Изоволемической гемодилюции сочетанной с управляемой гипотонией у больных с опухолями головного мозга

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հայկական հարսանեկան ծիսակարգում պարի դերի, գործառույթների և փոխակերպումների ուսումնասիրությանը XX դարից մինչև XXI դարի սկիզբն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության կենտրոնում պարն է՝ որպես հարսանեկան արարողության կարևոր բաղադրիչ, որը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց, ծիսական գործողություն, համայնքային հաղորդակցության ձև և մշակութային հիշողության փոխանցման միջոց։ Քննվում է հարսանեկան պարերի տեղը ավանդական ծիսական համակարգում, դրանց կապը արարողության տարբեր փուլերի, մասնակիցների դերաբաշխման, երաժշտական ուղեկցության և ժողովրդական պատկերացումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տղամարդկանց, կանանց, նորապսակների, ընտանիքի անդամների և համայնքի մյուս ներկայացուցիչների մասնակցության ձևերին՝ բացահայտելով, թե պարային գործողությունների միջոցով ինչպես են արտահայտվել ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունները, տոնական տրամադրությունը և խմբային համախմբվածությունը։ Ուսումնասիրվում են հայկական տարբեր ազգագրական շրջաններին բնորոշ պարային ավանդույթները, դրանց շարժական, երաժշտական և ծիսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տեղական տարբերակների փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի հասարակական և մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը հարսանեկան պարային մշակույթի վրա՝ քաղաքայնացման, բնակչության տեղաշարժերի, բեմական ժողովրդական պարի տարածման, զանգվածային մշակույթի և երաժշտական նոր ձևերի ներթափանցման համատեքստում։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են ավանդական պարերը որոշ դեպքերում պահպանել իրենց ծիսական նշանակությունը, իսկ այլ դեպքերում վերածվել հիմնականում ժամանցային կամ ներկայացուցչական տարրերի։ XXI դարի սկզբի հարսանեկան մշակույթում ուսումնասիրվում են ավանդույթի վերաիմաստավորման, հին պարաձևերի վերականգնման և ժամանակակից պարային ու երաժշտական ազդեցությունների համադրման միտումները։ Աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել ազգագրական նկարագրությունները, բանավոր վկայությունները, լուսանկարները, տեսագրությունները, երաժշտական և պարագիտական նյութերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ազգագրության, պարագիտության, ծիսագիտության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հարսանեկան պարը որպես հայկական ավանդական մշակույթի շարունակականությունն ու ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած սոցիոմշակութային փոփոխություններն արտացոլող բազմաշերտ երևույթ։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է պետական իշխանության էության, կառուցվածքի, գործառույթների և իրականացման հետ կապված տեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում պետական իշխանությունը դիտարկվում է որպես հասարակական հարաբերությունների կազմակերպման և կարգավորման առանցքային ինստիտուտ՝ վերլուծելով դրա առաջացման նախադրյալները, բնույթը, նպատակները և հասարակության մեջ ունեցած դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանության և պետության փոխհարաբերությանը, պետական իշխանության լեգիտիմության հիմնավորմանը, դրա սոցիալական նշանակությանը և իշխանական լիազորությունների իրականացման սահմաններին։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են պետական իշխանության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, իշխանության տարբեր ճյուղերի փոխհարաբերությունները, իրավական կարգավորման նշանակությունը և իշխանության իրականացման ընթացքում օրինականության ու պատասխանատվության ապահովման խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ իշխանության կենտրոնացման և ապակենտրոնացման, պետական մարմինների իրավասությունների սահմանազատման, իշխանության փոխզսպման և հակակշռման մեխանիզմների, ինչպես