ԿՈՌՈՒՊՑԻԱՆ ԵՎ ԱՆՑՈՒՄԱՅԻՆ ՇՐՋԱՆԻ ՍՈՑԻԱԼԱԿԱՆ ԴԻՆԱՄԻԿԱՆ-Սամվել Մանուկյան

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էլեկտրոնային մարքեթինգի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ կիրառման հետ կապված ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում թվային միջավայրի ազդեցությունն է կազմակերպությունների մարքեթինգային գործունեության վրա, սպառողների հետ հաղորդակցության նոր ձևերի զարգացումը և ավանդական մարքեթինգային գործիքների վերափոխումը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տարածման պայմաններում։ Քննության են առնվում կազմակերպությունների առցանց ներկայության ձևավորման, ինտերնետային գովազդի, որոնողական համակարգերի, սոցիալական մեդիայի, էլեկտրոնային հաղորդակցության, բովանդակային մարքեթինգի և թվային վաճառքի ուղիների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սպառողների վարքագծի փոփոխություններին, քանի որ թվային միջավայրում գնորդներն ավելի արագ են համեմատում առաջարկները, ուսումնասիրում ապրանքների և ծառայությունների վերաբերյալ տեղեկատվությունը և տարբեր հարթակների միջոցով անմիջական կապ հաստատում կազմակերպությունների հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել Հայաստանի կազմակերպությունների կողմից էլեկտրոնային մարքեթինգային գործիքների կիրառման մակարդակի, դրանց արդյունավետության և զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների վերլուծություն։ Կարևոր խնդիրներ են թվային հմտությունների և մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, համապատասխան տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների օգտագործումը, հաճախորդների տվյալների կառավարումը, տեղեկատվության պաշտպանությունը և առցանց միջավայրում վստահության ձևավորումը։ Ուսումնասիրվում է նաև էլեկտրոնային առևտրի և թվային վճարումների տարածման կապը մարքեթինգային ռազմավարությունների հետ, քանի որ առցանց վաճառքի զարգացումը պահանջում է սպառողի հետ փոխհարաբերությունների ամբողջական թվայնացում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել փոքր և միջին ձեռնարկությունների հնարավորություններին, որոնց համար թվային գործիքները կարող են ընդլայնել շուկայի հասանելիությունը և հաղորդակցության ուղիները՝ միաժամանակ առաջացնելով տեխնոլոգիական ու կազմակերպական նոր պահանջներ։ Էլեկտրոնային մարքեթինգի արդյունավետությունը դիտարկվում է նաև արդյունքների չափելիության, տվյալների վերլուծության և մարքեթինգային որոշումների հիմնավորման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մարքեթինգի, էլեկտրոնային առևտրի և թվային տնտեսության մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանում էլեկտրոնային մարքեթինգի զարգացման հիմնական խնդիրներն ու կազմակերպությունների թվային մարքեթինգային գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում պարենային ապահովվածության և գյուղատնտեսական արտադրանքի առևտրի տնտեսական գնահատմանը՝ դիտարկելով դրանց փոխադարձ կապերը երկրի ագրոպարենային համակարգի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում բնակչության հիմնական պարենային պահանջների բավարարումը, տեղական գյուղատնտեսական արտադրության ներուժը, ներմուծման և արտահանման կառուցվածքը, ինչպես նաև ներքին ու արտաքին շուկաների ազդեցությունն են պարենային համակարգի կայունության վրա։ Քննվում են գյուղատնտեսական արտադրանքի արտադրության ծավալների, սպառման պահանջարկի, գների, առևտրային հոսքերի և ինքնաբավության մակարդակի փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել պարենային ապրանքների ֆիզիկական և տնտեսական հասանելիության վրա՝ ներառյալ գյուղատնտեսության արտադրողականությունը, բնական ռեսուրսների սահմանափակումները, արտադրական ծախսերը, շուկայական ենթակառուցվածքները և արտաքին առևտրի պայմանները։ Գյուղատնտեսական արտադրանքի առևտուրը դիտարկվում է ինչպես ներքին պահանջարկի լրացման, այնպես էլ ազգային արտադրողների համար արտաքին շուկաների հնարավորությունների տեսանկյունից։ Վերլուծության շրջանակում կարող են գնահատվել տարբեր ապրանքախմբերի ներմուծման և արտահանման հարաբերակցությունը, առևտրային հաշվեկշիռը, շուկաների աշխարհագրական կառուցվածքը և առանձին պարենային ապրանքների նկատմամբ արտաքին կախվածության աստիճանը։ Կարևորվում է նաև պետական ագրարային և առևտրային քաղաքականության դերը՝ արտադրության խթանման, շուկաների կարգավորման, գյուղատնտեսական արտադրողների տնտեսական կայունության և պարենային համակարգի