Մարդու և քաղաքացու իրավունքների և ազատությունների սահմանափակման սահմանադրաիրավական հիմնախնդիրները

Հոգեբանություն

Սա սոցիալ-հոգեբանական և մանկավարժական հետազոտություն է, որը նվիրված է ծնողազուրկ և ծնողական խնամքից զրկված երեխաների սոցիալական հարմարեցման գործընթացին, ինչպես նաև այդ գործընթացի ընթացքում առաջացող դժվարությունների հոգեբանական պատճառների վերլուծությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են երեխայի անձի ձևավորման առանձնահատկությունները խնամքի բացակայության պայմաններում, հուզական կապերի խաթարումը, վստահության և անվտանգության զգացողության նվազումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալական վարքագծի, հաղորդակցման հմտությունների և ինքնագնահատականի վրա, աշխատանքը ընդգծում է նաև ինստիտուցիոնալ խնամքի միջավայրի դերը՝ որպես սոցիալականացման միջավայր, և այն մարտահրավերները, որոնք կապված են խմբային դաստիարակության, անհատական ուշադրության պակասի և սոցիալական ինտեգրման դժվարությունների հետ, միաժամանակ դիտարկվում են հոգեբանական աջակցման, վերականգնողական ծրագրերի և մանկավարժական միջամտությունների հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարելավել երեխաների ադապտացիան և կյանքի որակը։

Լեզվաբանություն

Գրերի տեսակները և ուղղագրական սկզբունքները վերաբերում են այն համակարգերին, որոնց միջոցով լեզուն արտահայտվում է գրավոր ձևով, ինչպես նաև այն կանոններին, որոնք ապահովում են բառերի ճիշտ և միասնական գրությունը։ Գրերի տեսակները հիմնականում բաժանվում են մի քանի խմբերի՝ պատկերագրային (պիկտոգրաֆիկ), գաղափարագրային (իդեոգրաֆիկ), վանկային և այբբենական համակարգերի։ Պատկերագրային գրերում նշանները ներկայացնում են առարկաներ կամ երևույթներ, գաղափարագրայիններում՝ արդեն ավելի վերացական հասկացություններ, վանկային համակարգերում յուրաքանչյուր նշան համապատասխանում է վանկի, իսկ այբբենական համակարգերում յուրաքանչյուր նշան սովորաբար ներկայացնում է հնչյուն կամ հնչյունների փոքր խումբ, ինչը դարձնում է այն առավել ճկուն և տարածված ձևը ժամանակակից լեզուներում։ Հայերենը, օրինակ, պատկանում է այբբենական գրերի համակարգին և ունի իր յուրահատուկ գրանշանները։ Ուղղագրական սկզբունքները այն հիմնական կանոններն են, որոնցով կարգավորվում է բառերի գրությունը՝ ապահովելով լեզվի միասնականություն և ընթերցելիություն։ Դրանք ներառում են հնչյունաբանական սկզբունքը, ըստ որի բառը գրվում է այնպես, ինչպես արտասանվում է, ձևաբանական սկզբունքը, երբ բառի գրությունը պահպանում է նրա կառուցվածքային ձևերը նույնիսկ արտասանության փոփոխության դեպքում, պատմական-ավանդական սկզբունքը, երբ պահպանվում են հին գրության ձևերը անկախ ժամանակակից արտասանությունից, և իմաստաբանական սկզբունքը, երբ գրությունը պայմանավորված է բառի իմաստով կամ տարբերակման անհրաժեշտությամբ։ Այս սկզբունքների համադրությունը թույլ է տալիս լեզվին պահպանել ինչպես պատմական շարունակականությունը, այնպես էլ գործնական ճշտությունն ու հստակությունը, իսկ Հայոց լեզու-ում դրանք կարևոր դեր ունեն գրավոր հաղորդակցության միասնական համակարգի ձևավորման և պահպանման համար։