նաև պետական կառավարման արդյունավետության տեսական հարցերին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետական իշխանության և հասարակության փոխհարաբերություններին՝ ուսումնասիրելով քաղաքացիների մասնակցության, հանրային շահերի ներկայացման, քաղաքական վստահության և իշխանության նկատմամբ հասարակական վերահսկողության խնդիրները։ Քննարկվում է նաև իշխանության լեգիտիմության և իրավականության փոխկապակցվածությունը, քանի որ պետական իշխանության կայունությունն ու արդյունավետությունը պայմանավորված են ոչ միայն հարկադրանքի հնարավորությամբ, այլև դրա իրավական և հասարակական ընդունելիությամբ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր տեսական մոտեցումների միջոցով բացահայտելու պետական իշխանության բնույթի վերաբերյալ հիմնական գիտական տեսակետները և դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության տեսական վերլուծությունը կարող է նպաստել պետության կառավարման մեխանիզմների, իշխանական հարաբերությունների և պետական ինստիտուտների գործունեության ավելի խոր ըմբռնմանը։ Միաժամանակ նյութը կարևորում է պետական իշխանության սահմանափակման, իրավական վերահսկողության և հասարակական պատասխանատվության անհրաժեշտությունը՝ որպես կայուն և արդյունավետ պետական կառավարման հիմնարար պայմաններ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, հասարակագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես պետական իշխանության տեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրության նյութ։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է հանքային և օրգանական պարարտանյութերի կիրառման ազդեցության համալիր ուսումնասիրմանը դդմի աճի, զարգացման, բերքատվության և պտուղների որակական հատկանիշների վրա՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գորգանի տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում բույսերի սնուցման տարբեր համակարգերի արդյունավետության համեմատական գնահատումն է՝ հաշվի առնելով ինչպես առանձին պարարտանյութերի, այնպես էլ դրանց համակցված կիրառման ազդեցությունը մշակաբույսի կենսաբանական և տնտեսական ցուցանիշների վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բույսերի աճի ինտենսիվության, վեգետատիվ զանգվածի ձևավորման, ծաղկման և պտղակալման ընթացքի, մեկ բույսի վրա ձևավորված պտուղների քանակի, պտղի միջին զանգվածի և միավոր տարածքից ստացվող ընդհանուր բերքի փոփոխությունների վրա։ Պարարտացման տարբերակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե սննդատարրերի մատչելիության փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում բույսերի ամբողջ վեգետացիոն շրջանի վրա և ինչպիսի պայմաններում է հնարավոր ապահովել սնուցման առավել հավասարակշռված ռեժիմ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազոտի, ֆոսֆորի և կալիումի նշանակությանը, քանի որ այս հիմնական սննդատարրերը մասնակցում են բույսերի կենսագործունեության բազմաթիվ գործընթացների կարգավորմանը։ Ազոտային սնուցումը կապված է վեգետատիվ օրգանների զարգացման, տերևային մակերեսի ձևավորման և ֆոտոսինթետիկ ակտիվության հետ, ֆոսֆորը կարևոր նշանակություն ունի էներգետիկ փոխանակության, արմատային համակարգի զարգացման և վերարտադրողական գործընթացների համար, իսկ կալիումը մասնակցում է ջրային ռեժիմի կարգավորմանը, նյութերի տեղափոխմանը և պտղի որակական հատկանիշների ձևավորմանը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ոչ միայն այս տարրերի բավարար քանակի ապահովումը, այլև դրանց ճիշտ հարաբերակցությունը, քանի որ սնուցման անհավասարակշռությունը կարող է նպաստել վեգետատիվ զանգվածի չափազանց ուժեղ զարգացմանը կամ սահմանափակել պտղակալման արդյունավետությունը։ Օրգանական պարարտանյութերի ազդեցությունը դիտարկվում է ավելի լայն հողային գործընթացների համատեքստում։ Դրանց կիրառումը կարող է նպաստել հողի օրգանական նյութի պաշարների համալրմանը, կառուցվածքի բարելավմանը, ջրի պահպանման կարողության բարձրացմանը և օգտակար մանրէաբանական գործընթացների ակտիվացմանը։ Օրգանական նյութերի աստիճանական քայքայման ընթացքում սննդատարրերը հասանելի են դառնում բույսերին, ինչի շնորհիվ կարող է ձևավորվել սնուցման համեմատաբար երկարատև աղբյուր։ Միաժամանակ օրգանական պարարտանյութերի արդյունավետությունը կախված է դրանց բաղադրությունից, քայքայման աստիճանից, կիրառման չափաքանակից, հողի հատկություններից, խոնավությունից և ջերմաստիճանից։ Հետևաբար դրանց ազդեցությունը գնահատվում է կոնկրետ տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմանների հետ փոխկապակցված։ Կարևոր ուղղություն է հանքային և օրգանական սնուցման համակցված տարբերակների ուսումնասիրությունը։ Հանքային պարարտանյութերը հնարավորություն են տալիս բույսերին համեմատաբար արագ ապահովել որոշակի սննդատարրերով, մինչդեռ օրգանական նյութերը կարող են երկարաժամկետ ազդեցություն ունենալ հողի բերրիության և ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Այս երկու աղբյուրների համատեղ կիրառման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե արդյոք հնարավոր է միաժամանակ ապահովել բարձր բերքատվություն և պահպանել հողի արտադրողական հատկությունները։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է կայուն գյուղատնտեսության տեսանկյունից, որտեղ արտադրողականության բարձրացումը դիտարկվում է հողային ռեսուրսների պահպանության և պարարտանյութերի արդյունավետ օգտագործման հետ միասին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել բույսերի բարձրությունը, ցողունների և տերևների զարգացումը, տերևային մակերեսը, արմատային համակարգի վիճակը և կենսազանգվածի կուտակումը։ Այս ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս գնահատել տարբեր պարարտացման տարբերակների ազդեցությունը աճի առանձին փուլերում։ Բույսերի վեգետատիվ զարգացումը կարևոր է հետագա բերքատվության համար, քանի որ բավարար տերևային մակերեսը ապահովում է ֆոտոսինթեզի համար անհրաժեշտ պայմանները։ Սակայն միայն ուժեղ վեգետատիվ աճը չի նշանակում բարձր տնտեսական բերք, ուստի այն անհրաժեշտ է համադրել ծաղկման, պտղակալման և պտուղների զարգացման տվյալների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բերքի կառուցվածքին։ Ընդհանուր բերքատվությունը ձևավորվում է մի շարք փոխկապակցված բաղադրիչներից՝ բույսերի պահպանված քանակից, պտղակալման ինտենսիվությունից, մեկ բույսի պտուղների թվից և դրանց միջին զանգվածից։ Տարբեր սնուցման պայմանները կարող են այդ բաղադրիչների վրա ազդել տարբեր կերպ։ Որոշ պարարտացման տարբերակներ կարող են նպաստել ավելի մեծ թվով պտուղների ձևավորմանը, իսկ մյուսները՝ առանձին պտուղների զանգվածի ավելացմանը։ Այս ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միայն վերջնական բերքի տարբերությունները, այլև դրանց ձևավորման կենսաբանական պատճառները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պտուղների որակական ցուցանիշների ուսումնասիրությանը։ Բանջարաբուծության մեջ արտադրանքի արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն բերքի քանակով, այլև սննդային, տեխնոլոգիական և ապրանքային հատկանիշներով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել պտղի չափերը, ձևը, չոր նյութերի պարունակությունը, լուծվող նյութերի քանակը և սննդային արժեքը բնութագրող այլ ցուցանիշներ։ Պարարտացման մակարդակի բարձրացումը միշտ չէ, որ բերքատվության և որակի վրա ունենում է միևնույն ուղղությամբ ազդեցություն, ուստի կարևոր խնդիր է այնպիսի սնուցման համակարգի որոշումը, որը ապահովում է երկու ցուցանիշների ընդունելի հարաբերակցություն։ Առանձին ուսումնասիրվում է հողի ագրոքիմիական վիճակը։ Փորձի սկզբում և տարբեր փուլերում հողի հիմնական ցուցանիշների գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել սննդատարրերի սկզբնական պաշարները և հետևել դրանց փոփոխությանը պարարտանյութերի կիրառման պայմաններում։ Հողի թթվայնությունը, օրգանական նյութի պարունակությունը, ազոտի, ֆոսֆորի և կալիումի մատչելի ձևերի քանակը կարող են էապես ազդել բույսերի կողմից սննդատարրերի յուրացման վրա։ Այս տվյալների համադրումը բույսերի