Ինքնահամընկնող և գերզուգորդական հանրահաշիվներ

Ֆինանսներ

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սնանկության կառավարման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ոչ ֆինանսական հատվածի առևտրային կազմակերպությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սնանկության ինստիտուտի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները ՀՀ իրավական և տնտեսական համակարգում, ինչպես նաև դրա կիրառման արդյունավետությունը գործնական հարթությունում։ Դիտարկվում են սնանկության վարույթի հիմնական փուլերը՝ վճարունակության գնահատում, վերակազմակերպման և լուծարման գործընթացներ, պարտատերերի պահանջների բավարարման մեխանիզմներ և դատական կառավարման առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ ֆինանսական հատվածի ձեռնարկությունների (արտադրական, առևտրային և ծառայությունների ոլորտ) ֆինանսական անկայունության պատճառներին՝ ներառյալ կառավարման սխալները, շուկայի տատանումները, հարկային բեռը և մրցակցային միջավայրը։ Վերլուծվում են նաև սնանկության կանխարգելման գործիքները՝ վաղ նախազգուշացման համակարգեր, ֆինանսական մոնիթորինգ, վերակազմակերպման ծրագրեր և պարտքերի վերանախագծում։ Աշխատությունում քննարկվում են դատական և արտադատական սնանկության գործընթացների արդյունավետության տարբերությունները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառելիությունը ՀՀ պայմաններում։

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության համակարգում շարունակականության և հաջորդականության տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում կրթության տարբեր աստիճանների միջև կապի ապահովման հիմնախնդիրն է, որի նպատակն է ձևավորել միասնական և փոխկապակցված կրթական գործընթաց՝ սկսած նախնական փուլերից մինչև մասնագիտական և բարձրագույն կրթություն։ Աշխատանքը դիտարկում է ֆիզիկական դաստիարակությունը ոչ միայն որպես շարժողական կարողությունների և ֆիզիկական որակների զարգացման միջոց, այլև որպես անձի համակողմանի զարգացման, առողջ ապրելակերպի ձևավորման, սոցիալականացման և կրթական արժեքների յուրացման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում կրթական տարբեր փուլերում ֆիզիկական կուլտուրայի բովանդակության, նպատակների, մեթոդների և կազմակերպման ձևերի փոխկապակցվածությանը։ Շարունակականության սկզբունքը ներկայացվում է որպես կրթական համակարգի այնպիսի կազմակերպման պայման, որի դեպքում յուրաքանչյուր հաջորդ փուլ հիմնվում է նախորդում ձեռք բերված գիտելիքների, հմտությունների, կարողությունների և փորձի վրա՝ միաժամանակ ապահովելով դրանց հետագա զարգացումն ու խորացումը։ Հաջորդականության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ֆիզիկական կուլտուրայի ոլորտում, քանի որ ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական հմտությունների և առողջապահական վարքագծի ձևավորումը երկարատև գործընթաց է և պահանջում է տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան հետևողական մոտեցում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության տարբեր մակարդակների միջև բովանդակային և մեթոդական կապերի պահպանմանը, ուսումնական պահանջների աստիճանական բարդացմանը, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և կրթական գործընթացի միասնական նպատակների ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մանկավարժական պայմանների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել տարբեր կրթական օղակների արդյունավետ փոխկապակցմանը և կանխել ուսումնական բովանդակության կրկնությունը կամ անհամապատասխանությունը։ Հետազոտության տեսական ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս համակարգել ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության շարունակականության վերաբերյալ մոտեցումները և հիմնավորել դրա կազմակերպման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային զարգացումը, ֆիզիկական պատրաստվածությունը և կրթական կարիքները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետների, մանկավարժների, մարզական կրթության կազմակերպիչների, բուհերի դասախոսների և կրթության