Իգիթ Գարեգինի Ղարիբյան․ կենսամատենագիտություն

Պատմություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Իրանի հայկական դպրոցները՝ որպես սփյուռքահայ կրթամշակութային համակարգի կարևոր բաղադրիչ, վերլուծվում է դրանց պատմական ձևավորման գործընթացը, զարգացման փուլերը և գործունեության ներկա վիճակը, ներկայացվում են դպրոցների կազմակերպչական կառուցվածքը, ուսումնական ծրագրերի առանձնահատկությունները և հայերեն լեզվի ու ազգային ինքնության պահպանման դերը կրթական միջավայրում, դիտարկվում են պետական կրթական քաղաքականության ազդեցությունը և Իրանի իրավական դաշտի պայմաններում հայկական կրթօջախների գործունեության հնարավորություններն ու սահմանափակումները, քննարկվում են ուսուցչական կազմի պատրաստվածության, ուսումնական նյութերի ապահովման և համայնքային աջակցության խնդիրները, ինչպես նաև դպրոցների դերը սփյուռքահայ մշակութային ինքնության պահպանման և փոխանցման գործընթացում, աշխատանքը համադրում է պատմական, սոցիոլոգիական և կրթագիտական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել Իրանի հայկական դպրոցների ամբողջական պատկերը և դրանց նշանակությունը հայկական սփյուռքի կրթական համակարգում։

Գրականություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական ապոկրիֆ գրականության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այն ստեղծագործությունների, ավանդությունների և կրոնական պատումների աշխարհը, որոնք ձևավորվել են պաշտոնական աստվածաշնչյան և եկեղեցական կանոնից դուրս, սակայն դարեր շարունակ կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի հոգևոր մշակույթի, բանահյուսության և գրական մտածողության զարգացման մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայկական ապոկրիֆների ծագումը, տարածումը, բովանդակային առանձնահատկությունները և դրանց կապն են քրիստոնեական ավանդության, աստվածաշնչյան պատմությունների ու ժողովրդական պատկերացումների հետ։ Ապոկրիֆ գրականությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս տեսնելու, թե ինչպես են կրոնական թեմաները վերաիմաստավորվել տարբեր ժամանակաշրջաններում և ինչպես են պաշտոնական դավանաբանական պատկերացումներին զուգահեռ ձևավորվել այլընտրանքային պատումներ՝ կապված Հիսուս Քրիստոսի, Աստվածամոր, առաքյալների, սրբերի, աստվածաշնչյան կերպարների և տարբեր սրբազան իրադարձությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե ինչպիսի աղբյուրներից են ձևավորվել այդ պատումները, ինչպես են դրանք փոխանցվել ձեռագրերում և ինչ փոփոխությունների են ենթարկվել տարբեր ժամանակներում ու միջավայրերում։ Հայկական ապոկրիֆները հաճախ միավորում են գրավոր և բանավոր ավանդույթների տարրեր՝ պարունակելով ոչ միայն աստվածաբանական և բարոյախոսական գաղափարներ, այլև ժողովրդական պատկերացումներ, հրաշապատումներ, առասպելական մոտիվներ և պատմական հիշողության տարրեր։ Այդ պատճառով դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն գրականագիտության կամ աստվածաբանության, այլև հայ մշակույթի պատմության, բանահյուսության և միջնադարյան աշխարհայացքի ըմբռնման համար։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում ապոկրիֆ պատումների լեզուն և ոճը, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայ միջնադարյան գրականության տարբեր շերտերի զարգացումը, թարգմանական ավանդույթները և տեղական ստեղծագործական վերամշակումները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև ձեռագրագիտական տեսանկյունից, քանի որ բազմաթիվ ապոկրիֆ տեքստեր պահպանվել են ձեռագիր ժողովածուներում և տարբեր ժամանակաշրջանների ընդօրինակություններում, որոնց համեմատությունը թույլ է տալիս բացահայտել տեքստերի տարածման ուղիներն ու փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է հայկական քրիստոնեական մշակույթի այն հարուստ և բազմաշերտ հատվածը, որը գտնվում է պաշտոնական կանոնի սահմաններից դուրս, սակայն էական ազդեցություն է ունեցել հասարակության կրոնական պատկերացումների, գրական ստեղծագործության և ժողովրդական հավատալիքների