աճի ու բերքատվության ցուցանիշների հետ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատել կիրառված պարարտացման համակարգերի արդյունավետությունը։ Հատուկ նշանակություն ունեն Գորգանի տարածաշրջանի բնական պայմանները։ Տեղական ջերմաստիճանային ռեժիմը, տեղումների քանակը, օդի և հողի խոնավությունը, հողերի առանձնահատկությունները և վեգետացիոն շրջանի տևողությունը ձևավորում են այն միջավայրը, որտեղ դրսևորվում է պարարտանյութերի իրական արդյունավետությունը։ Միևնույն սնուցման համակարգը տարբեր տարածաշրջաններում կարող է տարբեր արդյունքներ ապահովել, քանի որ սննդատարրերի լուծելիությունը, հողի կենսաբանական ակտիվությունը, ջրի հասանելիությունը և բույսերի աճի արագությունը կախված են տեղական պայմաններից։ Այդ պատճառով տարածաշրջանային դաշտային փորձերը կարևոր նշանակություն ունեն գիտական արդյունքները գործնական գյուղատնտեսությանը համապատասխանեցնելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող է լինել տարբեր պարարտացման տարբերակներով դաշտային փորձի կազմակերպումը։ Առանձին փորձարարական խմբերում հնարավոր է կիրառել հանքային, օրգանական և համակցված սնուցման տարբեր մակարդակներ՝ դրանք համեմատելով չպարարտացված կամ ընդունված տեխնոլոգիայով մշակվող ստուգիչ տարբերակի հետ։ Փորձերի կրկնությունների կիրառումը և ստացված տվյալների վիճակագրական մշակումը հնարավորություն են տալիս գնահատել տարբերությունների հավաստիությունը և սահմանափակել պատահական գործոնների ազդեցությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես դաշտային պայմաններում, որտեղ հողի հատկությունների տարածական տարբերությունները և եղանակային գործոնները կարող են զգալի ազդեցություն ունենալ արդյունքների վրա։ Կարևորվում է պարարտանյութերի օգտագործման արդյունավետության գնահատումը։ Բարձր չափաքանակի կիրառումը կարող է բարձրացնել բերքատվությունը մինչև որոշակի սահման, սակայն սննդատարրերի ավելցուկը կարող է տնտեսական և բնապահպանական խնդիրներ առաջացնել։ Հետևաբար հետազոտության նպատակներից է ոչ թե պարզապես առավելագույն պարարտացման տարբերակի ընտրությունը, այլ այնպիսի մակարդակի որոշումը, որի դեպքում ստացվող լրացուցիչ բերքը համապատասխանում է օգտագործված նյութական միջոցներին և սննդատարրերի յուրացման արդյունավետությանը։ Այս համատեքստում կարող է գնահատվել յուրաքանչյուր միավոր կիրառված սննդատարրի հաշվով ստացված բերքի փոփոխությունը և տարբեր պարարտացման համակարգերի տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնապահպանական գործոններին։ Հանքային պարարտանյութերի ոչ արդյունավետ կամ չափից ավելի օգտագործման դեպքում սննդատարրերի մի մասը կարող է չյուրացվել բույսերի կողմից և կուտակվել հողում կամ տեղափոխվել ջրային համակարգեր։ Օրգանական պարարտանյութերի ոչ հավասարակշռված կիրառումը նույնպես կարող է առաջացնել սննդատարրերի ավելցուկային ներմուծում։ Այդ պատճառով կայուն սնուցման համակարգի ձևավորումը պահանջում է պարարտանյութերի քանակի համապատասխանեցում մշակաբույսի իրական պահանջներին և հողի սննդային պաշարներին։ Հանքային և օրգանական աղբյուրների համատեղ կառավարումը դիտարկվում է որպես հողի բերրիության պահպանման և սննդատարրերի կորուստների նվազեցման հնարավոր ուղղություն։ Հետազոտության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է դդմի մշակության համար տեղական պայմաններին համապատասխան սնուցման համակարգերի գնահատման հնարավորությամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են օգնել հասկանալու, թե սննդատարրերի տարբեր աղբյուրներն ինչպես են ազդում մշակաբույսի աճի առանձին փուլերի, բերքի ձևավորման և արտադրանքի որակի վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հողի բերրիության պահպանման և պարարտանյութերի նպատակային օգտագործման փոխկապակցվածությունը։ Տարածաշրջանային տվյալների հիման վրա ձևավորված գիտական եզրակացությունները կարող են օգտակար լինել հետագա ագրոնոմիական փորձերի, պարարտացման համակարգերի կատարելագործման և բանջարաբոստանային մշակաբույսերի արտադրության