Курс вычислительных методов

Lեզվաբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ ոճաբանության ընդհանուր տեսական հիմունքները, հայերենում գործածվող հիմնական ոճերը (գիտական, պաշտոնական, հրապարակախոսական, գեղարվեստական և խոսակցական), լեզվական արտահայտչամիջոցների (փոխաբերություն, համեմատություն, հակադրություն և այլն) կիրառությունը, խոսքի ոճական ճիշտ կազմակերպման սկզբունքները, լեզվական ընտրության և արտահայտչականության խնդիրները տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և բանասիրության ուսանողների համար, հայոց լեզվի ուսուցիչների համար, լրագրողների և հրապարակախոսների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց խոսքի ոճական մշակույթը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը նպաստում է հայերեն խոսքի գիտակցված, ճշգրիտ և արտահայտիչ կիրառմանը՝ բացահայտելով նրա ոճական բազմազան հնարավորությունները։

Գրականություն

Վերնագրով հավաքածուն ներկայացնում է նրա գրական-քնարական ժառանգության այն հատվածը, որտեղ արտահայտված են հոգևոր մաքրություն, բնության հանդեպ խոր զգայունություն, ազգային ինքնության գիտակցում և մարդկային ներսաշխարհի նուրբ ապրումներ։ Թեև Կոմիտասը առավել հայտնի է որպես մեծ երաժշտագետ և հայ ժողովրդական երաժշտության վերածնունդի հիմնադիր, նրա բանաստեղծական տեքստերը նույնպես կարևոր են՝ որպես նրա գեղարվեստական մտածողության լրացում և հոգևոր աշխարհի արտահայտություն։ Այս ստեղծագործություններում զգալի է ժողովրդական մտածողության ազդեցությունը, բնության և մարդու ներդաշնակության գաղափարը, ինչպես նաև պարզության ու հոգևոր բարձրության համադրությունը։ Կոմիտասի քնարական աշխարհում բնությունը ոչ միայն արտաքին պատկեր է, այլ նաև ներքին հոգեվիճակի արտացոլում՝ դաշտերը, գարունը, երգը և լռությունը դառնում են հոգևոր խորհրդանիշներ։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային և երաժշտական, ինչը բնականորեն կապվում է նրա երաժշտական մտածողության հետ։ Բանաստեղծություններում արտահայտվում է նաև հայրենիքի հանդեպ սերը, ազգային մշակույթի արժեքավորումը և կորուսյալ ներդաշնակության կարոտը, որը հատկապես ուժեղ է զգացվում նրա կյանքի ողբերգական ավարտի համատեքստում։ Կոմիտասի ստեղծագործությունները հաճախ ունեն նաև աղոթքի կամ հոգևոր խորհրդածության բնույթ, որտեղ մարդու և Աստծո, մարդու և բնության հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ներդաշնակ ամբողջություն։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր է որպես Կոմիտասի բազմակողմանի ստեղծագործական կերպարի մի մաս, որը բացահայտում է նրա ոչ միայն երաժշտական, այլ նաև գրական և փիլիսոփայական մտածողությունը։

Պատմություն

Հայ ժողովրդի պատմության քրեստոմատիա. Հատոր 1-ը աղբյուրագիտական և ուսումնական բնույթի ժողովածու է, որը ներառում է հայ ժողովրդի պատմության վերաբերյալ ամենակարևոր սկզբնաղբյուրներից ընտրված տեքստերի համակարգված հավաքածուն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին անմիջականորեն ծանոթացնել պատմական վկայություններին, փաստաթղթերին և պատմիչների աշխատություններին, աշխատությունում ներկայացված նյութերը ընդգրկում են հայոց պատմության վաղ շրջանից մինչև միջնադար ընկած ժամանակահատվածը՝ ներառելով ինչպես հայկական, այնպես էլ օտար հեղինակների վկայություններ, որոնք վերաբերում են Հայաստանի քաղաքական, սոցիալական, մշակութային և ռազմական պատմությանը, քրեստոմատիան միաժամանակ ուղեկցվում է գիտական մեկնաբանություններով և բացատրական նյութերով, որոնք օգնում են հասկանալ տեքստերի պատմական համատեքստը և դրանց աղբյուրագիտական արժեքը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական իրադարձությունների բազմակողմանի ընկալմանը և տարբեր աղբյուրների համեմատական վերլուծությանը, աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր ուսումնական ձեռնարկ պատմաբանների, ուսանողների և հայագիտությամբ հետաքրքրվողների համար՝ զարգացնելով աղբյուրների հետ աշխատելու հմտությունները և պատմական մտածողությունը։

