Հոգեբանություն

Աշխարհագրություն

Համաշխարհային օվկիանոսի ջրերի դինամիկան ընդգրկում է օվկիանոսային ջրերի շարժման բոլոր ձևերը՝ ալիքային շարժումները, մակընթացություն և տեղատվությունը, ինչպես նաև օվկիանոսային հոսանքները, որոնք պայմանավորված են քամիների ազդեցությամբ, Երկրի պտույտով (Կորիոլիսի ուժ), ջրի ջերմաստիճանային և աղային տարբերություններով։ Ալիքները հիմնականում ձևավորվում են քամիների ազդեցությամբ և կարևոր դեր ունեն ափերի ձևավորման ու էրոզիոն-կուտակային գործընթացներում, մակընթացությունները պայմանավորված են Լուսնի և Արեգակի ձգողական ուժերով և ազդում են ափամերձ էկոհամակարգերի ու նավագնացության վրա, իսկ օվկիանոսային հոսանքները ձևավորում են գլոբալ ջերմային և նյութափոխանակության համակարգ, որը տեղափոխում է ջերմություն, աղեր, սննդանյութեր և կենսաբանական օրգանիզմներ տարբեր լայնությունների միջև։ Համաշխարհային օվկիանոսը ունի հիմնարար դեր աշխարհագրական թաղանթում, քանի որ այն հանդիսանում է կլիմայի կարգավորիչ հիմնական գործոններից մեկը՝ մեղմելով մայրցամաքների կլիման, ապահովելով խոնավության շրջանառություն և մասնակցելով ջրաշրջանառության գլոբալ ցիկլին, ինչպես նաև ազդում է մթնոլորտի կազմի և ջերմային հավասարակշռության վրա։ Օվկիանոսային ջրերը նաև կենսաբազմազանության կարևոր միջավայր են՝ ապահովելով Երկրի կենսոլորտի զգալի մասը, սննդային և էկոլոգիական շղթաների հիմքը, իսկ տնտեսական տեսանկյունից ունեն մեծ նշանակություն՝ որպես ձկնորսության, ծովային տրանսպորտի, էներգետիկ և հանքային ռեսուրսների աղբյուր, ինչպես նաև մարդկային գործունեության և գլոբալ հաղորդակցության հիմնական միջավայրերից մեկը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկապես ոչ գծային հատկություններով օժտված գլանային բարակապատ խողովակների, ինչպես նաև գյուղատնտեսական և մելիորատիվ մեքենաների գազահիդրավլիկ շարժաբերների կայունության հետազոտությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է բարակապատ գլանային տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի ձևավորման առանձնահատկությունները, նյութերի ոչ գծային վարքագիծը և դրանց ազդեցությունը կառուցվածքների կրողունակության ու կայունության վրա։ Քննարկվում են առաձգական-պլաստիկ դեֆորմացիաների, արտաքին և ներքին բեռնվածքների, ճնշման փոփոխությունների և շահագործման պայմանների ազդեցությունը ինժեներական համակարգերի հուսալիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գազահիդրավլիկ շարժաբերների նախագծման, հաշվարկման և օպտիմալացման խնդիրներին, դրանց աշխատանքային կայունության բարձրացման մեթոդներին և շահագործման ընթացքում հնարավոր խափանումների կանխարգելմանը։ Հետազոտության շրջանակում կիրառվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, տեսական մեխանիկայի և կառուցվածքային հաշվարկների մեթոդներ՝ նպատակ ունենալով մշակել ավելի ճշգրիտ մոտեցումներ բարդ տեխնիկական համակարգերի գնահատման համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական և մելիորատիվ մեքենաշինության զարգացման, սարքավորումների հուսալիության բարձրացման և նորարարական ինժեներական լուծումների մշակման համար։ Այն նախատեսված է մեքենաշինության մասնագետների, ինժեներների, կառուցվածքների մեխանիկայի ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և տեխնիկական համակարգերի կայունության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայում հիփոթեքային վարկերի արժեթղթավորման գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում են հիփոթեքային վարկավորման և արժեթղթավորման էությունը, դրանց