ձևավորման վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, միջնադարյան գրականությամբ, կրոնական պատմությամբ, բանահյուսությամբ և հին ձեռագրական ժառանգությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մակերևութային ջրերի աղտոտվածության մակարդակի գնահատման և դրա վերլուծության համար տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների կիրառմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ջրային ռեսուրսների որակի վերաբերյալ առկա տվյալների համակարգումն ու քանակական գնահատումն է՝ հնարավորություն ստեղծելով ոչ միայն արձանագրելու աղտոտվածության ներկայիս վիճակը, այլև բացահայտելու դրա ձևավորման հիմնական գործոններն ու հնարավոր փոփոխությունների օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գետերի, ջրամբարների և այլ մակերևութային ջրային օբյեկտների ջրի որակի վրա ազդող քիմիական, արդյունաբերական, գյուղատնտեսական և կենցաղային աղտոտման աղբյուրները, ինչպես նաև տարբեր աղտոտիչների կոնցենտրացիաների փոփոխությունները տարածության և ժամանակի ընթացքում։ Տնտեսագիտամաթեմատիկական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս մշակել գնահատման չափանիշներ, կառուցել մաթեմատիկական մոդելներ, բացահայտել աղտոտվածության և դրա վրա ազդող տնտեսական ու բնական գործոնների միջև փոխկապակցվածությունները և կատարել կանխատեսումներ։ Կարևոր ուղղություն է նաև մակերևութային ջրերի որակի տնտեսական գնահատումը, քանի որ ջրային ռեսուրսների վատթարացումը կարող է առաջացնել լրացուցիչ ծախսեր բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և բնապահպանական համակարգերի համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնապահպանական քաղաքականության մշակման, աղտոտման կանխարգելման և բնապահպանական միջոցառումների տնտեսական արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Աշխատանքը միավորում է բնապահպանական վիճակի քանակական գնահատման և տնտեսական վերլուծության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով մակերևութային ջրերի աղտոտվածությունը դիտարկել ոչ միայն որպես էկոլոգիական, այլև որպես տնտեսական կառավարման խնդիր։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, էկոլոգների, բնապահպանության մասնագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի հետազոտողների և տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող ուսանողների համար։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավակարգի՝ որպես իրավական պետության հիմնարար բաղադրիչի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության իրավական իրականության և նյութերի հիման վրա։ Գրքում վերլուծվում է իրավակարգի հասկացությունը, էությունը, կառուցվածքը և նշանակությունը, ինչպես նաև դրա փոխկապակցվածությունը օրինականության, իրավական մշակույթի, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական իշխանության կազմակերպման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության պայմաններում իրավակարգի ձևավորման և պահպանման սկզբունքներին, պետական և հասարակական ինստիտուտների դերին ու իրավական նորմերի արդյունավետ իրականացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգի և գործող իրավական համակարգի առանձնահատկությունները, իրավակարգի ապահովման պետական մեխանիզմները և իրավապահ գործունեության նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում իրավակարգի և օրինականության փոխհարաբերությանը, իրավախախտումների կանխարգելմանն ու դրանց դեմ պայքարին, ինչպես նաև քաղաքացիների իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությանն ուղղված իրավական երաշխիքներին։ Քննության են առնվում իրավակարգի վրա ազդող իրավական, սոցիալական, քաղաքական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև իրավական նորմերի կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Կարևորվում է դատարանների, իրավապահ մարմինների և պետական կառավարման այլ կառույցների դերը իրավակարգի պահպանման գործում, ինչպես նաև քաղաքացիական հասարակության