Խիտոզանը և նրա ածանցյալները բնական կաշվի մշակման պրոցեսում

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերի համեմատական-համադրական ուսումնասիրությանը՝ երկու լեզուների բառապաշարի ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես հայերենի և պարսկերենի բազմադարյա լեզվամշակութային շփումների համատեքստում, քանի որ այդ հարաբերությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում իրենց արտահայտությունն են գտել նաև լեզուների բառապաշարում։ Աշխատանքում երկու լեզուների բառային համակարգերը դիտարկվում են համաժամանակյա տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ հատկանիշներին։ Ուսումնասիրվում են բառապաշարի հիմնական շերտերը, բառերի ծագումնաբանական առանձնահատկությունները, փոխառությունները, իմաստային փոփոխությունները, բառերի կազմության եղանակները և նոր բառերի առաջացման գործընթացները։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն բառային միավորները, որոնք երկու լեզուներում ունեն ընդհանուր կամ մերձավոր իմաստային դաշտեր, ինչպես նաև տարբերակելու ձևական նմանությունը իրական լեզվական ընդհանրությունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոխառություններին, որոնք հայերենի և պարսկերենի բառապաշարների փոխազդեցության կարևոր վկայություններից են։ Ուսումնասիրվում են պարսկերենից հայերեն անցած բառերը և հայերենի ազդեցության հնարավոր դրսևորումները պարսկերենի բառային համակարգում՝ հաշվի առնելով պատմական, մշակութային և հասարակական շփումների պայմանները։ Այս նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն պարզելու առանձին բառերի ծագումն ու տարածման ուղիները, այլև պատկերացնելու երկու ժողովուրդների երկարատև շփումների լեզվական հետևանքները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև երկու լեզուների բառաստեղծական համակարգերի համադրությունը։ Քննարկվում են ածանցման, բարդացման, բառային միավորների վերաիմաստավորման և այլ եղանակների միջոցով նոր բառերի կազմավորման առանձնահատկությունները։ Համեմատվում է այն, թե ինչպես են հայերենն ու պարսկերենը արձագանքում հասարակական, գիտատեխնիկական, մշակութային և քաղաքական նոր իրողություններին և ինչ լեզվական միջոցներով են լրացնում ժամանակակից բառապաշարը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև բառերի իմաստային կառուցվածքին։ Նույն կամ մոտ իմաստ ունեցող բառերի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իմաստային նրբերանգները, գործածական տարբերությունները, բազմիմաստության դրսևորումները և այն դեպքերը, երբ արտաքին ձևով նման բառերը տարբեր լեզուներում ունեն տարբեր նշանակություններ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է թարգմանության, երկլեզու բառարանագրության և լեզուների ուսուցման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից հասարակական կյանքի և մշակույթի ազդեցությանը երկու լեզուների բառապաշարի զարգացման վրա։ Նոր իրողությունների, տեխնոլոգիական առաջընթացի, միջազգային հաղորդակցության և գլոբալացման պայմաններում հայերենն ու պարսկերենը մշտապես համալրվում են նոր բառերով և արտահայտություններով, որոնց մի մասը ձևավորվում է ներքին բառաստեղծական միջոցներով, իսկ մյուս մասը ներթափանցում է այլ լեզուներից։ Այդ գործընթացների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու երկու լեզուների բառային համակարգերի շարժունակությունն ու զարգացման միտումները։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև հայերենագիտության և իրանագիտության փոխկապակցման հնարավորությամբ։ Երկու լեզուների բառապաշարի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես հայերենի և պարսկերենի միջև լեզվական կապերի առավել խորքային բացահայտմանը, այնպես էլ դրանց ժամանակակից վիճակի համակարգված նկարագրությանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ թարգմանության, բառարանագրության, լեզուների դասավանդման և միջմշակութային հաղորդակցության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերը որպես զարգացող և փոխազդեցությունների ենթարկվող համակարգեր՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, իմաստային, ծագումնաբանական և գործառական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայերենագետներին, իրանագետներին, թարգմանիչներին, բառարանագիրներին, լեզվի ուսուցիչներին և հայ-իրանական լեզվամշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի առաջին երկու տասնամյակներում Հայաստանում աշխատավորական կազմակերպությունների ձևավորման, զարգացման և գործունեության պատմությանը՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական, հասարակական և քաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերության, արհեստների, տրանսպորտի և աշխատանքի այլ ոլորտներում զբաղված մարդկանց մասնագիտական կազմակերպման նախադրյալները, աշխատանքային պայմանները, աշխատավարձի, աշխատաժամանակի, սոցիալական պաշտպանության և աշխատողների իրավունքների հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատավորների համախմբման