտարկվում են որպես իշխանական տան քաղաքական ու մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքում կարող են լինել միջնադարյան պատմագրական երկերը, վիմագիր արձանագրությունները, ձեռագրերի հիշատակարանները, տոհմաբանական տեղեկությունները և եկեղեցական փաստաթղթերը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու տոհմի առանձին ներկայացուցիչների գործունեությունն ու նրանց փոխհարաբերությունները ժամանակակից քաղաքական ուժերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը բացահայտում է հայկական իշխանական համակարգի շարունակականության, տեղական քաղաքական ինքնակազմակերպման և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացները՝ ցույց տալով իշխանական տների նշանակությունը միջնադարյան հայ հասարակության քաղաքական ու հոգևոր կյանքում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մակրոտնտեսական կանխատեսումների մշակման մեթոդաբանության կատարելագործմանը և այդ գործընթացն ապահովող ինստիտուցիոնալ ու կազմակերպական համակարգերի արդյունավետության բարձրացմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տնտեսական զարգացման հիմնական ցուցանիշների կանխատեսման մեթոդների, դրանց տեղեկատվական հիմքերի և պետական կառավարման համակարգում կանխատեսումների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում համախառն ներքին արդյունքի, տնտեսական աճի, գնաճի, զբաղվածության, ներդրումների, սպառման, արտաքին առևտրի, պետական ֆինանսների և այլ կարևոր մակրոտնտեսական ցուցանիշների գնահատման ու կանխատեսման մոտեցումները։ Կարևորվում է տնտեսական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը և այնպիսի մոդելների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել տնտեսության հնարավոր զարգացումները տարբեր ներքին և արտաքին գործոնների ազդեցության պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կանխատեսումների ճշգրտության և հուսալիության բարձրացման խնդիրներին, սկզբնական վիճակագրական տվյալների որակին, տեղեկատվական բազաների ամբողջականությանը և տարբեր պետական մարմինների կողմից օգտագործվող տվյալների համադրելիությանը։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական կանխատեսման քանակական և որակական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները, ժամանակային շարքերի վերլուծությունը, տնտեսաչափական մոդելավորումը, սցենարային գնահատումները և այլ մեթոդական գործիքներ, որոնք կարող են օգտագործվել տնտեսական քաղաքականության տարբերակների գնահատման համար։ Հատուկ նշանակություն է տրվում անորոշությունների և ռիսկերի հաշվառմանը, քանի որ տնտեսական զարգացումների վրա կարող են ազդել արտաքին շուկաների փոփոխությունները, գների տատանումները, ֆինանսական պայմանները, ներդրումային ակտիվությունը և այլ դժվար կանխատեսելի գործոններ։ Ինստիտուցիոնալ տեսանկյունից քննության են առնվում մակրոտնտեսական կանխատեսումների մշակմանը մասնակցող պետական կառույցների գործառույթները, նրանց միջև տեղեկատվության փոխանակումը և աշխատանքների համակարգման մեխանիզմները։ Կարևորվում է կանխատեսումների մշակման միասնական սկզբունքների ձևավորումը և պետական կառավարման տարբեր մակարդակներում կիրառվող գնահատականների փոխհամաձայնեցումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կանխատեսումների և պետական բյուջեի պլանավորման, հարկաբյուջետային քաղաքականության, դրամավարկային միջավայրի և սոցիալ-տնտեսական զարգացման ծրագրերի միջև կապին։ Մակրոտնտեսական կանխատեսումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ապագա տնտեսական ցուցանիշների հաշվարկման տեխնիկական գործընթաց, այլև որպես պետական տնտեսական քաղաքականության մշակման և որոշումների հիմնավորման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրվում են կազմակերպական այն մոտեցումները, որոնք կարող են նպաստել կանխատեսումների պատրաստման գործընթացի