փոխկապակցվածությունը, կիրառման տնտեսական նպատակները և ֆինանսական շուկայի զարգացման վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Հեղինակը դիտարկում է այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բանկերի և այլ ֆինանսական կազմակերպությունների կողմից տրամադրված հիփոթեքային վարկերը կարող են վերափոխվել ներդրումային գործիքների՝ հնարավորություն ստեղծելով ֆինանսական ռեսուրսների առավել արդյունավետ շրջանառության, իրացվելիության բարձրացման և նոր վարկային միջոցների ներգրավման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արժեթղթավորման գործընթացի կառուցվածքին, մասնակիցների դերերին, ռիսկերի բաշխմանը և հիփոթեքային պարտավորությունների հիման վրա ձևավորվող արժեթղթերի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի ֆինանսական համակարգի առանձնահատկությունների տեսանկյունից, քանի որ անդրադառնում է տեղական շուկայի զարգացման մակարդակին, իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրին, հնարավոր խոչընդոտներին ու զարգացման հեռանկարներին։ Գրքում քննարկվում են նաև արժեթղթավորման հնարավոր առավելություններն ու ռիսկերը՝ ներառյալ վարկային, շուկայական, իրացվելիության և իրավական ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց կառավարման անհրաժեշտ մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ֆինանսների, բանկային գործի և կապիտալի շուկաների ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, ինչպես նաև ուսանողների, հետազոտողների, ֆինանսական կազմակերպությունների մասնագետների և ոլորտի քաղաքականություն մշակողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես կարող է հիփոթեքային վարկերի արժեթղթավորումը նպաստել ֆինանսական շուկայի խորացմանը, երկարաժամկետ ֆինանսավորման աղբյուրների ընդլայնմանը և բնակարանային վարկավորման համակարգի զարգացմանը Հայաստանի պայմաններում։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1958-1975 թվականների ընթացքում Լիբանանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական և միջկրոնական զարգացումների ուսումնասիրությանը՝ երկրի պատմության այն բարդ ժամանակաշրջանում, որը տեղակայված էր երկու խոշոր ներքաղաքական զինված բախումների միջև։ Հետազոտության կենտրոնում Լիբանանի պետական համակարգի, քաղաքական ուժերի, համայնքային հարաբերությունների և արտաքին ազդեցությունների փոխկապակցված զարգացումն է, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու հետագա քաղաքացիական պատերազմի նախադրյալներն ու երկրի քաղաքական անկայունության խորքային պատճառները։ Աշխատանքը սկզբում անդրադառնում է 1958 թվականի ճգնաժամին, որը Լիբանանի անկախացումից հետո դարձավ հանրապետության ներքաղաքական համակարգի առաջին խոշոր զինված փորձություններից մեկը։ Այդ իրադարձությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է հետագա տարիների քաղաքական զարգացումները հասկանալու համար, քանի որ ճգնաժամը բացահայտեց երկրի ներսում առկա համայնքային, քաղաքական և գաղափարական հակասությունների խորությունը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է նաև արտաքին ուժերի միջամտության նշանակությունը և դրանց ազդեցությունը Լիբանանի ներքին քաղաքականության վրա։ 1958 թվականից հետո երկրում ձևավորվեց հարաբերական կայունության շրջան, սակայն այդ կայունությունը հիմնված էր մի շարք փխրուն քաղաքական և համայնքային հավասարակշռությունների վրա։ Աշխատանքը մանրամասն ուսումնասիրում է լիբանանյան քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունները, որտեղ պետական իշխանության և