Հին Հայաստանի մշակույթը մ. թ. ա. VI – մ. թ. III դարերում՝ ըստ հնագիտական տվյալների

Աշխարհագրություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սևանա լիճ սնուցող հիմնական գետերի ջրաքիմիական վիճակի և դրա փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք կապելով Սևանի ջրհավաք ավազանում իրականացվող տնտեսական ու մարդածին գործունեության հետ։ Ուսումնասիրության առանցքում ջրի քիմիական կազմն է, դրա որակական ցուցանիշների փոփոխությունը և այն գործընթացները, որոնց միջոցով գյուղատնտեսությունը, բնակավայրերի զարգացումը, հողօգտագործումը, ջրառը, կենցաղային ու արտադրական գործունեությունը կարող են ազդել գետային համակարգերի և, վերջնական արդյունքում, Սևանա լճի էկոհամակարգի վրա։ Նման հետազոտություններում կարևոր նշանակություն ունեն ջրի թթվածնային ռեժիմը, թթվայնությունը՝ pH-ը, հանքայնացումը, կենսածին տարրերի՝ հատկապես ազոտի և ֆոսֆորի միացությունների պարունակությունը, ինչպես նաև այլ քիմիական բաղադրիչների և աղտոտիչների առկայությունը։ Սևանա լիճ թափվող գետերի ջրաքիմիական ուսումնասիրությունները կարևոր են ոչ միայն առանձին գետերի ջրի որակը գնահատելու, այլև լճի էկոլոգիական վիճակի վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը հասկանալու համար։ Հետազոտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համեմատել գետերի տարբեր հատվածներում կամ տարբեր ժամանակահատվածներում արձանագրված ցուցանիշները և բացահայտել այն փոփոխությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել ջրհավաք ավազանի բնական առանձնահատկություններով կամ մարդու տնտեսական գործունեությամբ։ Հատկապես կարևոր է կենսածին նյութերի ներհոսքի հարցը, քանի որ դրանց ավելացումը կարող է նպաստել Սևանա լճում էվտրոֆացման գործընթացների ուժեղացմանը և ազդել ջրային էկոհամակարգի բնական հավասարակշռության վրա։ Գիտական աղբյուրներում Սևանի հիմնական վտակների ուսումնասիրությունները ներառում են ջրաֆիզիկական, ջրաքիմիական և ջրակենսաբանական ցուցանիշների համատեղ գնահատում, իսկ տնտեսական գործունեության ազդեցությունը դիտարկվում է որպես լճի և նրա վտակների ջրի որակի փոփոխության կարևոր գործոն։ Աշխատանքի թեման առանձնապես կարևոր է Հայաստանի համար, քանի որ Սևանա լիճը երկրի ռազմավարական նշանակության ջրային պաշարներից է, իսկ դրա ջրհավաք ավազանի վիճակը անմիջականորեն կապված է լճի ջրի որակի և ամբողջ էկոհամակարգի կայունության հետ։ Պաշտոնական փաստաթղթերում նույնպես ընդգծվում է, որ ջրհավաք ավազանի բնօգտագործման և տնտեսական գործունեության արդյունքում առաջացող մարդածին ազդեցությունների նվազեցումը Սևանի էկոհամակարգի պահպանության և վերականգնման առանցքային խնդիրներից է։ Այսպիսով, աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես Սևանա լճի ջրային համակարգի վրա մարդու գործունեության ազդեցությունը քանակական և որակական տեսանկյուններից բացահայտող ուսումնասիրություն, որի հիմնական արժեքը գետերի ջրի քիմիական փոփոխությունների և դրանց առաջացման հնարավոր պատճառների միջև կապի բացահայտումն է։ Այն կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարմամբ, բնապահպանությամբ, ջրաբանությամբ, էկոլոգիայով և Սևանի ավազանի կայուն օգտագործմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Լեզվաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հայերեն և ֆրանսերեն լեզուներում դերանվան համակարգերի համեմատական ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով զուգադրողական և տիպաբանական առանձնահատկություններին։ Նյութում վերլուծվում են երկլեզվային դերանվան կազմվածքների, դրանց շարադասական դիրքի, գործառութային նշանակության և մորֆոլոգիական տեսակների տարբերությունները և նմանությունները, ինչպես նաև անձնային, ցուցիչ և հարցական դերանունների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ընդգծում է լեզուների կառուցվածքային ու գործառնական համադրությունների վերլուծության կարևորությունը, ներառյալ համակողմանի համեմատություն այն առումով, թե ինչպես դերանունները դրսևորում են հարաբերակցությունները սուբյեկտների, օբյեկտների և համատեքստային իրավիճակների միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական կառուցվածքների տիպաբանական և սեմանտիկ համահունչությանը, ինչը նպաստում է երկլեզվական կրթության, թարգմանության և լեզվաբանական քննության գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը։ Նյութը օգտակար է լեզվաբանների, թարգմանաբանների, ուսուցիչների և հայերենի ու ֆրանսերենի ուսումնասիրմամբ զբաղվող հետազոտողնե

