Изучение иммуногенетических маркеров крови при периодической болезни у больных армянской национальности

Բնապահպանություն

Շրջակա միջավայրի պահպանության կառավարման կառուցվածքն ու բաղադրամասերը ներկայացնում են այն համակարգը, որը նախատեսված է բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման և շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցման համար։ Կառավարման կառուցվածքը ներառում է պետական, տեղական ինքնակառավարման և մասնավոր կազմակերպությունների դերերը, որոնք համագործակցելով մշակում և իրականացնում են քաղաքականություն, ծրագրեր ու չափանիշներ՝ շրջակա միջավայրի պաշտպանության ոլորտում։ Բաղադրամասերը ներառում են օրենսդրական և կանոնակարգային հիմքերը, մոնիտորինգի և վերահսկողության համակարգերը, բնապահպանական տեղեկատվական համակարգերը, կրթական և կրթահասարակային միջոցառումները, ֆինանսավորման և խրախուսումների մեխանիզմները, ինչպես նաև հետազոտական ու գիտահետազոտական աշխատանքները։ Կառավարման գործընթացը ապահովում է ռիսկերի գնահատում, շրջակա միջավայրի վիճակի մշտադիտարկում, էկոլոգիական աղետների կանխարգելում և շրջակա միջավայրի պահպանության ռազմավարական ծրագրերի իրականացում։ Այս կառուցվածքի և բաղադրամասերի համակարգված գործունեությունը նպաստում է բնական ռեսուրսների խնայողությանը, կենսաբազմազանության պահպանմանը և մարդկային առողջության պաշտպանությանը, ինչպես նաև ստեղծում է հիմք երկրում էկոլոգիական կայուն զարգացման համար։

Մաթեմատիկա

Սա օպտիկայի և նյութագիտության ոլորտին պատկանող գիտական հետազոտություն է, որը նվիրված է լուսային փնջերի բևեռացման և ինտենսիվության կառավարման համար օգտագործվող հեղուկ բյուրեղական տարրերի կատարելագործմանը՝ նանոմասնիկների ներմուծման միջոցով, որտեղ ուսումնասիրվում են հեղուկ բյուրեղների կառուցվածքային և էլեկտրաօպտիկական հատկությունները, ինչպես նաև նանոմասնիկների ազդեցությունը դրանց բեկման ցուցիչի, անիզոտրոպիայի և օպտիկական արձագանքի վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև լուսային ազդանշանների մոդուլացման մեխանիզմները, բևեռացման վերահսկման տեխնոլոգիաները և ինտենսիվության կարգավորման արդյունավետության բարձրացման ուղիները, միաժամանակ դիտարկվում են նոր կոմպոզիտային նյութերի ստեղծման հնարավորությունները, որոնք ապահովում են ավելի բարձր զգայունություն, արագ արձագանք և էներգաարդյունավետություն ֆոտոնիկ և օպտոէլեկտրոնային սարքերում, ինչը կարևոր է ժամանակակից կապի համակարգերի, ցուցադրիչ տեխնոլոգիաների և լազերային կիրառությունների զարգացման համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է տեխնոլոգիաների միջազգային փոխանցման և փոխանակման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գիտելիքի, տեխնոլոգիական լուծումների, արտադրական փորձի և նորարարությունների միջազգային շարժի ազդեցությունն է ազգային տնտեսության մրցունակության, արտադրողականության և տեխնոլոգիական զարգացման վրա։ Քննվում են տեխնոլոգիաների փոխանցման հիմնական տնտեսական ձևերն ու ուղիները՝ օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների, լիցենզավորման, համատեղ ձեռնարկությունների, գիտատեխնիկական համագործակցության, միջազգային առևտրի և մասնագիտական գիտելիքի տարածման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն տնտեսական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են արտաքին տեխնոլոգիաների յուրացմանը և տեղական տնտեսության մեջ դրանց արդյունավետ կիրառմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տեխնոլոգիական կարողությունների մակարդակը, մարդկային կապիտալի որակը, գիտության և արտադրության փոխգործակցությունը, նորարարական ենթակառուցվածքները, ֆինանսավորման հասանելիությունը և մտավոր սեփականության պաշտպանության նշանակությունը։ Հայաստանի օրինակով կարևոր խնդիր է միջազգային տեխնոլոգիական հոսքերին մասնակցելու հնարավորությունների և սահմանափակումների գնահատումը՝ հաշվի առնելով ներքին շուկայի առանձնահատկությունները, տնտեսության կառուցվածքը և տեղական