դիմակայունության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ պարենային ապահովվածության գնահատման տնտեսական ցուցանիշներին՝ դրանց միջոցով բացահայտելով արտադրության, սպառման և առևտրի միջև գոյություն ունեցող կառուցվածքային հարաբերությունները։ Միաժամանակ դիտարկվում են միջազգային շուկաներում գների փոփոխությունների, առևտրային սահմանափակումների և մատակարարման շղթաների անկայունության հնարավոր ազդեցությունները երկրի ագրոպարենային համակարգի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, միջազգային առևտրի և պարենային քաղաքականության մոտեցումները՝ գյուղատնտեսական արտադրության ու առևտրի զարգացման օրինաչափությունների գնահատման և պարենային համակարգի երկարաժամկետ կայունության ապահովման տնտեսական ուղղությունների բացահայտման նպատակով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Վանի սեպագիր արձանագրությունների մեկնաբանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են արձանագրությունների լեզվական, պատմական և բովանդակային առանձնահատկությունները, դրանց ընթերցման, թարգմանության և մեկնաբանության տարբեր գիտական մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունում քննարկվում են սեպագիր աղբյուրների նշանակությունը Ուրարտուի քաղաքական պատմության, պետական կառավարման, ռազմական գործունեության, կրոնական պատկերացումների և մշակութային կյանքի վերակազմության համար։ Անդրադարձ է կատարվում արձանագրությունների տեքստաբանական վերլուծությանը, դրանցում կիրառված լեզվական ձևերին և պատմական իրադարձությունների լուսաբանմանը՝ համադրելով հնագիտական և պատմական այլ սկզբնաղբյուրների տվյալների հետ։ Աշխատությունը նպաստում է Վանի սեպագիր ժառանգության առավել խորքային ընկալմանը և Ուրարտուի պատմության ու մշակույթի ուսումնասիրության հիմնարար հարցերի բացահայտմանը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է ձեռնարկությունների ֆինանսատնտեսական գործունեության գնահատման կարևոր ուղղություններից մեկին՝ շահութաբերության ցուցանիշների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են շահույթի և շահութաբերության էությունը, դրանց ձևավորման գործոնները և տնտեսագիտական նշանակությունը կազմակերպությունների արդյունավետության գնահատման գործընթացում։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է շահութաբերության հիմնական ցուցանիշներին՝ վաճառքի շահութաբերություն, ակտիվների շահութաբերություն, սեփական կապիտալի շահութաբերություն և այլ հարաբերական ցուցանիշներ, ինչպես նաև դրանց հաշվարկման և մեկնաբանման մեթոդներին։ Գրքում վերլուծվում են ֆինանսական հաշվետվությունների տվյալների հիման վրա իրականացվող գնահատման մեթոդները, գործոնային վերլուծությունը և համեմատական գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շահութաբերության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոններին՝ ծախսերի կառուցվածք, գնագոյացման քաղաքականություն, արտադրողականություն, շուկայի պայմաններ և տնտեսական միջավայր։ Քննարկվում են նաև շահութաբերության բարձրացման ուղիները և կառավարչական որոշումների ազդեցությունը ֆինանսական արդյունքների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում շահութաբերության ցուցանիշների վերլուծության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ֆինանսիստների, աուդիտորների և ուսանողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատանքը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի պայմաններում հողի էրոզիայի կանխարգելման և դրա հետևանքների նվազեցման նպատակով հակաէրոզիոն միջոցառումների համակարգի մշակմանը և այդ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման հողաշինարարական ուղիների հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում հողային ռեսուրսների պահպանության, արդյունավետ օգտագործման և դրանց արտադրական ներուժի երկարաժամկետ ապահովման խնդիրն է։ Հայաստանի հողաշինարարական օրենսդրության համաձայն՝ հողաշինարարությունը ներառում է հողերի արդյունավետ օգտագործման և պահպանության ծրագրավորումը, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության ծրագրերի մշակումը և հողերի մոնիթորինգը, ուստի հակաէրոզիոն միջոցառումների կազմակերպումը դրա կարևոր բաղադրիչներից է։ Վայոց ձորի մարզի համար խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեռնային ռելիեֆի, լանջերի զգալի թեքությունների, տեղումների սեզոնային բնույթի, մակերևութային հոսքերի և հողօգտագործման տարբեր ձևերի պայմաններում։ Այս գործոնների համակցությունը կարող է նպաստել հողի վերին՝ օրգանական նյութերով և սննդատարրերով հարուստ շերտի աստիճանական հեռացմանը, ինչի հետևանքով նվազում է հողի բերրիությունը, վատանում են դրա ջրաֆիզիկական հատկությունները և սահմանափակվում գյուղատնտեսական արտադրողականությունը։ Էրոզիան հատկապես վտանգավոր է լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում, որտեղ սխալ ընտրված մշակման ուղղությունը կամ հողի պաշտպանական միջոցառումների բացակայությունը կարող են արագացնել մակերևութային ջրահոսքի ձևավորումը և հողանյութի տեղափոխումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Վայոց ձորի տարածքի բնական և տնտեսական պայմանների համալիր գնահատումը։ Դրա համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ռելիեֆը, լանջերի թեքությունն ու երկարությունը, հողերի տիպերը և մեխանիկական կազմը, բուսածածկույթը, տեղումների և մակերևութային հոսքերի բնույթը, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ձևերը և էրոզիայի տարածվածության աստիճանը։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարածքը բաժանել էրոզիոն վտանգի տարբեր մակարդակ ունեցող հատվածների և յուրաքանչյուր հատվածի համար ընտրել համապատասխան հակաէրոզիոն միջոցառումների համալիր։ Աշխատանքի առանցքային ուղղություններից է հողերի էրոզիոն վիճակի քարտեզագրումը և հողաշինարարական գոտիավորումը։ Ժամանակակից հողաշինարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն էրոզացված տարածքները, այլև առանձնացնել այն հողամասերը, որտեղ առկա են էրոզիայի զարգացման բարձր նախադրյալներ։ Այդպիսի տարածքային վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ նույն հակաէրոզիոն միջոցը բոլոր հողամասերում չի կարող ունենալ նույն արդյունավետությունը։ Միջոցառումների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի տեղանքի ռելիեֆով, հողի հատկություններով, մշակաբույսերի կառուցվածքով և ջրային հոսքի առանձնահատկություններով։ Հակաէրոզիոն հողաշինարարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական հողերի տարածքային վերակազմակերպումը։ Խնդիրը ներառում է հողամասերի ճիշտ տեղաբաշխում, դրանց չափերի և սահմանների նպատակահարմար կազմակերպում, ճանապարհների և դաշտամիջյան ուղիների տեղադրման համապատասխանություն ռելիեֆին, ինչպես նաև մշակաբույսերի այնպիսի տարածական կազմակերպում, որը կնվազեցնի մակերևութային հոսքի արագությունն ու հողի լվացումը։ Հատկապես կարևոր է խուսափել լանջի թեքությամբ ուղղված վարից և հնարավորության դեպքում կիրառել հողի մշակման հորիզոնական կամ ուրվագծային կազմակերպում։ Հակաէրոզիոն համալիրում կարող են ներառվել ագրոտեխնիկական միջոցառումներ։ Դրանց թվում են հողի մշակման համապատասխան ուղղության ընտրությունը, նվազագույն կամ հողապաշտպան մշակությունը, բազմամյա խոտաբույսերի օգտագործումը, ցանքաշրջանառության կատարելագործումը և այնպիսի մշակաբույսերի տեղաբաշխումը, որոնք ապահովում են հողի մակերեսի ավելի լավ պաշտպանություն։ Նպատակն է նվազեցնել անձրևների և ձնհալի ջրերի անմիջական ազդեցությունը հողի վրա, մեծացնել ջրի ներթափանցումը հողի մեջ և սահմանափակել մակերևութային հոսքի առաջացումը։ Վայոց ձորի պայմաններում կարևոր նշանակություն կարող են ունենալ նաև անտառմելիորատիվ միջոցառումները։ Լանջերի համապատասխան հատվածներում պաշտպանիչ անտառաշերտերի, թփուտային կամ խոտածածկ բուսականության ստեղծումը կարող է նվազեցնել մակերևութային հոսքի էներգիան, ամրացնել հողը արմատային համակարգի միջոցով և նպաստել խոնավության պահպանմանը։ Բուսածածկույթի վերականգնումը հատկապես կարևոր է էրոզիայի արդեն ենթարկված տարածքներում, որտեղ բնական բուսական ծածկի խախտումը կարող է արագացնել հողատարումը։ Հակաէրոզիոն միջոցառումների շարքում կարող են կիրառվել նաև հիդրոտեխնիկական լուծումներ։ Դրանք անհրաժեշտ են այն դեպքերում, երբ կազմակերպատնտեսական, ագրոտեխնիկական և անտառմելիորատիվ միջոցառումները բավարար չեն էրոզիոն գործընթացը կանխելու համար։ Մասնագիտական ուսումնասիրություններում որպես նման միջոցներ դիտարկվում են լայն հիմքով թումբ-սանդղավանդակները, աստիճանավոր դարավանդները, ջրաորսիչ առուները և այլ կառուցվածքներ, որոնք կարգավորում են մակերևութային հոսքը և սահմանափակում հողի լվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է հիմնավորվել նաև հողերի հակաէրոզիոն կազմակերպման և ջրային ռեսուրսների կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Ջրի արագ և անկառավարելի հոսքը