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է հոգեբանական գործոնների ազդեցությունը տնտեսական գործընթացների վրա՝ համադրելով տեսական մոտեցումները և գործնական դիտարկումները։ Այն բացահայտում է, թե ինչպես են անհատների և խմբերի վարքային առանձնահատկությունները՝ ինչպիսիք են ընկալումները, սպասումները, վախերը, վստահության մակարդակը և ռիսկի նկատմամբ վերաբերմունքը, ձևավորում տնտեսական որոշումների ընդունումը ինչպես միկրո, այնպես էլ մակրո մակարդակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վարքաբանական տնտեսագիտության գաղափարներին, որոնք վիճարկում են ավանդական ռացիոնալ ընտրության մոդելը և ցույց են տալիս, որ տնտեսական սուբյեկտները հաճախ գործում են ոչ լիարժեք տեղեկատվության, հուզական ազդեցությունների և ճանաչողական շեղումների պայմաններում։ Վերլուծվում են նաև շուկաների վարքագծային տատանումները, սպառողական պահանջարկի փոփոխությունները, ներդրումային որոշումների հոգեբանական հիմքերը և ֆինանսական ճգնաժամերի առաջացման ոչ տնտեսական գործոնները։ Գործնական մասում ներկայացվում են օրինակներ իրական տնտեսություններից, որտեղ հոգեբանական գործոնները հանգեցրել են ինչպես աճի խթանման, այնպես էլ անկայունության խորացման։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ արդյունավետ տնտեսական քաղաքականություն մշակելու համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն դասական տնտեսական ցուցանիշները, այլ նաև հասարակության հոգեբանական տրամադրությունները և վարքային օրինաչափությունները։

Բժշկություն

Ստոմատոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակավոր անշարժ կամրջաձև պրոթեզների ներբերանային պատրաստման նոր եղանակի կիրառման գիտական հիմնավորմանը և դրա կլինիկական արդյունավետության համեմատական գնահատմանը։ Քննության են առնվում ժամանակավոր ատամնային պրոթեզավորման հիմնական սկզբունքները, կամրջաձև կոնստրուկցիաների նշանակությունը ծամողական ֆունկցիայի, խոսքի, գեղագիտական տեսքի և հենակետային ատամների պաշտպանության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակավոր պրոթեզների պատրաստման նյութերի ընտրությանը, ներբերանային ձևավորման տեխնոլոգիական առանձնահատկություններին, կոնստրուկցիաների ճշգրտությանը և բերանի խոռոչի հյուսվածքների հետ դրանց կենսաբանական համատեղելիությանը։ Վերլուծվում են առաջարկվող եղանակի և ավանդական մեթոդների հնարավոր տարբերությունները՝ պատրաստման տևողության, տեխնիկական բարդության, եզրային հպման ճշգրտության, մեխանիկական ամրության և պացիենտի հարմարավետության տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև ժամանակավոր պրոթեզների ամրացման, ծամողական ծանրաբեռնվածության բաշխման, լնդային հյուսվածքների պահպանման և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կլինիկական դիտարկումների, համեմատական փորձարկումների և պրոթեզավորման արդյունքների գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում բուժման գործընթացի կազմակերպման արդյունավետությանը, պացիենտների ֆունկցիոնալ ու գեղագիտական պահանջների բավարարմանը և ժամանակավոր պրոթեզավորման տեխնոլոգիաների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրթոպեդիկ ստոմատոլոգիայի, ատամնային պրոթեզավորման և ստոմատոլոգիական նյութագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գորտի վեստիբուլյար կորիզների