Լրագրություն

Այս բառարանը նվիրված է «Մշակ» պարբերականի էջերում օգտագործված ծածկանունների հավաքագրմանը, նույնականացմանը և համակարգված ներկայացմանը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի, քանի որ 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ մամուլում հեղինակները տարբեր պատճառներով հաճախ իրենց անունները փոխարինում էին ծածկանուններով, սկզբնատառերով, կրճատումներով կամ այլ պայմանական նշումներով։ Այդպիսի ծածկանունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել մամուլում հրապարակված նյութերի հեղինակային պատկանելությունը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել պարբերականի խմբագրական ու հեղինակային կազմի մասին։ Բառարանում նյութը ներկայացվում է տեղեկատու բնույթի սկզբունքով՝ յուրաքանչյուր ծածկանուն կապելով համապատասխան հեղինակի հետ, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կամ հետազոտողը կարող է արագ պարզել, թե տվյալ պայմանական ստորագրության տակ ով է հանդես եկել։ Նման աշխատանքը պահանջում է մեծածավալ մամուլի նյութի ուսումնասիրություն, տարբեր հրապարակումների համադրում և հնարավոր նույնականացումների աղբյուրագիտական ստուգում, քանի որ նույն հեղինակը կարող էր տարբեր ժամանակներում հանդես գալ մեկից ավելի ծածկանուններով, իսկ նույնանման պայմանական նշումները երբեմն կարող էին պատկանել տարբեր անձանց։ Հատուկ արժեք ունի նաև «Մշակ»-ի՝ որպես հայ հասարակական, քաղաքական և մշակութային մտքի պատմության կարևոր պարբերականի ուսումնասիրության համատեքստը։ Ծածկանունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ ուսումնասիրել թերթի հեղինակային շրջանակը, տարբեր թեմաների շուրջ հրապարակումների իրական հեղինակներին և տվյալ ժամանակաշրջանի մտավորականների ու լրագրողների գործունեությունը։ Բառարանը կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, գրականագիտությամբ, հայագիտությամբ, լրագրության պատմությամբ և 19-րդ դարի ու 20-րդ դարի սկզբի հասարակական-քաղաքական մտքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է մատենագիտական և աղբյուրագիտական աշխատանքների ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է ճիշտ վերագրել պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածները, գրական ստեղծագործությունները, հրապարակախոսական նյութերը կամ քննադատական գրությունները։ Հրատարակության տեղեկատու բնույթը այն դարձնում է նաև գործնական գործիք գրադարանավարների, մատենագետների և մամուլի թվայնացված կամ տպագիր հավաքածուներով աշխատող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, բառարանը նպաստում է «Մշակ»-ի հրապարակումների հեղինակային կազմի բացահայտմանը և հայ պարբերական մամուլի ժառանգության առավել ճշգրիտ ուսումնասիրությանը՝ ծածկանունների և իրական հեղինակների միջև կապը համակարգված կերպով ներկայացնելու միջոցով։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ծանր մեխանիկական վնասվածքներով հիվանդների կանխատեսման և բուժման որոշ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են պոլիտրավմայով հիվանդների վիճակի գնահատման հիմնական չափանիշները, կենսական ֆունկցիաների խանգարումների աստիճանը և դրանց ազդեցությունը ելքի կանխատեսման վրա։ Դիտարկվում են շոկի տարբեր ձևերը, բազմօրգանային անբավարարության զարգացման մեխանիզմները և վաղ ախտորոշման կլինիկական ու լաբորատոր ցուցանիշները։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտենսիվ թերապիայի ժամանակակից մոտեցումներին՝ շնչառական և հեմոդինամիկ աջակցություն, ինֆուզիոն-տրանսֆուզիոն թերապիա, ցավի և սթրեսի կառավարում, ինչպես նաև վիրահատական միջամտությունների ժամանակացույցի օպտիմալացում։ Վերլուծվում են նաև ռիսկի գործոնները, որոնք ազդում են մահացության և բարդությունների զարգացման վրա, ներառյալ վնասվածքի ծանրությունը, ուղեկցող հիվանդությունները և բուժօգնության արագությունը։