Գրականություն

«Իմացություն» գրադարանը ներկայացնում է հույն փիլիսոփա Պլատոնի (Ք.ա. 428/7—348/7) երկերի ժողովածուի երրորդ հատորը, որը ներառում է փիլիսոփայի ստեղծագործական կյանքի վաղ և հասուն շրջանի երեք կարևոր երկեր։ Այս հատորը կարևոր է ոչ միայն որպես հնագիտական աղբյուր, այլ նաև որպես փիլիսոփայության պատմության հիմնական գրականություն՝ գաղափարների, տիեզերաբանության և արվեստի տեսության մասին։ 📌 Համապատասխան երկերի համառոտ նկարագրություն 1. «Ֆիլեբոս» Պլատոնը այստեղ ուսումնասիրում է գաղափարների (իդեաների) և մարմնավոր աշխարհի հարաբերությունը։ Երկը հետազոտում է, թե ինչ է լավը, ինչն է ճշմարտացի և ինչպես է հնարավոր միավորել ուղեղի (ինտելեկտուալ) և զգայական (փափուկ, հաճելի) աշխարհի փորձառությունները՝ մարդու լիարժեք երջանկության հասնելու համար։ 2. «Տիմեոս» Այս երկում Պլատոնը ներկայացնում է իր թիեզերաբանությունը՝ պատմություն՝ տիեզերքի ծագման, կառուցվածքի և կանոնների մասին։ «Տիմեոսը» կարևոր է որպես հույն մտքի առաջին համընդհանուր տիեզերական նկարագրություններից մեկը, որտեղ ձևավորվում են բազմաթիվ հետագա փիլիսոփայական և գիտական մոտեցումների հիմքերը։ 3. «Իոն» «Իոնը» նվիրված է արվեստի փիլիսոփայությանը։ Պլատոնը քննարկում է բանաստեղծության և արվեստի բնույթը, դրանց ոգեշնչման աղբյուրները, արվեստագետի (հակառակ իմացական գիտելիքների) և հոգու հարաբերությունները։ Այս երկը կարևոր է նաև պլատոնյան էպիկ և պոետիկ տեսությունների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ռեֆերատը վերաբերում է մարդկային գործոնին կառավարման համակարգում, որը դիտարկում է մարդկանց դերը որպես կազմակերպության ամենակարևոր ռեսուրսներից մեկը և ընդգծում է նրանց վարքագծի, մոտիվացիայի, հմտությունների ու փոխհարաբերությունների ազդեցությունը կառավարման արդյունավետության վրա։ Կառավարման գործընթացում մարդկային գործոնը ներառում է աշխատակիցների անհատական առանձնահատկությունները, աշխատանքային վերաբերմունքը, խմբային դինամիկան և ղեկավարության հետ փոխազդեցությունը, որոնք միասին ձևավորում են կազմակերպության ընդհանուր մթնոլորտը և արտադրողականությունը։ Ժամանակակից կառավարման տեսություններում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու վարքագծային մոտիվացիային, որտեղ կարևոր են ինչպես նյութական խթանները՝ աշխատավարձ, պարգևատրումներ, այնպես էլ ոչ նյութական գործոնները՝ ճանաչում, ինքնադրսևորման հնարավորություն և աշխատանքային բավարարվածություն։ Մարդկային գործոնի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է ղեկավարներից ոչ միայն կազմակերպչական, այլև հոգեբանական հմտություններ, քանի որ հաջողությունը մեծապես կախված է աշխատակիցների ներգրավվածությունից և թիմային համագործակցությունից։ Կազմակերպություններում մարդկային գործոնի ճիշտ օգտագործումը նպաստում է աշխատանքի որակի բարձրացմանը, նորարարությունների խթանմանը և կոնֆլիկտների նվազեցմանը։ Բացի այդ, կարևոր դեր ունի կազմակերպչական մշակույթը, որը ձևավորում է ընդհանուր արժեքներ, վարքագծային նորմեր և աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունք։ Այսպիսով, մարդկային գործոնը կառավարման համակարգում հանդիսանում է առանցքային տարր, որը որոշում է կազմակերպության արդյունավետությունը, կայունությունը և երկարաժամկետ զարգացումը։

Քաղաքագիտություն

Գիրքը՝ «Քաղաքական ուսմունքների պատմություն», հեղինակը Միրումյան Կ., հանդիսանում է ուսումնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է քաղաքական մտքի զարգացման պատմական ընթացքը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից քաղաքական տեսությունների ձևավորումը։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գաղափարների էվոլյուցիան տարբեր քաղաքակրթություններում՝ հին արևելյան, հին հունական, միջնադարյան, վերածննդի և նոր ժամանակների փուլերում, ինչպես նաև լուսաբանում է հիմնական քաղաքական մտածողների գաղափարները և նրանց ազդեցությունը պետականության և հասարակական կառավարման ձևավորման վրա։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են ազատականության, պահպանողականության, սոցիալիզմի, լիբերալիզմի և այլ քաղաքական ուսմունքների ձևավորման նախադրյալները, զարգացման փուլերը և գաղափարական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված քաղաքական տեսությունների պատմական համատեքստին, գաղափարական պայքարներին և դրանց ազդեցությանը պետական կառավարման համակարգերի վրա։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և քաղաքական գիտություններով հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով քաղաքական մտքի պատմության համակարգված և խորացված ընկալմանը։