և անձի իրավագիտակցության նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի Հանրապետությունում իրավակարգի ձևավորման և ամրապնդման գործընթացը, բացահայտել դրա զարգացման հիմնական հիմնախնդիրները և դիտարկել իրավական պետության կայացման պայմաններում իրավակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության և սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և իրավական պետության ու իրավակարգի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է հաստության ուղղությամբ ոչ համաչափ անհամասեռություն ունեցող թիթեղների տատանումների և կայունության խնդիրների տեսական ու մաթեմատիկական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում են այն մեխանիկական գործընթացները, որոնք առաջանում են, երբ թիթեղի նյութական հատկությունները կամ կառուցվածքային բնութագրերը հաստության երկայնքով բաշխված են ոչ համասեռ և ոչ սիմետրիկ ձևով։ Նման առանձնահատկությունը կարող է էապես ազդել թիթեղի սեփական տատանումների հաճախականությունների, դեֆորմացիաների, լարվածային վիճակի և արտաքին բեռնվածքների նկատմամբ կայունության վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են թիթեղների տատանողական վարքը նկարագրող մաթեմատիկական մոդելները, սեփական արժեքների և սեփական ձևերի որոշման խնդիրները, ինչպես նաև տարբեր տեսակի մեխանիկական ազդեցությունների պայմաններում կայունության կորուստի հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստության ուղղությամբ նյութի հատկությունների անհամաչափ փոփոխության ազդեցությանը՝ հնարավորություն տալով գնահատել դրա դերը թիթեղի դինամիկական և ստատիկ բնութագրերի ձևավորման գործում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել առաձգականության տեսության, շինարարական մեխանիկայի, դիֆերենցիալ հավասարումների և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ բարդ կառուցվածքային համակարգերի վարքը նկարագրելու և վերլուծելու համար։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բազմաշերտ և կոմպոզիտային նյութերից պատրաստված թիթեղների նախագծման, դրանց հուսալիության գնահատման և շահագործման անվտանգ պայմանների ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մեխանիկայի, կիրառական մաթեմատիկայի, շինարարական և կառուցվածքային մեխանիկայի, նյութագիտության ոլորտների մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Հյուսիս-արևելյան Այսրկովկասի խանությունների և Ռուսական կայսրություն հարաբերությունները XVIII դարի երկրորդ կեսին՝ ընդգծելով տարածաշրջանի քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործընթացների առանձնահատկությունները։ Նշվում է, որ տվյալ ժամանակաշրջանում Այսրկովկասի խանական համակարգը բնութագրվում էր քաղաքական մասնատվածությամբ, որտեղ տարբեր խանություններ հանդես էին գալիս որպես կիսանկախ կամ ձևականորեն ենթակա միավորներ՝ հաճախ փոփոխվող դաշնակցային հարաբերություններով։ Վերլուծվում է, որ Ռուսական կայսրության հարավային ընդլայնման քաղաքականությունը, պայմանավորված ռազմավարական և տնտեսական շահերով, աստիճանաբար ուժեղացրել է նրա ներգրավվածությունը Կովկասյան տարածաշրջանում՝ ձևավորելով դիվանագիտական և ռազմական ճնշման բազմաշերտ մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական արշավանքների և պայմանագրային համակարգի դերին, որոնք փոխել են ուժերի հավասարակշռությունը և հիմք դրել տարածաշրջանի հետագա ինտեգրման գործընթացներին Ռուսական կայսրության կազմում։ Նշվում է նաև, որ խանությունների միջև ներքին հակասությունները և մրցակցությունը հաճախ նպաստել են արտաքին ուժերի ազդեցության խորացմանը՝ թույլ տալով Ռուսական կայսրությանը աստիճանաբար ամրապնդել իր դիրքերը Հյուսիսային Այսրկովկասում։ Ընդհանուր առմամբ, XVIII դարի երկրորդ կեսի այս հարաբերությունները դիտարկվում են որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ տեղական քաղաքական կառուցվածքները և կայսերական ընդլայնման քաղաքականությունը փոխազդելով ձևավորել են տարածաշրջանի պատմական զարգացման ուղղությունը։