Investigation of in the on photo and electronuclear reactions energy range up to 4.5 GeV the "deuteron" set-up

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրողների կողմից կապիտալի շուկաներում ներդրումային պորտֆելների ձևավորման և արդյունավետ կառավարման տեսական, մեթոդական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ներդրումային որոշումների ընդունման, տարբեր ֆինանսական գործիքների ընտրության, եկամտաբերության և ռիսկի հարաբերակցության գնահատման, ինչպես նաև ներդրումային միջոցների արդյունավետ բաշխման մեխանիզմների վրա։ Քննության են առնվում բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ արժեթղթերի ներդրումային առանձնահատկությունները՝ դրանց եկամտաբերության, իրացվելիության, ռիսկայնության և շուկայական արժեքի փոփոխությունների տեսանկյունից։ Պորտֆելի ձևավորումը դիտարկվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը ներառում է ներդրողի նպատակների և ռիսկի նկատմամբ վերաբերմունքի որոշումը, ֆինանսական գործիքների ուսումնասիրությունը, ակտիվների ընտրությունը և դրանց միջև ներդրումային միջոցների համապատասխան բաշխումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դիվերսիֆիկացման սկզբունքին, որի կիրառումը հնարավորություն է տալիս տարբեր ակտիվների համակցման միջոցով նվազեցնել պորտֆելի ընդհանուր ռիսկը և սահմանված պայմաններում ապահովել եկամտաբերության առավել ընդունելի մակարդակ։ Քննության են առնվում պորտֆելային ներդրումների ժամանակակից տեսության հիմնական մոտեցումները, ռիսկի և սպասվող եկամտաբերության գնահատման մեթոդները, ակտիվների միջև փոխկախվածության նշանակությունը և օպտիմալ պորտֆելի ընտրության սկզբունքները։ Կարևորվում է համակարգային և ոչ համակարգային ռիսկերի տարբերակումը, ինչպես նաև այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են ազդել արժեթղթերի գների և ներդրումների վերջնական արդյունքների վրա։ Վերլուծվում են տոկոսադրույքների, գնաճի, փոխարժեքների, տնտեսական աճի, դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները ներդրումային որոշումների և կապիտալի շուկայի վարքագծի վրա։ Պորտֆելի կառավարումը ներկայացվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է վերահսկել ընտրված ակտիվների արդյունավետությունը, գնահատել շուկայական պայմանների փոփոխությունները և անհրաժեշտության դեպքում իրականացնել պորտֆելի կառուցվածքի վերանայում ու վերաբալանսավորում։ Դիտարկվում են ակտիվ և պասիվ կառավարման ռազմավարությունների առանձնահատկությունները, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր շուկայական պայմաններում։ Առանձին նշանակություն է տրվում ներդրումային տեղեկատվության որակին, ֆինանսական հաշվետվությունների վերլուծությանը և արժեթղթեր թողարկող կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատմանը։ Կարևորվում են նաև կապիտալի շուկայի ենթակառուցվածքների, կարգավորման համակարգի, ներդրողների իրավունքների պաշտպանության և տեղեկատվության թափանցիկության դերը ներդրումային միջավայրի զարգացման գործում։ Հայաստանի պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղական ներդրողների գործունեության առանձնահատկությունները, ֆինանսական գործիքների հասանելիության, շուկայի խորության, իրացվելիության և ներդրումային մշակույթի հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային կապիտալի շուկաներում ներդրումների հնարավորություններին, որոնք կարող են ընդլայնել ակտիվների ընտրության շրջանակը և նպաստել աշխարհագրական ու արժութային դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է միջազգային ներդրումներին բնորոշ լրացուցիչ ռիսկերի՝ արժութային տատանումների, արտաքին տնտեսական փոփոխությունների և տարբեր շուկաների կարգավորման առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է ներդրումային պորտֆելի ձևավորման և կառավարման մեթոդների կատարելագործման, ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման և ռիսկերի առավել արդյունավետ վերահսկման հետ։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել ինչպես անհատական, այնպես էլ ինստիտուցիոնալ ներդրողների ֆինանսական ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարմանը և Հայաստանի կապիտալի շուկայի զարգացման հնարավորությունների գնահատմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆինանսական վերլուծաբանների, ներդրումային կառավարիչների, տնտեսագետների, կապիտալի շուկայի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ֆինանսների ոլորտի ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի առաջին կեսին Եվրոպայում ծավալված ազգային-ազատագրական շարժումների և դրանց նկատմամբ հայ հասարակական մտքի վերաբերմունքի ու գաղափարական արձագանքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի եվրոպական քաղաքական և հասարակական զարգացումները, ազգային ինքնորոշման, ազատության, պետականության և հասարակական վերափոխումների գաղափարների տարածումը։ Վերլուծվում են եվրոպական ժողովուրդների ազգային շարժումների առաջացման պատմական նախադրյալները, դրանց գաղափարական հիմքերը, հիմնական նպատակները և հասարակական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ուղիներին, որոնց միջոցով եվրոպական քաղաքական գաղափարներն ու ազատագրական շարժումների փորձը հայտնի էին դառնում հայ մտավորական և հասարակական շրջանակներին։ Դիտարկվում են հայ հասարակական մտքում ազգային ինքնագիտակցության, ազատության, կրթության, մշակութային վերածննդի և հասարակական առաջընթացի վերաբերյալ ձևավորվող պատկերացումները։ Քննարկվում են եվրոպական գաղափարական հոսանքների և հայկական հասարակական-քաղաքական մտածողության միջև հնարավոր առնչությունները՝ հաշվի առնելով հայ ժողովրդի պատմական և քաղաքական առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է մամուլի, գրականության, կրթական հաստատությունների, մտավորականության և մշակութային կապերի դերը նոր գաղափարների տարածման ու մեկնաբանման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև եվրոպական ազգային շարժումների փորձի ընկալման առանձնահատկություններին և այն հանգամանքին, թե ինչպես էին արտաքին քաղաքական ու գաղափարական զարգացումները վերաիմաստավորվում հայկական միջավայրում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու XIX դարի առաջին կեսի եվրոպական ազգային շարժումների պատմությունը հայ հասարակական մտքի զարգացման գործընթացների հետ և բացահայտելու դրանց գաղափարական փոխառնչությունների հիմնական ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց և Եվրոպայի պատմության, հասարակական մտքի պատմության, ազգային շարժումների և XIX դարի քաղաքական գաղափարների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական անալիզի և ֆունկցիաների տեսության կարևոր ուղղություններից մեկին՝ դասական համակարգերով ներկայացվող շարքերի զուգամիտության հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ֆունկցիաների ներկայացումները տարբեր դասական օրթոգոնալ համակարգերով, շարքերի մասնակի գումարների վարքը և այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է ապահովել դրանց զուգամիտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կետային, գրեթե ամենուր և համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածություններում զուգամիտության հետ կապված խնդիրներին, ինչպես նաև շարքերի գումարելիության և ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննարկվում է ֆունկցիայի հատկությունների և նրա ընդլայնման գործակիցների միջև կապը՝ պարզաբանելու համար, թե ինչպիսի պայմաններ կարող են ազդել ստացված շարքի զուգամիտության բնույթի վրա։ Ուսումնասիրվում են դասական օրթոգոնալ համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց միջոցով ֆունկցիաների ներկայացման հնարավորությունները և համապատասխան մասնակի գումարների գնահատման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն դեպքերին, երբ սովորական զուգամիտությունը խախտվում է կամ պահանջվում են լրացուցիչ սահմանափակումներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ որոշել կիրառվող թեորեմների և չափանիշների գործողության սահմանները։ Հետազոտության ընթացքում կիրառվում են իրական և ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդներ, ինտեգրալային գնահատումներ, օրթոգոնալության հատկություններ և շարքերի տեսության այլ գործիքներ։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն մաքուր մաթեմատիկայի տեսանկյունից, այլև ֆունկցիաների մոտարկման, ներդաշնակ անալիզի և տարբեր մաթեմատիկական մոդելներում ֆունկցիոնալ ներկայացումների կիրառման համար։ Աշխատությունը նպաստում է դասական համակարգերով շարքերի վարքի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը, զուգամիտության բավարար և անհրաժեշտ պայմանների ուսումնասիրությանը և օրթոգոնալ ընդլայնումների տեսության հետագա զարգացմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մաթեմատիկական անալիզի, ֆունկցիոնալ և ներդաշնակ անալիզի, օրթոգոնալ շարքերի ու ֆունկցիաների