սկզբնական ձևերին, մասնագիտական ընկերությունների ու կազմակերպությունների ստեղծմանը և դրանց գործունեության հիմնական ուղղություններին։ Քննվում է արդյունաբերական կենտրոնների և քաղաքային միջավայրի նշանակությունը կազմակերպված աշխատանքային շարժման զարգացման համար, ինչպես նաև տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը աշխատավորական հարաբերությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են գործադուլները, հավաքները, կոլեկտիվ պահանջների ներկայացման ձևերը և գործատուների հետ հարաբերությունների կարգավորման փորձերը՝ որպես աշխատավորների սոցիալական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության միջոցներ։ Կարևորվում է նաև տարբեր մասնագիտությունների ներկայացուցիչների կազմակերպվածության աստիճանը և նրանց միջև համագործակցության ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արհեստակցական շարժման և ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերության քննությունը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում է տարբեր գաղափարական ուղղությունների և հասարակական կազմակերպությունների ազդեցությունը աշխատավորական միջավայրի վրա՝ առանց արհեստակցական գործունեությունը միայն քաղաքական պայքարի շրջանակում սահմանափակելու։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Ռուսական կայսրության վերջին շրջանի օրենսդրական և վարչական պայմաններին, 1905 թվականի հեղափոխությանը հաջորդած հասարակական ակտիվությանը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների տնտեսական դժվարություններին և հետագա քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը աշխատավորական կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Քննվում են նաև պատերազմով, տնտեսական անկայունությամբ, բնակչության տեղաշարժերով և սոցիալական ճգնաժամերով պայմանավորված փոփոխությունները, որոնք էապես վերափոխել են աշխատանքի կազմակերպման և աշխատավորների սոցիալական պաշտպանության խնդիրները։ Ժամանակաշրջանի մամուլի, արխիվային փաստաթղթերի, կազմակերպությունների որոշումների, հայտարարությունների և այլ պատմական նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ վերականգնելու առանձին միությունների գործունեությունը, անդամների պահանջներն ու հասարակական դերը։ Աշխատավորական կազմակերպությունների պատմությունը ներկայացվում է նաև որպես Հայաստանի սոցիալական պատմության կարևոր բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու աշխատանքի մշակույթի, կոլեկտիվ շահերի պաշտպանության և մասնագիտական ինքնակազմակերպման զարգացման ընթացքը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել Հայաստանի նորագույն պատմության, սոցիալական և տնտեսական պատմության, աշխատանքային հարաբերությունների և աշխատավորական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ցրված և հազվագյուտ տարրեր պարունակող ֆտորբորատային ապակիների ստացման, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ապակենման նյութերի բաղադրության և հատկությունների փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆտորային և բորատային բաղադրիչների համատեղ ազդեցությանը, ինչպես նաև ապակու մեջ հազվագյուտ և ցրված տարրերի ներմուծման հետևանքով առաջացող կառուցվածքային ու ֆիզիկական փոփոխություններին։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարբեր բաղադրություններով ապակիների ստացման պայմանները, դրանց ապակենման ունակությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ջերմային և օպտիկական բնութագրերը, ինչպես նաև քիմիական և ֆիզիկական կայունությունը։ Հազվագյուտ և ցրված տարրերի առկայությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ նույնիսկ փոքր քանակությամբ հավելումները կարող են էապես փոփոխել ապակու հատկությունները՝ ազդելով բեկման ցուցիչի, լուսաթափանցելիության, կլանման սպեկտրի, լյումինեսցենտային վարքի, էլեկտրական հատկությունների և ջերմային կայունության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր նշանակություն է տրվում ապակու կառուցվածքում տարբեր տարրերի փոխազդեցությանը և դրանց տեղաբաշխման առանձնահատկություններին, քանի որ այդ գործոնները պայմանավորում են նյութի վերջնական հատկությունները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել ֆունկցիոնալ ապակենյութերի ստեղծմանը, որոնք կարող են կիրառություն գտնել օպտիկական և օպտոէլեկտրոնային սարքերում, ճառագայթման հետ աշխատող նյութերում, հատուկ նշանակության ապակիների արտադրության և նյութագիտության տարբեր ոլորտներում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ապակիների կազմի օպտիմալացումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ կանխատեսելի և անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է անօրգանական քիմիայի, նյութագիտության և ապակու ֆիզիկաքիմիայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով նոր բաղադրությամբ ֆտորբորատային ապակիների կառուցվածք–հատկություն կապը և դրանց հնարավոր տեխնոլոգիական նշանակությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, նյութագետներին, ապակու և կերամիկական նյութերի տեխնոլոգներին, ֆիզիկոսներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է գույքային հարկերի դերին համայնքային բյուջեների սեփական եկամուտների ձևավորման գործընթացում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Քննության են առնվում գույքային հարկերի տնտեսական բովանդակությունը, դրանց նշանակությունը տեղական ֆինանսների համակարգում և համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության ապահովման գործում ունեցած դերը։ Վերլուծվում են անշարժ գույքի և այլ հարկման ենթակա գույքի հետ կապված հարկային եկամուտների ձևավորման սկզբունքները, հարկման բազայի որոշման, հարկային պարտավորությունների հաշվարկման և վճարումների հավաքագրման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային բյուջեների եկամուտների կառուցվածքին, սեփական եկամուտների և այլ ֆինանսական մուտքերի հարաբերակցությանը, ինչպես նաև գույքային հարկերի հավաքագրման արդյունավետության վրա ազդող գործոններին։ Քննարկվում են հարկման օբյեկտների հաշվառման, գույքի գնահատման, հարկային վարչարարության, պարտավորությունների կատարման վերահսկողության և հարկային ապառքների կառավարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Դիտարկվում է նաև գույքային հարկերի ազդեցությունը համայնքների ֆինանսական կարողությունների, տեղական ծրագրերի ֆինանսավորման և հանրային ծառայությունների կազմակերպման հնարավորությունների վրա։ Կարևորվում է հարկային բազայի ամբողջական հաշվառումը, տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը և վարչարարական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպումը։ Անդրադարձ է կատարվում համայնքների միջև տնտեսական և գույքային ներուժի տարբերություններին ու դրանց ազդեցությանը տեղական բյուջեների եկամտային հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գույքային հարկերի նշանակությունը տեղական ֆինանսական համակարգում և դիտարկելու դրանց կառավարման ու հավաքագրման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, հարկային և տեղական ինքնակառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Ազատագրական պայքարի ուղիներում. Գիրք V աշխատությունը պատմագիտական բազմահատոր շարքի հինգերորդ գիրքն է, որը նվիրված է հայ ժողովրդի ազգային ազատագրական շարժումների ուսումնասիրությանը և դրանց զարգացման փուլերին, այն ներկայացնում է քաղաքական, ռազմական և հասարակական պայքարի տարբեր դրսևորումներ՝ ընդգրկելով ազատագրական գաղափարների ձևավորումը, կազմակերպված շարժումների առաջացումը և դրանց ազդեցությունը ազգային ինքնագիտակցության վրա, գիրքը վերլուծում է տարբեր ժամանակաշրջանների ազատագրական խմբերի գործունեությունը, առաջնորդների դերը, ինչպես նաև միջազգային քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը պայքարի ընթացքի վրա, միաժամանակ ընդգծելով ժողովրդի մասնակցությունը և հասարակական շարժումների սոցիալական հիմքերը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ նոր և նորագույն պատմության և ազգային-ազատագրական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ժողովրդական հեքիաթների ընդհանուր բնութագրմանը, դրանց ծագման, զարգացման, կառուցվածքի և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայկական հեքիաթային բանահյուսության հիմնական տեսակները, տարածված սյուժեները, կերպարային համակարգը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներն ու պատմողական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրաշապատում, կենդանական և կենցաղային հեքիաթներին, դրանցում արտացոլված ժողովրդական պատկերացումներին, բարոյական արժեքներին, սոցիալական հարաբերություններին և աշխարհընկալմանը։ Վերլուծվում են հերոսների բնորոշ կերպարները, բարու և չարի հակադրությունը, արդարության, խիզախության, իմաստության, աշխատասիրության և փոխօգնության գաղափարների դրսևորումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առասպելական ու հնագույն հավատալիքների հետ հեքիաթների կապին, ավանդական մոտիվների պահպանմանը և դրանց փոփոխություններին բանավոր փոխանցման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են կրկնվող սյուժետային կառուցվածքները, խորհրդանշական կերպարները, հրաշագործ տարրերը և ժողովրդական խոսքին բնորոշ լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Հայկական հեքիաթները դիտարկվում են որպես ժողովրդի պատմական հիշողության, մշակութային փորձի և հոգևոր ժառանգության կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով սերնդեսերունդ փոխանցվել են հասարակական պատկերացումներ և արժեքային համակարգեր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական հեքիաթային ավանդույթի բնորոշ գծերի և ազգային բանահյուսության մեջ դրա ունեցած նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետների, գրականագետների, ազգագրագետների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հայկական ժողովրդական ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։