Կրթության որակի կառավարման բարելավման ուղիները Հայաստանում

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է գերմեծ ինտեգրալային սխեմաների հատակագծման խնդրին և այդ նպատակով երկակի գրավիտացիայի մեթոդի կիրառմանն ու զարգացմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ինտեգրալ սխեմաների տարրերի տարածական դասավորման օպտիմալացման խնդիրը, որը հատկապես կարևոր է տարրերի թվի և կապերի խտության մեծացման պայմաններում։ Հատակագծումը ենթադրում է բազմաթիվ տարրերի և դրանց միջև կապերի այնպիսի փոխադարձ տեղաբաշխում, որը պետք է բավարարի տեխնոլոգիական սահմանափակումներին և միաժամանակ ապահովի սխեմայի բարձր որակական ու գործառնական ցուցանիշներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գերմեծ ինտեգրալային սխեմաների հատակագծման մաթեմատիկական մոդելները, օպտիմալացման չափանիշները և հաշվարկային մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկակի գրավիտացիայի գաղափարին, որի շրջանակում սխեմայի տարրերի փոխազդեցությունները մոդելավորվում են գրավիտացիոն ուժերի նմանությամբ՝ օգտագործելով դրանց միջև հարաբերական դիրքը և կապերի բնույթը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բարդ հատակագծման խնդիրը ներկայացնել որպես տարրերի դիրքերի հաջորդական օպտիմալացման գործընթաց, որի ընթացքում նվազեցվում են ոչ ցանկալի հեռավորությունները, կապերի երկարությունները կամ այլ նպատակային ֆունկցիայի արժեքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մեթոդի ալգորիթմական իրագործումը և դրա արդյունավետության գնահատումը տարբեր չափերի ու կառուցվածքների ինտեգրալ սխեմաների համար։ Ուսումնասիրվում են հաշվարկային բարդությունը, լուծման արագությունը, ստացվող հատակագծերի որակը և մեթոդի կայունությունը տարբեր նախնական պայմանների դեպքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեղային և գլոբալ օպտիմալացման մեխանիզմների համադրմանը, քանի որ մեծ թվով տարրեր պարունակող սխեմաների համար անհրաժեշտ է խուսափել ոչ օպտիմալ տեղային լուծումների մեջ հայտնվելուց և հնարավորինս արդյունավետ որոնել ընդունելի հատակագիծ։ Կարևորվում են նաև տեխնոլոգիական սահմանափակումները, տարրերի զբաղեցրած մակերեսը, փոխկապակցումների երկարությունը, հաղորդալարերի խտությունը և սխեմայի ընդհանուր կոմպակտությունը։ Առաջարկվող մոտեցման արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն թույլ է տալիս ֆիզիկական համակարգի տարածական փոխազդեցությունները վերածել հաշվարկային օպտիմալացման խնդրի և կիրառել մաթեմատիկական մոդելավորման ու ալգորիթմական որոնման գործիքներ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կատարելագործմանը և գերմեծ ինտեգրալային սխեմաների ֆիզիկական նախագծման փուլերի արդյունավետության բարձրացմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի և համակարգչային նախագծման մասնագետներին, ինտեգրալ սխեմաների նախագծողներին, կիրառական մաթեմատիկոսներին, օպտիմալացման ալգորիթմներով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և դասախոսներին։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նախատեսված ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին ժամանակակից տեխնիկական գրականության մասին արագ և ճշգրիտ տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ուղղությունների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններից և մեքենաշինությունից մինչև էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկ համակարգեր և շինարարական տեխնոլոգիաներ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական զարգացման արդի միտումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային հավաքածուների և նոր ստացվող հրատարակությունների հիման վրա և ծառայում է որպես օժանդակ գործիք գիտական ու կիրառական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հնարավորություն տալով հետևել ոլորտի նորություններին, բացահայտել արդիական հետազոտություններ և ընտրել անհրաժեշտ գրականություն մասնագիտական աշխատանքի համար։ Այն նաև կարևոր դեր ունի տեղեկատվության կազմակերպման և տարածման գործում՝ ապահովելով տեխնիկական գիտելիքների հասանելիությունը և աջակցելով գիտական հաղորդակցության շարունակականությանը։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է համայնքների ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես հայ հասարակության քաղաքացիական ինքնակազմակերպման կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքի՝ որպես սոցիալական, տարածքային և քաղաքացիական միավորման ձևի դերն է հասարակական հարաբերությունների կազմակերպման, տեղական խնդիրների