շարունակականության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության տարբեր փուլերի փոխկապակցվածության տեսական և մեթոդաբանական հարցերին նվիրված ուսումնասիրություն։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գրադարանների զարգացման համար նախատեսված այլընտրանքային և նորարարական նախագծերի ուսումնասիրմանը և կիրառման հնարավորություններին։ Ներկայացվում են ժամանակակից գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման նոր մոտեցումները, թվայնացման գործընթացները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորությունները և ընթերցողների սպասարկման կատարելագործման ուղիները։ Քննարկվում են գրադարանների՝ որպես կրթական, մշակութային և տեղեկատվական կենտրոնների վերափոխման ռազմավարությունները, համայնքային ծրագրերի մշակումը, նորարարական ծառայությունների ստեղծումը և օգտագործողների հետ փոխգործակցության ժամանակակից ձևերը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև գրադարանային կառավարման արդյունավետ մեթոդներին, էլեկտրոնային ռեսուրսների կիրառմանը և գրադարանների դերի ընդլայնմանը տեղեկատվական հասարակության պայմաններում։ Գիրքը նախատեսված է գրադարանավարների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, հետազոտողների, դասախոսների և գրադարանագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատու նյութը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ համառոտ, բայց բովանդակալից պրոֆիլ՝ անդրադառնալով տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքին, պատմական զարգացմանը, ժողովրդագրական առանձնահատկություններին, քաղաքական կարգավիճակի շուրջ ձևավորված գործընթացներին և Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև երկարատև հակամարտությանը։ Նյութում կարող են ներկայացվել տարածաշրջանի պատմական և քաղաքական նշանակությունը, խորհրդային ժամանակաշրջանի վարչական առանձնահատկությունները, Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական զարգացումները, ինչպես նաև հակամարտության կարգավորման ուղղությամբ իրականացված միջազգային ջանքերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանի բնակչությանը, սոցիալ-տնտեսական իրավիճակին, մշակութային ժառանգությանը և անվտանգային խնդիրներին։ Պրոֆիլային ձևաչափը հնարավորություն է տալիս համառոտ ներկայացնելու հակամարտության հիմնական փուլերը, ներգրավված կողմերի դիրքորոշումները և տարածաշրջանի շուրջ միջազգային քաղաքականության կարևորագույն ասպեկտները՝ առանց թեման սահմանափակելու միայն ռազմական զարգացումներով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հարավային Կովկասի, միջազգային հարաբերությունների, աշխարհաքաղաքականության, հակամարտությունների ուսումնասիրության և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես սկզբնական տեղեկատվական աղբյուր՝ տարածաշրջանի պատմական և քաղաքական համատեքստը հասկանալու և ավելի խոր ուսումնասիրություններ իրականացնելու համար։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է երիտասարդ ինֆրակարմիր աստղային կուտակումների որոնման, նույնականացման և ֆիզիկական հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ինֆրակարմիր աստղադիտական դիտարկումների մեթոդները, տվյալների մշակման և վերլուծության ժամանակակից մոտեցումները, ինչպես նաև աստղային կուտակումների հայտնաբերման չափանիշներն ու դասակարգման սկզբունքները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է երիտասարդ աստղային համակարգերի կառուցվածքը, տարիքային առանձնահատկությունները, տարածական բաշխվածությունը և աստղագոյացման գործընթացների հետ դրանց փոխկապակցվածությունը՝ հիմնվելով դիտողական տվյալների և աստղաֆիզիկական մոդելների վրա։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև միջաստղային փոշու, գազային ամպերի և ինֆրակարմիր ճառագայթման դերին երիտասարդ աստղային օբյեկտների ձևավորման և զարգացման գործընթացներում։ Ներկայացված արդյունքները նպաստում են աստղագոյացման մեխանիզմների, Գալակտիկայի կառուցվածքի և աստղային էվոլյուցիայի վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը։ Գիրքը նախատեսված է