կազմակերպությունների տեխնոլոգիական ներուժը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեխնոլոգիաների ներմուծման տնտեսական արդյունավետությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով է դրանց յուրացումը նպաստում արտադրության արդիականացմանը, ծախսերի նվազեցմանը, նոր արտադրանքի ստեղծմանը և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է ոչ միայն պատրաստի տեխնոլոգիաների ձեռքբերումը, այլև դրանց տեղայնացման, կատարելագործման և սեփական նորարարական լուծումների ստեղծման կարողությունների զարգացումը։ Առանձին նշանակություն ունի պետության տնտեսական և նորարարական քաղաքականության դերը՝ գիտահետազոտական գործունեության, մասնավոր հատվածի և միջազգային գործընկերների միջև կապերի ձևավորման գործում։ Տեխնոլոգիական փոխանակումը դիտարկվում է նաև որպես միջազգային տնտեսական ինտեգրման բաղադրիչ, որի միջոցով տնտեսությունները կարող են ներգրավվել գիտելիքահեն արտադրության և արժեքի ստեղծման միջազգային գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, նորարարությունների կառավարման, տեխնոլոգիական զարգացման և ներդրումային քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի տնտեսության տեխնոլոգիական արդիականացման և միջազգային տեխնոլոգիական համագործակցության արդյունավետության բարձրացման հիմնական հնարավորությունները։

Lեզվաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է հռետորական խոսքում հոմանիշների և հականիշների բառային-իմաստային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների ելույթների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական հրապարակային խոսքի այն լեզվական միջոցներն են, որոնց միջոցով խոսողը կարող է առավել հստակ ձևակերպել իր դիրքորոշումը, ընդգծել գաղափարների հակադրությունը, ստեղծել անհրաժեշտ հուզական ազդեցություն և ուղղորդել լսարանի ընկալումը։ Հոմանիշների և հականիշների նպատակային օգտագործումը քաղաքական հռետորաբանության մեջ միայն բառերի փոխարինման կամ հակադրման միջոց չէ․ դրանք կարող են իրականացնել իմաստային, արտահայտչական, փաստարկային և համոզչական մի շարք գործառույթներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հոմանիշային շարքերը, դրանց անդամների իմաստային նրբերանգները, գործածության հաճախականությունը և համատեքստային փոխարինելիության աստիճանը։ Քաղաքական ելույթներում խոսողը կարող է ընտրել նույն ընդհանուր նշանակության տարբեր բառեր՝ շեշտադրելու դրական կամ բացասական գնահատականը, ընդգծելու որոշակի հատկանիշ կամ խոսքը հարմարեցնելու կոնկրետ լսարանի սպասումներին։ Այս առումով հոմանիշների ընտրությունը կարող է կապված լինել ոչ միայն լեզվական, այլև քաղաքական և գաղափարական նպատակների հետ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հականիշների կիրառությանը։ Հակադրությունը քաղաքական հռետորաբանության ամենաարդյունավետ կառուցողական մեխանիզմներից մեկն է, քանի որ թույլ է տալիս բարդ քաղաքական խնդիրները ներկայացնել պարզ երկընտրանքների միջոցով՝ «մենք–նրանք», «ուժ–թուլություն», «ազատություն–սահմանափակում», «առաջընթաց–հետընթաց» և նմանատիպ իմաստային հակադրություններով։ Նման կառույցները կարող են ուժեղացնել ելույթի տրամաբանական կառուցվածքը, բարձրացնել դրա հիշվողությունը և ձևավորել որոշակի գնահատականներ քաղաքական երևույթների կամ մրցակիցների նկատմամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են առանձնացվել հոմանիշների և հականիշների տարբեր տեսակներ՝ հաշվի առնելով դրանց բառային, համատեքստային, իմաստային և ոճական բնույթը։ Կարևոր է ուսումնասիրել նաև այն դեպքերը, երբ բառերը բառարանային մակարդակում կարող են ամբողջական հոմանիշներ կամ հականիշներ չլինել, սակայն կոնկրետ քաղաքական համատեքստում ձեռք են բերում նման հարաբերություն։ Այսպիսի համատեքստային իմաստային հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու քաղաքական խոսքի ստեղծագործական և մանիպուլյատիվ լեզվական ներուժը։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է բառապաշարի կապը հռետորական