ՀՀ զբոսաշրջային կազմակերպությունների ծախսերի հաշվառման մեթոդի կատարելագործման ուղիները

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ անվանի քանդակագործ և նկարիչ Խաչատուր Մարտիրոսի Իսկանդարյանի բազմաբնույթ ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է արվեստագետի ստեղծագործական ուղին, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և նրա ներդրումը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ու 21-րդ դարի սկզբի հայկական կերպարվեստի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նրա քանդակագործական, գեղանկարչական, գրաֆիկական և կերամիկական աշխատանքներին՝ բացահայտելով դրանցում առկա թեմատիկ, ոճական և արտահայտչական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իսկանդարյանի արվեստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդը՝ իր առօրյա կյանքով, մասնագիտությամբ, բնավորությամբ և սոցիալական միջավայրով, ինչի շնորհիվ նրա փոքրածավալ ժանրային կոմպոզիցիաները առանձնանում են կենսականությամբ, դիտողականությամբ և մարդկային ջերմությամբ։ Հատուկ նշանակություն ունի հին Երևանի կյանքին նվիրված ստեղծագործությունների շարքը, որտեղ արվեստագետը պատկերում է քաղաքի անցյալի կերպարները, փողոցային տեսարանները, արհեստավորներին, առևտրականներին, երաժիշտներին և այլ կերպարներ։ Այս աշխատանքները ոչ միայն ունեն գեղարվեստական արժեք, այլև պահպանել են հին Երևանի կենցաղի, սովորույթների ու քաղաքային միջավայրի վերաբերյալ կարևոր ազգագրական տեղեկություններ։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև նրա մոնումենտալ քանդակագործությանը, որի շրջանակում արվեստագետը ստեղծել է մի շարք հուշարձաններ և դիմաքանդակներ՝ անդրադառնալով հայ մշակույթի, գրականության, գիտության և արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչների կերպարներին։ Նրա հեղինակած գործերից են Արմեն Տիգրանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Մեղապարտի և այլ մշակութային գործիչների հուշարձաններն ու քանդակները։ Առանձին ուշադրության է արժանի Իսկանդարյանի գործունեությունը որպես նկարիչ և գրաֆիկ․ այդ բնագավառում նրա ստեղծագործության մեջ հատկապես արտահայտված է բնանկարի ժանրը, ինչը ցույց է տալիս արվեստագետի հետաքրքրությունը ոչ միայն մարդկային կերպարի, այլև բնության ու միջավայրի գեղարվեստական մեկնաբանության նկատմամբ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս արվեստագետի ժառանգությունը դիտարկել ամբողջական համատեքստում՝ նրա ստեղծագործական զարգացումը կապելով ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գործընթացների, հայկական քանդակագործության ավանդույթների և քաղաքային մշակույթի հետ։ Հեղինակը կարևորում է նաև Իսկանդարյանի մասնակցությունը ցուցահանդեսներին և մրցույթներին, նրա ստացած պարգևներն ու ճանաչումը, որոնք վկայում են արվեստագետի նշանակալի դերակատարության մասին հայկական մշակութային կյանքում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է հայկական քանդակագործության պատմությամբ, 20-րդ դարի հայ կերպարվեստով, հին Երևանի մշակութային միջավայրով և Խաչատուր Իսկանդարյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և արվեստասեր ընթերցողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է որպես Նարե Նադարյանի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի ատենախոսություն՝ 2018 թվականին, 26 էջ ծավալով։

