ՀՀ բնակչության եկամուտների և ծախսերի տնտեսամաթեմատիկական գնահատումը

Մանկավարժություն

Հանգունության (անալոգիայի) մեթոդի կիրառումը ավագ դպրոցում ֆիզիկայի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման կարևոր միջոցներից է, քանի որ այն թույլ է տալիս բարդ, վերացական ֆիզիկական երևույթները ներկայացնել սովորողների համար հասկանալի և արդեն հայտնի պատկերների ու իրավիճակների միջոցով՝ կապ ստեղծելով նոր գիտելիքի և առօրյա փորձի միջև։ Այս մեթոդի էությունը կայանում է նրանում, որ ուսուցման ընթացքում օգտագործվում են համեմատություններ տարբեր համակարգերի միջև, օրինակ՝ էլեկտրական հոսանքը համեմատվում է ջրի հոսքի հետ, լարման տարբերությունը՝ ճնշման հետ, իսկ դիմադրությունը՝ խողովակի նեղացման ազդեցության հետ, ինչը օգնում է աշակերտներին ավելի հեշտ ընկալել Օհմի օրենքը և շղթաների աշխատանքի սկզբունքները։ Հանգունության մեթոդը հատկապես արդյունավետ է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է բացատրել միկրոաշխարհի երևույթները, ինչպիսիք են ատոմների կառուցվածքը կամ էլեկտրամագնիսական դաշտերը, որոնք ուղղակի դիտարկման համար անհասանելի են, և այդ դեպքում օգտագործվում են մոդելային պատկերացումներ, որոնք մոտ են աշակերտների առօրյա փորձին։ Մեթոդի կիրառումը բարձրացնում է ուսուցման դիդակտիկ արդյունավետությունը, քանի որ այն ակտիվացնում է մտածողության համեմատական և վերլուծական գործընթացները, զարգացնում է պատկերավոր մտածողությունը և նպաստում գիտելիքի երկարաժամկետ հիշողության ձևավորմանը։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է, որ ուսուցիչը վերահսկի անալոգիաների ճիշտ օգտագործումը, քանի որ չափազանց պարզեցված կամ սխալ համեմատությունները կարող են առաջացնել գիտական թյուր պատկերացումներ, ուստի անհրաժեշտ է համադրել հանգունության մեթոդը փորձարարական ցուցադրությունների, մաթեմատիկական մոդելավորման և խնդիրների լուծման հետ՝ ապահովելով ուսուցման ամբողջական և գիտականորեն հիմնավորված մոտեցում։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է ազգային անվտանգության և քաղաքական իշխանության լեգիտիմության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պետական կառավարման և հասարակական-քաղաքական հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում այն տեսական մոտեցումն է, ըստ որի՝ ազգային անվտանգությունը չի սահմանափակվում միայն արտաքին և ռազմական սպառնալիքների կանխմամբ, այլ ներառում է նաև պետական ինստիտուտների կայունությունը, արդյունավետ կառավարումը, իրավունքի գերակայությունը, հասարակության և իշխանության միջև վստահությունը, ժողովրդավարական մեխանիզմների գործունեությունն ու պետության դիմակայունությունը։ Քաղաքական իշխանության լեգիտիմությունը դիտարկվում է որպես հասարակության կողմից իշխանության իրավաչափության և պետական ինստիտուտների ընդունելիության հետ կապված բազմաբաղադրիչ երևույթ։ Ուսումնասիրվում են լեգիտիմության ձևավորման իրավական, քաղաքական և հասարակական հիմքերը, այդ թվում՝ սահմանադրական կարգը, ընտրական գործընթացները, քաղաքական մասնակցությունը, հաշվետվողականությունը, պետական մարմինների գործունեության թափանցիկությունը և քաղաքացիական հասարակության ներգրավվածությունը։ Հայաստանի ազգային անվտանգության ռազմավարական մոտեցումներում պետական կառավարման արդյունավետությունը, իրավունքի գերակայությունը, ժողովրդավարական արժեքների ամրապնդումը և պետական ու հասարակական ինստիտուտների զարգացումը ներկայացվել են անվտանգության ապահովման կարևոր բաղադրիչների շարքում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են պետական հաստատությունների նկատմամբ հանրային վստահության փոփոխությունները, քաղաքական հակասությունները, կառավարման արդյունավետության խնդիրները և հասարակական բևեռացումը փոխազդել երկրի ներքին կայունության ու անվտանգության համակարգի հետ։ Միաժամանակ լեգիտիմության և անվտանգության միջև կապը չի ներկայացվում որպես պարզ միակողմանի պատճառահետևանքային հարաբերություն. հաշվի են առնվում տնտեսական, սոցիալական, իրավական, տեղեկատվական, տարածաշրջանային և արտաքին քաղաքական գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ճգնաժամային իրավիճակներում պետական կառավարման արդյունավետությանը, որոշումների ընդունման մեխանիզմներին և հանրային հաղորդակցությանը։ Քննվում է նաև ժողովրդավարական վերահսկողության և անվտանգության