ազդեցության հետ։ Քաղաքական գործիչների ելույթներում բառերի ընտրությունը հաճախ ուղղված է լսարանի հույզերի, արժեքային պատկերացումների և քաղաքական վերաբերմունքի վրա ազդելուն։ Հոմանիշների միջոցով հնարավոր է մեղմել կամ ուժեղացնել որևէ գնահատական, իսկ հականիշների միջոցով՝ ընդգծել հակառակ դիրքորոշումների միջև տարբերությունը։ Այդ պատճառով բառային-իմաստային միջոցների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի լավ հասկանալ քաղաքական խոսքի համոզչական մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով տարբեր խոսնակների կողմից հոմանիշների և հականիշների ընտրության առանձնահատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքական թեմատիկ տարբեր ոլորտներ՝ ներքին և արտաքին քաղաքականություն, տնտեսություն, սոցիալական խնդիրներ, անվտանգություն, միջազգային հարաբերություններ և հասարակական արժեքներ։ Տարբեր թեմատիկ դաշտերում բառային հակադրությունների և հոմանիշային շարքի ընտրությունը կարող է ունենալ տարբեր նպատակներ ու հուզական երանգավորում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հռետորական կրկնությանը, զուգահեռ կառուցվածքներին և հակադրական շարահյուսական ձևերին, որոնց միջոցով հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները ստանում են լրացուցիչ արտահայտչական ուժ։ Երբ նույն կամ մոտիմաստ բառերը հաջորդաբար կիրառվում են տարբեր կառուցվածքներում, դրանք կարող են ամրապնդել հիմնական գաղափարը և մեծացնել դրա ազդեցությունը լսարանի վրա։ Նմանապես, հակադիր բառերի զուգահեռ տեղադրումը կարող է ստեղծել հստակ ռիթմիկ և տրամաբանական հակադրություն։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն բառային իմաստաբանության խնդիրները դիտարկում է կենդանի քաղաքական խոսքի նյութի վրա՝ միավորելով բառագիտության, ոճաբանության, հռետորաբանության և քաղաքական հաղորդակցության մոտեցումները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բառային հարաբերությունները վերածվում քաղաքական ազդեցության գործիքների և ինչպես է համատեքստը փոփոխում կամ ընդլայնում հոմանիշների ու հականիշների գործառույթները։ Գործնական առումով արդյունքները կարող են օգտակար լինել անգլերեն լեզվի ուսուցման, թարգմանության, քաղաքական տեքստերի վերլուծության, խոսքի մշակույթի և մեդիա հաղորդակցության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հոմանիշներն ու հականիշները քաղաքական հռետորաբանության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես լեզվի բառային համակարգի տարրեր, այլև որպես իմաստային շեշտադրման, գնահատման, հակադրության, փաստարկման և լսարանի վրա համոզչական ազդեցության կարևոր գործիքներ։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում վարչական մարմինների փոխօգնության իրավական ինստիտուտի զարգացման, կարգավորման և կատարելագործման ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են պետական և տեղական կառավարման մարմինների միջև համագործակցության իրավական հիմքերը, վարչական փոխօգնության էությունը, դրա իրականացման սկզբունքները և նշանակությունը հանրային կառավարման արդյունավետության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարչական մարմինների իրավասությունների փոխհարաբերությանը, տեղեկատվության փոխանակման, փաստաթղթերի տրամադրման, վարչական վարույթի ընթացքում անհրաժեշտ աջակցության ցուցաբերման և միջգերատեսչական համագործակցության կազմակերպման հարցերին։ Ուսումնասիրվում են վարչական փոխօգնության տրամադրման պայմանները, ընթացակարգային առանձնահատկությունները, իրավական սահմանափակումները և վարչական մարմինների պարտականությունների կատարման հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի Հանրապետության վարչական օրենսդրության կարգավորումներին, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող դժվարություններին, ինչպես նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրության և դրա կիրառման հնարավորություններին։ Կարևորվում են վարչարարության թափանցիկության, օրինականության, օպերատիվության և