Խաղողի միջվազային մշակության տեխնոլոգիայի կատարելագործում և բանող օրգանների պարամետրերի հիմնավորում

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի մեջ առկա բացերի ուսումնասիրությանը՝ համադրելով տեսական մոտեցումները և իրավակիրառ պրակտիկայի խնդիրները։ Այն անդրադառնում է այն իրավիճակներին, երբ գործող իրավական նորմերը չեն կարգավորում հասարակական հարաբերությունների կոնկրետ դրսևորումները, ամբողջական չեն կամ չեն ապահովում առաջացած իրավական խնդրի արդյունավետ լուծումը։ Աշխատության շրջանակում բացահայտվում են իրավունքի բացերի հասկացությունը, դրանց առաջացման պատճառները, տեսակները, առանձնահատկությունները և իրավական համակարգում դրանց դրսևորման ձևերը։ Քննարկվում է նաև իրավական կարգավորման բացի և հարակից երևույթների տարբերակման խնդիրը՝ ընդգծելով այն հանգամանքը, որ յուրաքանչյուր չկարգավորված իրավիճակ ինքնաբերաբար չի կարող դիտարկվել որպես իրավական բաց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բացերի հայտնաբերման և հաղթահարման մեխանիզմներին, այդ թվում՝ իրավական անալոգիայի, օրենքի անալոգիայի, իրավունքի անալոգիայի, իրավական մեկնաբանության և օրենսդրական կատարելագործման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է ինչպես իրավաստեղծ գործունեության, այնպես էլ դատարանների և իրավակիրառ այլ մարմինների դերը՝ իրավական անորոշությունները նվազեցնելու և առկա կարգավորման թերությունները գործնականում հաղթահարելու հարցում։ Աշխատության մեջ ներկայացվող տեսական դրույթները կապվում են իրավակիրառ պրակտիկայի հետ՝ հնարավորություն տալով գնահատել, թե իրավունքի բացերն ինչպիսի խնդիրներ կարող են առաջացնել անձանց իրավունքների պաշտպանության, իրավական որոշակիության, արդարադատության արդյունավետության և իրավական հարաբերությունների կանխատեսելիության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ամբողջական պատկերացում ձևավորել իրավունքի բացերի էության և դրանց հաղթահարման ուղիների վերաբերյալ՝ միաժամանակ ընդգծելով օրենսդրության շարունակական կատարելագործման, իրավական նորմերի հստակեցման և իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականության անհրաժեշտությունը։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը պատմական սկզբնաղբյուրների ժողովածու է, որն ընդգրկում է Պարսկաստանի հետ խաղաղության հաստատման գործընթացին առնչվող պաշտոնական փաստաթղթեր և դիվանագիտական նյութեր։ Այն հնարավորություն է տալիս սկզբնաղբյուրների հիման վրա ուսումնասիրելու ռազմական հակամարտությունից խաղաղ բանակցությունների անցման ընթացքը, կողմերի միջև քաղաքական և տարածքային հարցերի քննարկումը, դիվանագիտական ներկայացուցիչների գործունեությունը և համաձայնությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Նյութերում կարող են ընդգրկված լինել պետական գրագրություններ, պաշտոնական հաղորդագրություններ, բանակցությունների արձանագրություններ, պայմանագրային նախագծեր, զեկուցագրեր, հրահանգներ և այլ վավերագրեր, որոնք արտացոլում են խաղաղության պայմանների մշակման տարբեր փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև հարաբերությունների կարգավորմանը, սահմանների, տարածքային պատկանելության, առևտրի, բնակչության տեղաշարժի և դիվանագիտական հարաբերությունների հետ կապված հարցերին։ Փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս հետևելու, թե ինչպես են կողմերը ձևակերպել իրենց պահանջներն ու առաջարկները, ինչպիսի փոխզիջումներ են քննարկվել և ինչ քաղաքական ու ռազմական հանգամանքներ են ազդել վերջնական համաձայնությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հարավային Կովկասի քաղաքական դրության արտացոլումը, քանի որ ռուս-պարսկական հարաբերությունների փոփոխությունները անմիջականորեն կապված էին տարածաշրջանի վարչաքաղաքական վերափոխումների և տեղական բնակչության հետագա վիճակի հետ։ Հայոց պատմության ուսումնասիրության համար նման նյութերը կարևոր են նաև այն պատճառով, որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական բնակչություն ունեցող տարածքների կարգավիճակի փոփոխությունները և տարածաշրջանում նոր քաղաքական հարաբերությունների ձևավորումը։ Պաշտոնական փաստաթղթերի բնույթը ժողովածուին հաղորդում է առանձնահատուկ աղբյուրագիտական արժեք, սակայն դրանց ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբեր կողմերի նյութերի և այլ ժամանակակից սկզբնաղբյուրների համադրում, քանի որ յուրաքանչյուր փաստաթուղթ արտացոլում է այն կազմած պետական կամ դիվանագիտական կառույցի դիրքորոշումը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի Ռուսաստանի և Պարսկաստանի դիվանագիտական հարաբերությունների, Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմության, միջազգային պայմանագրերի ձևավորման և 19-րդ դարի տարածաշրջանային գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որը նախատեսված է ընթերցողներին, ուսանողներին և մասնագետներին ապահովելու արդի տեխնիկական գրականության վերաբերյալ արագ և կառուցվածքային տեղեկատվությամբ։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ՝ մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և հարակից կիրառական ոլորտներ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտություն և համակարգված ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել համապատասխան աղբյուրներ հետազոտական և ուսումնական նպատակներով, ինչպես նաև գնահատել դրանց արդիականությունն ու կիրառելիությունը։

