Հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1950 (1950, Ապրիլ)

Բժշկություն

Այս բժշկական գիտական աշխատանքը նվիրված է վերին շնչա-մարսողական ուղիների տափակբջջային քաղցկեղի բուժման արդյունքների բարելավման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդության վաղ հայտնաբերման, ախտորոշման ճշգրտության բարձրացման, բուժման մարտավարության ճիշտ ընտրության և համալիր թերապիայի արդյունավետության մեծացման խնդիրներն են։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են հիվանդության տեղակայման, տարածվածության, ուռուցքի կենսաբանական առանձնահատկությունների և հիվանդի ընդհանուր վիճակի ազդեցությունը բուժման արդյունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել առաջնային ուռուցքի տարածվածությունը, տարածաշրջանային ավշային հանգույցների ներգրավվածությունը և հիվանդության փուլը։ Ուսումնասիրվում են բուժման հիմնական մեթոդների՝ վիրաբուժական միջամտության, ճառագայթային և դեղորայքային բուժման հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց համակցված կիրառման արդյունավետությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բուժման անհատականացման խնդիրը՝ հաշվի առնելով հիվանդության փուլը, ուռուցքի տեղակայումը և յուրաքանչյուր պացիենտի կլինիկական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև հետվիրահատական և հետբուժական բարդությունների նվազեցման, կյանքի որակի պահպանման և վերականգնողական միջոցառումների կատարելագործման հարցերը։ Հատուկ նշանակություն է տրվում բուժման երկարաժամկետ արդյունքների գնահատմանը, այդ թվում՝ հիվանդության կրկնության հավանականությանը, հիվանդների գոյատևմանը և ֆունկցիոնալ արդյունքներին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժման արդյունքների վրա ազդող ռիսկի գործոնների բացահայտմանը և դրանց հնարավոր վերահսկմանը, ինչը կարևոր է ինչպես կանխատեսման, այնպես էլ բուժական ռազմավարության ընտրության համար։ Առաջարկվող մոտեցումները նպատակ ունեն բարձրացնել ախտորոշման և բուժման համակարգվածությունը, կատարելագործել տարբեր մասնագիտությունների բժիշկների համագործակցությունը և ապահովել պացիենտների ավելի արդյունավետ ու անհատականացված բուժում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գլխի և պարանոցի ուռուցքաբանության, քիթ-կոկորդ-ականջաբանության, վիրաբուժության, ճառագայթային ուռուցքաբանության և վերականգնողական բժշկության ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ուռուցքաբաններին, վիրաբույժներին, քիթ-կոկորդ-ականջաբաններին, ճառագայթային թերապիայի մասնագետներին, բժշկական բուհերի կլինիկական մասնագետներին և համապատասխան ոլորտներում գիտահետազոտական աշխատանք իրականացնողներին։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է գրական ժանրերի փոխազդեցության և հատկապես էպիկական ժանրերի տարրերի դրամատիկական ժանրերի մեջ անցման ու վերափոխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական ժանրերի փոխառության, փոխակերպման և փոխներթափանցման գործընթացն է, որի ընթացքում մի ժանրին բնորոշ կառուցվածքային, թեմատիկ, կերպարային և արտահայտչական առանձնահատկությունները տեղափոխվում են մեկ այլ ժանրային համակարգ և ստանում նոր գեղարվեստական գործառույթ։ Էպիկական և դրամատիկական գրականության միջև կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկուսն էլ կարող են ներկայացնել լայնածավալ պատմություններ, բախումներ, կերպարների հարաբերություններ և հասարակական խնդիրներ, սակայն դրանք իրականացնում են տարբեր գեղարվեստական միջոցներով։ Էպիկական ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը պատմողականությունն է․ իրադարձությունները ներկայացվում են պատմողի կամ հեղինակային խոսքի միջոցով, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ գործողությունը հիմնականում բացահայտվում է կերպարների խոսքի, երկխոսության, մենախոսության և բեմական գործողության միջոցով։ Այդ տարբերության պայմաններում էպիկական նյութի դրամատիկական վերափոխումը պահանջում է ոչ միայն թեմայի կամ սյուժեի տեղափոխում, այլև ամբողջական կառուցվածքային վերակազմավորում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել էպիկական ժանրերի սյուժեների