լուծման և քաղաքացիների մասնակցության ընդլայնման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են համայնքների առաջացման և կայացման նախադրյալները, դրանց զարգացման վրա ազդող քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային գործոնները, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման և քաղաքացիական հասարակության փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների ինքնակազմակերպման մեխանիզմներին, համայնքային նախաձեռնություններին, հասարակական մասնակցությանը և տեղական մակարդակում որոշումների կայացման գործընթացներին։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում համայնքները կարող են վերածվել ոչ միայն վարչատարածքային կառավարման միավորների, այլև հասարակական փոխգործակցության, փոխօգնության, պատասխանատվության և քաղաքացիական ակտիվության կենտրոնների։ Քննարկվում են նաև համայնքային կառույցների արդյունավետության, բնակչության մասնակցության, տեղական իշխանությունների և հասարակական կազմակերպությունների համագործակցության, համայնքային ռեսուրսների կառավարման և հանրային շահերի ներկայացման հիմնախնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ հասարակության առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով պատմական փորձը, սոցիալական կապերի բնույթը, տեղական համայնքների ավանդույթները և ժամանակակից հասարակական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև այն խոչընդոտներին, որոնք կարող են սահմանափակել համայնքների ինքնակազմակերպման ներուժը, այդ թվում՝ քաղաքացիների պասիվությունը, մասնակցային մշակույթի անբավարար զարգացումը, կառավարման խնդիրները, ռեսուրսների սահմանափակությունը և համայնքային նախաձեռնությունների ինստիտուցիոնալացման դժվարությունները։ Աշխատության հիմնական արժեքը համայնքային զարգացման և քաղաքացիական հասարակության կայացման փոխկապակցվածության բացահայտումն է, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հասարակության ժողովրդավարական զարգացման ներքին մեխանիզմների մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, քաղաքագետների, պետական և տեղական ինքնակառավարման ոլորտի մասնագետների, քաղաքացիական հասարակության հետազոտողների, հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մշակույթ

«ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականություն» թեմայով մատենագիտական ինֆորմացիան սովորաբար ներառում է 20-րդ դարի երկրորդ կեսին (հատկապես 1960–1980-ական թվականներին) ՀԽՍՀ-ում հրատարակված գիտական հոդվածների, ժողովածուների, մենագրությունների և տեղեկագրական ցուցակների համակարգված նկարագրություն, որոնք վերաբերում են հայ մշակույթի զարգացման գործընթացներին՝ գրականություն, թատրոն, երաժշտություն, կերպարվեստ, կինո և ժողովրդական արվեստ։ Այսպիսի մատենագիտական աղբյուրները կազմվել են հիմնականում գրադարանների, գիտական ինստիտուտների և ՀՍՍՀ ԳԱ համակարգի կողմից՝ նպատակ ունենալով ապահովել մշակութային և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների տեղեկատվական բազան, ինչպես նաև հեշտացնել հետազոտողների աշխատանքը։ Դրանց մեջ ընդգրկվել են ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն հրապարակումներ՝ արտացոլելով խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական հաղորդակցության երկլեզու բնույթը։ Մատենագիտական ցուցակներում սովորաբար նշվել են հեղինակները, աշխատանքների անվանումները, հրատարակման վայրը, տարեթիվը, հրատարակչությունը և էջերի քանակը, ինչպես նաև թեմատիկ դասակարգումը՝ ըստ արվեստի ճյուղերի և մշակութային ուղղությունների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածներին, գիտաժողովների նյութերին և արվեստագիտական ակնարկներին, որոնք ներկայացրել են ժամանակակից մշակութային գործընթացները և դրանց գիտական մեկնաբանությունը։ Այս մատենագիտական աղբյուրները կարևոր դեր են խաղացել ՀՍՍՀ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության, արվեստի պատմության համակարգման և գիտական հետազոտությունների զարգացման գործում՝ ստեղծելով հիմք հետագա հայագիտական ուսումնասիրությունների համար։

Բժշկություն