Իրավաբանություն

Պենիտենցիար հանցավորությունը վերաբերում է այն հանցագործություններին, որոնք կատարվում են պատժիչ հաստատություններում՝ հիմնականում բանտերում, կալանավայրերում և այլ ազատազրկման վայրերում, ինչպես նաև այդ միջավայրում ձևավորվող հանցավոր վարքագծին ու ենթամշակույթին։ Հայաստանի Հանրապետությունում այս երևույթը դիտարկվում է որպես քրեագիտական և սոցիալական խնդիր, որը կապված է ազատազրկման համակարգի ներսում կարգապահության խախտումների, կալանավորների միջև բռնության, ոչ օրինական հարաբերությունների, ինչպես նաև երբեմն նաև անձնակազմի և դատապարտյալների միջև կոնֆլիկտային կամ կոռուպցիոն երևույթների հետ։ Պենիտենցիար հանցավորության կառուցվածքում հաճախ առանձնացվում են ներքին բռնությունները (կռիվներ, շանտաժ, հոգեբանական ճնշում), արգելված իրերի շրջանառությունը, ենթամշակութային հիերարխիաների ձևավորումը և քրեական ենթամշակույթի ազդեցությունը դատապարտյալների վարքագծի վրա։ ՀՀ-ում այս խնդիրը ուսումնասիրվում է նաև իրավական բարեփոխումների համատեքստում, որտեղ նպատակ է դրվում բարելավել ազատազրկման պայմանները, ուժեղացնել վերահսկողությունը, նվազեցնել ոչ ֆորմալ իշխանական կառուցվածքները և ապահովել մարդու իրավունքների պաշտպանությունը կալանավայրերում։ Այս երևույթը համարվում է բազմագործոն՝ պայմանավորված թե սոցիալական միջավայրով, թե քրեակատարողական համակարգի կառավարման արդյունավետությամբ, և դրա կանխարգելումը պահանջում է ինչպես իրավական, այնպես էլ վերականգնողական և հոգեբանական մոտեցումներ:

Մշակույթ

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Ժանսեմի հաստոցային գրաֆիկայի արվեստին և տեխնիկային՝ ընդգծելով գրաֆիկական դիզայնի, պատկերագրության և արվեստի պատմության մեջ դրա դերը։ Աշխատությունը վերլուծում է հաստոցային գրաֆիկայի առանձնահատկությունները, օգտագործվող տեխնիկաները, գունային և կոմպոզիցիոն լուծումները, ինչպես նաև Ժանսեմի ստեղծագործական հմտությունները և նորարարական մոտեցումները արվեստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրաֆիկական կոմպոզիցիաների կառուցվածքին, մանրամասնության և տպագրական տեխնիկայի համադրությանը, ինչպես նաև Ժանսեմի աշխատանքների ազդեցությանը ժամանակակից գրաֆիկայի և նկարիչ-դիզայներների մոտեցումների վրա։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է թե տեսական գնահատականներ, թե արվեստագիտական վերլուծություններ՝ թույլ տալով պատկերել Ժանսեմի հաստոցային գրաֆիկայի էսթետիկական, տեխնիկական և պատմամշակութային նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր է արվեստաբանների, գրաֆիկ դիզայներների, արվեստի ուսանողների և պատմաբանների համար՝ նպաստելով Ժանսեմի ստեղծագործության գիտական վերլուծությանը և հաստոցային գրաֆիկայի զարգացման ուսումնասիրմանը։

Այլ առարկաներ

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Թեհրանի թատրոնների ճարտարապետական առանձնահատկություններին և դրանց համեմատական վերլուծությանը տարածաշրջանի հայկական թատրոնների հետ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել թատերական շենքերի ձևավորման ընդհանուր և տարբերակիչ գծերը պատմամշակութային զարգացման համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են թատրոնների հատակագծային կառուցվածքը, բեմի և դահլիճի կազմակերպման սկզբունքները, ակուստիկ լուծումները, դեկորատիվ ձևավորումը և քաղաքաշինական միջավայրի հետ փոխհարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Թեհրանի թատրոնների վրա ազդած պարսկական, եվրոպական և ժամանակակից ճարտարապետական ուղղություններին, ինչպես նաև այն ձևերին, որոնցով դրանք արտացոլվել են շենքերի արտաքին և ներքին հարդարանքում։ Քննարկվում են նաև հայկական թատրոնների ճարտարապետական առանձնահատկությունները՝ ազգային մշակութային ինքնության, համայնքային կյանքի և թատերական ավանդույթների ազդեցությամբ ձևավորված տարածական լուծումների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Թեհրանի և տարածաշրջանի հայկական թատրոնների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մշակութային փոխազդեցությունների, տեղական ավանդույթների և միջազգային ճարտարապետական միտումների ազդեցությունը թատերական շենքերի զարգացման վրա՝ որպես մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչ։

