Музеи мира

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շրջակա միջավայրի վրա տնտեսական գործունեության ազդեցության հետևանքով առաջացող վնասների տնտեսական գնահատման մեթոդաբանության ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնապահպանական վնասը տնտեսական արժեքով արտահայտելու խնդիրն է, որը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես բնապահպանական քաղաքականության, այնպես էլ տնտեսական որոշումների հիմնավորման համար։ ՀՀ գործող կարգավորումներով հնարավոր տնտեսական վնասի գնահատումն իրականացվում է շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների՝ մասնավորապես հողային, ջրային և մթնոլորտային ռեսուրսների նկատմամբ ազդեցությունների հաշվարկման միջոցով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել այդ գնահատման մեթոդների տեսական հիմքերը, կիրառվող ցուցանիշները, հաշվարկային գործակիցները և դրանց համապատասխանությունը ժամանակակից բնապահպանական տնտեսագիտության պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես կարելի է բնության և բնական ռեսուրսների նկատմամբ պատճառված վնասը ներկայացնել ոչ միայն ֆիզիկական չափումներով, այլև դրամական արտահայտությամբ՝ հաշվի առնելով ռեսուրսների տնտեսական արժեքը, վերականգնման ծախսերը, էկոհամակարգային ծառայությունների կորուստը և հասարակության վրա առաջացող անուղղակի հետևանքները։ Գործող համակարգում տնտեսական վնասի հաշվարկները հիմնականում կապվում են շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների վրա ազդեցության հետ, ինչն էլ ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել որպես մեթոդաբանական կատարելագործման անհրաժեշտություն։ Կարևոր ուղղություն է գնահատման համակարգի համալիրացումը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով բնապահպանական, տնտեսական և սոցիալական ազդեցությունները։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն նախագծերի դեպքում, որոնց ազդեցությունը տարածվում է մեկից ավելի բնական ռեսուրսների վրա կամ առաջացնում է երկարաժամկետ և կուտակային հետևանքներ։ ՀՀ-ում շրջակա միջավայրի ազդեցության գնահատման ժամանակ արդեն իսկ պահանջվում է հաշվի առնել ազդեցության տարածական և ժամանակային բնույթը, դրա հավանականությունը, տևողությունը, հաճախականությունը և այլ առկա կամ կանխատեսվող ազդեցությունների հետ հնարավոր գումարային ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է առաջարկել տնտեսական գնահատման մեջ ավելի լայնորեն կիրառել կանխատեսման, ռիսկերի գնահատման, ծախս-օգուտ վերլուծության և էկոհամակարգային ծառայությունների տնտեսական գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր է նաև տարբերակել ուղղակի և անուղղակի վնասները, քանի որ շրջակա միջավայրի վատթարացումը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն բնական ռեսուրսի վրա, այլև բնակչության առողջության, գյուղատնտեսական արտադրողականության, ենթակառուցվածքների և համայնքների տնտեսական գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննարկվել նաև վնասի գնահատման ժամանակակից տվյալների բազաների և թվային գործիքների կիրառումը, ինչը հնարավորություն կտա բարձրացնել հաշվարկների ճշգրտությունը, համադրելիությունը և թափանցիկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի գնահատման մեթոդաբանության համապատասխանեցումը շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման ժամանակակից գործընթացներին։ ՀՀ-ում ՇՄԱԳ-ի նոր ուղեցույցները ներառում են գնահատման փուլերը, մեթոդաբանությունը, գործիքները և մշտադիտարկման գործընթացները, իսկ նախագծային փաստաթղթերում նախատեսվում է նաև շրջակա միջավայրի հնարավոր տնտեսական և բնապահպանական վնասների գնահատում։ Աշխատությունում կարող է հիմնավորվել նաև տարբեր տնտեսական սցենարների համեմատական գնահատման անհրաժեշտությունը․ օրինակ՝ նախագծի այլընտրանքային տեխնոլոգիաների, տեղակայման տարբերակների կամ գործունեությունից հրաժարվելու տարբերակի համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ լուծումն է առավել արդյունավետ ոչ միայն տնտեսական, այլև էկոլոգիական տեսանկյունից։ ՀՀ ՇՄԱԳ մեթոդական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում է այլընտրանքների էկոլոգատնտեսական վերլուծության միջոցով առավել բարենպաստ տարբերակի ընտրության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոխհատուցման մեխանիզմների կատարելագործմանը՝ գնահատելով, թե որքանով են սահմանված վճարները և փոխհատուցումները իրականում արտացոլում բնապահպանական վնասի ամբողջական տնտեսական արժեքը։ Կարևոր է, որ փոխհատուցումը չսահմանափակվի միայն ֆինանսական վճարմամբ, այլ անհրաժեշտության դեպքում ներառի ռեկուլտիվացիա, վերականգնողական միջոցառումներ, աղտոտման կանխարգելում և էկոհամակարգերի վերականգնում։ ՀՀ գործող մեթոդաբանության մեջ, օրինակ, հողային վնասների դեպքում նախատեսվում է նաև ռեկուլտիվացիայի միջոցով հատուցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է կայանալ այնպիսի կատարելագործված մեթոդաբանության առաջարկման մեջ, որը թույլ կտա ավելի ճշգրիտ գնահատել բնապահպանական վնասը, համադրել տարբեր ոլորտների ազդեցությունները, ապահովել տնտեսական և բնապահպանական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և ստացված արդյունքները կիրառել պետական քաղաքականության ու ներդրումային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, բնապահպաններին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, էկոլոգիական փորձաքննության մասնագետներին և կայուն զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական նպատակը շրջակա միջավայրի վնասի տնտեսական գնահատումը դարձնել ավելի ամբողջական, գիտականորեն հիմնավորված և գործնական կիրառելի՝ ՀՀ տնտեսական զարգացման և բնապահպանական պաշտպանության խնդիրները միասնական գնահատման համակարգում համադրելու միջոցով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բնակչության կենսամակարդակի ձևավորման հիմնական գործոնների և դրա բարելավման գործում պետության սոցիալական քաղաքականության դերի ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են կենսամակարդակը բնութագրող սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշները՝ բնակչության եկամուտները, սպառումը, զբաղվածությունը, աշխատավարձը, սոցիալական ապահովությունը, բնակարանային պայմանները, կրթական և առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը։ Վերլուծվում են եկամուտների ձևավորման և բաշխման առանձնահատկությունները, սոցիալական անհավասարության ու աղքատության պատճառները, ինչպես նաև տարբեր սոցիալական խմբերի կենսապայմանների միջև առկա տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական սոցիալական քաղաքականության հիմնական ուղղություններին և բնակչության սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմներին։ Քննարկվում են կենսաթոշակային ապահովության, սոցիալական նպաստների, զբաղվածության խթանման, աշխատաշուկայի կարգավորման և սոցիալապես խոցելի խմբերի աջակցության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում տնտեսական աճի, գնաճի, գործազրկության և ժողովրդագրական գործընթացների ազդեցությանը բնակչության բարեկեցության վրա։ Կարևորվում է սոցիալական ծրագրերի արդյունավետության գնահատումը և պետական միջոցների նպատակային օգտագործումը՝ սոցիալական խնդիրների մեղմման ու հասարակության տարբեր խմբերի համար հավասար հնարավորությունների ընդլայնման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կենսամակարդակի բարձրացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնները և հիմնավորել սոցիալական քաղաքականության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, սոցիոլոգների, սոցիալական քաղաքականության և հանրային կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների ու ուսանողների համար։

Գրականություն