Աշխատանքը նվիրված է խոցված սրոհունդի հիմքով լիոֆիլիզացված բուսական հանուկի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացի և դրա հոգեմետ ակտիվության փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ ուղեղի լոկալ իշեմիկ ախտահարումների պայմաններում։ Այն ներկայացված է որպես դեղագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի աշխատանք, որը պաշտպանվել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանում 2004 թվականին։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղություններից է բուսական հումքից կենսաբանական ակտիվ նյութերի ստացման և պահպանման համար լիոֆիլիզացման կիրառման հնարավորությունների գնահատումը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հանուկի ստացման տեխնոլոգիական պարամետրերի ընտրություն, ստացված պատրաստուկի հատկությունների ուսումնասիրություն և դրա ակտիվության փորձարարական գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեղի տեղային իշեմիկ վնասման պայմաններում հոգեմետ ազդեցությունների ուսումնասիրմանը, ինչը ենթադրում է կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության, վարքային արձագանքների և հնարավոր նյարդապաշտպանական ազդեցությունների գնահատում։ Աշխատանքի փորձարարական բնույթը թույլ է տալիս դիտարկել բուսական պատրաստուկի ազդեցությունը իշեմիկ ախտահարման հետևանքով առաջացող ֆունկցիոնալ փոփոխությունների պայմաններում և համադրել ստացված արդյունքները վերահսկիչ խմբերի ցուցանիշների հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև պատրաստուկի ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով սրոհունդի կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր ներգործությունը նյարդային համակարգի վրա։ Միաժամանակ նման տվյալները պետք է դիտարկել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի նախակլինիկական դեղաբանական հետազոտության արդյունքներ և չնույնացնել հաստատված կլինիկական բուժման արդյունավետության ապացույցների հետ։ Աշխատանքը կարևոր է դեղաբուսական հումքի օգտագործման, բուսական պատրաստուկների տեխնոլոգիական մշակման և կենտրոնական նյարդային համակարգի ախտահարումների պայմաններում դրանց հնարավոր դեղաբանական ազդեցությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել դեղագետներին, դեղաբաններին, ֆարմակոգնոստներին, նյարդաբանության և նյարդադեղաբանության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև դեղաբուսական միջոցների նախակլինիկական ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայկական կերպարվեստում ոչ առարկայական և վերացական գեղարվեստական մտածողության ձևավորման, զարգացման ու փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի մշակութային կյանքի և միջազգային արվեստային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում այն գեղագիտական փոփոխություններն են, որոնց արդյունքում արվեստագետները աստիճանաբար հեռանում են իրականության անմիջական պատկերումից և ստեղծագործության հիմնական արտահայտչամիջոցներ դարձնում գույնը, գիծը, ձևը, ռիթմը, տարածությունը և դրանց փոխհարաբերությունները։ Քննվում են վերացական մտածողության նախադրյալները, հայկական արվեստի ավանդական ձևային համակարգերի հնարավոր ազդեցությունները և եվրոպական ու համաշխարհային մոդեռնիստական ուղղությունների հետ ստեղծագործական առնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պատմամշակութային միջավայրին, որի պայմաններում նորարարական գեղարվեստական լեզուները ընդունվել, սահմանափակվել կամ վերաիմաստավորվել են տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են նկարիչների անհատական որոնումները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի փոփոխությունները, գունային հարաբերությունների ինքնուրույն նշանակությունը և երկրաչափական կամ ազատ ձևերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական գեղագիտական սկզբունքների և արվեստագետների նորարարական ձգտումների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հետագա փուլերում ստեղծագործական ազատության ընդլայնման ազդեցությունը վերացական արվեստի զարգացման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել գեղանկարչությունը, գրաֆիկան, քանդակագործությունը և արվեստի այլ ձևեր՝ բացահայտելու համար վերացական մտածողության բազմազան դրսևորումները։ Առանձին նշանակություն ունի հայկական ազգային մշակութային ժառանգության և արդիական գեղարվեստական լեզվի փոխհարաբերության խնդիրը, քանի որ որոշ ստեղծագործություններում ավանդական զարդարվեստի, միջնադարյան արվեստի կամ բնապատկերային ընկալումների տարրերը կարող են վերափոխվել ժամանակակից ձևային կառուցվածքների։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ցուցահանդեսային կյանքի, արվեստագիտական քննադատության, մասնագիտական միջավայրի և միջազգային մշակութային կապերի դերակատարությանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական վերացական արվեստի զարգացման հիմնական փուլերին և գեղագիտական որոնումներին՝ այն ներկայացնելով որպես հայկական ժամանակակից կերպարվեստի ինքնուրույն ու բազմաշերտ երևույթ։