կառուցվածքային և գործառական կազմակերպման ուսումնասիրմանը համակարգչային մոդելավորման մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլյար համակարգի նյարդային կառուցվածքներում տեղեկատվության ընդունման, մշակման և փոխանցման մեխանիզմներն են, ինչպես նաև առանձին նեյրոնների ու դրանց միջև ձևավորված կապերի դերը շարժումների համակարգման, մարմնի հավասարակշռության և տարածական դիրքի վերահսկման գործընթացներում։ Համակարգչային մոդելավորումը դիտարկվում է որպես փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիական տվյալները համակարգելու և նյարդային ցանցի աշխատանքի հնարավոր մեխանիզմները քանակականորեն նկարագրելու արդյունավետ միջոց։ Վեստիբուլյար համակարգը կարևոր դեր է կատարում օրգանիզմի դիրքի և շարժման մասին տեղեկատվության մշակման մեջ։ Ներքին ականջի համապատասխան զգայական կառույցներից ստացվող ազդակները նյարդային ուղիներով հասնում են կենտրոնական նյարդային համակարգի վեստիբուլյար կորիզներին, որտեղ տեղի է ունենում դրանց հետագա ինտեգրումը և փոխանցումը այլ նյարդային կենտրոնների։ Այս գործընթացների արդյունքում ձևավորվում են շարժողական և դիրքային պատասխաններ, որոնք նպաստում են հավասարակշռության պահպանմանը, մկանային տոնուսի կարգավորմանը և շարժումների համաձայնեցմանը։ Գորտը որպես փորձարարական օբյեկտ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ողնաշարավորների վեստիբուլյար համակարգի կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները համեմատաբար հստակ նեյրոնային կառուցվածքների պայմաններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վեստիբուլյար կորիզների նեյրոնային կազմի և դրանց փոխկապակցվածության վրա։ Առանձին նեյրոնները կարող են տարբերվել իրենց ձևաբանական կառուցվածքով, էլեկտրաֆիզիոլոգիական հատկություններով, մուտքային և ելքային կապերով ու տարբեր տեսակի ազդակների նկատմամբ արձագանքներով։ Այդ տարբերությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս կառուցել վեստիբուլյար կենտրոնների կառուցվածքային մոդել, որտեղ ներկայացվում են նեյրոնների հիմնական խմբերը և դրանց միջև հնարավոր կապերը։ Նման մոդելը կարող է օգտագործվել որպես հիմք գործառական գործընթացների հետագա համակարգչային վերարտադրման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նեյրոնների էլեկտրական ակտիվության մոդելավորմանը։ Նյարդային բջիջների գործունեությունը կապված է թաղանթային պոտենցիալի փոփոխությունների և նյարդային ազդակների առաջացման հետ։ Համակարգչային մոդելի միջոցով հնարավոր է ներկայացնել նեյրոնի արձագանքը տարբեր ուժգնության և ժամանակային կառուցվածքի մուտքային ազդակներին, ուսումնասիրել գրգռման շեմը, իմպուլսների հաճախականությունը և ակտիվության ժամանակային բնութագրերը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս փորձարկել այնպիսի պայմաններ, որոնց անմիջական ուսումնասիրությունը կենսաբանական փորձերում կարող է լինել դժվար կամ սահմանափակ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինապսային կապերի մոդելավորմանը։ Վեստիբուլյար կորիզների գործունեությունը պայմանավորված է ոչ միայն առանձին նեյրոնների հատկություններով, այլև նրանց միջև տեղեկատվության փոխանցման ձևով։ Գրգռող և արգելակող կապերի հարաբերակցությունը կարող է որոշել ամբողջ նեյրոնային ցանցի արձագանքը։ Համակարգչային մոդելում այդ կապերի ուժգնության, ժամանակային բնութագրերի և տարածական կազմակերպման փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես է փոխվում համակարգի ընդհանուր ակտիվությունը տարբեր պայմաններում։ Հատկապես կարևոր է արգելակման դերի գնահատումը, քանի որ այն կարող է մասնակցել նեյրոնային պատասխանների ճշգրտմանը և չափազանց ուժեղ գրգռման սահմանափակմանը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է կառուցվածքի և գործառույթի փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Նեյրոնային համակարգի անատոմիական կազմակերպումը որոշակի սահմաններ է