հաստատությունների արդյունավետ գործունեության համատեղելիության խնդիրը՝ մարդու իրավունքների պաշտպանության և սահմանադրական կարգի պահպանման տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ազգային անվտանգության հիմնախնդիրները դիտարկել քաղաքական գիտության ավելի լայն շրջանակում՝ կապելով պետական ինստիտուտների կայունությունը, իշխանության լեգիտիմությունը, հասարակական վստահությունը և քաղաքական համակարգի դիմակայունությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քաղաքականագիտության, ազգային անվտանգության տեսության, պետական կառավարման և սահմանադրական ինստիտուտների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով քաղաքական իշխանության լեգիտիմությունը որպես անվտանգության ներքին միջավայրի վերլուծության կարևոր, սակայն ոչ միակ գործոն։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է խիտ բուսածածկ միջավայրերում ցողունների կտրման գործընթացի տեխնոլոգիական առանձնահատկություններին և համապատասխան բանող օրգանների նախագծման ու կատարելագործման հարցերին։ Գրքում քննարկվում են բուսական նյութի մեխանիկական հատկությունները, կտրման դիմադրության վրա ազդող գործոնները և տարբեր աշխատանքային պայմաններում արդյունավետ մշակման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնիկական լուծումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել սարքավորումների արտադրողականությունը՝ միաժամանակ նվազեցնելով էներգածախսը և մաշվածությունը։ Ներկայացվում են նաև տարբեր կառուցվածքային մոտեցումներ բանող օրգանների ձևավորման համար, դրանց աշխատանքային անկյունների, նյութերի ընտրության և սրության պահպանման օպտիմալ պայմանները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական վերլուծությունն ու գործնական կիրառությունները՝ ընդգծելով փորձարարական տվյալների դերը նոր տեխնոլոգիաների մշակման մեջ։ Այն օգտակար է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, ագրոնոմիայի և տեխնիկական նախագծման ոլորտների մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են բերքահավաքի մեքենաների արդյունավետության բարձրացմամբ և նոր սարքավորումների նախագծմամբ։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետության միջազգային իրավական կարգավիճակի, իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև միջազգային հարաբերություններում դրա դրսևորման առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է պետության՝ որպես միջազգային իրավունքի հիմնական սուբյեկտի, իրավական բնույթը, դրա իրավասուբյեկտության ծագման և իրականացման պայմանները, ինչպես նաև միջազգային իրավական համակարգում պետության ինքնիշխանության և իրավահավասարության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավական կարգավիճակի ձևավորմանը, միջազգային կազմակերպությունների և այլ պետությունների հետ հարաբերություններում նրա իրավունքների ու պարտականությունների իրականացման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են միջազգային պայմանագրեր կնքելու, դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու, միջազգային կազմակերպություններին անդամակցելու, միջազգային վեճերին մասնակցելու և միջազգային իրավական պատասխանատվություն կրելու հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև պետության տարածքային ամբողջականության, ինքնիշխանության, միջազգային ճանաչման և իրավահավասարության սկզբունքներին ու դրանց նշանակությանը Հայաստանի միջազգային իրավական դիրքի ձևավորման գործում։ Քննության են առնվում միջազգային իրավասուբյեկտության իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական և քաղաքական խնդիրները, ինչպես նաև պետության արտաքին հարաբերությունների և միջազգային պարտավորությունների կատարման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է միջազգային իրավունքի նորմերի ներպետական իրավակարգում իրականացման, միջազգային պայմանագրային պարտավորությունների կատարման և ազգային օրենսդրության ու միջազգային իրավական պահանջների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության տեսական և գործնական հիմքերի, դրա իրականացման մեխանիզմների և առկա հիմնախնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի մասնագետների, դիվանագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, իրավագիտության և միջազգային հարաբերությունների ուսանողների, գիտաշխատողների