ՀՀ գյուղատնտեսության սուբսիդավորման քաղաքականությունը, պետական աջակցության խնդիրները և դրանց լուծման ուղղությունները (ՀՀ բարձր լեռնային գյուղական համայնքների օրինակով)

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մատենական գեղանկարչության ուսուցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը գեղարվեստական կրթօջախներում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այս առանձնահատուկ արվեստի ուսուցման արդյունավետ սկզբունքները, մեթոդներն ու կազմակերպման ձևերը։ Հետազոտության կենտրոնում մանրանկարչական արվեստի ուսուցման առանձնահատկություններն են, դրա տեսական հիմքերի և գործնական հմտությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև սովորողների գեղարվեստական մտածողության և ստեղծագործական կարողությունների զարգացումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մատենական գեղանկարչության պատմական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, հայկական մանրանկարչության ավանդույթները, պատկերային համակարգը, կոմպոզիցիոն սկզբունքները, գունային լուծումները և զարդանախշային մշակույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման գործընթացի փուլային կազմակերպմանը՝ սկսած տեսական գիտելիքների և արվեստի պատմության ուսումնասիրությունից մինչև նկարելու, գունավորման, կոմպոզիցիայի կառուցման և մանրակրկիտ մշակման գործնական հմտությունների ձևավորումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական միջնադարյան ձեռագրերի և մանրանկարների ուսումնասիրությանը, քանի որ դրանց վերլուծությունը սովորողներին հնարավորություն է տալիս հասկանալու ավանդական պատկերային լեզուն և յուրացնելու ազգային գեղարվեստական ժառանգության առանձնահատկությունները։ Ուսուցման ընթացքում կարող են կիրառվել բնօրինակների և վերարտադրությունների դիտարկում, պատճենում, փուլային վարժություններ, գունային և կոմպոզիցիոն առաջադրանքներ, զարդանախշերի ուսումնասիրություն և ինքնուրույն ստեղծագործական աշխատանքներ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև ուսուցչի դերը՝ որպես ոչ միայն տեխնիկական հմտությունների փոխանցող, այլև սովորողի ստեղծագործական մտածողությունը, դիտողականությունը, գեղագիտական ճաշակը և մշակութային ինքնագիտակցությունը զարգացնող մասնագետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր տարիքային և պատրաստվածության մակարդակ ունեցող սովորողների համար ուսումնական նյութի ընտրության, առաջադրանքների բարդության աստիճանական բարձրացման և անհատական մոտեցման կիրառման խնդիրներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մատենական գեղանկարչության տեխնիկական առանձնահատկություններին՝ նյութերի և գործիքների ճիշտ ընտրությանը, մանրակրկիտ աշխատանքի հմտությունների զարգացմանը, գծանկարի, հարթապատկերային ձևերի, գունային հարաբերությունների և մանրամասների մշակման յուրացմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել արվեստի դպրոցներում, գեղարվեստական ուսումնարաններում և այլ մասնագիտացված կրթական հաստատություններում՝ մատենական գեղանկարչության ուսուցման գործընթացը համակարգված և արդյունավետ կազմակերպելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կերպարվեստի ուսուցիչներին, նկարիչ-մանկավարժներին, արվեստաբաններին, արվեստի կրթությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական մանրանկարչության ավանդույթների պահպանման ու փոխանցման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Other Subjects

Ճարտարապետագիտական, արվեստաբանական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի IX–XIV դարերի վանական համալիրների սրահների և սրահաձև ճարտարապետական կառույցների ձևավորման, զարգացման ու կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում միջնադարյան հայկական վանական ճարտարապետության պատմական նախադրյալները, վանական համալիրների տարածական կազմակերպման սկզբունքները և դրանց բաղկացուցիչ կառույցների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սրահների հատակագծային հորինվածքներին, ծավալատարածական լուծումներին, կառուցողական համակարգերին և վանական համալիրների ընդհանուր ճարտարապետական կառուցվածքում դրանց ունեցած նշանակությանը։ Վերլուծվում են սյուների, կամարների, թաղերի, ծածկերի և քարե կառուցվածքային տարրերի