քաղաքական ներկայացվածության կառուցվածքը մեծապես կապված էր կրոնական համայնքների միջև ուժերի հարաբերակցության հետ։ Այս համակարգը որոշակի պայմաններում հնարավորություն էր տալիս պահպանել ներքին հավասարակշռությունը, սակայն սոցիալական և ժողովրդագրական փոփոխությունների պայմաններում աստիճանաբար ի հայտ էին գալիս դրա սահմանափակումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է երկրի քաղաքական կյանքի հիմնական դերակատարների գործունեության ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են իշխանության, ընդդիմության, քաղաքական կուսակցությունների և տարբեր համայնքային կազմակերպությունների հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց հետևանքով քաղաքական պայքարը աստիճանաբար ավելի հաճախ ստանում էր համայնքային և գաղափարական բնույթ։ Քաղաքական մրցակցությունը միայն իշխանության համար պայքար չէր, այլ հաճախ արտացոլում էր երկրի ապագայի վերաբերյալ տարբեր պատկերացումներ՝ կապված պետական կառուցվածքի, արտաքին կողմնորոշման, սոցիալական քաղաքականության և տարածաշրջանային իրադարձությունների նկատմամբ վերաբերմունքի հետ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում Լիբանանի կրոնական և համայնքային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Երկրում գոյություն ունեցող տարբեր կրոնական համայնքների միջև պատմականորեն ձևավորված հարաբերությունները մեծ ազդեցություն ունեին պետական և հասարակական կյանքի վրա։ Մարոնիտները, սուննի և շիա մահմեդականները, դրուզները և այլ համայնքներ ունեին իրենց քաղաքական, սոցիալական և մշակութային կազմակերպությունները։ Այս բազմազանությունը Լիբանանին հաղորդում էր առանձնահատուկ հասարակական կառուցվածք, սակայն միաժամանակ առաջացնում էր իշխանության և ռեսուրսների բաշխման շուրջ մրցակցության խնդիրներ։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես սոցիալական և քաղաքական փոփոխությունները աստիճանաբար խախտեցին նախկին հարաբերական հավասարակշռությունը։ 1960-ականներին Լիբանանի հասարակության մեջ տեղի ունեցող տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունները նույնպես կարևոր դեր ունեցան։ Երկրի տնտեսությունը զարգանում էր ծառայությունների, առևտրի, ֆինանսական գործունեության և տարածաշրջանային կապերի հիման վրա, իսկ Բեյրութը վերածվել էր Մերձավոր Արևելքի կարևոր տնտեսական և մշակութային կենտրոններից մեկի։ Սակայն տնտեսական աճի արդյունքները հավասարաչափ չէին բաշխվում, և երկրի տարբեր շրջանների ու սոցիալական խմբերի միջև առկա անհավասարությունները խորացնում էին դժգոհությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է այս սոցիալ-տնտեսական անհավասարակշռությունների ազդեցությունը քաղաքական գործընթացների վրա։ Հետազոտության առանձնահատուկ կարևոր ուղղություն է պաղեստինյան գործոնի ուսումնասիրությունը։ 1960-ականների վերջին և 1970-ականների սկզբին Լիբանանի ներքաղաքական կյանքի վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ պաղեստինյան զինված կազմակերպությունների ներկայությունն ու գործունեությունը։ Պաղեստինյան փախստականների խնդիրը, տարածաշրջանային արաբա-իսրայելական հակամարտությունը և Լիբանանի տարածքից իրականացվող զինված գործողությունները երկրի ներսում առաջացրին լուրջ քաղաքական տարաձայնություններ։ Տարբեր լիբանանյան ուժեր տարբեր կերպ էին գնահատում պաղեստինյան ներկայության քաղաքական և անվտանգային հետևանքները, ինչն ավելի էր սրում ներքաղաքական հակասությունները։ Աշխատանքում վերլուծվում է նաև 1969 թվականի Կահիրեի համաձայնագրի նշանակությունը, որը կապված էր Լիբանանի