Նավթի գործոնը Իրանի արտաքին քաղաքականության մեջ /1974-2001 թթ.

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է հողալկալիական մետաղների սիլիկատային միացությունների ստացման ցածրջերմաստիճանային գործընթացների և դրանց ձևավորման ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ավանդական բարձր ջերմաստիճանային եղանակների համեմատ ավելի մեղմ ջերմային պայմաններում սիլիկատային կառուցվածքների առաջացման հնարավորություններն են, դրանց փուլային փոխակերպումները և ստացվող նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում սկզբնական բաղադրիչների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների, մասնիկների կառուցվածքի և փոխազդեցության բնույթի ազդեցությունները սիլիկատային համակարգերի ձևավորման ընթացքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռեակցիոն գործընթացների ակտիվացմանը, միջանկյալ փուլերի առաջացմանը և այն գործոններին, որոնք կարող են նպաստել վերջնական նյութի ձևավորմանը համեմատաբար ցածր ջերմաստիճաններում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր հողալկալիական մետաղներ պարունակող համակարգերի համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու դրանց քիմիական բնույթի և իոնային առանձնահատկությունների ազդեցությունը սիլիկատային կառուցվածքների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ստացված նյութերի փուլային կազմի, բյուրեղային կամ ամորֆ կառուցվածքի, ջերմային կայունության և այլ ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի գնահատումը։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու պինդ ֆազային և հարակից գործընթացներում նյութերի փոխակերպման մեխանիզմները և կապ հաստատելու սինթեզի ընդհանուր պայմանների ու վերջնական արտադրանքի հատկությունների միջև։ Ցածրջերմաստիճանային մոտեցումների ուսումնասիրությունը նյութագիտական նշանակություն ունի նաև էներգատարության նվազեցման և նպատակային հատկություններով անօրգանական նյութերի ստացման առավել արդյունավետ եղանակների որոնման տեսանկյունից։ Սիլիկատային համակարգերի հատկությունների վերաբերյալ ստացված գիտելիքները կարող են կարևոր լինել կերամիկական, ապակենման, կապակցող և այլ անօրգանական նյութերի գիտական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անօրգանական քիմիայի, ֆիզիկական քիմիայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ հողալկալիական մետաղների սիլիկատների ձևավորման պայմանների, կառուցվածքի և հատկությունների միջև փոխկապակցվածությունները բացահայտելու նպատակով։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է նոր հիպոթալամուսային ցիտոկինի ազդեցության ուսումնասիրությանը իոնացնող ճառագայթման պայմաններում կենսաթաղանթների ֆոսֆոլիպիդային բաղադրիչների նյութափոխանակության վրա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օրգանիզմի կարգավորիչ համակարգերի և բջջային թաղանթների կենսաքիմիական գործընթացների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը ճառագայթային ազդեցության պայմաններում։ Քննարկվում են իոնացնող ճառագայթման հետևանքով բջիջներում առաջացող կենսաքիմիական փոփոխությունները, մասնավորապես՝ կենսաթաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ ամբողջականության վրա հնարավոր ազդեցությունները և ֆոսֆոլիպիդների փոխանակության խանգարումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիպոթալամուսային ցիտոկինի կարգավորիչ դերին և դրա հնարավոր ազդեցությանը ֆոսֆոլիպիդների սինթեզի, քայքայման ու վերափոխման գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել բջջաթաղանթների լիպիդային կազմի փոփոխությունները, ֆոսֆոլիպիդային նյութափոխանակության հիմնական ցուցանիշները և ճառագայթային ազդեցության պայմաններում դրանց հնարավոր կարգավորումը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հասկանալու համար, թե ինչպես են նեյրոէնդոկրին և իմունակարգավորիչ ազդակները փոխազդում բջջային մակարդակում և ինչպիսի մեխանիզմներով կարող են ազդել օրգանիզմի պաշտպանական ու հարմարվողական պատասխանների վրա։ Աշխատությունը միավորում է կենսաքիմիայի, կենսաֆիզիկայի և ճառագայթային կենսաբանության խնդիրները՝ ուսումնասիրելով բջջային թաղանթների լիպիդային փոխանակության փոփոխությունները որպես ճառագայթային ազդեցության կարևոր կենսաքիմիական