կիրառման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց գեղարվեստական ու գործառնական նշանակությունը։ Քննարկվում են վանական սրահների օգտագործման հնարավորությունները կրոնական արարողությունների, համայնքային հավաքների, կրթական գործունեության և վանական առօրյայի կազմակերպման համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի տարբեր պատմական շրջանների վանական համալիրների համեմատական օրինակները, դրանց կառուցման ժամանակագրությունը և ճարտարապետական ձևերի տեղական տարբերակները։ Անդրադարձ է կատարվում միջնադարյան շինարարական ավանդույթներին, քարի մշակման տեխնիկային, դեկորատիվ հարդարանքին և ճարտարապետական մանրամասների գեղագիտական առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է սրահների փոխկապակցվածությունը եկեղեցիների, գավիթների, բակերի և վանական այլ շինությունների հետ՝ համալիրների միասնական տարածական կառուցվածքի ձևավորման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հայկական միջնադարյան վանական ճարտարապետության տիպաբանական առանձնահատկությունների բացահայտմանը, պատմական հուշարձանների գիտական ուսումնասիրմանը և մշակութային ժառանգության պահպանության խնդիրների լուսաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության պատմության, հայ միջնադարյան արվեստի, հուշարձանագիտության, մշակութային ժառանգության պահպանության և պատմական ճարտարապետության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արևելյան Գյուլիստանի պատմությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանների անցյալը, պատմական զարգացումները և դրանց աշխարհագրական ու մշակութային միջավայրի նշանակությունը։ Վերնագրում հիշատակված տարածքների համադրությունը հնարավորություն է տալիս նյութը դիտարկելու Հարավային Կովկասի և հարակից արևելյան շրջանների պատմական փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Այս տարածաշրջանների պատմությունը ձևավորվել է տարբեր ժողովուրդների, պետությունների և քաղաքական ուժերի փոխազդեցության պայմաններում, իսկ բնակչության տեղաշարժերը, առևտրային կապերը, մշակութային շփումները և իշխանությունների փոփոխությունները կարևոր ազդեցություն են ունեցել դրանց զարգացման վրա։ Հայաստանի պատմական անցյալը սերտորեն կապված է հարևան երկրամասերի հետ՝ պայմանավորված աշխարհագրական դիրքով, քաղաքական իրադարձություններով, տնտեսական հարաբերություններով և մշակութային փոխանակումներով։ Տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն առանձին երկրամասերի զարգացման առանձնահատկությունները, այլև դրանց միջև ձևավորված կապերը։ Նման պատմական աշխատությունները կարևոր են պատմական հիշողության պահպանման, աշխարհագրական անվանումների ու տարածքային պատկերացումների ուսումնասիրության և անցյալի իրադարձությունները համադրական մոտեցմամբ հասկանալու համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Հայաստանի և Հարավային Կովկասի պատմությամբ, հայագիտությամբ, տարածաշրջանային պատմական աշխարհագրությամբ և ժողովուրդների պատմական փոխհարաբերություններով զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես նյութ՝ ուսումնասիրելու 19-րդ դարի հայերեն և օսմաներեն լեզվական միջավայրերում շրջանառվող պատմագիտական գրականության թեմատիկ ուղղությունները և պատմական գիտելիքի տարածման ձևերը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական իրավունքում տիրապետման ինստիտուտի իրավական բնույթի, կարգավորման առանձնահատկությունների և կիրառման ընթացքում առաջացող տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են տիրապետման հասկացությունը, դրա իրավաբանական նշանակությունը, ծագման հիմքերը և տեղը քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տիրապետման և սեփականության իրավունքի փոխհարաբերությանը, դրանց տարբերակիչ հատկանիշներին, ինչպես նաև գույքի փաստացի տիրապետման և դրա նկատմամբ իրավական իրավազորությունների սահմանազատմանը։ Ուսումնասիրվում են օրինական և անօրինական, բարեխիղճ և անբարեխիղճ տիրապետման առանձնահատկությունները, դրանց իրավական հետևանքները և տիրապետողի իրավունքների պաշտպանության հնարավորությունները։ Դիտարկվում են շարժական և անշարժ գույքի տիրապետման հետ կապված հարաբերությունները, տիրապետման ձեռքբերման, իրականացման և դադարման հիմքերը, ինչպես նաև գույքի նկատմամբ փաստացի