Կադրային քաղաքականության իրականացումը

Այլ առարկաներ

Թանգարանների դասակարգումը կարևոր նշանակություն ունի թանգարանային գործի կազմակերպման և մշակութային արժեքների համակարգված ներկայացման համար։ Առարկայական դասակարգման հիմքում դրվում է թանգարանի հավաքածուների բովանդակությունը և այն ոլորտը, որին վերաբերում են ցուցանմուշները։ Այս դասակարգման համաձայն թանգարանները բաժանվում են մի քանի հիմնական տեսակների։ Պատմական թանգարաններում ներկայացվում են տարբեր ժամանակաշրջանների պատմական իրադարձություններ, փաստաթղթեր, հնագիտական նյութեր, զենքեր և մշակութային արժեքներ, որոնք արտացոլում են ժողովուրդների անցյալը և հասարակության զարգացումը։ Գեղարվեստական թանգարանները նվիրված են կերպարվեստին և ներառում են նկարներ, քանդակներ, գրաֆիկական աշխատանքներ և դեկորատիվ արվեստի նմուշներ, որոնք ներկայացնում են տարբեր արվեստագետների ստեղծագործությունները և արվեստի պատմական զարգացումը։ Բնագիտական թանգարաններում ցուցադրվում են կենդանական, բուսական, երկրաբանական և հնէաբանական նյութեր, որոնք նպաստում են բնության և գիտության ուսումնասիրմանը։ Ազգագրական թանգարանները ներկայացնում են տարբեր ժողովուրդների կենցաղը, ավանդույթները, հագուստը, արհեստները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գրական թանգարաններում պահպանվում և ցուցադրվում են գրողների ձեռագրերը, անձնական իրերը, գրքերը և գրական գործունեությանը վերաբերող նյութերը։ Տեխնիկական և գիտական թանգարանները ներկայացնում են գիտության, տեխնիկայի և արդյունաբերության զարգացման պատմությունը, տարբեր սարքավորումներ, մեքենաներ և նորարարական գյուտեր։ Հուշային թանգարանները նվիրված են հայտնի անձանց կյանքին և գործունեությանը՝ պահպանելով նրանց անձնական իրերը, փաստաթղթերը և բնակավայրերը։ Բացի նշված տեսակներից, գոյություն ունեն նաև համալիր թանգարաններ, որոնք միավորում են մի քանի առարկայական ուղղություններ և ներկայացնում են բազմաբնույթ հավաքածուներ։ Այսպիսով, թանգարանների առարկայական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ կազմակերպել մշակութային ժառանգության պահպանումը, ուսումնասիրությունը և հանրային ներկայացումը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է շուկայական տնտեսության ձևավորման և ֆինանսատնտեսական հարաբերությունների վերափոխման պայմաններում ազգային վճարահաշվարկային ենթակառուցվածքի ստեղծման, ներդրման և արդյունավետ գործունեության ապահովման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տնտեսավարող սուբյեկտների, առևտրային բանկերի, պետական կառույցների և ֆինանսական համակարգի մյուս մասնակիցների միջև դրամական միջոցների փոխանցման ու հաշվարկների կազմակերպման մեխանիզմներն են։ Քննվում է կենտրոնացված տնտեսական համակարգից շուկայական հարաբերությունների անցման պայմաններում վճարումների կազմակերպման նոր սկզբունքների անհրաժեշտությունը, բանկային համակարգի վերափոխման ազդեցությունը և անկանխիկ հաշվարկների զարգացման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վճարումների արագության, հուսալիության, անվտանգության և անընդհատության ապահովմանը, ինչպես նաև հաշվարկների իրականացման ընթացքում առաջացող ֆինանսական ու գործառնական ռիսկերի նվազեցմանը։ Ուսումնասիրվում են միջբանկային հաշվարկների կազմակերպման սկզբունքները, վճարային գործիքների կիրառման հնարավորությունները, բանկային հաշիվների միջոցով իրականացվող գործառնությունները և ֆինանսական հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանակման նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վճարային ենթակառուցվածքի իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերի ձևավորման խնդիրը, քանի որ արդյունավետ համակարգի գործունեությունը պահանջում է մասնակիցների իրավունքների և պարտականությունների հստակ սահմանում, միասնական կանոնների կիրառում և համապատասխան վերահսկողական մեխանիզմների առկայություն։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների դերը վճարային գործընթացների ավտոմատացման, տվյալների մշակման արագացման և ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում կանխիկ և անկանխիկ դրամաշրջանառության հարաբերակցությանը, տնտեսության մեջ վճարային կարգապահության ապահովմանը և հաշվարկների արդյունավետ կազմակերպման ազդեցությանը տնտեսական շրջանառության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգային ռիսկերի գնահատումը, քանի որ մեկ մասնակցի կողմից պարտավորությունների չկատարումը կամ տեխնիկական խափանումները կարող են ազդեցություն ունենալ փոխկապակցված ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև վճարային համակարգի զարգացման կազմակերպական և տեխնոլոգիական խոչընդոտները, մասնակիցների միջև համագործակցության