Բնապահպանություն

Բնօգտագործումը բնական ռեսուրսների՝ հողի, ջրի, օդի, անտառների, օգտակար հանածոների և կենդանական աշխարհի օգտագործումն է մարդու տնտեսական և սոցիալական կարիքների բավարարման նպատակով։ Բնօգտագործման կառավարումը այն համակարգն է, որը կարգավորում է այդ ռեսուրսների օգտագործման չափը, ձևերը և արդյունավետությունը՝ ապահովելով դրանց վերականգնելիությունը և երկարաժամկետ պահպանությունը։ Շրջակա միջավայրի պահպանությունը գիտական, իրավական և կազմակերպչական միջոցառումների ամբողջություն է, որի նպատակն է կանխել բնության աղտոտումը, բնական հավասարակշռության խախտումը և կենսաբազմազանության կորուստը, ինչպես նաև ապահովել մարդու առողջության և կյանքի համար անվտանգ միջավայր։ Բնօգտագործման հիմնական տեսակներն են ռացիոնալ (կայուն) և ոչ ռացիոնալ (անարդյունավետ) օգտագործումը, ինչպես նաև ոլորտային բաժանումները՝ արդյունաբերական, գյուղատնտեսական, էներգետիկ և ջրօգտագործում։ Ռացիոնալ բնօգտագործումը ենթադրում է ռեսուրսների խնայողաբար և գիտականորեն հիմնավորված օգտագործում, մինչդեռ ոչ ռացիոնալը հանգեցնում է դրանց սպառման և բնապահպանական խնդիրների խորացման։ Բնօգտագործման և շրջակա միջավայրի պահպանության հիմնական սկզբունքներն են կայուն զարգացումը, կանխարգելման սկզբունքը, «աղտոտողը վճարում է» սկզբունքը, բնական ռեսուրսների վերականգնման ապահովումը և էկոհամակարգերի հավասարակշռության պահպանումը։ Այս համակարգը կարևոր է, քանի որ այն թույլ է տալիս համադրել տնտեսական զարգացումը և բնության պահպանությունը՝ ապահովելով ներկա և ապագա սերունդների բարեկեցությունը։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է գեղարվեստական-պատմական բնույթի կենսագրական պատմություն, որը հետևում է գլխավոր հերոսի կյանքի ընթացքին մանկությունից մինչև հասուն տարիք՝ ընդգրկելով նրա անցած փորձությունները, ճակատագրական հանդիպումները և տարբեր սոցիալական ու մշակութային միջավայրերում ձևավորված կենսափորձը։ Պատմության գործողությունները տեղակայված են Վաղարշապատի շրջանում՝ Արարատ լեռան մերձակայքում գտնվող պատմական ու խորհրդանշական տարածքում, ինչը ստեղծագործությանը հաղորդում է ազգային-աշխարհագրական առանձնահատուկ գունավորում։ Վեպում կամ պատմական հուշագրական շարադրանքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հերոսի բարոյական ձևավորումը, կյանքի դժվարությունների հաղթահարման ուղիները և հասարակական հարաբերությունների բազմաշերտ նկարագրությունը։ Հեղինակը պատկերում է նաև ժամանակաշրջանի կենցաղը, սովորույթները և սոցիալական իրականությունը՝ ստեղծելով լայն պատկերացում տվյալ միջավայրի մասին և միաժամանակ շեշտադրելով անհատի զարգացման ներքին հոգեբանական գործընթացները։ Ստեղծագործությունը կարող է դիտարկվել որպես ինչպես արկածային, այնպես էլ բարոյախրատական բնույթի գործ, որտեղ անձնական ճակատագիրը միահյուսվում է պատմամշակութային միջավայրի հետ։