Այլ առարկաներ

Գիրքը՝ «Սոցիալական կանխատեսման հիմունքներ», հեղինակը Մանուկյան Գ.Մ., հանդիսանում է ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ, որը նվիրված է սոցիալական գործընթացների կանխատեսման տեսական հիմունքներին, մեթոդաբանությանը և կիրառական մոտեցումներին։ Այն ներկայացնում է սոցիալական կանխատեսման էությունը՝ որպես հասարակական զարգացման հնարավոր միտումների ուսումնասիրություն և գնահատում՝ հիմնված վիճակագրական, վերլուծական և մոդելավորման մեթոդների վրա։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են կանխատեսման հիմնական տեսակները՝ կարճաժամկետ, միջնաժամկետ և երկարաժամկետ, ինչպես նաև դրանց կիրառման ոլորտները՝ տնտեսություն, ժողովրդագրություն, կրթություն, առողջապահություն և սոցիալական քաղաքականություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված կանխատեսման մեթոդներին՝ էքստրապոլյացիա, փորձագիտական գնահատում, սցենարային վերլուծություն և մոդելավորում, ինչպես նաև սոցիալական փոփոխությունների գործոնների ազդեցությանը։ Ներառված են նաև հասարակական զարգացման օրինաչափությունները, ռիսկերի գնահատման և որոշումների ընդունման գործընթացները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման և սոցիալական քաղաքականության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով սոցիալական գործընթացների վերլուծության և կանխատեսման գիտական մոտեցումների ձևավորմանը։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի օգնության կոմիտեի գործունեությանը 1921–1937 թվականների ընթացքում՝ դիտարկելով այն որպես սփյուռքահայ հասարակական-մարդասիրական կարևոր կառույց, որը ձևավորվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրա հետևանքով առաջացած հայության ծանր սոցիալ-տնտեսական ու մարդասիրական ճգնաժամերի պայմաններում։ Կոմիտեի հիմնական նպատակը եղել է օգնության կազմակերպումը գաղթական հայ բնակչությանը, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վերականգնմանն աջակցելը՝ սննդի, հագուստի, դեղորայքի և ֆինանսական միջոցների հավաքագրման ու բաշխման միջոցով։ Նրա գործունեությունը ծավալվել է տարբեր երկրներում ձևավորված մասնաճյուղերի և տեղական հանձնախմբերի միջոցով, որոնք համագործակցում էին հայկական համայնքների, եկեղեցական կառույցների և միջազգային մարդասիրական կազմակերպությունների հետ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել սփյուռքահայության համախմբումը համազգային օգնության գաղափարի շուրջ, որը ոչ միայն նյութական աջակցություն էր ապահովում, այլ նաև ուժեղացնում էր ազգային ինքնության և համերաշխության զգացումը օտար միջավայրերում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարբեր բարբառներում ազգակցական և ընտանեկան հարաբերություններ արտահայտող բառապաշարի համակողմանի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում արյունակցական, ամուսնական և ընտանիքի այլ կապեր անվանող բառերը, դրանց բարբառային տարբերակները, իմաստային առանձնահատկությունները, տարածքային բաշխումը և պատմական զարգացման հնարավոր ուղիները։ Ուսումնասիրվում են ընտանիքի անդամների, մերձավոր ու հեռավոր ազգականների, ամուսնության միջոցով ձևավորված հարաբերությունների և սերնդային կապերի անվանումները՝ բացահայտելով տարբեր բարբառներում դրանց հնչյունական, ձևաբանական ու բառիմաստային տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նույն ազգակցական հարաբերությունը նշանակող տարբեր բառաձևերի համեմատությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ նույն բառը տարբեր բարբառներում ձեռք է բերել տարբեր իմաստային երանգներ կամ կիրառության սահմաններ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել նկարագրական, համեմատական-բարբառագիտական, պատմահամեմատական, ստուգաբանական և լեզվաշխարհագրական մեթոդները։ Բարբառային բառարանների, ազգագրական նյութերի, գրավոր աղբյուրների և դաշտային լեզվական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս համակարգելու բառապաշարը և որոշելու առանձին անվանումների տարածման աշխարհագրական սահմանները։ Լեզվաշխարհագրական մոտեցման միջոցով հնարավոր է քարտեզագրել որոշ բառերի ու բառաձևերի տարածվածությունը և բացահայտել բարբառային տարածքների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ստուգաբանական վերլուծությունը նպաստում է բառերի ծագման, պատմական փոփոխությունների և այլ լեզուների հետ շփումների հետևանքով առաջացած փոխառությունների բացահայտմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ազգակցական եզրաբանության և ավանդական ընտանիքի կառուցվածքի փոխհարաբերությանը, քանի որ բառապաշարի բազմազանությունը կարող է արտացոլել հասարակության ներսում ընտանիքի անդամների կարգավիճակը, սերնդային տարբերությունները և սոցիալական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե ազգակցական բառապաշարի որ շերտերն են ընդհանուր հայերենին պատկանում, որոնք են պահպանվել միայն որոշ բարբառներում, և որոնք են ձևավորվել տեղային լեզվական զարգացման կամ լեզվական շփումների ազդեցությամբ։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հայ բարբառագիտության, պատմական բառագիտության, ստուգաբանության և ազգագրական լեզվաբանության համար՝ նպաստելով հայերենի բառապաշարի պատմական զարգացման և հայկական ավանդական հասարակության լեզվամշակութային առանձնահատկությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։