Քաղաքական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրը անցումային հասարակությունում

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդրապոլի գավառի պատմաքաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ռազմական դրության ուսումնասիրությանը 1918 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1921 թվականի ապրիլը։ Այս ժամանակահատվածը առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի նորագույն պատմության համար, քանի որ այն ընդգրկում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության վերջին տարիները, հայ-թուրքական հարաբերությունների սրացումը, Հայաստանի խորհրդայնացումը և դրան հաջորդած քաղաքական ու վարչական փոփոխությունները։ Հետազոտության կենտրոնում Ալեքսանդրապոլի գավառն է՝ որպես Հայաստանի հյուսիսային կարևորագույն տարածաշրջաններից մեկը, որն իր աշխարհագրական դիրքի, բնակչության կազմի, հաղորդակցության ուղիների և ռազմական նշանակության շնորհիվ էական դեր էր զբաղեցնում հանրապետության ներքին և արտաքին քաղաքական կյանքում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել գավառի վարչական կառուցվածքը, տեղական իշխանության մարմինների գործունեությունը, բնակավայրերի կառավարման առանձնահատկությունները և կենտրոնական իշխանության ու տեղական կառույցների փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1918 թվականի վերջին տեղի ունեցած հայ-վրացական պատերազմի հետևանքներին, քանի որ այդ իրադարձությունները անմիջական ազդեցություն ունեցան Ալեքսանդրապոլի տարածաշրջանի անվտանգության և քաղաքական իրավիճակի վրա։ Հետազոտության կարևորագույն ուղղություններից է 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ուսումնասիրությունը և դրա ազդեցությունը գավառի վրա։ Ալեքսանդրապոլը և հարակից տարածքները հայտնվեցին ռազմական գործողությունների անմիջական գոտում, ինչի հետևանքով բնակչությունը ենթարկվեց լուրջ սոցիալական և տնտեսական դժվարությունների, տեղի ունեցան տեղաշարժեր, խաթարվեց տնտեսական կյանքը, իսկ պետական կառավարման համակարգը բախվեց արտակարգ պայմաններում գործելու անհրաժեշտությանը։ Ռազմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու նաև հայկական բանակի տեղակայումը, զորահավաքի գործընթացները, պաշտպանական միջոցառումները և տեղական բնակչության մասնակցությունը տարածաշրջանի պաշտպանությանն ու ինքնապաշտպանությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև 1920 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսների իրադարձություններին, երբ Հայաստանի Հանրապետությունում տեղի ունեցավ իշխանափոխություն և հաստատվեց խորհրդային իշխանություն։ Ալեքսանդրապոլի գավառի համար այդ գործընթացը ուղեկցվեց վարչական համակարգի փոփոխությամբ, պետական կառույցների վերակազմավորմամբ և քաղաքական նոր հարաբերությունների ձևավորմամբ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացը, տեղական հեղափոխական և վարչական մարմինների գործունեությունը, նախկին պետական կառույցների լուծարումը կամ վերափոխումը և բնակչության նկատմամբ նոր քաղաքականության իրականացումը։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղությունը 1920 թվականի վերջի և 1921 թվականի սկզբի հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացն է։ Ալեքսանդրապոլի պայմանագրի կնքումը և դրան հաջորդած իրադարձությունները անմիջական նշանակություն ունեցան տարածաշրջանի քաղաքական և վարչատարածքային վիճակի համար։ Այդ գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու գավառի դերը Հայաստանի տարածքային, անվտանգային և քաղաքական խնդիրների համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնակչության սոցիալական վիճակին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից և նախորդ տարիների ռազմական ու ժողովրդագրական ցնցումներից հետո տարածաշրջանում առկա էին փախստականների, որբերի և տեղահանվածների խնդիրներ, սննդի և բնակարանային ապահովման դժվարություններ, համաճարակներ և տնտեսական անկայունություն։ Այդ պայմաններում տեղական իշխանությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը կարևոր դեր էր կատարում բնակչության կենսական կարիքների ապահովման գործում։ Տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությունը ներառում է գյուղատնտեսության, անասնապահության, արհեստների, առևտրի և տրանսպորտային հաղորդակցության վիճակի վերլուծությունը։ Պատերազմական պայմանները, աշխատուժի պակասը, նյութական ռեսուրսների սահմանափակությունը և շուկաների խաթարումը բացասաբար էին անդրադառնում տարածաշրջանի տնտեսության վրա, իսկ Ալեքսանդրապոլ քաղաքի ռազմավարական և առևտրային դիրքը շարունակում էր պահպանել իր կարևորությունը։ Աշխատության պատմագիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության վերջին փուլը ոչ միայն համապետական, այլև տարածաշրջանային մակարդակով։ Գավառի օրինակով հնարավոր է բացահայտել այն խնդիրները, որոնց առջև կանգնած էր երիտասարդ հայկական պետությունը՝ սահմանների պաշտպանության, պետական կառավարման, բնակչության սոցիալական ապահովության, տնտեսական վերականգնման և արտաքին քաղաքական ճնշումների պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ալեքսանդրապոլի գավառի կյանքի բարդ և հակասական շրջանը՝ համադրելով քաղաքական, ռազմական, վարչական, սոցիալական և տնտեսական գործընթացները։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու 1918-1921 թվականների Հայաստանի պատմության, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության առջև ծառացած մարտահրավերների, հայ-թուրքական հարաբերությունների և խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացի վերաբերյալ։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Արփա, Ազատ և Վեդի գետերի ջրերի որակի և դրանց բնական ռադիկալային ինքնամաքրման ընդունակության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այս ջրային համակարգերի քիմիական վիճակը, գնահատել ջրերում առկա աղտոտիչների և տարբեր քիմիական միացությունների ազդեցությունը և ուսումնասիրել այն բնական գործընթացները, որոնց շնորհիվ ջրային միջավայրը կարող է նվազեցնել կամ չեզոքացնել աղտոտման հետևանքները։ Ռադիկալային ինքնամաքրումը դիտարկվում է որպես ջրում ընթացող օքսիդավերականգնման և ազատ ռադիկալների մասնակցությամբ գործընթացների ամբողջություն, որոնք կարող են նպաստել օրգանական աղտոտիչների քայքայմանը և ջրի բնական վերականգնման գործընթացներին։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ջրի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, աղտոտվածության մակարդակը, տարբեր քիմիական բաղադրիչների փոխազդեցությունները և գետերի առանձին հատվածներում ինքնամաքրման գործընթացների ինտենսիվության փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են ինքնամաքրման արդյունավետության վրա, այդ թվում՝ ջրի քիմիական կազմին, թթվածնի պարունակությանը, ջերմաստիճանին, հոսքի արագությանը, արևային ճառագայթմանը և ջրում առկա օրգանական ու անօրգանական նյութերին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր գետերի միջև ջրի որակի և ինքնամաքրման կարողության համեմատական գնահատումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ջրային համակարգերի առանձնահատկություններն ու դրանց նկատմամբ աղտոտման տարբեր ազդեցությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ջրային ռեսուրսների էկոլոգիական վիճակի գնահատման և դրանց պահպանության արդյունավետ միջոցառումների մշակման համար, հատկապես այն պայմաններում, երբ գետերի ջրերը ենթարկվում են մարդածին ազդեցությունների։ Աշխատանքը կարող է գիտական հիմք ապահովել ջրերի աղտոտման կանխարգելման, ջրային էկոհամակարգերի բնական վերականգնման ներուժի գնահատման և ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ մոնիթորինգի համար։ Արփայի, Ազատի և Վեդիի ավազանները ներառված են Արարատյան ջրավազանային կառավարման տարածքում, իսկ այդ գետերի ջրերի որակը ներկայումս գնահատվում է բազմապարամետրային մոնիթորինգի միջոցով։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական տոնզիլիտով հիվանդների իմունային համակարգի խանգարումների ուսումնասիրությանը՝ դրանք վերին շնչուղիների և աղիների միկրոֆլորայի առանձնահատկությունների հետ կապակցված դիտարկելու միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում քրոնիկական բորբոքային գործընթացի, լորձաթաղանթների միկրոբիոտայի և օրգանիզմի իմունային պատասխանի փոխհարաբերություններն են։ Ժամանակակից տվյալները ցույց են տալիս, որ վերին շնչուղիների