արդյունավետության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է դդմի հանքային և օրգանական սնուցման կենսաբանական, ագրոքիմիական, արտադրական և որակական հետևանքների համալիր ուսումնասիրություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով տարածաշրջանային հողակլիմայական պայմաններին, բերքի ձևավորման մեխանիզմներին և հողի բերրիության պահպանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանջարաբուծության, ագրոնոմիայի, ագրոքիմիայի, հողագիտության, բույսերի սնուցման և կայուն գյուղատնտեսության ոլորտների հետազոտողների, գյուղատնտեսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Հավասարակշռության տեսություն աշխատությունը նվիրված է տնտեսական համակարգերում հավասարակշռության ձևավորման և պահպանման տեսական ու կիրառական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով շուկայական մեխանիզմների միջոցով ինքնակարգավորման գործընթացներին։ Հեղինակ Արշակյան Ա.-ն գրքում ներկայացնում է հավասարակշռության գաղափարը որպես տնտեսագիտության կենտրոնական հասկացություն, որը նկարագրում է այն վիճակը, երբ առաջարկը և պահանջարկը համադրվում են, և շուկան հասնում է կայուն վիճակի առանց արտաքին ուժերի միջամտության։ Աշխատության մեջ մանրամասն վերլուծվում են մասնակի և ընդհանուր հավասարակշռության մոդելները, դրանց ձևավորման պայմանները և տնտեսական գործոնների ազդեցությունը հավասարակշռության փոփոխությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գների մեխանիզմի դերին՝ որպես հիմնական ազդակ, որը կարգավորում է ռեսուրսների բաշխումը և ուղղորդում տնտեսական սուբյեկտների վարքագիծը։ Գիրքը նաև ուսումնասիրում է շուկայական անհավասարակշռության իրավիճակները, դրանց առաջացման պատճառները և շտկման հնարավոր մեխանիզմները՝ ներառյալ պետական միջամտությունը և քաղաքական գործիքները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև տնտեսական համակարգերի դինամիկ հավասարակշռությանը, որտեղ շուկան անընդհատ փոփոխվում է արտաքին և ներքին գործոնների ազդեցության տակ, և այդ փոփոխությունների վերլուծությունը կարևոր է երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման հասկացման համար։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոդելները և գործնական մեկնաբանությունները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին խորապես ընկալել տնտեսական հավասարակշռության տրամաբանությունը և դրա կիրառությունը իրական շուկաներում։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, մաթեմատիկական տնտեսագիտության և պետական քաղաքականության ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար։

Պատմություն

Հայաստանի Հանրապետություն-ը ուսումնական և գիտական բնույթի աշխատություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության պետականության ձևավորման, զարգացման և արդի փուլերի համապարփակ պատկերը՝ ընդգրկելով ինչպես պատմական նախադրյալները, այնպես էլ ժամանակակից քաղաքական, իրավական և սոցիալ-տնտեսական գործընթացները, աշխատությունում վերլուծվում են 1918 թվականի Առաջին Հանրապետության հռչակմամբ սկսված պետականության կայացման փորձերը, խորհրդային շրջանի պետական համակարգի առանձնահատկությունները և 1991 թվականի անկախության վերականգնումից հետո նոր պետական ինստիտուտների ձևավորումը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրական զարգացմանը, իշխանության ճյուղերի կառուցվածքին, ընտրական համակարգին, արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղություններին և տարածաշրջանային հարաբերություններին, ինչպես նաև տնտեսական բարեփոխումների, հասարակական փոփոխությունների և ազգային անվտանգության խնդիրներին, միաժամանակ ընդգծվում է քաղաքացիական հասարակության ձևավորման և իրավական պետության ամրապնդման գործընթացների դերը ժամանակակից Հայաստանի զարգացման մեջ, աշխատությունը նպատակ ունի ընթերցողին տալ ամբողջական պատկերացում Հայաստանի Հանրապետության որպես քաղաքական համակարգի էության, նրա պատմական շարունակականության և ներկայիս մարտահրավերների վերաբերյալ։