ստեղծում տեղեկատվության հնարավոր փոխանցման համար, սակայն միայն կառուցվածքային տվյալները բավարար չեն համակարգի իրական աշխատանքի ամբողջական նկարագրության համար։ Համակարգչային մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս կառուցվածքային տվյալները միավորել էլեկտրաֆիզիոլոգիական ցուցանիշների հետ և ուսումնասիրել, թե կոնկրետ նեյրոնային կապերը ինչպիսի գործառական արդյունք կարող են առաջացնել։ Այսպիսով հնարավոր է փորձարկել վեստիբուլյար կորիզների աշխատանքի վերաբերյալ տարբեր տեսական ենթադրություններ և համեմատել մոդելային արդյունքները փորձարարական դիտարկումների հետ։ Առանձին ուղղություն է զգայական ազդակների տարածական և ժամանակային մշակման ուսումնասիրությունը։ Վեստիբուլյար համակարգը պետք է արձագանքի գլխի և մարմնի շարժումների ուղղությանը, արագությանը և փոփոխության բնույթին։ Այդ տեղեկատվությունը նեյրոնային ցանցում ներկայացվում է ակտիվության որոշակի ձևերով։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե տարբեր մուտքային ազդանշաններն ինչպես են փոփոխում առանձին նեյրոնների և ամբողջ ցանցի ակտիվությունը, ինչպես են միաժամանակ ստացվող ազդակները փոխազդում միմյանց հետ և ինչպիսի ելքային պատասխաններ են ձևավորվում։ Կարևորվում է նաև վեստիբուլյար տեղեկատվության ինտեգրումը այլ զգայական և շարժողական համակարգերից ստացվող ազդակների հետ։ Կենտրոնական նյարդային համակարգում հավասարակշռության պահպանումը մեկ զգայական համակարգի գործունեության արդյունք չէ։ Վեստիբուլյար տեղեկատվությունը փոխազդում է տեսողական, պրոպրիոցեպտիվ և շարժողական ազդակների հետ։ Համակարգչային մոդելի ընդլայնված տարբերակներում հնարավոր է գնահատել տարբեր մուտքերի համատեղ ազդեցությունը և պարզել, թե ինչպես կարող է դրանց հարաբերակցությունը փոփոխել վեստիբուլյար նեյրոնների արձագանքը։ Այս մոտեցումը կարևոր է բազմազգայական ինտեգրման նյարդային մեխանիզմների հասկացման համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում փորձարարական և հաշվարկային մոտեցումների համադրումն է։ Նեյրոֆիզիոլոգիական փորձերից ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել մոդելի պարամետրերի որոշման համար, իսկ համակարգչային հաշվարկների արդյունքները՝ նոր փորձարարական ենթադրությունների ձևավորման համար։ Այս փոխադարձ կապը հնարավորություն է տալիս աստիճանաբար ճշգրտել մոդելը։ Եթե հաշվարկային արդյունքները չեն համապատասխանում փորձարարական դիտարկումներին, անհրաժեշտ է վերանայել նեյրոնների հատկությունների, սինապսային կապերի կամ ցանցի կառուցվածքի վերաբերյալ ընդունված ենթադրությունները։ Այդպիսով մոդելավորումը դառնում է ոչ միայն արդեն հայտնի տվյալների ներկայացման, այլև նյարդային համակարգի աշխատանքի նոր հնարավոր մեխանիզմների որոնման գործիք։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մոդելի պարամետրերի ընտրությանը և դրանց նկատմամբ համակարգի զգայունությանը։ Նեյրոնի թաղանթային հատկությունների, սինապսային հաղորդման ուժգնության, ազդակների ուշացման կամ ցանցային կապերի փոփոխությունը կարող է տարբեր ազդեցություն ունենալ վերջնական արդյունքի վրա։ Պարամետրային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն գործոնները, որոնք առավել մեծ դեր են կատարում համակարգի վարքագծի ձևավորման մեջ։ Միաժամանակ հնարավոր է գնահատել, թե որ բնութագրերի փոփոխությունների նկատմամբ է մոդելը կայուն և որ պարամետրերն են պահանջում առավել ճշգրիտ փորձարարական որոշում։ Մոդելավորման կարևոր առավելություններից է տարբեր տեսական իրավիճակների վերահսկելի ուսումնասիրությունը։ Հնարավոր է պայմանականորեն փոփոխել կամ բացառել որոշակի նեյրոնային կապեր և գնահատել դրանց ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր աշխատանքի վրա։ Այս եղանակով կարելի է ուսումնասիրել առանձին կառուցվածքային բաղադրիչների գործառական նշանակությունը և պարզել, թե որ կապերն են հատկապես կարևոր նորմալ վեստիբուլյար պատասխանների ձևավորման համար։ Նման