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ամերիկյան ռոմանտիկական վեպի գաղափարագեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ապագաղութացման գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում Ֆենիմոր Կուպերի, Հերման Մելվիլի և Հարիեթ Բիչեր Սթոուի ստեղծագործություններում ազգային ինքնության, ազատության, մշակութային ինքնուրույնության և հասարակական հակասությունների արտացոլման ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գաղութային անցյալի վերաիմաստավորմանը, նոր ազգային գիտակցության ձևավորմանը և եվրոպական մշակութային ու գրական ավանդույթների նկատմամբ ամերիկյան գրականության ինքնուրույն դիրքի հաստատմանը։ Վերլուծվում են բնության, անհատի, հասարակության, քաղաքակրթության և մշակութային ինքնության թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները, ինչպես նաև կերպարային ու խորհրդանշական համակարգերի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ռոմանտիկական գեղագիտության և պատմական ու հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցությունները՝ գրական ստեղծագործությունը դիտարկելով որպես մշակութային ինքնության ձևավորման և վերաիմաստավորման տարածք։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ամերիկյան ռոմանտիզմի և ապագաղութացման գաղափարական գործընթացների միջև առկա բազմաշերտ կապերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ամերիկյան գրականության, գրականագիտության, համեմատական գրականության և մշակութաբանական ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Կենսաբանություն

Պրոկարիոտ բջիջը կենսաբանական բջջի պարզագույն ձևերից է, որը բնորոշ է բակտերիաներին և արխեաներին, և առանձնանում է նրանով, որ չունի ձևավորված կորիզ և թաղանթով պատված օրգանոիդներ, իսկ նրա գենետիկական նյութը գտնվում է ցիտոպլազմայում՝ սովորաբար օղակաձև ԴՆԹ-ի տեսքով՝ նուկլեոիդ կոչվող հատվածում։ Այս բջիջները կառուցվածքային առումով ավելի պարզ են, քան էուկարիոտները, սակայն ունեն բարձր հարմարվողականություն և արագ բազմանալու ունակություն, ինչը թույլ է տալիս նրանց գոյատևել բազմազան և հաճախ ծայրահեղ միջավայրերում։ Պրոկարիոտների բջջապատը հաճախ կազմված է պեպտիդոգլիկանից (բակտերիաների դեպքում), որը ապահովում է ձևի պահպանում և պաշտպանություն արտաքին ազդեցություններից, իսկ արխեաների մոտ այն կարող է ունենալ այլ քիմիական կառուցվածք։ Չնայած պարզությանը, պրոկարիոտ բջիջը ունի կենսագործունեության համար անհրաժեշտ բոլոր հիմնական գործընթացները՝ էներգիայի արտադրություն, սպիտակուցների սինթեզ ռիբոսոմների միջոցով և նյութափոխանակություն, որոնք իրականացվում են ցիտոպլազմայում և բջջաթաղանթի վրա գտնվող համակարգերի միջոցով։ Դրանք կարող են լինել ինչպես ինքնուրույն սնվող (աուտոտրոֆ), այնպես էլ օրգանական նյութերից օգտվող (հետերոտրոֆ), և մեծ դեր ունեն էկոհամակարգերում նյութերի շրջանառության, քայքայման և կենսաերկրաքիմիական գործընթացների ապահովման մեջ, ինչպես նաև մարդու կյանքում՝ թե օգտակար, թե հիվանդածին ձևերով։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների սեռային դաստիարակության ժամանակակից հոգեբանամանկավարժական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երեխայի տարիքային և անհատական զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ սեռային դաստիարակությունը նախադպրոցական կրթության կարևոր բաղադրիչներից է և ներառում է ոչ միայն երեխայի՝ սեփական մարմնի, սեռային ինքնության և տարիքին համապատասխան սահմանների մասին բնական ու հասկանալի պատկերացումների ձևավորումը, այլև ինքնահարգանքի, փոխադարձ հարգանքի, անձնական տարածքի գիտակցման և առողջ սոցիալական հարաբերությունների զարգացմանը նպաստող դաստիարակչական գործընթացներ։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նախադպրոցական տարիքի երեխաների հոգեբանական զարգացման այն առանձնահատկությունները, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել սեռային դաստիարակության բովանդակությունը, մեթոդներն ու ձևերը ընտրելիս։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի տարիքին համապատասխան տեղեկատվության մատուցմանը, ընտանիքի և նախադպրոցական հաստատության համագործակցությանը, դաստիարակների և ծնողների դերին, ինչպես նաև երեխայի հարցերին ու հետաքրքրություններին ճիշտ և հոգեբանորեն անվտանգ արձագանքելու սկզբունքներին։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև սեռային կարծրատիպերի ձևավորման կանխարգելումը և երեխաների միջև հավասար, հարգալից ու համագործակցային հարաբերությունների խթանումը։ Ժամանակակից մոտեցումների շրջանակում սեռային դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես երեխայի ընդհանուր սոցիալական, հուզական և բարոյական զարգացման մաս, որի նպատակն է ձևավորել տարիքին համապատասխան գիտելիքներ, պատասխանատու վարքագիծ և սեփական ու այլ մարդկանց սահմանների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունք։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այն մանկավարժական մեթոդներին, որոնք առավել արդյունավետ են նախադպրոցական տարիքում՝ զրույցներ, խաղային գործունեություն, իրավիճակների քննարկում, հեքիաթներ, դիտարկումներ և երեխայի առօրյա փորձի վրա հիմնված ուսուցում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ընտանիքի դաստիարակչական միջավայրը, քանի որ երեխայի սեռային պատկերացումների ձևավորման վրա էական ազդեցություն ունեն ծնողների վերաբերմունքը, հաղորդակցման ոճը և ընտանեկան հարաբերությունների մշակույթը։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն համադրում է զարգացման հոգեբանության և նախադպրոցական մանկավարժության դրույթները՝ առաջարկելով սեռային դաստիարակության նկատմամբ երեխայակենտրոն, տարիքին համապատասխան և ժամանակակից մոտեցման հիմքեր։ Այն կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական կրթության մասնագետների, մանկավարժների, հոգեբանների, ծնողների և ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով երեխայի բնականոն հոգեբանական ու սոցիալական զարգացման համար բարենպաստ կրթադաստիարակչական միջավայրի ձևավորմանը։

Lեզվաբանություն

Լեզվաբանական և հաղորդակցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դիվանագիտական դիսկուրսի ոճական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային հարաբերություններում պաշտոնական հաղորդակցության լեզվական կազմակերպման և գործառույթների համատեքստում։ Քննության են առնվում դիվանագիտական դիսկուրսի հասկացությունը, դրա ձևավորման պատմամշակութային նախադրյալները, ինստիտուցիոնալ բնույթը և տեղը մասնագիտական հաղորդակցության համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական խոսքին բնորոշ պաշտոնականությանը, լեզվական ճշգրտությանը, զսպվածությանը, քաղաքավարության ձևերին և իմաստային նրբերանգների արտահայտման միջոցներին։ Վերլուծվում են դիվանագիտական փաստաթղթերի, պաշտոնական հայտարարությունների, բանակցային ելույթների, նոտաների և միջազգային հաղորդակցության այլ ձևերի բառապաշարային, շարահյուսական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են խոսքային ակտերի, հաղորդակցական մտադրությունների, ենթատեքստային իմաստների, անուղղակի արտահայտությունների և լեզվական ռազմավարությունների դերը դիվանագիտական փոխգործակցության ընթացքում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են համաձայնության, անհամաձայնության, պահանջի, առաջարկության և փոխզիջման լեզվական արտահայտման եղանակները, ինչպես նաև հաղորդակցական իրավիճակի և մասնակիցների կարգավիճակի ազդեցությունը խոսքի կառուցվածքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում միջմշակութային հաղորդակցության, դիվանագիտական էթիկետի, լեզվական ազդեցության և պաշտոնական տեքստերի մեկնաբանման ու թարգմանության հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գործաբանության, ոճագիտության, դիսկուրսի վերլուծության, միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտական հաղորդակցության և մասնագիտական թարգմանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։