դրամատիզացման գործընթացը։ Էպիկական պատումի լայն ժամանակային և տարածական ընդգրկումը դրամատիկական ստեղծագործության մեջ հաճախ ենթարկվում է խտացման․ բազմաթիվ իրադարձություններից ընտրվում են հիմնական հանգույցները, իսկ երկրորդական դրվագները կրճատվում կամ միավորվում են։ Այս գործընթացը փոխում է սկզբնական նյութի կառուցվածքը և ստեղծում գործողության ավելի կենտրոնացված համակարգ։ Կարևոր խնդիր է նաև պատմողի դերի փոփոխությունը։ Էպիկական ստեղծագործության մեջ պատմողը կարող է ներկայացնել կերպարների ներաշխարհը, մեկնաբանել իրադարձությունները, նկարագրել միջավայրը և ազատորեն անցնել տարբեր ժամանակային ու տարածական մակարդակների միջև։ Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ այդ գործառույթների զգալի մասը պետք է փոխանցվի գործողությանը, երկխոսությանը, մենախոսությանը և բեմական նշումներին։ Հետևաբար էպիկական պատումի դրամատիզացման ժամանակ անհրաժեշտ է գտնել պատմողական տեղեկատվությունը գործողության վերածելու գեղարվեստական միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարային համակարգի փոխակերպման ուսումնասիրությունը։ Էպիկական ստեղծագործության բազմաթիվ կերպարներ կարող են ունենալ մանրամասն կենսագրություններ, ներքին ապրումների նկարագրություններ և պատմողական գործառույթներ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ կերպարը պետք է առավել անմիջականորեն բացահայտվի իր գործողությունների և խոսքի միջոցով։ Այդ պատճառով որոշ կերպարներ կարող են միավորվել, կրճատվել կամ ստանալ նոր գործառույթներ՝ դրամատիկական կոնֆլիկտի կառուցվածքին համապատասխան։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոնֆլիկտի խնդիրը։ Դրամատիկական ժանրի բնույթը պահանջում է գործողության և հակադրության ավելի ընդգծված կենտրոնացում։ Եթե էպիկական ստեղծագործության մեջ սյուժեն կարող է զարգանալ բազմաթիվ զուգահեռ գծերով, ապա դրամատիկական տարբերակում անհրաժեշտ է առանձնացնել հիմնական բախումը և դրա շուրջ կազմակերպել գործողությունների հաջորդականությունը։ Այդ պատճառով էպիկական նյութի փոխառությունը հաճախ ուղեկցվում է կոնֆլիկտի սրմամբ, գործողության արագացմամբ և պատճառահետևանքային կապերի ավելի խիտ կազմակերպմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի և տարածության փոխակերպմանը։ Էպիկական ժանրերում հեղինակն ազատորեն կարող է ընդգրկել երկար ժամանակաշրջաններ, բազմաթիվ վայրեր և պատմական իրադարձություններ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունները սահմանափակ են։ Հետևաբար դրամատիզացման ընթացքում լայն պատմական կամ առասպելական ժամանակը հաճախ վերածվում է սահմանափակ թվով տեսարանների, իսկ տարածական բազմազանությունը՝ մի քանի հիմնական բեմական միջավայրերի։ Այս փոփոխությունները կարող են ազդել նաև ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների վրա։ Էպիկական նյութի դրամատիկական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է ոչ միայն ձևի, այլև բովանդակության վերաիմաստավորում։ Նույն սյուժեն կամ կերպարը նոր ժանրում կարող է ստանալ այլ գաղափարական նշանակություն՝ պայմանավորված հեղինակի ժամանակաշրջանով, գեղագիտական սկզբունքներով և հասարակական խնդիրներով։ Այդ պատճառով ժանրային փոխառությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեխանիկական վերարտադրություն, այլ որպես ստեղծագործական վերափոխման գործընթաց։ Կարևոր կարող է լինել նաև երկխոսության դերի ուսումնասիրությունը։ Էպիկական նյութի դրամատիզացման ժամանակ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական և գաղափարական բացահայտման հիմնական գործիք։ Երկխոսությունների միջոցով կառուցվում են հակադրությունները, զարգանում են հարաբերությունները և առաջ են մղվում սյուժետային գործողությունները։ Միաժամանակ փոխվում է լեզվական ոճը․ պատմողական նկարագրությունները կարող են փոխարինվել խոսքային գործողությամբ, իսկ հեղինակային մեկնաբանությունները՝ ենթատեքստային կամ կերպարային արտահայտություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամատիկական ստեղծագործության մեջ էպիկականության պահպանվող տարրերին։ Որոշ դեպքերում դրամատիկական երկը ամբողջությամբ չի հրաժարվում պատմողականությունից և կարող է օգտագործել պատմողի