միկրոբիոտան մասնակցում է տեղային պաշտպանական մեխանիզմների կարգավորմանը և կարող է ազդել վարակների նկատմամբ զգայունության վրա, իսկ աղիքային միկրոբիոտան կարևոր դեր ունի ինչպես լորձաթաղանթային, այնպես էլ համակարգային իմունային գործընթացների ձևավորման մեջ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել քրոնիկական տոնզիլիտով հիվանդների իմունաբանական ցուցանիշները, վերին շնչուղիների և աղիների միկրոֆլորայի կազմն ու հարաբերակցությունը, միկրոբիոցենոզի հավասարակշռության փոփոխությունները և այդ փոփոխությունների հնարավոր կապը հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիսբիոտիկ փոփոխություններին, որոնց դեպքում միկրոօրգանիզմների բնականոն հարաբերակցության խախտումը կարող է ուղեկցվել լորձաթաղանթային պաշտպանական մեխանիզմների և իմունային արձագանքի փոփոխություններով։ Վերին շնչուղիների միկրոբիոտայի և իմունային համակարգի փոխազդեցությունը կարևոր է տեղային պաշտպանությունը պահպանելու և պաթոգեն միկրոօրգանիզմների գաղութացումը սահմանափակելու համար, մինչդեռ աղիքային միկրոբիոտան կարող է ազդել հեռավոր օրգանների իմունային պատասխանների վրա՝ նյութափոխանակային և իմունակարգավորիչ մեխանիզմների միջոցով։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հիվանդների մանրէաբանական և իմունաբանական ցուցանիշների համեմատական գնահատում, միկրոֆլորայի քանակական ու որակական փոփոխությունների բացահայտում, ինչպես նաև դրանց կապի ուսումնասիրություն հիվանդության տևողության, սրացումների հաճախականության և կլինիկական դրսևորումների հետ։ Կարևոր նշանակություն ունի վերին շնչուղիների և աղիների միկրոբիոտաների փոխկապակցվածության դիտարկումը, քանի որ տարբեր լորձաթաղանթների միկրոբիոտա-իմուն համակարգերի միջև գոյություն ունեցող հաղորդակցությունը ներկայում ուսումնասիրվում է որպես ընդհանուր իմունակարգավորման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի գիտական արժեքը կայանում է քրոնիկական տոնզիլիտի դեպքում տեղային վարակային գործընթացը միայն առանձին օրգանի հիվանդություն չդիտարկելու, այլ այն միկրոբիոտայի և իմունային համակարգի փոխազդեցությունների ավելի լայն համատեքստում ուսումնասիրելու հնարավորության մեջ։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել հիվանդության զարգացման և պահպանման մեխանիզմների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը, ինչպես նաև հետագայում միկրոբիոտային և իմունային ցուցանիշների հիման վրա հիվանդների վիճակի գնահատման ու բուժական մոտեցումների կատարելագործման հնարավորությունների ուսումնասիրմանը։ Միաժամանակ նման հետազոտությունների արդյունքները պետք է մեկնաբանվեն զգուշությամբ, քանի որ միկրոբիոտայի փոփոխությունների և հիվանդության միջև պատճառահետևանքային կապերը միշտ չէ, որ կարող են հաստատվել միայն ասոցիացիոն տվյալներով։

Այլ առարկաներ

Օգնություն խաղողագործին նյութը գործնական ուղղվածության գյուղատնտեսական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է խաղողագործների առօրյա աշխատանքին աջակցելու համար՝ տրամադրելով համապարփակ, կիրառական խորհուրդներ խաղողի վազի մշակության բոլոր փուլերի վերաբերյալ։ Այն ուղղված է ինչպես սկսնակ, այնպես էլ փորձառու խաղողագործներին, գյուղատնտեսության մասնագետներին և այգեգործներին, ովքեր զբաղվում են խաղողի արտադրությամբ տարբեր նպատակներով՝ սեղանի, տեխնիկական և վերամշակման համար։ Նյութում ներկայացվում են խաղողի վազի աճի և զարգացման հիմնական կենսաբանական առանձնահատկությունները, սորտերի ընտրության սկզբունքները և դրանց հարմարեցումը տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այգու հիմնման գործնական հարցերին՝ հողի նախապատրաստում, տնկման սխեմաներ, տնկիների ընտրություն և խնամքի կազմակերպում։ Աշխատությունում մանրամասն ներկայացվում են նաև հիմնական ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ոռոգում, պարարտացում, էտում, կապում և վազերի ձևավորում, որոնք ուղղված են բարձր և կայուն բերքատվության ապահովմանը։ Նյութը ընդգրկում է հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի գործնական մոտեցումները՝ շեշտադրելով կանխարգելիչ միջոցառումների և ինտեգրված պաշտպանության համակարգերի կարևորությունը։ Բացի այդ, քննարկվում են