և Հայաստանի միջազգային իրավական կարգավիճակի հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության Բաքվի նահանգի հայ բնակչության ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական և համայնքային պատմության ուսումնասիրությանը XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Հետազոտության կենտրոնում բնակչության թվաքանակի, տարածքային տեղաբաշխման, բնակավայրերի կառուցվածքի, բնական աճի, միգրացիոն շարժերի և սոցիալական կազմի փոփոխություններն են՝ դիտարկված տարածաշրջանի տնտեսական ու վարչական վերափոխումների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քաղաքային և գյուղական բնակչության հարաբերակցությանը, հայերի բնակեցման աշխարհագրությանը և Բաքվի՝ արագ զարգացող արդյունաբերական ու առևտրային կենտրոնի վերածվելու գործընթացի ժողովրդագրական հետևանքներին։ Քննվում են աշխատանքի և տնտեսական հնարավորությունների հետ կապված տեղաշարժերը, քաղաքայնացման գործընթացները, զբաղվածության կառուցվածքը, արհեստների, առևտրի, արդյունաբերության և մասնագիտական գործունեության տարբեր ոլորտներում հայ բնակչության ներգրավվածությունը։ Պատմաժողովրդագրական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ են ընտանիքի կառուցվածքի, սեռատարիքային կազմի, ծնելիության, մահացության և բնակչության շարժի վերաբերյալ հասանելի վիճակագրական տվյալները՝ դրանց աղբյուրագիտական սահմանափակումների հաշվառմամբ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մարդահամարների, վարչական վիճակագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, պարբերական մամուլի, հասցեացուցակների և այլ սկզբնաղբյուրների համադրական քննություն՝ ժողովրդագրական պատկերը հնարավորինս ամբողջական վերականգնելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համայնքային հաստատությունների՝ եկեղեցիների, դպրոցների, բարեգործական ու մշակութային կազմակերպությունների գործունեությունը, քանի որ դրանք էական դեր էին կատարում կրթության, սոցիալական փոխօգնության և մշակութային կյանքի կազմակերպման մեջ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են տարածաշրջանի բազմազգ միջավայրում տարբեր բնակչական խմբերի տնտեսական և հասարակական փոխհարաբերությունները՝ խուսափելով ժողովրդագրական փոփոխությունները միայն մեկ գործոնով բացատրելուց։ Քննության առարկա կարող են դառնալ նաև ժամանակաշրջանի քաղաքական ցնցումների և միջհամայնքային լարվածությունների ժողովրդագրական ու սոցիալական հետևանքները՝ պատմական աղբյուրների քննադատական համադրմամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու Բաքվի նահանգի հայության պատմաժողովրդագրական զարգացման բազմաշերտ պատկերը և ավելի խորությամբ հասկանալու Հարավային Կովկասում XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի քաղաքայնացման, տնտեսական արդիականացման, միգրացիայի և համայնքային կյանքի փոխկապակցված գործընթացները։

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում սովորողների ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցների, մեթոդների և մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են կրթական գործընթացի հնարավորությունները՝ սովորողների ազգային արժեքների, պատմամշակութային գիտակցության, պատասխանատվության զգացման և հասարակական դիրքորոշումների ձևավորման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է բնագիտական և մաթեմատիկական առարկաների ուսուցման ընթացքում ազգային ինքնագիտակցության զարգացման ուղիները՝ ընդգծելով առարկայական բովանդակության, ուսուցման մեթոդների և դաստիարակչական աշխատանքի փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են մանկավարժական մոտեցումներ, ուսումնական ծրագրերի կիրառման առանձնահատկություններ, դասավանդման կազմակերպման ձևեր և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել սովորողների համակողմանի զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության միջոցով ազգային և համամարդկային արժեքների համադրմանը, ինչպես նաև սովորողների ինքնության ձևավորման գործընթացին ժամանակակից դպրոցի պայմաններում։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, ուսուցիչների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, դպրոցների ղեկավարների, մանկավարժական բուհերի դասախոսների, ուսանողների և դաստիարակության խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։