վերահսկողության իրավական գնահատման խնդիրները։ Կարևորվում են տիրապետման պաշտպանության քաղաքացիաիրավական միջոցները, գույքի վերադարձման պահանջները, սեփականատիրոջ և տիրապետողի շահերի հավասարակշռության ապահովումը և հնարավոր իրավական վեճերի լուծման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսդրության համապատասխան դրույթները, իրավական տեսության մոտեցումները և դատական պրակտիկայում ձևավորված մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ձեռքբերման վաղեմության ինստիտուտին, դրա կիրառման նախապայմաններին և տևական տիրապետման հիման վրա սեփականության իրավունքի ձեռքբերման իրավական հնարավորություններին։ Առանձնացվում են տիրապետման փաստի ապացուցման, բարեխղճության գնահատման, գույքային հարաբերությունների կայունության և քաղաքացիական շրջանառության մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են նաև հռոմեական իրավունքում տիրապետման ինստիտուտի պատմական զարգացումը, մայրցամաքային իրավական համակարգերում դրա կարգավորման առանձնահատկությունները և համեմատական իրավագիտության միջոցով Հայաստանի օրենսդրության կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է ներկայացնել տիրապետման իրավական կարգավորման հստակեցման, դատական պրակտիկայում առաջացող հակասությունների հաղթահարման և գույքային իրավունքների պաշտպանության արդյունավետության բարձրացման առաջարկություններ։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի քաղաքացիական իրավունքի տեսության, գույքային հարաբերությունների իրավական կարգավորման և սեփականության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմների զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Այս աշխատությունը նկարագրում է Հայաստանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական կյանքը, հատկապես Արշակունիների թագավորության ժամանակաշրջանում։ Այն կարևոր աղբյուր է հին հայկական պատմության ուսումնասիրության համար։ Հիմնական բովանդակությունը․ Պատմական իրադարձություններ Պատերազմներ, ներքին պայքարներ, դավադրություններ և պետական զարգացումներ։ Թագավորներ և իշխաններ Ներկայացվում են հայ արքաների, նախարարների և զորավարների գործունեությունը։ Քրիստոնեության դերը Քրիստոնեության տարածումը և ազդեցությունը Հայաստանի հասարակական ու քաղաքական կյանքում։ Պայքար արտաքին ուժերի դեմ Հայաստանի հարաբերությունները և հակամարտությունները հարևան տերությունների հետ (Պարսկաստան, Հռոմեական կայսրություն)։ Հերոսական դրվագներ Նյութը ներառում է նաև պատմական-գրական նկարագրություններ, որոնք երբեմն ունեն լեգենդային երանգ։

Literature

Գիրքը ներկայացնում է ֆրանսիացի գրող Ժակ-Անրի Բեռնարդեն դը Սեն-Պիեռի հայտնի «Պողոս և Վիրջինիա» վիպակը, որը եվրոպական գրականության մեջ առանձնանում է բնության, սիրո, բարոյական մաքրության և մարդկային զգացմունքների ներդաշնակության թեմաների պատկերումով։ Պատմության գործողությունները ծավալվում են Մավրիկիոս կղզու բնության գրկում, որտեղ հասարակական պայմանականություններից հեռու մեծանում են երկու երիտասարդներ՝ Պողոսն ու Վիրջինիան։ Նրանց մանկության ընկերությունը աստիճանաբար վերածվում է անկեղծ սիրո, սակայն այդ պարզ ու ներդաշնակ աշխարհը բախվում է սոցիալական տարբերություններին, ընտանեկան որոշումներին և ճակատագրական հանգամանքներին։ Հեղինակը հակադրում է բնության բնական ներդաշնակությունը հասարակական անհավասարությանը, նյութական շահին և մարդկային հարաբերությունները սահմանափակող պայմանականություններին։ Բնապատկերները պարզապես գործողության միջավայր չեն․ դրանք արտահայտում են հերոսների ապրումները, ընդգծում նրանց անմեղությունը և ստեղծում պատմության հուզական մթնոլորտը։ Ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ ունեն նաև մայրական նվիրվածությունը, ընկերությունը, անձնազոհությունը, հավատարմությունը և մարդկային արժանապատվությունը։ Վիպակը մեծ ազդեցություն է ունեցել եվրոպական զգայապաշտ և ռոմանտիկական գրականության զարգացման վրա՝ ձևավորելով բնության ու զգացմունքների իդեալականացված պատկերման ազդեցիկ օրինակ։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ թարգմանական գրականության և Կալկաթայի հայ կրթամշակութային միջավայրի պատմության համար՝ ցույց տալով եվրոպական գեղարվեստական ստեղծագործությունների տարածումը հայ ընթերցողների շրջանում։