բերքահավաքի կազմակերպման, խաղողի պահպանման և որակի ապահովման հարցերը, որոնք մեծ նշանակություն ունեն արտադրության տնտեսական արդյունավետության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց՝ օգնելով խաղողագործներին արդյունավետ կազմակերպել արտադրությունը և բարձրացնել այգիների արտադրողականությունը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության կայսր Նիկոլայ I-ի՝ Էջմիածին և Թիֆլիս կատարած այցերի ու այնտեղ գտնվելու պատմական հանգամանքների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հայ հնագետի և պատմական աղբյուրների տվյալների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են կայսեր այցելությունների ժամանակագրությունը, ուղևորությունների հնարավոր քաղաքական և վարչական նպատակները, ինչպես նաև դրանց կապը XIX դարի առաջին կեսի տարածաշրջանային իրադարձությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Էջմիածնի՝ որպես Հայոց եկեղեցական և մշակութային կարևոր կենտրոնի, և Թիֆլիսի՝ որպես Կովկասում Ռուսական կայսրության վարչական ու քաղաքական կենտրոնի նշանակությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կայսեր ներկայությունը ոչ միայն որպես առանձին պատմական դրվագ, այլև այն ժամանակաշրջանի ավելի լայն քաղաքական ու հասարակական գործընթացների համատեքստում։ Քննարկվում են տեղի իշխանությունների, հոգևորականության և հասարակության հետ ունեցած հնարավոր շփումները, պաշտոնական ընդունելությունները, այցելությունների հետ կապված արարողակարգային և կազմակերպչական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կայսեր այցերի արձագանքը ժամանակի հայկական միջավայրում։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղբյուրագիտական մոտեցումը, որի միջոցով պատմական տեղեկությունները համադրվում են հնագիտական, պատմական և տեղագրական տվյալների հետ՝ իրադարձությունների հնարավորինս ամբողջական պատկերը վերականգնելու նպատակով։ Էջմիածնի և Թիֆլիսի օրինակով ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ XIX դարի Կովկասի քաղաքական ու մշակութային միջավայրին, Ռուսական կայսրության վարչական ներկայությանը և տարածաշրջանի հայկական հասարակության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Աշխատանքում պատմական անձի այցելությունները կարող են դիտարկվել նաև մշակութային ժառանգության պահպանության և պատմական հիշողության տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով այն վայրերի նշանակությունը, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների հետ։ Նյութը արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ համադրում է քաղաքական պատմության փաստերը, տեղական պատմական հիշողությունը և հնագիտական ուսումնասիրության տվյալները՝ ստեղծելով XIX դարի տարածաշրջանային պատմության որոշակի դրվագների ավելի ամբողջական պատկեր։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, Կովկասի պատմությամբ, Ռուսական կայսրության պատմությամբ, հնագիտությամբ և հայ-ռուսական պատմական հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Կրոն

Գրքում ուսումնասիրվում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու բարենորոգության հիմնահարցը 1901–1906 թվականներին՝ դիտարկելով այդ շրջանի կրոնական, հասարակական և քաղաքական պայմանները, որոնք ազդել են եկեղեցական բարեփոխումների պահանջների ձևավորման վրա, վերլուծվում են եկեղեցու կառավարման համակարգի, հոգևոր կրթության, ծխական կյանքի կազմակերպման և վարչական կառուցվածքի բարելավման նախաձեռնությունները, ներկայացվում են եկեղեցու ներսում ձևավորված տարբեր ուղղությունների և մոտեցումների հակասությունները, ինչպես նաև աշխարհիկ իշխանությունների և եկեղեցական կառույցների փոխհարաբերությունները, քննարկվում են բարենորոգչական շարժման գաղափարական հիմքերը և դրանց կապը ազգային ինքնագիտակցության ու հասարակական զարգացման գործընթացների հետ, աշխատանքը հիմնված է պատմական աղբյուրների և կրոնագիտական վերլուծության վրա՝ բացահայտելով բարեփոխումների իրականացման դժվարությունները և դրանց ազդեցությունը եկեղեցու հետագա զարգացման վրա, գիրքը նախատեսված է հայ եկեղեցու պատմությամբ, կրոնագիտությամբ և ազգային շարժումների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար։