Նախիջևանը 1917-1921 թվականներին

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կարծր համաձուլվածքների և մեքենամասերի ջերմաքիմիական մշակման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը, ինչպես նաև գործընթացի հիմնական պարամետրերի լավարկմանը։ Հետազոտության հիմքում մետաղական և կարծր նյութերի մակերևութային ու ծավալային հատկությունների նպատակային փոփոխությունն է՝ դրանց մաշակայունությունը, կարծրությունը, ամրությունը, ջերմակայունությունը և շահագործման երկարակեցությունը բարձրացնելու նպատակով։ Ջերմաքիմիական մշակումը դիտարկվում է որպես մեքենաշինության մեջ կիրառվող կարևոր տեխնոլոգիական միջոց, որի ընթացքում ջերմային ազդեցությունը համակցվում է քիմիական միջավայրի ներգործության հետ՝ նյութի մակերևութային շերտի բաղադրությունն ու կառուցվածքը փոփոխելու համար։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են կարծր համաձուլվածքների և մեքենամասերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց շահագործման պայմանները և այն գործոնները, որոնք որոշում են մշակված մակերևույթի ծառայողական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևույթի և միջուկի հատկությունների փոխհարաբերությանը, քանի որ մեքենամասերի աշխատանքի ժամանակ հաճախ անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել մակերևութային բարձր կարծրություն և ներքին շերտերի բավարար ամրություն ու դիմացկունություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմաքիմիական մշակման տարբեր եղանակների ուսումնասիրությունը։ Կախված մշակվող նյութի տեսակից և պահանջվող արդյունքից՝ կարող են կիրառվել ածխակալման, ազոտավորման, ածխաազոտման և մակերևութային հատկությունները փոփոխող այլ գործընթացներ։ Դրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները և պահանջում է ջերմաստիճանի, մշակման տևողության, միջավայրի բաղադրության և այլ պարամետրերի ճիշտ ընտրություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է ջերմաստիճանի ազդեցությունը մշակման ընթացքի և վերջնական հատկությունների վրա։ Ջերմաստիճանի փոփոխությունը կարող է ազդել նյութի կառուցվածքային փոխակերպումների, դիֆուզիոն գործընթացների և մակերևութային շերտի ձևավորման արագության վրա։ Չափազանց ցածր ջերմաստիճանը կարող է չապահովել անհրաժեշտ փոխակերպումները, իսկ չափազանց բարձր ջերմաստիճանը կարող է հանգեցնել անցանկալի կառուցվածքային փոփոխությունների, դեֆորմացիաների կամ նյութի հատկությունների վատթարացման։ Հետևաբար ջերմաստիճանային ռեժիմի ընտրությունը դիտարկվում է որպես տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության առանցքային խնդիր։ Մեկ այլ կարևոր գործոն է մշակման տևողությունը։ Ջերմաքիմիական գործընթացների ընթացքում նյութի մակերևույթ ներթափանցող տարրերի տարածման խորությունը և ձևավորվող շերտի հատկությունները մեծապես կախված են ժամանակից։ Մշակման չափազանց կարճ տևողությունը կարող է հանգեցնել անբավարար խորության կամ ոչ ամբողջական ձևավորված շերտի, մինչդեռ չափազանց երկար գործընթացը կարող է մեծացնել էներգիայի և ժամանակի ծախսը՝ առանց համարժեք տեխնիկական առավելության։ Աշխատանքում կարևորվում է նաև քիմիական միջավայրի կազմի ուսումնասիրությունը։ Մշակման միջավայրի բաղադրությունը կարող է որոշել մակերևութային շերտում ներթափանցող տարրերի կոնցենտրացիան, դիֆուզիայի ինտենսիվությունը և ձևավորվող կառուցվածքային փուլերի բնույթը։ Այդ պատճառով միջավայրի պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր է անհրաժեշտ մակերևութային հատկություններ ստանալու և գործընթացի կրկնելիությունն ապահովելու համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է մշակման ենթարկված նյութերի և մեքենամասերի կառուցվածքաֆազային վիճակի ուսումնասիրությունը։ Միկրոկառուցվածքի, մակերևութային շերտի հաստության, կարծրության բաշխման և այլ բնութագրերի հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կիրառված տեխնոլոգիական ռեժիմների ազդեցությունը և բացահայտելու առավել արդյունավետ պայմանները։ Այս տվյալների համադրումը մեխանիկական փորձարկումների արդյունքների հետ թույլ է տալիս կապ հաստատել նյութի կառուցվածքի և դրա շահագործական հատկությունների միջև։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաշակայունության բարձրացման խնդրին։ Մեքենամասերի շահագործման ընթացքում մակերևույթները ենթարկվում են շփման, ճնշման, հարվածային և ջերմային ազդեցությունների, որոնց հետևանքով կարող են առաջանալ մաշվածություն, ճաքեր, դեֆորմացիաներ և այլ վնասումներ։ Մակերևութային շերտի հատկությունների նպատակային փոփոխությունը կարող է զգալիորեն բարձրացնել մեքենամասերի դիմադրությունը նման ազդեցությունների նկատմամբ և երկարացնել դրանց ծառայության ժամկետը։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը գործընթացի լավարկումն է։ Լավարկման նպատակն է ընտրել այնպիսի տեխնոլոգիական պարամետրերի համակցություն, որի դեպքում ստացվում է պահանջվող որակի մակերևութային շերտ՝ նվազագույն կամ ընդունելի ժամանակային, էներգետիկ և նյութական ծախսերով։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել տարբեր գործոնների փոխազդեցությունները, կառուցվել փորձարարական կախվածություններ և կիրառվել մաթեմատիկական կամ վիճակագրական մեթոդներ՝ օպտիմալ ռեժիմների ընտրության համար։ Աշխատանքում կարող է գնահատվել նաև մշակման տեխնոլոգիայի արտադրական արդյունավետությունը։ Տեխնոլոգիական ռեժիմի կատարելագործումը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն նյութի վերջնական հատկությունները, այլև սարքավորումների արտադրողականությունը, էներգիայի ծախսը, գործընթացի տևողությունը, մշակման կայունությունը և արտադրանքի որակի կրկնելիությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տեխնոլոգիական նորարարությունը կապել մեքենաշինական արտադրության իրական պահանջների հետ։ Առանձին նշանակություն ունի մշակման տեխնոլոգիայի կիրառելիությունը տարբեր տեսակի մեքենամասերի համար։ Ատամնանիվները, լիսեռները, առանցքները, կտրող գործիքները, ձևավորող տարրերը և այլ դետալներ կարող են աշխատել տարբեր բեռնվածությունների և շփման պայմաններում, ուստի դրանց համար անհրաժեշտ մակերևութային հատկությունները նույնպես տարբեր են։ Այդ պատճառով մշակման ռեժիմները պետք է ընտրվեն՝ հաշվի առնելով դետալի նյութը, երկրաչափական ձևը, չափերը և շահագործման պայմանները։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է նյութագիտության, մետաղագիտության, ջերմային մշակման և մեքենաշինական տեխնոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել կարծր համաձուլվածքների և մեքենամասերի ջերմաքիմիական մշակման գործընթացները և գիտականորեն հիմնավորել դրանց օպտիմալ պարամետրերը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել բարձր մաշակայունությամբ, կարծրությամբ և շահագործական երկարակեցությամբ մեքենամասերի ստացմանը, արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը և տեխնոլոգիական ծախսերի նվազեցմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել մեքենաշինության, մետաղամշակման, նյութագիտության, գործիքաշինության և արտադրական տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, ինժեներների, տեխնոլոգների և հետազոտողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքում տարածված կաթնասունների տեսակային կազմի, տարածման, կենսամիջավայրերի և էկոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի թերիոֆաունայի բազմազանությունն է՝ տարբեր բնական լանդշաֆտների և բարձրադիր գոտիների պայմաններում։ Տարածքի լեռնային ռելիեֆը, անտառային զանգվածները, թփուտները, մարգագետնային և ժայռային կենսամիջավայրերը ձևավորում են տարբեր էկոլոգիական պայմաններ, որոնք կարող են ապահովել կաթնասունների բազմաթիվ խմբերի բնակության և տարածման հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում մանր կաթնասուններին, չղջիկներին, միջատակերներին, կրծողներին, գիշատիչներին և սմբակավորներին՝ գնահատելով դրանց տարածվածությունն ու կենսամիջավայրերի հետ կապը։ Կարևոր ուղղություն է տեսակների աշխարհագրական տարածման ուսումնասիրությունը և կենդանական աշխարհի ձևավորման վրա բնական պայմանների ազդեցության գնահատումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարբեր տեսակների էկոլոգիական պահանջների, սննդային կապերի, կենսամիջավայրերի ընտրության և սեզոնային ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի էկոհամակարգերում նրանց ունեցած դերի մասին։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումների, կենդանաբանական հավաքածուների, նախկին գիտական տվյալների և տարածման վերաբերյալ գրանցումների արդյունքները՝ տեսակային կազմի հնարավորինս ամբողջական բնութագիր ստանալու նպատակով։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև հազվադեպ և պահպանության կարիք ունեցող տեսակներին, դրանց կենսամիջավայրերի վիճակին և մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցություններին։ Անտառահատումները, հողօգտագործման փոփոխությունները, ենթակառուցվածքային զարգացումը և բնական միջավայրերի մասնատումը կարող են փոփոխել կենդանիների տարածման ու բնակության պայմանները, ինչի պատճառով ֆաունիստական տվյալները կարևոր են նաև կենսաբազմազանության պահպանության տեսանկյունից։ Տեսակների կազմի և տարածման վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվությունը կարող է հիմք ծառայել հետագա կենդանաբանական և էկոլոգիական հետազոտությունների, կենսամիջավայրերի գնահատման և բնապահպանական միջոցառումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենդանաբանության, թերիոլոգիայի, կենսաաշխարհագրության և կենդանիների էկոլոգիայի մոտեցումները՝ ներկայացնելով տարածաշրջանի կաթնասունների բազմազանության և տարածման առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրություն։

Քաղաքագիտություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Երևանի մասին ուղեցույց, որը արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է XX դարի կեսերի քաղաքի պատմական, ճարտարապետական և մշակութային նկարագրության ուսումնասիրության համար։ Նյութում ներկայացվում են քաղաքի զարգացման առանձնահատկությունները, գլխավոր փողոցները, հրապարակները, պատմական և ճարտարապետական նշանակություն ունեցող կառույցները, ինչպես նաև Երևանի նշանավոր վայրերն ու տեսարժան օբյեկտները։ Ուղեցույցը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 1950-ական թվականների Երևանի քաղաքային միջավայրի, կառուցապատման, ենթակառուցվածքների և հասարակական կյանքի որոշակի դրսևորումների մասին։ Հրատարակության մեջ ներառված պատկերազարդ նյութերը լրացնում են տեքստային տեղեկությունները՝ դարձնելով այն կարևոր սկզբնաղբյուր Երևանի ճարտարապետության, քաղաքաշինության և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ճարտարապետների, քաղաքաշինության մասնագետների, զբոսաշրջության ոլորտի հետազոտողների և Երևանի անցյալի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների հուզազգացմունքային ոլորտի զարգացման գործում գեղարվեստական գործունեության նշանակության և հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են վաղ մանկության շրջանում հույզերի, զգացմունքների, երևակայության, գեղագիտական ընկալման և ինքնարտահայտման կարողությունների ձևավորման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նկարչության, ծեփագործության, երաժշտության, թատերական խաղերի և ստեղծագործական այլ զբաղմունքների ազդեցությանը երեխայի հուզական զարգացման, ինքնաճանաչման և շրջապատի հետ հաղորդակցման վրա։ Քննարկվում են գեղարվեստական գործունեության միջոցով դրական հուզական փորձառության ձևավորման, զգացմունքների ճանաչման և արտահայտման, ապրումակցման ու հուզական ինքնակարգավորման զարգացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նախադպրոցական կրթական միջավայրի կազմակերպման, մանկավարժի ուղղորդող դերի, երեխաների անհատական և տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման, ինչպես նաև ստեղծագործական ազատության ապահովման սկզբունքներին։ Կարևորվում են գեղարվեստական դաստիարակության մեթոդների կիրառումը, երեխայի նախաձեռնողականության խրախուսումը, խաղային և ստեղծագործական առաջադրանքների համադրումը, ընտանիքի ու նախադպրոցական հաստատության համագործակցությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական կրթության մասնագետների, դաստիարակների, մանկավարժների, մանկական հոգեբանների, գեղարվեստական դաստիարակության ոլորտի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը Բոլեսլավ Պրուսի «Տիկնիկ» վեպն է՝ XIX դարի լեհական ռեալիստական գրականության ամենանշանակալի գործերից մեկը, որտեղ լայն հասարակական պատկերի միջոցով ներկայացվում է Վարշավայի կյանքը և սոցիալական հակասությունները։ Վեպի կենտրոնում կանգնած է գլխավոր հերոս Վոկուլսկու ճակատագիրը, որի անձնական զգացմունքները, սիրային պատմությունը և սոցիալական ձգտումները միահյուսվում են ժամանակի տնտեսական ու դասային բարդ հարաբերությունների հետ։ Ստեղծագործությունը խորությամբ բացահայտում է բուրժուական հասարակության արժեքային ճգնաժամը, ազնվականության անկումը և նոր կապիտալիստական հարաբերությունների ձևավորումը։ Պրուսը մանրամասն հոգեբանական վերլուծությամբ պատկերում է իր հերոսների ներաշխարհը՝ ցույց տալով նրանց հակասությունները, երազանքները և սոցիալական սահմանափակումները։ Վեպը միաժամանակ սիրավեպ է, սոցիալական վերլուծություն և փիլիսոփայական դիտարկում մարդու կյանքի իմաստի մասին՝ դարձնելով այն եվրոպական ռեալիզմի կարևորագույն նմուշներից մեկը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է կաթողիկոսական հանդերձանքի խորհրդաբանական իմաստների և դրանց պատկերագրական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը միջնադարյան մանրանկարչության մեջ։ Գրքում վերլուծվում են եկեղեցական բարձրագույն հոգևորականի հագուստի տարրերը՝ դրանց ծիսական, աստվածաբանական և սոցիալական նշանակության համատեքստում, ինչպես նաև դրանց դերը հոգևոր իշխանության և հեղինակության տեսողական ներկայացման համակարգում։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես են միջնադարյան ձեռագրերի մանրանկարներում կաթողիկոսական հանդերձանքի տարբեր բաղադրիչները՝ պատմուճանը, փիլոնը, խաչերը և այլ ծիսական ատրիբուտներ, ձեռք բերել խորհրդանշական բազմաշերտ իմաստներ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերագրական ավանդույթների ձևավորմանը, ձեռագրական դպրոցների տարբերություններին և քրիստոնեական արվեստում հանդերձանքի սիմվոլիկ լեզվի զարգացման ընթացքին։ Քննարկվում է նաև հոգևոր իշխանության տեսողական կոդավորման դերը միջնադարյան հասարակության աշխարհընկալման և գաղափարական համակարգերի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է միջնադարյան արվեստի պատմության, հայ եկեղեցական մշակույթի և պատկերագրության ուսումնասիրության ոլորտում՝ օգտակար լինելով արվեստաբանների, պատմաբանների և հայագետների համար։