կերպար, պատմողական մենախոսություններ, արտաբեմային խոսք, ժամանակային լայն ընդգրկումներ կամ այլ էպիկական հնարքներ։ Այսպիսի երևույթները ցույց են տալիս, որ ժանրերի սահմանները բացարձակ չեն և գրական ստեղծագործության մեջ կարող են ձևավորվել խառը կամ սինթետիկ կառուցվածքներ։ Ժանրային փոխառության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու գրականության զարգացման դինամիկան։ Գրական ժանրերը պատմականորեն փոփոխվող համակարգեր են, և դրանց միջև փոխազդեցությունը հաճախ հանգեցնում է նոր ձևերի ու ժանրային տարատեսակների առաջացման։ Էպիկական և դրամատիկական սկզբունքների փոխներթափանցումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության արտահայտչական հնարավորությունները՝ միավորելով պատմողական լայնությունը և բեմական անմիջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը էպիկական նյութի դրամատիկական փոխառությունը դիտարկում է որպես բարդ գեղարվեստական գործընթաց, որի ընթացքում վերակազմավորվում են սյուժեն, կերպարային համակարգը, կոնֆլիկտը, ժամանակատարածական կազմակերպումը, խոսքը և հեղինակի ներկայության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժանրերի տեսության, գրական ստեղծագործության կառուցվածքի և տարբեր գրական ձևերի փոխազդեցության օրինաչափությունները հասկանալու համար և կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական գրականագիտության, այնպես էլ կոնկրետ դրամատիկական ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծության համար։

Մշակույթ

Գիրքը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակությունների մատենագիտական ցանկ՝ համակարգված տեղեկատվական ձևով։ Աշխատության մեջ ներառված են գրականության, արվեստագիտության, մշակութաբանության և հարակից բնագավառների վերաբերյալ աղբյուրների մատենագիտական նկարագրություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ընթերցողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին ծանոթանալ ոլորտում առկա նոր հրատարակություններին։ Ցանկը կազմված է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ նպաստելով անհրաժեշտ գրականության որոնմանը, գիտական ուսումնասիրությունների կազմակերպմանը և մշակութային գիտելիքների տարածմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանների, գիտական հաստատությունների, մշակույթի ոլորտի աշխատակիցների, արվեստաբանների, ուսանողների և թեմատիկ ուսումնասիրություններով զբաղվող ընթերցողների համար՝ որպես օգտակար աղբյուր նորագույն գրականության բացահայտման և օգտագործման նպատակով։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է փողի շուկայի հավասարակշռության տեսական հիմքերին և գործնական դրսևորումներին ժամանակակից տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է ձևավորվում փողի պահանջարկի և փողի առաջարկի փոխազդեցությունը՝ ապահովելով տոկոսադրույքի և դրամական զանգվածի հավասարակշռությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է փողի պահանջարկի հիմնական շարժառիթներին՝ գործարքային, կանխարգելիչ և սպեկուլյատիվ պահանջարկ, ինչպես նաև փողի առաջարկի ձևավորմանը կենտրոնական բանկի և առևտրային բանկերի միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոկոսադրույքի դերին որպես փողի շուկայի հավասարակշռության հիմնական կարգավորիչ գործոն։ Գրքում քննարկվում են նաև դրամավարկային քաղաքականության գործիքները՝ բաց շուկայի գործառնություններ, վերաֆինանսավորման տոկոսադրույք, պարտադիր պահուստներ և դրանց ազդեցությունը փողի շուկայի վրա։ Վերլուծվում է փողի շուկայի հավասարակշռության կապը գնաճի, տնտեսական աճի և ներդրումային ակտիվության հետ։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և մոդելային վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է արգանդի մարմնի քաղցկեղի ախտորոշման և հիվանդության տարածվածության աստիճանի գնահատման գործընթացում գերձայնային հետազոտության հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է բժշկական ռադիոլոգիայի և գինեկոլոգիական ուռուցքաբանության սահմանագծում գտնվող թեմա, որի հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ տեղեկատվություն կարող է տրամադրել ուլտրաձայնային հետազոտությունը արգանդի