տեսության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և բարձրագույն մաթեմատիկա ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մետալուրգիական արտադրության ընթացքում առաջացող թափոնախարամների օգտագործմամբ ֆերոսիլիցիումի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մետալուրգիական թափոնները վերածել օգտակար երկրորդային հումքի՝ դրանցում պարունակվող երկաթի և սիլիցիումի միացությունները կիրառելով ֆերոսիլիցիումի արտադրության համար։ Նման մոտեցումը կարևոր է ինչպես մետալուրգիական արտադրության թափոնների ծավալը նվազեցնելու, այնպես էլ բնական հանքային հումքի օգտագործումը սահմանափակելու և արտադրական գործընթացների ռեսուրսաարդյունավետությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սկզբնական թափոնախարամների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանցում երկաթի, սիլիցիումի և այլ բաղադրիչների պարունակությունը, ինչպես նաև նյութի ֆիզիկական հատկությունները։ Հումքի կազմի մանրամասն վերլուծությունը անհրաժեշտ է տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալ պարամետրերը որոշելու համար, քանի որ տարբեր ծագում ունեցող խարամները կարող են զգալիորեն տարբերվել օգտակար բաղադրիչների պարունակությամբ և կառուցվածքով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆերոսիլիցիումի ստացման համար հումքի նախապատրաստումը։ Այն կարող է ներառել խարամի մանրացում, տեսակավորում, հարստացում, անհրաժեշտ բաղադրիչների խառնում և վերականգնիչ նյութերի ավելացում։ Նախապատրաստման պայմանների ճիշտ ընտրությունը կարող է էապես ազդել հետագա վերականգնման գործընթացի արդյունավետության և ստացվող համաձուլվածքի որակի վրա։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մետալուրգիական վերականգնման գործընթացի ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում սիլիցիումի միացություններից ստացվող սիլիցիումը միավորվում է երկաթի հետ՝ ձևավորելով պահանջվող համաձուլվածքը։ Կարող են ուսումնասիրվել ջերմաստիճանի, հումքի բաղադրության, վերականգնիչի քանակի, գործընթացի տևողության և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը ֆերոսիլիցիումի ելքի և քիմիական կազմի վրա։ Տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման հիմնական խնդիրներից է օգտակար բաղադրիչների առավելագույն վերականգնումը՝ նվազագույն էներգետիկ և նյութական ծախսերով։ Այդ նպատակով կարող են համեմատվել տարբեր հումքային խառնուրդներ և վերականգնման ռեժիմներ, ինչպես նաև գնահատվել ստացված արտադրանքի մաքրությունը, սիլիցիումի պարունակությունը և մետալուրգիական հատկությունները։ Ստացված ֆերոսիլիցիումի որակի գնահատումը կարող է իրականացվել քիմիական, մետալոգրաֆիական և ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Ուսումնասիրվում են համաձուլվածքի հիմնական բաղադրիչների պարունակությունը, կառուցվածքը, հնարավոր խառնուրդների առկայությունը և արտադրանքի համապատասխանությունը հետագա մետալուրգիական կիրառությունների պահանջներին։ Ֆերոսիլիցիումը լայնորեն օգտագործվում է պողպատի և թուջի արտադրության մեջ՝ որպես սիլիցիում պարունակող հավելանյութ և դեզօքսիդացնող նյութ, ուստի ստացված արտադրանքի որակը կարևոր է դրա գործնական արժեքի որոշման համար։ Հետազոտության էական կողմերից է նաև արտադրական թափոնների վերամշակման տնտեսական և բնապահպանական նշանակությունը։ Խարամների օգտակար բաղադրիչների վերադարձը արտադրական շրջանառություն կարող է նվազեցնել դրանց կուտակման հետ կապված բնապահպանական խնդիրները, կրճատել թափոնների պահեստավորման համար անհրաժեշտ տարածքները և միաժամանակ ստեղծել լրացուցիչ հումքային ռեսուրս։ Բացի դրանից, երկրորդային հումքի օգտագործումը կարող է նվազեցնել առաջնային հանքային հումքի արդյունահանման և վերամշակման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է մետալուրգիական թափոնների հիման վրա ֆերոսիլիցիումի ստացման տեխնոլոգիական սխեմայի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել մետալուրգիական ձեռնարկություններում՝ արտադրական թափոնների վերամշակման, օգտակար բաղադրիչների կորզման և հավելյալ արժեք ունեցող արտադրանքի ստացման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մետալուրգներին, նյութագետներին, հանքահարստացման մասնագետներին, արտադրական տեխնոլոգներին և արդյունաբերական թափոնների վերամշակման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է մետալուրգիական թափոնների վերամշակման և համաձուլվածքների արտադրության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով մշակել տեխնոլոգիական