անհրաժեշտությունը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը վճարահաշվարկային համակարգի ներդրումը դիտարկում է որպես ֆինանսական ենթակառուցվածքների արդիականացման կարևոր բաղադրիչ՝ կապելով այն բանկային համակարգի կայունության, դրամաշրջանառության արդյունավետության, տնտեսական գործարքների սպասարկման և շուկայական տնտեսության ինստիտուցիոնալ զարգացման հետ։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է 1977 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների հիշարժան տարեթվերի և կարևոր իրադարձությունների տեղեկատու, որը նախատեսված է պատմական, հասարակական, մշակութային և գիտական նշանակություն ունեցող ամսաթվերի համակարգված ներկայացման համար։ Նյութում մեկտեղվում են տարբեր ժամանակաշրջանների և բնագավառների հետ կապված տարեդարձեր, հիշատակի օրեր, նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարեթվեր, պատմական իրադարձությունների տարելիցներ, ինչպես նաև մշակույթի, գրականության, գիտության և հասարակական կյանքի կարևոր իրադարձություններ։ Ամսաթվերի ժամանակագրական դասավորությունը հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր ամսվա ընթացքում արագ գտնել համապատասխան հիշարժան դեպքը կամ տարեդարձը և օգտագործել տեղեկությունը կրթական, մշակութային, գրադարանային ու կազմակերպչական նպատակներով։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես օժանդակ նյութ դասախոսների, ուսուցիչների, գրադարանավարների, մշակույթի աշխատողների և տարբեր միջոցառումներ կազմակերպող մասնագետների համար։ Հատկապես օգտակար է այն գրականության և տեղեկատվական աշխատանքի ընթացքում, երբ անհրաժեշտ է հիշատակի օրերի, նշանավոր գործիչների տարեդարձերի կամ պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ ժամանակին և համակարգված տեղեկատվություն տրամադրել։ Նման տեղեկատուները հնարավորություն են տալիս ոչ միայն հիշատակել առանձին ամսաթվեր, այլև դրանք կապել համապատասխան պատմական և մշակութային գործընթացների հետ՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը և հասարակական ու մշակութային գիտելիքների տարածմանը։ Աշխատության կառուցվածքը, որը հիմնված է տարվա առաջին երեք ամիսների հաջորդականության վրա, այն դարձնում է գործնական օգտագործման համար հարմար օրացուցային տեղեկատու։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարաններում և մշակութային հաստատություններում թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, հուշ-ցերեկույթների, գիտաժողովների և այլ միջոցառումների պլանավորման ժամանակ։ Միաժամանակ այն արժեքավոր է որպես ժամանակաշրջանի տեղեկատվական մշակույթի և մատենագիտական-տեղեկատու աշխատանքի օրինակ, քանի որ արտացոլում է հիշարժան ամսաթվերի հավաքագրման, դասակարգման և հանրությանը ներկայացնելու խորհրդային շրջանի մոտեցումները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, մշակութաբաններին, գրականագետներին, մանկավարժներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին և XX դարի երկրորդ կեսի տեղեկատվական ու մշակութային հրատարակությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդիսանում է տարվա առաջին եռամսյակի կարևոր պատմական, մշակութային և հասարակական ամսաթվերը համակարգող գործնական տեղեկատու, որը նպաստում է հիշարժան իրադարձությունների և նշանավոր անձանց մասին տեղեկատվության պահպանմանը, տարածմանը և կրթական ու մշակութային նպատակներով օգտագործմանը։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Փոքր Կովկասի հարավարևելյան հատվածի սեյսմիկության համակողմանի ուսումնասիրությանը և տվյալ տարածաշրջանի սեյսմիկ վտանգի գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում երկրակեղևում տեղի ունեցող երկրաշարժային գործընթացների տարածական և ժամանակային օրինաչափությունների բացահայտումն է՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բարդ տեկտոնական կառուցվածքը և ակտիվ խզվածքային համակարգերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել պատմական և գործիքային գրանցված երկրաշարժերի կատալոգները, դրանց օջախների տեղադրությունը, մագնիտուդները, խորությունները, կրկնելիությունը և տարածական բաշխվածությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի սեյսմիկ ակտիվ գոտիների և առավել վտանգավոր օջախային տարածքների առանձնացումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ երկրաշարժերի առաջացման հնարավոր մեխանիզմները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև տարածաշրջանի երկրաբանական և տեկտոնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն՝ սեյսմիկության և երկրակեղևի կառուցվածքի միջև փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։ Սեյսմիկ վտանգի գնահատման ընթացքում կարող են կիրառվել վիճակագրական և հավանականային մեթոդներ՝ որոշակի