լանջային տարածքներում հողի էրոզիայի հիմնական շարժիչ գործոններից է, ուստի ջրահեռացման և ջրակարգավորման համակարգերի ճիշտ տեղադրումը կարող է էապես նվազեցնել հողատարումը։ Դրենաժային առուների, ջրաորսիչ կառույցների և այլ ինժեներական միջոցների տեղադրումը պետք է իրականացվի տեղանքի ռելիեֆի և ջրհավաք ավազանների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հողերի պահպանության կարևոր ուղղություն է նաև արդեն դեգրադացված հողերի վերականգնումը։ Վերականգնման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել մակերևույթի կայունացում, բերրի հողաշերտի պահպանում կամ վերականգնում, օրգանական նյութերով հարստացում և համապատասխան բուսածածկույթի ձևավորում։ ՀՀ գործող պահանջներում գյուղատնտեսական նպատակներով հողերի վերականգնման համար նախատեսվում է նաև ագրոքիմիական, ագրոտեխնիկական, ինժեներական և հակաէրոզիոն միջոցառումների համատեղ կիրառում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հակաէրոզիոն հողաշինարարական նախագծերի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Յուրաքանչյուր միջոցառման համար անհրաժեշտ է համադրել դրա իրականացման ծախսերը, պահպանման պահանջները և ակնկալվող արդյունքները՝ հողի բերրիության պահպանման, բերքատվության կայունացման, ջրային հոսքերի կարգավորման և հողի կորստի նվազեցման տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն կտա առանձնացնելու այն միջոցառումները, որոնք առավել նպատակահարմար են մարզի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիների համար։ Մոնիթորինգի համակարգի ստեղծումը ևս կարևոր է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատման համար։ Հողերի պարբերական դիտարկումը կարող է ներառել էրոզիայի խորության և տարածքի փոփոխության, հողի բերրիության ցուցանիշների, բուսածածկույթի վիճակի, մակերևութային հոսքի և կիրառված հակաէրոզիոն միջոցառումների արդյունավետության վերահսկում։ Հողերի մոնիթորինգը Հայաստանի հողաշինարարական համակարգի պաշտոնական գործառույթներից է, ինչը հիմք է ստեղծում նման ուսումնասիրությունների արդյունքները տարածքային կառավարման և հողերի պահպանության ծրագրերում կիրառելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Վայոց ձորի համար հակաէրոզիոն միջոցառումների տարածքայինորեն հիմնավորված համակարգի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել համայնքային և ներտնտեսային հողաշինարարական ծրագրերի կազմման, գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դեգրադացված տարածքների վերականգնման և էրոզիոն վտանգի նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հողի էրոզիայի դեմ պայքարը դիտարկում է ոչ թե առանձին ագրոտեխնիկական գործողությունների, այլ փոխկապակցված հողաշինարարական, ագրոտեխնիկական, անտառմելիորատիվ և անհրաժեշտության դեպքում հիդրոտեխնիկական միջոցառումների համալիրի տեսանկյունից։ Վայոց ձորի մարզի բնական պայմանների և հողօգտագործման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ նման համակարգի մշակումը կարող է նպաստել հողային ռեսուրսների պահպանմանը, գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության կայունացմանը և մարզի հողային ֆոնդի երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարմանը։

Հոգեբանություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է նույնականացման գործընթացը որպես անձի վարքի ձևավորման կարևոր սոցիալ-հոգեբանական գործոն՝ ընդգծելով, թե ինչպես է անհատը ներքինացնում սոցիալական խմբերի, դերերի և նշանակալի անձանց արժեքներն ու նորմերը։ Վերլուծվում են նույնականացման հիմնական տեսակները՝ ծնողական, խմբային, մասնագիտական և մշակութային, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ինքնագիտակցության, վարքային մոդելների և սոցիալական ադապտացիայի վրա։ Նյութը քննարկում է նաև սոցիալականացման մեխանիզմները, որոնց միջոցով ձևավորվում են անհատի արժեքային համակարգը և վարքային ռազմավարությունները՝ ընտանիքի, կրթական միջավայրի և հասարակական խմբերի ազդեցության ներքո։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես նույնականացումը կարող է ինչպես նպաստել սոցիալական ինտեգրմանը, այնպես էլ առաջացնել կոնֆլիկտներ ինքնության մակարդակում՝ կախված տարբեր սոցիալական դերերի և սպասումների հակասություններից։ Աշխատանքը օգտակար է հոգեբանների, սոցիոլոգների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով տեսական և կիրառական պատկերացում անձի վարքի ձևավորման սոցիալ-հոգեբանական հիմքերի վերաբերյալ։