հաշվարկային փորձերը լրացնում են կենսաբանական հետազոտությունները և կարող են նպաստել հետագա փորձարարական աշխատանքի ավելի նպատակային կազմակերպմանը։ Կարևոր ուղղություն է նաև նեյրոնային ցանցի կայունության և հարմարվողականության ուսումնասիրությունը։ Վեստիբուլյար համակարգը պետք է կարողանա պահպանել արդյունավետ գործունեությունը տարբեր շարժողական պայմաններում և որոշ չափով հարմարվել զգայական մուտքերի փոփոխություններին։ Համակարգչային մոդելը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե նեյրոնների կամ նրանց կապերի հատկությունների փոփոխությունները ինչպես կարող են ազդել համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել նաև վեստիբուլյար համակարգում պլաստիկության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Գորտի վեստիբուլյար կորիզների ուսումնասիրությունն ունի նաև համեմատական նեյրոֆիզիոլոգիական նշանակություն։ Տարբեր ողնաշարավորների նյարդային համակարգերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել վեստիբուլյար կառավարման այն հիմնական սկզբունքները, որոնք պահպանվել են կենսաբանական զարգացման ընթացքում, ինչպես նաև բացահայտել առանձին տեսակներին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Համակարգչային մոդելը կարող է ծառայել որպես ձևականացված հիմք նման համեմատությունների համար՝ թույլ տալով նույն հաշվարկային սկզբունքներով նկարագրել տարբեր կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ տարբերակներ։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիայի և համակարգչային մոդելավորման համադրմամբ։ Նյարդային համակարգի բարդ կառուցվածքը դժվար է ամբողջությամբ հասկանալ միայն առանձին նեյրոնների ուսումնասիրության միջոցով, մինչդեռ մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս այդ տվյալները միավորել մեկ համակարգում և ուսումնասիրել դրանց համատեղ գործունեությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել վեստիբուլյար տեղեկատվության մշակման, նեյրոնային ցանցերի կազմակերպման և զգայական ու շարժողական համակարգերի փոխազդեցության ընդհանուր սկզբունքների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է վեստիբուլյար կորիզների կառուցվածքի և գործունեության համալիր հաշվարկային ուսումնասիրություն՝ ներառելով նեյրոնների հատկությունների, սինապսային կապերի, ցանցային կազմակերպման և զգայական տեղեկատվության մշակման փոխկապակցված վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, հաշվողական նեյրոգիտության, կենսաֆիզիկայի, մաթեմատիկական կենսաբանության և նյարդային համակարգերի համակարգչային մոդելավորման ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Լեզվաբանություն

Նորաբանությունները այն բառերն ու արտահայտություններն են, որոնք նոր են ստեղծվում կամ ներմուծվում լեզվի մեջ՝ անվանելու համար նոր երևույթներ, առարկաներ, հասկացություններ կամ տեխնոլոգիական զարգացումներ, որոնք նախկինում գոյություն չեն ունեցել կամ չեն ունեցել համապատասխան անվանում։ Դրանք կարող են ձևավորվել լեզվի ներքին հնարավորություններով՝ օրինակ բառակազմության միջոցով (արմատների, ածանցների, բառահյուսման կիրառմամբ), կամ փոխառվել այլ լեզուներից և հարմարեցվել տվյալ լեզվի հնչյունական ու քերականական համակարգին։ Նորաբանությունները հատկապես ակտիվ են զարգանում գիտության, տեխնիկայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և հասարակական կյանքի արագ փոփոխությունների պայմաններում, երբ լեզուն պետք է արագ արձագանքի նոր իրականություններին՝ ստեղծելով համապատասխան անվանումներ։ Օրինակ՝ համակարգիչ, բջջային հեռախոս, համացանց, հավելված և այլ նմանատիպ բառեր ժամանակին եղել են նորաբանություններ։ Ժամանակի ընթացքում որոշ նորաբանություններ կարող են դառնալ ընդհանուր գործածական և մտնել լեզվի հիմնական բառապաշարի մեջ՝ կորցնելով իրենց «նոր» բնույթը, մինչդեռ որոշները կարող են մնալ մասնագիտական կամ սահմանափակ կիրառության շրջանակներում։