աստղագետների, աստղաֆիզիկոսների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների, ֆիզիկայի և տիեզերագիտության ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև ժամանակակից աստղագիտական հետազոտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի վերջին տասնամյակում Հայկական հարցի և ռուս հասարակական մտքի փոխհարաբերությունների քննությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ազգային-քաղաքական և սոցիալական դրությունը ընկալվում Ռուսաստանի հասարակական ու մտավոր շրջանակներում։ Աշխատության առանցքում այն ժամանակաշրջանն է, երբ Օսմանյան կայսրության հայաբնակ նահանգներում խորանում էին քաղաքական և սոցիալական ճգնաժամերը, իսկ հայության անվտանգության, բարենորոգումների և ինքնապաշտպանության խնդիրները աստիճանաբար վերածվում էին միջազգային քաղաքականության կարևոր հարցի։ 1890-ական թվականներին այս խնդիրը հատկապես սրվեց՝ կապված Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունների, բարենորոգումների ձախողման և եվրոպական տերությունների քաղաքականության հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ռուս հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացի բացահայտումը։ Ռուսաստանում Հայկական հարցի նկատմամբ վերաբերմունքը միատարր չէր․ տարբեր հասարակական և քաղաքական խմբեր այն գնահատում էին տարբեր տեսանկյուններից՝ ելնելով ազգային, կրոնական, մարդասիրական, քաղաքական և աշխարհաքաղաքական պատկերացումներից։ Մի կողմից՝ ռուս մտավորականության և հասարակական գործիչների մի մասը հայերի վիճակը դիտարկում էր որպես քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության և մարդկային իրավունքների խնդիր, մյուս կողմից՝ Ռուսական կայսրության արտաքին և ներքին քաղաքական շահերը հաճախ պայմանավորում էին այդ հարցի նկատմամբ պաշտոնական վերաբերմունքի սահմանափակ ու հակասական բնույթը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի հասարակական մամուլին, հրապարակախոսությանը և քաղաքական մտքին, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում մամուլը հասարակական կարծիքի ձևավորման կարևորագույն միջոցներից էր։ Հայկական հարցի վերաբերյալ հոդվածները, հրապարակումները, գրական-հրապարակախոսական արձագանքներն ու քննարկումները նպաստում էին ռուս ընթերցողին Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության դրությանը ծանոթացնելուն։ Միաժամանակ այդ հրապարակումները արտացոլում էին հենց ռուսական հասարակության ներսում գոյություն ունեցող քաղաքական հակասությունները։ Հայկական հարցի ընկալման կարևոր բաղադրիչ էր Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում տիրող իրավիճակի մասին տեղեկատվությունը։ Ռուս հասարակական գործիչների և հրապարակախոսների ուշադրության կենտրոնում էին բռնությունները, հարկային ճնշումները, վարչական կամայականությունները, բնակչության անվտանգության խնդիրը և բարենորոգումների անհրաժեշտությունը։ Այս իրողությունները քննարկվում էին ոչ միայն հայերի ազգային պահանջների, այլև Օսմանյան կայսրության ընդհանուր քաղաքական համակարգի և նրա քրիստոնյա ժողովուրդների դրության համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, որ Հայկական հարցը ռուսական հասարակական մտքում հաճախ ձեռք էր բերում ավելի լայն նշանակություն՝ կապվելով արևելյան քրիստոնյաների պաշտպանության և Ռուսաստանի՝ որպես տարածաշրջանային տերության դերի հետ։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է տարբերակել ռուսական հասարակական կարծիքը ցարական կառավարության պաշտոնական քաղաքականությունից։ Պաշտոնական իշխանությունները Հայկական հարցը դիտարկում էին նախևառաջ Ռուսական կայսրության արտաքին քաղաքական և ռազմավարական շահերի տեսանկյունից։ Կովկասի նկատմամբ վերահսկողությունը, Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունները և տարածաշրջանում ռուսական ազդեցության ընդլայնման հնարավորությունները նշանակալի գործոններ էին։ Հետևաբար հասարակական շրջանակներում հայերի պաշտպանության վերաբերյալ հնչող մարդասիրական կամ քաղաքական կոչերը միշտ չէ, որ համընկնում էին պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի ռուսական հասարակական մտքի տարբեր