Մանկանց առաջին դասագիրք

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է մարդու և քաղաքացու իրավունքների ու ազատությունների սահմանափակման սահմանադրաիրավական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է հիմնարար իրավունքների և ազատությունների նշանակությունը սահմանադրական պետության պայմաններում, ինչպես նաև այն իրավական և փաստական հանգամանքները, որոնց առկայության դեպքում պետությունը կարող է սահմանափակել դրանց իրականացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավունքների սահմանափակման սահմանադրական հիմքերին, նպատակներին և իրավաչափության չափանիշներին՝ ներառյալ օրինականության, անհրաժեշտության և համաչափության սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային շահերի միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրը, քանի որ պետական միջամտությունը պետք է ունենա հստակ իրավական հիմք և չպետք է անհամաչափորեն սահմանափակի անձի հիմնարար ազատությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում առանձին իրավունքների և ազատությունների սահմանափակման առանձնահատկություններին, դրանց թույլատրելի շրջանակներին, ինչպես նաև արտակարգ կամ հատուկ իրավական ռեժիմների պայմաններում կիրառվող սահմանափակումներին։ Քննության են առնվում նաև իրավունքների սահմանափակման նկատմամբ դատական վերահսկողության, սահմանադրական արդարադատության և իրավական պաշտպանության այլ մեխանիզմների նշանակությունը։ Կարևորվում է այն սկզբունքը, որ նույնիսկ հանրային անվտանգության, հասարակական կարգի կամ այլ կարևոր հանրային շահերի պաշտպանության անհրաժեշտության պայմաններում պետության գործողությունները պետք է համապատասխանեն սահմանադրական արժեքներին և մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային չափանիշներին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև իրավական կարգավորման և իրավակիրառ պրակտիկայի ընթացքում առաջացող խնդիրներին, սահմանադրական նորմերի մեկնաբանությանը և իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հնարավորությունների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, պետական ծառայողների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հիմնարար իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Այս պատմագիտական և ագրոնոմիական աշխատանքը նվիրված է Էրիվանի նահանգում խոտացանության զարգացմանը և գյուղատնտեսական արտադրության բարելավմանն ուղղված ագրոնոմիական օգնության միջոցների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի շրջանակում ներկայացվում են տարածաշրջանի գյուղատնտեսական պայմանները, հողօգտագործման առանձնահատկությունները և անասնապահության համար կերային բազայի ձևավորման խնդիրները, ինչպես նաև խոտաբույսերի մշակության տարածման հնարավորությունները։ Խոտացանությունը դիտարկվում է որպես հողօգտագործման արդյունավետության բարձրացման, անասնակերի արտադրության ընդլայնման և գյուղատնտեսական տնտեսությունների արտադրողականության բարելավման կարևոր միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը և այն գործնական օգնությանը, որը կարող էր տրամադրվել գյուղացիական տնտեսություններին՝ մշակության տեխնիկայի, սերմերի ընտրության, հողի մշակման, ցանքի և բերքահավաքի կազմակերպման ուղղություններով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ցուցադրական ցանքերի, փորձարարական տնտեսությունների, մասնագիտական խորհրդատվության և գյուղատնտեսական կրթության նշանակությանը՝ նոր ագրոնոմիական մեթոդների տարածման գործում։ Էրիվանի նահանգի պատմական նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսության խնդիրների, գյուղացիական տնտեսությունների զարգացման պայմանների և ագրոնոմիական ծառայությունների ձևավորման մասին։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել Հայաստանի գյուղատնտեսության պատմության, հողօգտագործման ավանդույթների, ագրոնոմիական գիտելիքների տարածման և տարածաշրջանի տնտեսական զարգացման պատմությունն ուսումնասիրողների համար։

Իրավաբանություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հետխորհրդային երկրներում վարչական արդարադատության ձևավորման, կայացման և զարգացման գործընթացներին ու դրանց ընթացքում առաջացած իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրներին։ Աշխատության շրջանակում վարչական արդարադատությունը դիտարկվում է որպես պետական կառավարման նկատմամբ իրավական վերահսկողության և անձի իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության կարևորագույն մեխանիզմ։ Քննարկվում են հետխորհրդային իրավական համակարգերի վերափոխման առանձնահատկությունները, վարչական դատարանների և մասնագիտացված դատական կառույցների ձևավորման գործընթացները, ինչպես նաև վարչական մարմինների որոշումների ու գործողությունների դատական վերահսկողության մեխանիզմները։ Համեմատական մոտեցմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր երկրների փորձի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, դրանց օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ լուծումները, ինչպես նաև վարչական արդարադատության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատարանների անկախության, դատական պաշտպանության մատչելիության, վարչական մարմինների իրավաչափության վերահսկողության, ապացուցման և դատավարական պաշտպանության միջոցների հարցերին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև վարչական արդարադատության և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխկապակցվածությունը, քանի որ արդյունավետ դատական վերահսկողությունը սահմանափակում է վարչական իշխանության կամայական դրսևորումները և նպաստում իրավական պետության սկզբունքների ամրապնդմանը։ Հետխորհրդային երկրների փորձի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել անցումային հասարակություններում վարչական արդարադատության զարգացման ձեռքբերումները, բացահայտել պահպանվող խնդիրները և ներկայացնել դրա հետագա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել վարչական և սահմանադրական իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, փաստաբաններին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին, ինչպես նաև իրավագիտության ուսանողներին և հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես հետխորհրդային իրավական համակարգերի վերափոխման, վարչական իշխանության նկատմամբ դատական վերահսկողության և մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Արցախահայության ազգային-ազատագրական պայքարի ձևավորմանն ու զարգացմանը XVIII դարի առաջին տասնամյակներում՝ ընդգծելով այն պատմական, քաղաքական և սոցիալական գործոնները, որոնք պայմանավորեցին տարածաշրջանի դիմադրական շարժումների ակտիվացումը։ Դիտարկվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Պարսկաստանի թուլացման պայմաններում Հարավային Կովկասում ձևավորվել էր իշխանական և ռազմական անկայուն իրավիճակ, ինչը հնարավորություն էր ստեղծում տեղական ուժերի ինքնակազմակերպման համար։ Աշխատանքում վերլուծվում են Արցախի մելիքությունների դերը ազգային դիմադրության կազմակերպման գործում, նրանց քաղաքական և ռազմական կառույցները, ինչպես նաև համագործակցությունը տարածաշրջանային այլ հայկական ուժերի և արտաքին դաշնակիցների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Դավիթ Բեկի գլխավորած շարժումների հետ ընդհանուր պայքարային գործընթացների կապերին և այն գաղափարական հիմքերին, որոնք ձևավորում էին ազատագրական պայքարի ազգային գիտակցությունը։ Քննարկվում է նաև ռուսական կայսրության առաջխաղացման հնարավոր ազդեցությունը տարածաշրջանի քաղաքական հաշվարկների վրա, ինչպես նաև Արցախի բնակչության ինքնապաշտպանական գործողությունների կազմակերպման մեխանիզմները՝ ամրոցների, մելիքական զորքերի և տեղական կառավարման համակարգերի միջոցով։ Ընդգծվում է, որ XVIII դարի առաջին տասնամյակների ազատագրական շարժումները կարևոր փուլ էին հայկական ազգային-քաղաքական ինքնագիտակցության զարգացման մեջ՝ հիմք դնելով հետագա պայքարների և պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորմանը։

Լեզվաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական խորհրդանիշի ուսումնասիրությանը՝ որպես հեղինակի անհատական ոճի կարևոր և բնորոշ բաղադրիչի։ Այն դիտարկում է խորհրդանիշի դերը գրական ստեղծագործության իմաստային և գեղագիտական կառուցվածքում՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է կոնկրետ պատկեր, առարկա, երևույթ կամ կերպար ձեռք բերել բազմաշերտ և փոխաբերական նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր հեղինակներ կարող են նույն խորհրդանիշը օգտագործել տարբեր իմաստային և գեղարվեստական նպատակներով՝ այն վերափոխելով սեփական աշխարհայացքի, ստեղծագործական մտածողության և արտահայտչական համակարգի համապատասխան։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է խորհրդանշական պատկերների ձևավորման սկզբունքները, դրանց կապը ստեղծագործության թեմատիկ և գաղափարական բովանդակության հետ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ընթերցողի ընկալման վրա։ Կարևորվում է նաև հեղինակի անհատական ոճի և խորհրդանշական համակարգի փոխկապակցվածությունը, քանի որ կրկնվող պատկերները, մոտիվները և խորհրդանիշները կարող են ձևավորել ստեղծագործողի յուրահատուկ գեղարվեստական աշխարհը և դառնալ նրա ոճական ինքնատիպության ճանաչելի նշաններ։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր գրական ստեղծագործությունների վերլուծություն՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես են խորհրդանիշները գործում տեքստի տարբեր մակարդակներում՝ բառային, պատկերային, կոմպոզիցիոն և գաղափարական։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշի բազմիմաստությանը, ենթատեքստային նշանակությանը և կոնկրետ ստեղծագործության համատեքստում դրա իմաստի փոփոխությանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է գրական ստեղծագործության խորքային իմաստների բացահայտման և հեղինակի ստեղծագործական ինքնատիպության գնահատման համար՝ ցույց տալով, որ գեղարվեստական խորհրդանիշը ոչ միայն արտահայտչական միջոց է, այլև հեղինակի աշխարհընկալումն ու անհատական գեղարվեստական մտածողությունը ձևավորող էական տարր:

Պատմություն

Հրատարակությունը 1908 թվականի համար նախատեսված հայ-գրիգորյան օրացույց է, որը ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանի օրերի, ամիսների և տարեթվերի համակարգված դասավորությունը՝ միաժամանակ արտացոլելով 20-րդ դարի սկզբի հայկական օրացուցային և հրատարակչական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Այն կազմված է նահանջ տարվա համար, ինչի արդյունքում փետրվար ամիսն ունի 29 օր, և կարող է ծառայել ինչպես ժամանակագրական տեղեկությունների, այնպես էլ տվյալ դարաշրջանի առօրյա կյանքի ուսումնասիրության համար։ Օրացույցային նյութը հնարավորություն է տալիս հետևելու տարվա օրերի հաջորդականությանը, ամսաթվերի հարաբերակցությանը և ժամանակի հաշվարկման կիրառվող համակարգերին։ Նման հրատարակությունները հաճախ արժեքավոր են ոչ միայն իրենց անմիջական գործնական նշանակությամբ, այլև որպես պատմական սկզբնաղբյուրներ, քանի որ կարող են պահպանել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային և կրոնական կյանքի վերաբերյալ տեղեկություններ, տոների ու հիշատակի օրերի նշումներ, ինչպես նաև ժամանակի հրատարակչական ավանդույթներին բնորոշ ձևավորում և կառուցվածք։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես հայոց օրացույցների պատմությամբ, հայկական տպագրությամբ, ժամանակագրությամբ և 20-րդ դարասկզբի մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև պատմաբաններին, մատենագետներին, ազգագրագետներին, հնատիպ և հազվագյուտ գրականության ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև թվագրման և պատմական իրադարձությունների ժամանակագրական համադրման աշխատանքներ կատարող ընթերցողներին։