թափանցիկության, շարունակականության և մասնագիտական պատասխանատվության բարձրացմանը։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունն ու Հայաստանի տնտեսական առանձնահատկություններին համապատասխան արդյունավետ մեթոդների տեղայնացումը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է տնտեսական քաղաքականության պլանավորման համար առավել հիմնավորված կանխատեսումների ձևավորման, պետական ֆինանսական ծրագրերի արդյունավետության բարձրացման և տնտեսական հնարավոր ռիսկերի ժամանակին գնահատման անհրաժեշտությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագետների, տնտեսաչափական վերլուծությամբ զբաղվող մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ինտեգրման գործընթացները համաշխարհային տնտեսությանը՝ ներկայացնելով գլոբալացման պայմաններում երկրների տնտեսական փոխկապվածության ձևավորման, զարգացման և խորացման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են միջազգային առևտրի, կապիտալի շարժի, ներդրումային համագործակցության, ֆինանսական ինտեգրման և տեխնոլոգիական փոխանակման դերը ազգային տնտեսությունների զարգացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է տնտեսական բացության առավելություններն ու մարտահրավերները, մրցունակության բարձրացման գործոնները, արտաքին տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները և միջազգային տնտեսական կազմակերպությունների ազդեցությունը համաշխարհային տնտեսական գործընթացների վրա։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև տարածաշրջանային և միջազգային տնտեսական միավորումներին, արտահանման խթանման, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման, տնտեսական անվտանգության ապահովման և համաշխարհային շուկաներում արդյունավետ մասնակցության հարցերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումներին, միջազգային տնտեսական համագործակցության զարգացման հնարավորություններին և գլոբալ տնտեսական փոփոխությունների պայմաններում կայուն զարգացման ռազմավարություններին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտությամբ, միջազգային տնտեսական հարաբերություններով և զարգացման քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների, հետազոտողների և ոլորտի մասնագետների համար։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է Իվան Ֆեոդորովիչ Պասկևիչ-Էրիվանսկու գործունեության և Կովկասում նրա ունեցած դերի ուսումնասիրությանը՝ հայ պատմաբանի աշխատությունների և պատմական ակնարկների համատեքստում։ Հետազոտությունը դիտարկում է Պասկևիչի ռազմական, վարչական և քաղաքական գործունեությունը, նրա մասնակցությունը Կովկասյան տարածաշրջանի կարևորագույն իրադարձություններին և այդ գործունեության ազդեցությունը տարածաշրջանի ժողովուրդների, մասնավորապես՝ հայերի պատմական ճակատագրի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է 18-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի սկզբի պատմական գործընթացների ներկայացումը, որի ընթացքում ձևավորվեցին Ռուսական կայսրության կովկասյան քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և փոխվեցին տարածաշրջանի քաղաքական սահմաններն ու ուժերի հարաբերակցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Պասկևիչի ռազմական արշավներին, ռուս-պարսկական և ռուս-թուրքական պատերազմների ընթացքում նրա գործունեությանը, ինչպես նաև Էրիվանի խանության գրավման և Արևելյան Հայաստանի տարածքների՝ Ռուսական կայսրության կազմում ընդգրկման գործընթացներին։ Աշխատանքը կարևորում է նաև պատմական անձի գործունեության գնահատման հարցը՝ համադրելով նրա ռազմական հաջողությունները, վարչական քաղաքականությունը և կայսերական շահերը հայկական պատմական իրադարձությունների ու հասարակական կյանքի վրա ունեցած հետևանքների հետ։ Հայ պատմաբանի տեսանկյունից ներկայացվող նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն Պասկևիչի կենսագրությունն ու գործունեությունը, այլև այն պատմագրական մոտեցումները, որոնց միջոցով գնահատվել են նրա գործողությունները և դրանց նշանակությունը Հայաստանի ու Կովկասի պատմության համար։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տվյալ ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական իրավիճակին, բնակչության տեղաշարժերին, վարչական վերափոխումներին և տարածաշրջանում ռուսական իշխանության հաստատման գործընթացներին։ Աշխատանքը արժեքավոր է Կովկասի նոր պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, ռուսական կայսերական քաղաքականության և պատմագրության զարգացման ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով տարբերակել պատմական փաստերը, քաղաքական գնահատականներն ու հետագա պատմագիտական մեկնաբանությունները։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է միջազգային առևտրային հարաբերություններում ձևավորված ոչ պետական իրավական նորմերի կիրառման խնդիրները՝ հատկապես այն համակարգի համատեքստում, որը հայտնի է որպես «lex mercatoria» և որը զարգացել է որպես միջազգային գործարար պրակտիկայի ինքնակարգավորվող կանոնների ամբողջություն։ Գրքում քննարկվում են այն հիմնական հարցերը, թե ինչպես և ինչ սահմաններում կարող են այդ ոչ պետական նորմերը կիրառվել միջազգային մասնավոր իրավունքի շրջանակներում, ինչպես են դրանք փոխազդում ազգային օրենսդրությունների և միջազգային պայմանագրային իրավունքի հետ, ինչպես նաև ինչ իրավական բնույթ ունեն դրանք արբիտրաժային գործընթացներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական որոշակիության, կիրառելի իրավունքի ընտրության, կողմերի ինքնավարության և դատական վերահսկողության խնդիրներին, ինչպես նաև այն հակասություններին, որոնք առաջանում են տարբեր իրավական համակարգերի միջև։ Նյութը կարևորում է նաև գործնական արբիտրաժային փորձը, որտեղ lex mercatoria-ն հաճախ օգտագործվում է որպես ճկուն և գործարար միջավայրին հարմարեցված կարգավորող մեխանիզմ, սակայն միաժամանակ առաջացնում է վեճեր դրա պարտադիր ուժի և սահմանների վերաբերյալ։

Այլ առարկաներ

Այս նյութը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղից գրեթե ամբողջությամբ էթնիկ հայ բնակչության զանգվածային հեռացման գործընթացին, որը տեղի ունեցավ 2023 թվականի ռազմական և քաղաքական զարգացումների հետևանքով։ Այն ներկայացնում է Հայաստանի պաշտոնական դիրքորոշումը, ըստ որի տարածաշրջանի գրեթե բոլոր հայերը ստիպված են եղել լքել իրենց բնակավայրերը՝ անվտանգության, ֆիզիկական գոյության սպառնալիքների և վերահսկողության համակարգի փլուզման պատճառով։ Նկարագրության մեջ ընդգծվում է, որ այս իրադարձությունները կապված են 2023 թվականի սեպտեմբերյան ռազմական գործողությունների հետ, որոնց արդյունքում Լեռնային Ղարաբաղի նախկին դե ֆակտո կառավարման համակարգը դադարեց գործել, իսկ բնակչությունը հայտնվեց անորոշ և խոցելի վիճակում։ Միլիոնավոր մարդկանց համար հիմնական ուղին դարձել է Լաչինի միջանցքը, որով նրանք տեղափոխվել են դեպի Հայաստան՝ ստեղծելով հումանիտար ճգնաժամի մասշտաբային պատկեր։ Տեքստում նաև արտացոլվում են միջազգային արձագանքները, որտեղ մի շարք կազմակերպություններ ընդգծում են տեղահանվածների իրավունքների պաշտպանության, մարդասիրական աջակցության և երկարաժամկետ բնակեցման խնդիրները, մինչդեռ քաղաքական մակարդակում իրավիճակը շարունակում է մնալ վիճահարույց՝ կապված տարածքի կարգավիճակի և բնակչության վերադարձի հնարավորության հետ։ Հայաստանի դիրքորոշմամբ այս գործընթացը դիտարկվում է որպես բռնի տեղահանման օրինակ, մինչդեռ մյուս կողմը այն ներկայացնում է որպես կամավոր հեռացում անվտանգության մտահոգությունների պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կենտրոնանում է մարդասիրական հետևանքների, տարածաշրջանային քաղաքական բարդությունների և երկարաժամկետ կայունության հարցերի վրա։