ժամանակահատվածում տարբեր ուժգնության երկրաշարժերի տեղի ունենալու հավանականությունը գնահատելու և հնարավոր ցնցումների ինտենսիվությունը կանխատեսելու համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել սեյսմիկ վտանգի քարտեզավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել տարբեր աստիճանի վտանգավորության տարածքներ և գնահատել երկրաշարժերի հնարավոր ազդեցությունը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների և շինությունների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ սեյսմակայուն շինարարության, տարածքային պլանավորման, արտակարգ իրավիճակների կառավարման և բնակչության պաշտպանության միջոցառումների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տարածաշրջանի սեյսմիկ ռիսկերի առավել հիմնավորված գնահատմանը և երկրաշարժերի հնարավոր հետևանքների նվազեցման ռազմավարությունների մշակմանը։ Այն կարող է արժեքավոր լինել սեյսմոլոգների, երկրաբանների, գեոֆիզիկոսների, շինարարական ինժեներների, քաղաքաշինության մասնագետների, արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտի մասնագետների և համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ռուսերենի և անգլերենի գործնական պարապմունքներում թերթային բառապաշարի փոխկապակցված ուսուցման մեթոդական սկզբունքների ուսումնասիրությանը և արդյունավետ ուսուցման համակարգի ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկու լեզուներում մամուլի լեզվին բնորոշ բառային միավորների յուրացման գործընթացն է՝ հաշվի առնելով դրանց իմաստային, գործառական, ոճական և բառակազմական առանձնահատկությունները։ Թերթային նյութը դիտարկվում է որպես օտար լեզվի ուսուցման կարևոր աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս սովորողներին աշխատել հասարակական, տնտեսական, մշակութային և այլ թեմատիկ ոլորտների արդիական բառապաշարի հետ՝ միաժամանակ զարգացնելով ընթերցանության, տեքստի ընկալման և խոսքային հաղորդակցության հմտությունները։ Քննության են առնվում ռուսերեն և անգլերեն մամուլի բառապաշարի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, բառերի համարժեքության խնդիրները, բազմիմաստությունը, կայուն բառակապակցությունները, տերմինաբանական միավորները և հրապարակախոսական խոսքին բնորոշ արտահայտչամիջոցները։ Փոխկապակցված ուսուցման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մի լեզվով արդեն ձեռք բերված բառագիտական և հաղորդակցական գիտելիքներն օգտագործել մյուս լեզվի յուրացման ընթացքում՝ միաժամանակ կանխելով լեզուների միջև անցանկալի միջամտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառապաշարի ընտրության չափանիշներին, ուսումնական նյութերի համակարգմանը և վարժությունների հաջորդականության կառուցմանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել համեմատական առաջադրանքների, համատեքստային վերլուծության, թարգմանական վարժությունների և մամուլի տեքստերի թեմատիկ մշակման մեթոդական հնարավորությունները։ Կարևորվում է ոչ միայն նոր բառերի հիշողության մեջ ամրապնդումը, այլև դրանց ճիշտ կիրառումը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում և հրապարակախոսական տեքստերի ինքնուրույն ընկալումը։ Երկու լեզուների զուգադրական ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև լեզվական գիտակցության և բառապաշարային ենթադրություններ կատարելու կարողության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, զուգադրական լեզվաբանության և բառագիտության մոտեցումները՝ ռուսերենի և անգլերենի գործնական ուսուցման ընթացքում մամուլի բառապաշարի համակարգված ու փոխկապակցված յուրացումն ապահովելու նպատակով։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատանքը ներկայացնում է արևելահայերեն սովորելու համար նախատեսված համապարփակ ինքնուսման լեզվական կուրս։ Կուրսը կազմված է այնպես, որ օգտագործողը կարողանա ինքնուրույն զարգացնել լսողական, խոսքային, ընթերցանության և գրավոր հմտությունները՝ նպատակ ունենալով արդյունավետ հաղորդակցություն արևելահայերենի տարբեր ձևերով։ Գրքում ընդգրկված են բազային և առաջադեմ քերականական կառուցվածքներ, բառապաշարի թեմատիկ խմբեր, խոսակցական արտահայտություններ, ընթերցանության ու լսողական նյութեր, ինչպես նաև վարժություններ և պատասխանների բացատրություններ՝ ինքնուրույն ստուգման համար։ Հեղինակը առաջարկում է ինտեգրված մոտեցում՝ համատեղելով տեսական նյութը գործնական պրակտիկայի հետ, ինչպես նաև ընդգծում է մշակութային կոնտեքստի կարևորությունը՝ լեզվի ավելի բնական յուրացման համար։ Ուսումնասիրությունը օգտակար է հայերենի ուսուցման համար օտարազգի ուսանողների, ինքնուսման ծրագրերի օգտագործողների, ուսուցիչների և լեզվաբանական կենտրոնների համար, աջակցելով լեզվական հմտությունների համակարգված և արդյունավետ զարգացմանը։