հետևանք։ Այն կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, կենսաֆիզիկոսներին, ճառագայթային կենսաբանության և բջջային կենսաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտներում գիտական հետազոտություններ իրականացնող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է օրինականության և իրավակարգի փոխհարաբերության տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց ապահովման իրավական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների վերլուծությանը։ Հետազոտության շրջանակում օրինականությունը դիտարկվում է որպես իրավական նորմերի պահպանման, իրականացման և պետական ու հասարակական հարաբերություններում իրավունքի պահանջների հետևողական կիրառման հիմնարար սկզբունք, իսկ իրավակարգը՝ որպես իրավական կարգավորման և օրինական վարքագծի արդյունքում ձևավորվող հասարակական հարաբերությունների կազմակերպված վիճակ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այս երկու հասկացությունների բովանդակությանը, դրանց ընդհանրություններին և տարբերություններին, ինչպես նաև այն փոխադարձ կապին, որի պայմաններում օրինականության ամրապնդումը նպաստում է կայուն իրավակարգի ձևավորմանը։ Քննարկվում են իրավական նորմերի արդյունավետության, իրավակիրառ գործունեության, պետական մարմինների լիազորությունների իրականացման և քաղաքացիների իրավունքների ու պարտականությունների պահպանման խնդիրները։ Կարևորվում է իրավունքի գերակայության, իրավական որոշակիության, պետական մարմինների հաշվետվողականության և օրենքի առջև հավասարության նշանակությունը՝ հասարակական հարաբերությունների կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Վերլուծվում են օրինականության խախտումների առաջացման հնարավոր պատճառները և այն իրավական ու կազմակերպական պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են դրանց կանխարգելման և իրավական պատասխանատվության արդյունավետ իրականացման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դատական համակարգի, իրավապահ մարմինների, պետական վերահսկողության և այլ իրավական ինստիտուտների դերակատարությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև իրավական մշակույթի և իրավագիտակցության նշանակությունը, քանի որ իրավակարգի կայունությունը պայմանավորված է ոչ միայն պետական հարկադրանքի միջոցներով, այլև հասարակության անդամների կողմից իրավական նորմերի գիտակցված ընդունմամբ և պահպանմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել իրավախախտումների կանխարգելման, քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության, պետական կառավարման օրինականության վերահսկման և իրավական երաշխիքների կատարելագործման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իրավական պետության ձևավորման գործընթացում օրինականության և իրավակարգի ունեցած նշանակությանը, քանի որ դրանց արդյունավետ ապահովումը կարևոր նախապայման է մարդու իրավունքների պաշտպանության, պետական կառավարման կանխատեսելիության և հասարակական կայունության համար։ Տեսական մոտեցումների և իրավակիրառ պրակտիկայի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առկա խնդիրները և համակարգելու դրանց լուծման հնարավոր իրավական ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, իրավական համակարգերի, իրավակիրառ գործունեության և պետական կառավարման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Բժշկություն

Բժշկագիտական և կլինիկական կենսաքիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սուր վիրուսային A և B հեպատիտների ժամանակ էրիթրոցիտների թաղանթներում լիպիդների գերօքսիդացման գործընթացների և ֆոսֆոլիպիդային կազմի փոփոխությունների կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վիրուսային հեպատիտների զարգացման ախտաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, լյարդի բջիջների վնասման առանձնահատկությունները և օքսիդատիվ սթրեսի դերը հիվանդության ընթացքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էրիթրոցիտների թաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ հատկություններին, ֆոսֆոլիպիդների փոխանակությանը, լիպիդային գերօքսիդացման ակտիվությանը և բջջաթաղանթների կայունության փոփոխություններին։ Վերլուծվում են ազատ ռադիկալային օքսիդացման գործընթացների, հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգի և թաղանթային լիպիդների քանակական ու որակական փոփոխությունների հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են սուր A և B հեպատիտների կլինիկական ընթացքի առանձնահատկությունները, կենսաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունները և դրանց կապը հիվանդության ծանրության աստիճանի ու օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են լիպիդների գերօքսիդացման արգասիքների որոշման, էրիթրոցիտների թաղանթների ֆոսֆոլիպիդային սպեկտրի գնահատման և ստացված տվյալների կլինիկակենսաքիմիական համեմատության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նշված ցուցանիշների հնարավոր ախտորոշիչ և կանխատեսական նշանակությանը, ինչպես նաև վիրուսային հեպատիտների ժամանակ բջջաթաղանթային խանգարումների ավելի խորքային բացահայտմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել վարակաբանության, հեպատոլոգիայի, կլինիկական կենսաքիմիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի և բջջային թաղանթների կենսաքիմիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Կենսաբանություն

Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի ֆլորայի և ֆաունայի հիմնական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով էնդեմիկ, հազվագյուտ և վտանգված տեսակների տարածվածությունը, էկոլոգիական դերակատարությունը և պահպանության կարիքները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է Հայաստանի տարբեր էկոհամակարգերին՝ լեռնային, անտառային, կիսաանապատային և ջրային միջավայրերին՝ բացատրելով դրանց կենսաբազմազանության կառուցվածքը և փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև բնության հատուկ պահպանվող տարածքների համակարգը՝ ազգային պարկեր, արգելոցներ և արգելավայրեր, դրանց ստեղծման նպատակները, կառավարման սկզբունքները և պահպանության իրավական հիմքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբազմազանության պահպանության ժամանակակից մոտեցումներին՝ ներառյալ էկոհամակարգային կառավարումը, էկոլոգիական մոնիթորինգը և կայուն զարգացման ռազմավարությունները։ Գիրքը նախատեսված է կենսաբանության, էկոլոգիայի, աշխարհագրության և բնապահպանության ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես կարևոր գիտական և ուսումնական աղբյուր Հայաստանի բնության ուսումնասիրության և պահպանության գործում։

Գրականություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայոց ցեղասպանության թեմայի արտացոլումը գերմանական և ավստրիական գրականության մեջ՝ ընդգծելով պատմական հիշողության, բարոյական պատասխանատվության և մշակութային վերաիմաստավորման խնդիրները եվրոպական գրական դիսկուրսում։ Հետազոտության մեջ Armenian Genocide-ը դիտարկվում է որպես ոչ միայն պատմական իրադարձություն, այլև գրականության մեջ մշակված էթիկական և հումանիստական խնդիրների աղբյուր, որը տարբեր ժամանակաշրջաններում տարբեր կերպ է մեկնաբանվել գերմանախոս հեղինակների կողմից։ Գերմանական և ավստրիական գրականության մեջ այս թեման հաճախ կապված է մեղքի, հիշողության և պատմական պատասխանատվության հարցերի հետ, հատկապես 20-րդ դարի երկրորդ կեսից սկսած, երբ Հոլոքոստի փորձը նպաստեց ցեղասպանությունների վերաբերյալ ավելի լայն համեմատական և քննադատական մոտեցումների ձևավորմանը։ Աշխատությունը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ օգտագործում վկայությունների, պատմական փաստերի և գեղարվեստական վերակառուցման մեթոդները՝ ստեղծելու այնպիսի տեքստեր, որոնք միաժամանակ և՛ փաստագրական են, և՛ խորհրդանշական։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության գրականությանը (Erinnerungsliteratur), որտեղ ցեղասպանության թեման ներկայացվում է որպես բարոյական պարտավորություն և մարդկային ողբերգության համընդհանուր խորհրդանիշ։ Միևնույն ժամանակ ընդգծվում է, որ ավստրիական և գերմանական գրական ավանդույթներում այս թեմայի ընկալումները երբեմն տարբերվում են՝ կախված ազգային ինքնության, պատմական մեղքի գիտակցության և քաղաքական համատեքստի առանձնահատկություններից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ Հայոց ցեղասպանության թեման գերմանախոս գրականության մեջ ձևավորում է հիշողության և պատասխանատվության բազմաշերտ տարածք՝ միավորելով պատմական գիտակցությունը և գեղարվեստական արտահայտչությունը։