ուղղությունների վերաբերմունքը հայ ազգային շարժմանը։ Հայ քաղաքական կազմակերպությունների գործունեության ակտիվացումը և ազգային ինքնապաշտպանության գաղափարների տարածումը ռուս հասարակության մի մասի կողմից կարող էին ընկալվել որպես ազատագրական շարժման դրսևորում, մինչդեռ այլ շրջանակներ դրանք դիտարկում էին կայսրության ներքին կայունության և արտաքին քաղաքական շահերի տեսանկյունից։ Այս հակասական գնահատականները ցույց են տալիս, որ Հայկական հարցի ընկալումը սերտորեն կապված էր նաև XIX դարի վերջին Ռուսաստանի սեփական քաղաքական ու գաղափարական խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է 1890-ական թվականների հայկական կոտորածների ազդեցությունը ռուս հասարակական կարծիքի վրա։ Այդ իրադարձությունների մասին տեղեկությունների տարածումը մեծացրեց հայերի նկատմամբ համակրանքը ռուս հասարակության որոշ շրջանակներում և առաջ բերեց բողոքի ու դատապարտման արձագանքներ։ Հայկական բնակչության զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների մասին հաղորդումները Հայկական հարցը վերածում էին ոչ միայն դիվանագիտական, այլև բարոյական և մարդասիրական խնդրի։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեին ռուս մտավորականները, գրողները, հրապարակախոսները և հասարակական գործիչները, որոնք իրենց հրապարակումներով փորձում էին ազդել հասարակական կարծիքի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում Հայկական հարցը դիտարկվում է նաև ռուս-հայկական հասարակական և մշակութային կապերի համատեքստում։ XIX դարի ընթացքում ձևավորված կրթական, մշակութային և մտավոր կապերը նպաստում էին նրան, որ ռուսական հասարակության որոշ շրջանակներ ավելի լավ ճանաչեին հայ ժողովրդի պատմությունը, մշակույթը և ազգային խնդիրները։ Հայ մտավորականության ներկայացուցիչների գործունեությունը Ռուսաստանում ևս նպաստում էր հայկական ազգային խնդիրների ներկայացմանը ռուս հասարակությանը։ Այդ կապերը Հայկական հարցի շուրջ ձևավորվող հասարակական քննարկումների կարևոր նախադրյալներից էին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև եվրոպական տերությունների քաղաքականության նկատմամբ ռուսական հասարակության վերաբերմունքը։ Հայկական հարցը XIX դարի վերջին արդեն դուրս էր եկել միայն ռուս-թուրքական հարաբերությունների շրջանակից և դարձել եվրոպական դիվանագիտության բաղադրիչ։ Ռուս հասարակական միտքը տարբեր կերպ էր գնահատում Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և մյուս տերությունների դիրքորոշումները՝ հատկապես բարենորոգումների իրականացման և Օսմանյան կայսրության նկատմամբ քաղաքականության հարցերում։ Այս համատեքստում Հայկական հարցը միաժամանակ ընկալվում էր որպես ազգային ազատագրության, մարդասիրության և միջազգային քաղաքականության խնդիր։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքն այն է, որ 1890-ական թվականների ռուս հասարակական մտքի վերաբերմունքը Հայկական հարցի նկատմամբ անհրաժեշտ է դիտարկել բազմաշերտ կերպով։ Այն ներառում էր մարդասիրական համակրանք, կրոնական և մշակութային ընդհանրությունների գիտակցում, քաղաքական համերաշխություն, Ռուսաստանի աշխարհաքաղաքական շահերի հաշվարկ և երբեմն նաև կայսերական մտածողության սահմանափակումներ։ Հենց այս գործոնների փոխազդեցությունն էր ձևավորում ռուս հասարակության վերաբերմունքը հայ ժողովրդի ազգային և քաղաքական խնդիրների նկատմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է XIX դարի վերջին Հայկական հարցի միջազգային պատմությունը և ռուսական հասարակական-քաղաքական միտքը փոխկապակցված դիտարկելու համար։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ճակատագիրը դառնում ռուսական հասարակական քննարկումների առարկա, ինչպիսի գաղափարական դիրքորոշումներ էին ձևավորվում այդ խնդրի շուրջ և ինչ հակասություններ գոյություն ունեին հասարակական համակրանքի ու պետական քաղաքականության միջև։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, ռուսական հասարակական մտքի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, Հայկական հարցով և XIX դարի վերջի ազգային-ազատագրական շարժումների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։