Այլ առարկաներ

VoIP սարքից դեպի անհատական համակարգիչ իրական ժամանակում տվյալների փոխանցման համար պետք է նախագծել մի համակարգ, որը ապահովում է ձայնի թվայնացում, սեղմում, ցանցային փոխանցում, նվազագույն ուշացում և կայուն ընդունում։ Նախ՝ VoIP սարքում ձայնը հավաքվում է միկրոֆոնից, այնուհետև անալոգ ազդանշանը վերածվում է թվայինի՝ ADC մոդուլով։ Հաջորդ փուլում տվյալները մշակվում են կոդեկով (օրինակ՝ G.711, G.729 կամ Opus), որը նվազեցնում է տվյալների ծավալը՝ պահպանելով ձայնի որակը։ Այնուհետև տվյալները բաժանվում են փոքր փաթեթների՝ օգտագործելով RTP (Real-time Transport Protocol), որը նախատեսված է իրական ժամանակի ձայնային և վիդեո փոխանցման համար։ Փաթեթների հասցեավորումն ու փոխանցման կառավարումը իրականացվում է UDP պրոտոկոլի միջոցով, քանի որ այն ապահովում է ցածր ուշացում՝ առանց TCP-ի ծանր վերահսկման մեխանիզմների։ Ցանցում փաթեթները փոխանցվում են IP մակարդակով դեպի անհատական համակարգիչ, որտեղ հատուկ VoIP հաճախորդ կամ սերվերային ծրագիր (softphone) ընդունում է դրանք։ Հաջորդ փուլում jitter buffer-ը կարգավորում է փաթեթների հնարավոր ուշացումները և անհավասար ժամանումը, որից հետո դեկոդերը վերականգնում է ձայնային ազդանշանը և այն վերածում անալոգ ձևի՝ բարձրախոսի միջոցով լսելու համար։ Համակարգի կայուն աշխատանքի համար կարող են կիրառվել նաև QoS մեխանիզմներ (Quality of Service)՝ ցանցում ձայնային տրաֆիկին առաջնահերթություն տալու համար, ինչպես նաև NAT traversal տեխնոլոգիաներ (STUN, TURN, ICE)՝ տարբեր ցանցային միջավայրերում կապի ապահովման համար։ Այս ամբողջ շղթան միասին ապահովում է VoIP սարքից դեպի համակարգիչ ձայնի փոխանցում իրական ժամանակում՝ նվազագույն ուշացումով և ընդունելի որակով։

Գրականություն

«Աննա Սարոյան»-ը հայերեն գեղարվեստական հրատարակություն է, որի վերնագիրը ներկայացնում է անձնանուն և ազգանուն՝ հուշելով անհատական կերպարի շուրջ կառուցված ստեղծագործության հնարավորությունը։ Անվան միջոցով ընթերցողի ուշադրությունը կենտրոնանում է անձնական պատմության, մարդկային ճակատագրի և անհատի՝ իր շրջապատի հետ ունեցած հարաբերությունների վրա։ 19-րդ դարի հայ գեղարվեստական գրականության մեջ անձնանուններով վերնագրված գործերը հաճախ օգտագործվել են կերպարի միջոցով հասարակական միջավայրը, բարոյական հարցերը, ընտանեկան հարաբերություններն ու ժամանակի կենսական խնդիրները ներկայացնելու համար։ Այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել այդ գրական ավանդույթի շրջանակում՝ որպես հայալեզու պատմողական գրականության օրինակ։ Դրա ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ժամանակաշրջանի գեղարվեստական թեմաների, կերպարաստեղծման մոտեցումների և ընթերցողական հետաքրքրությունների բացահայտմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև Թիֆլիսի հայ մշակութային միջավայրի և 19-րդ դարի վերջում այնտեղ ծավալված հայերեն հրատարակչական գործունեության տեսանկյունից։ Այն գրական ու պատմամշակութային արժեք ունի հայ գեղարվեստական գրականության տարածման և հայալեզու ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրման համար։