և ռեսուրսաարդյունավետ եղանակ, որի միջոցով արտադրական խարամները կարող են վերածվել ֆերոսիլիցիումի ստացման համար պիտանի երկրորդային հումքի՝ միաժամանակ բարձրացնելով մետալուրգիական արտադրության տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետությունը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը ուսումնասիրում է մտավոր կապիտալի ձևավորման գործընթացը և դրա վերարտադրության հիմնական հիմնախնդիրները ժամանակակից տնտեսական համակարգերում։ Գրքում վերլուծվում են գիտելիքի, կրթության, նորարարության, մարդկային ռեսուրսների և ստեղծագործական կարողությունների դերը որպես տնտեսական արժեք ստեղծող գործոններ։ Հեղինակը ներկայացնում է մտավոր կապիտալի կուտակման մեխանիզմները, դրա արդյունավետ օգտագործման պայմանները և այն գործոնները, որոնք ազդում են դրա պահպանման ու զարգացման վրա՝ ներառյալ կրթական համակարգի որակը, գիտահետազոտական միջավայրի զարգացումը և ինստիտուցիոնալ քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մտավոր կապիտալի վերարտադրության խնդիրներին՝ սերունդների միջև գիտելիքի փոխանցման, մասնագիտական կարողությունների արդիականացման և տնտեսական համակարգում նորարարական ներուժի ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումներ և կիրառական վերլուծություններ՝ առաջարկելով ուղիներ մտավոր կապիտալի արդյունավետ կառավարման և տնտեսական աճի խթանման համար։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, կրթության ոլորտի մասնագետների, պետական քաղաքականություն մշակողների և հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է շուկայական տնտեսության ձևավորման և ֆինանսատնտեսական հարաբերությունների վերափոխման պայմաններում ազգային վճարահաշվարկային ենթակառուցվածքի ստեղծման, ներդրման և արդյունավետ գործունեության ապահովման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տնտեսավարող սուբյեկտների, առևտրային բանկերի, պետական կառույցների և ֆինանսական համակարգի մյուս մասնակիցների միջև դրամական միջոցների փոխանցման ու հաշվարկների կազմակերպման մեխանիզմներն են։ Քննվում է կենտրոնացված տնտեսական համակարգից շուկայական հարաբերությունների անցման պայմաններում վճարումների կազմակերպման նոր սկզբունքների անհրաժեշտությունը, բանկային համակարգի վերափոխման ազդեցությունը և անկանխիկ հաշվարկների զարգացման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վճարումների արագության, հուսալիության, անվտանգության և անընդհատության ապահովմանը, ինչպես նաև հաշվարկների իրականացման ընթացքում առաջացող ֆինանսական ու գործառնական ռիսկերի նվազեցմանը։ Ուսումնասիրվում են միջբանկային հաշվարկների կազմակերպման սկզբունքները, վճարային գործիքների կիրառման հնարավորությունները, բանկային հաշիվների միջոցով իրականացվող գործառնությունները և ֆինանսական հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանակման նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վճարային ենթակառուցվածքի իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերի ձևավորման խնդիրը, քանի որ արդյունավետ համակարգի գործունեությունը պահանջում է մասնակիցների իրավունքների և պարտականությունների հստակ սահմանում, միասնական կանոնների կիրառում և համապատասխան վերահսկողական մեխանիզմների առկայություն։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների դերը վճարային գործընթացների ավտոմատացման, տվյալների մշակման արագացման և ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում կանխիկ և անկանխիկ դրամաշրջանառության հարաբերակցությանը, տնտեսության մեջ վճարային կարգապահության ապահովմանը և հաշվարկների արդյունավետ կազմակերպման ազդեցությանը տնտեսական շրջանառության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգային ռիսկերի գնահատումը, քանի որ մեկ մասնակցի կողմից պարտավորությունների չկատարումը կամ տեխնիկական խափանումները կարող են ազդեցություն ունենալ փոխկապակցված ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև վճարային համակարգի զարգացման կազմակերպական և տեխնոլոգիական խոչընդոտները, մասնակիցների միջև համագործակցության անհրաժեշտությունը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը վճարահաշվարկային համակարգի ներդրումը դիտարկում է որպես ֆինանսական ենթակառուցվածքների արդիականացման կարևոր բաղադրիչ՝ կապելով այն բանկային համակարգի կայունության, դրամաշրջանառության արդյունավետության, տնտեսական գործարքների սպասարկման և շուկայական տնտեսության ինստիտուցիոնալ զարգացման հետ։