տարածքում պաղեստինյան զինված կազմակերպությունների գործունեության կարգավորման հետ։ Այս գործընթացը ցույց է տալիս, թե ինչպես արտաքին և տարածաշրջանային հակամարտությունները աստիճանաբար ներթափանցեցին լիբանանյան ներքաղաքական դաշտ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը արաբա-իսրայելական հակամարտության ազդեցությունն է Լիբանանի վրա։ 1967 թվականի պատերազմից հետո տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունը փոխվեց, իսկ պաղեստինյան շարժման ակտիվացումը նոր խնդիրներ առաջադրեց Լիբանանի պետության համար։ Լիբանանը հայտնվեց ներքին և արտաքին հակասությունների խաչմերուկում, որտեղ ազգային անվտանգության, արաբական համերաշխության, պետական ինքնիշխանության և համայնքային շահերի հարցերը հաճախ բախվում էին միմյանց։ Աշխատանքը նաև ուսումնասիրում է 1970-ականների սկզբին ներքաղաքական բևեռացման խորացումը։ Քաղաքական դաշտում աստիճանաբար ձևավորվեցին միմյանց հակադրվող ուժային ճամբարներ, որոնք ներկայացնում էին տարբեր համայնքների, կուսակցությունների և գաղափարական ուղղությունների շահերը։ Ձախակողմյան և պաղեստինամետ ուժերի ակտիվացումը հակազդեցություն առաջացրեց աջակողմյան և պահպանողական ուժերի շրջանում։ Այս հակադրությունը գնալով ավելի էր ուղեկցվում զինված խմբավորումների ձևավորմամբ և ռազմական ներուժի կուտակմամբ։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով քաղաքական հակամարտությունը աստիճանաբար վերածվեց զինված բախումների։ Հետազոտության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև լիբանանյան բանակի և պետական ինստիտուտների դերը։ Համայնքային բաժանումները և քաղաքական բևեռացումը սահմանափակում էին պետական կառույցների՝ որպես չեզոք և միասնական իշխանության արդյունավետ գործելու հնարավորությունները։ Բանակի նկատմամբ տարբեր համայնքների վստահության և ներկայացվածության հարցերը նույնպես ազդեցություն էին ունենում ներքաղաքական կայունության վրա։ Պետական ինստիտուտների թուլացումը հետագայում դարձավ զինված քաղաքական խմբերի ազդեցության ընդլայնման կարևոր պայմաններից մեկը։ Արտաքին քաղաքականության տեսանկյունից աշխատանքը ուսումնասիրում է Սիրիայի, Իսրայելի, Պաղեստինի և այլ տարածաշրջանային ու միջազգային դերակատարների ազդեցությունը Լիբանանի ներքին գործընթացների վրա։ Լիբանանը գտնվում էր տարածաշրջանային մրցակցության կենտրոնում, և արտաքին ուժերի շահերը հաճախ հատվում էին երկրի ներքաղաքական հակասությունների հետ։ Սիրիայի քաղաքական և ռազմական ազդեցության աճը, Իսրայելի անվտանգության խնդիրները, պաղեստինյան կազմակերպությունների գործունեությունը և արաբական աշխարհի ներսում տեղի ունեցող քաղաքական գործընթացները ձևավորում էին այն արտաքին միջավայրը, որի պայմաններում զարգանում էր լիբանանյան ճգնաժամը։ Աշխատանքը կարևորում է նաև 1975 թվականի իրադարձություններին նախորդած վերջին փուլը։ Այդ ժամանակ քաղաքական բևեռացումը, համայնքային լարվածությունը, զինված խմբավորումների առկայությունը և պաղեստինյան հարցի շուրջ հակասությունները հասել էին բարձր մակարդակի։ 1975 թվականի ապրիլին տեղի ունեցած բախումները դարձան այն շրջադարձային պահը, որից հետո ներքաղաքական հակամարտությունը վերածվեց երկարատև քաղաքացիական պատերազմի։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այս իրադարձությունը ոչ թե որպես հանկարծակի բռնկում, այլ որպես տարիների ընթացքում կուտակված քաղաքական, սոցիալական, համայնքային և տարածաշրջանային հակասությունների հետևանք։ Աշխատության կարևորությունը նաև այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու Լիբանանի քաղաքական համակարգի կայունության և խոցելիության հարաբերակցությունը։ Երկիրը երկար ժամանակ կարողացավ պահպանել հարաբերական խաղաղություն՝ տարբեր համայնքների միջև քաղաքական համաձայնությունների և ուժերի հավասարակշռության միջոցով, սակայն այդ համակարգը չուներ բավարար ճկունություն՝ ժողովրդագրական, սոցիալական և տարածաշրջանային խոր փոփոխություններին դիմակայելու համար։ Հետազոտության միջոցով բացահայտվում է, թե ինչպես ներքին ինստիտուցիոնալ թուլությունները և արտաքին ճնշումները կարող են փոխկապակցվել և վերածվել երկարատև քաղաքական ճգնաժամի։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1958-1975 թվականների Լիբանանի պատմությունը որպես բարդ անցումային ժամանակաշրջան, որի ընթացքում հարաբերական քաղաքական կայունությանը զուգահեռ աստիճանաբար խորանում էին համայնքային, սոցիալական, գաղափարական և արտաքին քաղաքական հակասությունները։ Այն ուսումնասիրում է պետական համակարգի առանձնահատկությունները, քաղաքական ուժերի մրցակցությունը, կրոնական համայնքների հարաբերությունները, սոցիալ-տնտեսական զարգացումները, պաղեստինյան գործոնի ազդեցությունը, արաբա-իսրայելական հակամարտության հետևանքները և տարածաշրջանային տերությունների միջամտությունը։ Այս ամբողջ գործընթացների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու այն պայմանները, որոնք հանգեցրին 1975 թվականին Լիբանանում քաղաքացիական պատերազմի բռնկմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, քաղաքագետներին, արևելագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանային հակամարտությունների հետազոտողներին, ուսանողներին և Լիբանանի նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է VII դարի հայ պատմիչ Սեբեոսի պատմական աշխատությունը, որը կարևոր սկզբնաղբյուր է վաղ միջնադարյան Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների պատմության ուսումնասիրության համար։ Ստեղծագործությունում նկարագրվում են Հայաստանի քաղաքական իրադարձությունները, Բյուզանդիայի և Սասանյան Պարսկաստանի միջև հակամարտությունները, ինչպես նաև արաբական արշավանքների ժամանակաշրջանը։ Սեբեոսը ներկայացնում է ոչ միայն ռազմական և քաղաքական զարգացումները, այլև ժամանակի պետական, կրոնական և հասարակական կյանքի առանձնահատկությունները։ Նրա պատմությունը արժեքավոր է իր ժամանակակից վկայություններով և փաստագրական մանրամասներով, որոնք կարևոր դեր ունեն հայ և տարածաշրջանային պատմության վերակազմավորման մեջ։

Փիլիսոփայություն

Գարեգին Նժդեհ. Երկեր (հատոր առաջին)-ը գաղափարական, հրապարակախոսական և պատմափիլիսոփայական բնույթի ժողովածու է, որը ներկայացնում է Գարեգին Նժդեհի ազգային-քաղաքական մտքի ձևավորման հիմքերը և նրա հիմնական հայացքները՝ կապված հայրենիքի պաշտպանության, ազգային ինքնության և պետականության գաղափարի հետ, աշխատությունում ընդգրկված են նրա հոդվածներ, ելույթներ և տարբեր ժամանակաշրջանների գրառումներ, որոնցում նա անդրադառնում է ազգային համախմբման անհրաժեշտությանը, պատմական ճակատագրի ընկալմանը և ժողովրդի հոգևոր-բարոյական ուժի նշանակությանը, միաժամանակ բացահայտվում է Նժդեհի մտածողության փիլիսոփայական շերտը՝ կապված պատասխանատվության, կամքի և ազգային դիմադրության գաղափարների հետ, հատորը նաև ներկայացնում է նրա հասարակական-քաղաքական գործունեության գաղափարական հիմքերը և այն տեսլականը, որով նա դիտարկում էր հայ ժողովրդի ապագան պատմական ճգնաժամերի պայմաններում, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ քաղաքական մտքի և գաղափարախոսական պատմության ուսումնասիրության համար։