արդյունավետության բարձրացումը, վարչական գործընթացների պարզեցումը, պետական կառավարման համակարգում գործառույթների համաձայնեցումը և քաղաքացիների իրավունքների ու օրինական շահերի պաշտպանության երաշխիքների ամրապնդումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, վարչական իրավունքի մասնագետների, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հանրային կառավարման հետազոտողների, դասախոսների և իրավագիտության ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Նյութը նվիրված է Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանությունների լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բնագրի և ռուսերեն ու անգլերեն թարգմանությունների համեմատական վերլուծության միջոցով։ Հետազոտության առանցքում թարգմանական գործընթացի ընթացքում ձևավորվող լեզվական, ոճական և իմաստային փոխակերպումների բացահայտումն է, հատկապես այն դեպքերում, երբ բնագրի գեղարվեստական առանձնահատկությունները պայմանավորված են իսպաներենի քերականական կառուցվածքով, բառապաշարով, դարձվածաբանությամբ, մշակութային ենթատեքստով և հեղինակի անհատական ոճով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ բառային ընտրության, նախադասությունների կառուցվածքի, ժամանակաձևերի, շարահյուսական կապերի, փոխաբերությունների, դարձվածքների, իրակությունների և մշակութային նշանակություն ունեցող արտահայտությունների հայերեն փոխանցման առանձնահատկություններին։ Մարկեսի արձակի համար բնորոշ են մանրամասն նկարագրությունը, իրականի և երևակայականի միահյուսումը, երկար և բազմաշերտ նախադասությունները, յուրահատուկ պատկերավորությունը և պատմողական առանձնահատուկ ռիթմը, ուստի դրանց հայերեն փոխանցումը պահանջում է ոչ միայն բառացի համարժեքների ընտրություն, այլև բնագրի գեղարվեստական ազդեցության հնարավորինս ամբողջական վերարտադրում։ Ռուսերեն և անգլերեն թարգմանությունների ներգրավումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են տարբեր լեզվական համակարգերը հաղթահարում նույն թարգմանական դժվարությունները և ինչպիսի լուծումներ են ընտրվում բառապաշարային, քերականական ու ոճական մակարդակներում։ Համեմատական մոտեցումը կարող է բացահայտել այն դեպքերը, երբ հայերեն տարբերակը մոտենում է բնագրի կառուցվածքին, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ թարգմանիչը դիմում է կառուցվածքային փոփոխության, բացատրական փոխանցման, ընդհանրացման, մասնավորեցման կամ այլ թարգմանական ռազմավարության։ Առանձին կարևորություն ունի մշակութային իրողությունների փոխանցումը, քանի որ հեղինակի ստեղծագործություններում լեզուն սերտորեն կապված է լատինաամերիկյան պատմական, սոցիալական և մշակութային միջավայրի հետ։ Նման տարրերի հայերեն թարգմանությունը կարող է պահանջել լեզվական և մշակութային հարմարեցումներ՝ պահպանելով բնագրի իմաստային և գեղարվեստական ներուժը։ Հետազոտությունը կարող է նաև գնահատել թարգմանությունների լեզվաոճական բնականությունը, հայերեն գրական լեզվի հնարավորությունների օգտագործումը և թարգմանչական լուծումների հետևողականությունը։ Ռուսերեն ու անգլերեն տարբերակների հետ համադրումը թույլ է տալիս տարբերակել այն փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են հենց հայերեն թարգմանության առանձնահատկություններով, և այնպիսի փոփոխությունները, որոնք արդեն առկա են միջնորդ կամ այլալեզու թարգմանություններում։ Այսպիսի վերլուծությունը կարևոր է ոչ միայն կոնկրետ ստեղծագործությունների թարգմանության որակը գնահատելու, այլև իսպաներենից հայերեն գեղարվեստական թարգմանության ընդհանուր խնդիրներն ու հնարավորությունները հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, թեման միավորում է համեմատական լեզվաբանության, թարգմանագիտության և գրականագիտության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով և թարգմանական ռազմավարություններով է հայերենում վերարտադրվում Մարկեսի ինքնատիպ գեղարվեստական աշխարհը և որքանով են պահպանվում բնագրի ոճական, իմաստային ու արտահայտչական առանձնահատկությունները։