մարմնի չարորակ ախտահարումների հայտնաբերման, դրանց տեղակայման և տարածվածության գնահատման ժամանակ։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում արգանդի կառուցվածքային փոփոխություններին, էնդոմետրիումի առանձնահատկություններին, ուռուցքային գոյացության չափերին, ձևին և տարածմանը, ինչպես նաև հարակից հյուսվածքների և օրգանների վիճակի գնահատմանը։ Կարևոր ուղղություն է հիվանդության տարածվածության աստիճանի որոշումը, քանի որ ուռուցքային գործընթացի տարածման մասին տեղեկատվությունը նշանակություն ունի հիվանդության կլինիկական գնահատման և հետագա բուժական մարտավարության ընտրության համար։ Աշխատության մեջ կարող են համադրվել գերձայնային հետազոտության տարբեր եղանակների տվյալները կլինիկական և այլ ախտորոշիչ հետազոտությունների արդյունքների հետ՝ գնահատելու մեթոդի տեղեկատվական արժեքը, հնարավորությունները և սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում այն հարցը, թե որքան արդյունավետ կարող է գերձայնային հետազոտությունը հայտնաբերել ախտաբանական փոփոխությունները և տարբերակել դրանց բնույթը՝ հաշվի առնելով հիվանդության փուլը և տեղային տարածվածությունը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև ախտորոշիչ չափանիշների, հետազոտության արդյունքների վերլուծության և տարբեր ցուցանիշների համադրման մեթոդներ։ Թեմայի աղբյուրագիտական նկարագրությունից երևում է, որ այն բժշկական ռադիոլոգիայի ոլորտում գիտական հետազոտություն է, որը պաշտպանվել է որպես բժշկական գիտությունների թեկնածուի աշխատանք, և թեման հաստատվել է Առողջապահության ազգային ինստիտուտում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել գինեկոլոգներին, ուռուցքաբաններին, ճառագայթային ախտորոշման մասնագետներին, գերձայնային հետազոտություն իրականացնող բժիշկներին, բժշկական ռադիոլոգիայի ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական գործի կարգավորման տեսական և մեթոդաբանական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ապահովագրական շուկայի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ գործունեության ապահովման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ապահովագրության տնտեսական էությունը, գործառույթները, սկզբունքները և ֆինանսական համակարգում դրա ունեցած դերը, ինչպես նաև ապահովագրական հարաբերությունների պետական կարգավորման անհրաժեշտությունն ու հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական շուկայի մասնակիցների գործունեության կարգավորմանը, ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական կայունության ապահովմանը, վճարունակության գնահատմանը, ռիսկերի կառավարմանը և ապահովադիրների շահերի պաշտպանությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ապահովագրական գործի կարգավորման տեսական մոտեցումները, դրանց մեթոդաբանական հիմքերը և գործնական կիրառման առանձնահատկությունները ՀՀ պայմաններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ապահովագրական գործունեության վերահսկողության, լիցենզավորման, ֆինանսական հաշվետվողականության, ապահովագրական պահուստների ձևավորման և ռիսկերի գնահատման մեխանիզմներին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ծառայությունների զարգացմանը խոչընդոտող գործոններին, շուկայի կառուցվածքին, մրցակցային միջավայրին և բնակչության ապահովագրական մշակույթի մակարդակին։ ՀՀ ապահովագրական շուկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կարգավորման գործող համակարգի հիմնական առանձնահատկությունները, արդյունավետության խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա համադրումը Հայաստանի պայմանների հետ՝ ժամանակակից և արդյունավետ կարգավորման մեխանիզմների ձևավորման նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ապահովագրական շուկայի կայունության ամրապնդմանը, կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործմանը, ապահովագրական ծառայությունների որակի բարձրացմանը և սպառողների իրավունքների ավելի արդյունավետ պաշտպանությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ապահովագրական ոլորտի մասնագետներին, իրավաբաններին, պետական կարգավորող մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։